Boek, De gitaren koning

Ik ben ook schrijver en onder de schrijversnaam Fernando Poeders schreef ik hetvolgende boek: De gitaren koning. boek voor 24,95

Dit boek verteld het verhaal over een extreem luie werker, genaamd Leon. Het liefst doet hij zittend werk, omdat hij dan niet zoveel hoeft te bewegen. Maar op een dag ontploft een machine en moet hij met spoed naar het ziekenhuis. De doktoren daar proberen hem te helpen, maar per ongeluk verkorten de doktoren zijn been met 5 centimeter. Uit vrees besluiten de doktoren te zwijgen over Leon verkorte been, maar maanden later komt Leon erachter, hij staat scheef en hij loopt scheef, hij begrijpt, dit moet het werk van die doktoren geweest zijn, hij zint op wraak.

Een kort fragmentboek voor 24,95 uit mijn boek:

Ja, wat doet meer pijn inderdaad, de fysieke of de mentale? Welke pijn is het ergste Mark? Welke pijn is bij jou het meeste bijgebleven? Dat was toch wel die ene keer dat een volle pan met kokend frituurvet over mijn benen en blote voeten viel en ik heb gedanst als Michael Jackson. Seconden leken uren, de pijn bleef me bijten, het leek per seconde erger te worden en inderdaad het pijnenvolume nam gestaag aan toe tot aan de climax, eerlijk waar pas toen kon ik enigszins geluid over mijn stembanden claxonneren in een helse orgie van piekpijnen krijste ik zowat de hele woonwijk wakker. Politie kwam nog aan de deur, ze dachten dat er een varken geslacht werd. Eerlijk waar ik krijste en schreeuwde het ABC der pijnen Leon. Dat is nog niks Mark, dat is huis, tuin en keukenpijn. Ik stond een keer te pissen door de brievenbus van die zeer vervelende overburen van ons. Het was ’s nachts laat en ik was goed zat en dacht ik zal die flikkers die ons altijd lopen te zeiken, weer eens een streek leveren, dus ik begin te pissen door die brievenbus en ineens wordt mijn edel gereedschap zo hard gegrepen, geknepen en gekneed dat ik eerst dacht dat het een krokodil, een nijlpaard, of een pitbull was, maar pas toen ik hoorde: “Ik heb hem… Harry wakker worden… ik heb hem… VLUG.. VLUG..”, toen besefte ik dat overbuurvrouw Miep mij bij de slurf had gegrepen en ik heb geschreeuwd Mark, ik schreeuwde het lied van de stervende martelaar. Het heeft maanden geduurd om mijn edele jongeheer te doen laten herstellen. Veel rust en weinig plassen zei de dokter. Ik heb zoveel pijn gehad Mark, tis niet te geloven. Ja, Mark fysieke pijn is erg, maar ik denk dat mentale pijn minstens net zo vervelend moet zijn en Leon zal er nog een keer achter komen wat erg veel pijn doet. De avond viel en Leon ging slapen. Soms zijn dromen heel mooi en Leon droomde deze keer ook.

Hieronder kan een 100 paginas lezen van mijn boek..

voorzijde kaft boek

Achterzijde kaft boek

De voorkant en achterkant van mijn boek heb ik zelf geschilderd.

VΣGΛ©

ISBN ?

Vega en NeoLeon

Hier begint Leons verhaal.. …

Onder een helder blauwe Hemel ligt het groene gras van een mooiere tuin dan de Hemelse die grenst aan een paleis van onze Vader. Slimmer dan Zichzelf, nooit te vrezen, zo rijk als het leven, geen uitdaging te gek, niets is moeilijk en het kan niet makkelijker, want ik kan alles.. ALLES kan ik… en ik heb het leven en haar realiteit gecreëerd, scandeert Hij iedere dag, Hij, die machtiger is dan een tovenaar. Zijn naam spreekt Vega doet Vega en is altijd oké, want Vega is geen kwade geest. Zelfs de tijd kan Hem niet doden, verouderen of verzwakken. Hij is alles en Hij is de macht. Vega is altijd thuis en kijkt heel vaak naar de werelden waar zich het machtige prachtige leven in vindt. Niks is leuker als leven ziet Vega. Vega denkt…. Wat zal Hij deze keer doen besluiten? Hij moet toch nog eens even kijken naar de werelden op welke de schepping van het leven zich doet vieren. En die werelden zijn Hemels, Goddelijk en alles van het machtige prachtig en alles dankzij Vega. Vega geeft om ons allen. Alles is van Hem en kleurt het gras en de lucht. En volg Hem wie Vega het licht in de ogen geeft. Vega kijkt nog eens over de werelden en wie hoort Hij daar schreeuwen?

En een stem uit de hemel schreeuwt nog eens: “Eeeeeeee Vuil vies spichtige smerige mestkever bende gij man een vieze ouwe uitglijer, smerige zuipsnuivert dat ge bent, aan het werk gij man luie rotflikker”. Nee toch stem, ge bent helemaal betietert man, ik wil gewoon mijn tijd terug en mijn gevoel terug, riep Leon. Jawel Vegas geheime einzelgänger is nog steeds in leven, nog lange na niet een ouwe taaie. Het is een man 26 jaren oud. De kratjesman en rookt al zijn sigaretten met de letters mee en dus vooral niet tegen de letters in. Hij geeft zoveel om het leven, zoveel zelfs dat hij alle leven door de ogen kan meekijken en raden welke gedachten ze hebben, ook het dierenleven en dat deed hem besluiten nooit meer vlees te eten. Geluk komt van de Goden roept hij altijd respect moet je bij hen verdienen, want God doet goede mensen meer geluk schenken en dat zijn zij die het meeste respect verdienen natuurlijk. Maar hoe verdien je het respect van God? Gewoon netjes alle regels opvolgen hoe onnozel de regels ook zijn, goed zijn voor anderen, delen met anderen etc, je weet toch? Glorie zoveel hij wil. Leven kent geen begin en geen einde.

De kratjesman is bijzonder. Zesentwintig jaar is hij en nog niet echt opgevallen, maar alles gaat veranderen. De kratjes-man. Deze man vindt zich rijker dan het leven, zo kwets-baar als het hart, belangrijker dan zijn ego en sneller dan de tijd. Maar die man heeft een naam. Die man telt tien kost-bare vingers, tien tenen, kon blindelings tenentypen en wist allang dat hij het centrum was van het bestaan. De naam is Leon en Leon is belangrijk. Leon, alias roodboeiend, ook alias NeoLeon alias de Gold one ziet zijn taak te helpen zij die vrezen voor de dood, zij die leven in armoede en zij die zich begeven op het pad der kwaad. Jawel Vega wist dat en wist ook dat Leon op zijn iepen-typen-tellen moest gaan passen. Iepen-typen-tellen ja, Vega kan zich nogal vreemd uitdrukken, ja Hij praat nogal raar, Vega spreekt duizenden talen. U zult later wel begrijpen, waarom Vega zich zo vreemd uitdrukt.

Mijn leven begint hier

Vroeger nog thuis

Wat was Leons leven toch mooi… Vega kijkt naar de wereld en ziet Leon nog thuis bij zijn ouders en broer Mark wonen. Dat is lang geleden. Leon en zijn familie wonen in het Eindhovense stadsdeel de Achtste Barrier in een rijtjeshuis aan de Homesweethomestraat 23. Eindhoven is mooi, gezellig en leuk. Leon voelt zich prima op zijn gemak in Eindhoven. Jawel Leons jonge leven deed hij vertoeven door nog bij zijn ouders te wonen en ook zijn broer Mark woonde nog bij zijn lieve ouders. Beide broers waren zogezegd zuipsnuivers van een hogere soort en hebben zich laten afglijden en hebben zich gestort op overmatig drugsgebruik. Leon gebruikte alles, cocaïne, heroïne, weed, hasjiesj, XTC, speed, bier, LSD, PCP, ingestraald water en Spaanse pepers en als hij geen drugs had dan was hij wel onderweg naar de dealer. Drugs zijn goed om het ongeluk of de verveling even te vergeten. Het laat je weer even echt geluk vinden, de roes van drugs streelt de stemming, drugs veegt de tranen weg en zet aan tot vreugde en lach. Waar heb ik anders hersenen voor dachten Leon en Mark. Ja Leon lust hem graag en zo ook zijn broer Mark. Helaas werd Marks leven te vroeg door de hemel geroepen. Maar Leon weet zeker dat alles boven wel goed in elkaar steekt. Natuurlijk heeft Mark zijn geluk gevonden in de Hemel.

Vroeger was mooi. Meestal zat Leon achter zijn computer en zat Leon wat computerspelletjes te spelen. Leon en Mark waren al ouder, Mark 25 en Leon 26 en ze hadden allebei nog nooit een vriendin gehad. Waarom ze op die leeftijd nog thuis bij hun ouders woonden was te wijten aan hun roekeloze drugsgebruik. Al hun geld ging op aan drugs. Leon was bij vlagen gekker dan Mark, maar Mark had zo ook zijn uitspattingen die hem weer boven zijn oudere broer deden verheffen. Vaders, de blaaskaak des huizes was altijd werken, als hij thuis kwam was hij meestal te chagrijnig om aan te spreken, beide broers konden die tijd dat vaders nog woedeaanvallen had nog niet tegen vaders opkijken als voorbeeld, maar dat zal zeker gaan veranderen, want vaders is weldegelijk een goed voorbeeld en dat konden Leon en Mark toen nog niet inzien. Waarom konden ze dat nog niet inzien? Want… vaders had loeiers van handen en daarom hadden wij aan hem den oorlog verklaard, hij was vijand nummer 1. Vanaf ons geboortejaar tot aan ons zeker wel 17^de levensjaar waren Mark en Leon geen partij tegen de vijand. Hij was graag agressief en deed frustraties en irritaties aan één, twee of drie der familieleden graag af met een ordinair driftig handen en voeten offensief. Op de één of andere manier moesten we dat offensief weten te weren en dat was om in de foetushouding op de grond te gaan liggen, zodat hij alleen in de zwakke maagstreek de voetenpartij kon losgooien. Opvoeden doe je met de vuist moest hij gedacht hebben, want dan hoef je je hoofd tenminste niet te gebruiken.

In al die jaren heeft vaders nog steeds niet geleerd om handig met argumenten om te springen. Nee, vaders liet graag altijd kabaal langs zijn stembanden scheren om zich duidelijk en kenbaar te maken. Een lege hersenpan liet hem inzien dat hij een discussie enkel kon winnen door heel hard te schreeuwen naar de tegenpartij. Als er dan niet geluisterd werd, jawel hoor dan werd met een handen en voetengemeen de tegenpartij onder vuur genomen. Zelfs een aap weet dat hele scherpe argumenten de beste wapens zijn in een woordengevecht en dat moet Leons en Marks vader nu nog steeds op 63 jarige leeftijd gaan inzien. Praten deed vader pas als hem het vuur op de schenen werd gelegd, maar het helpen van anderen, nee, dat doet hij niet snel, want hij voelt zich vlug voor schut gaan als hij een woordgevecht verliest met een hopeloze creatieve inzet der argumenten.

Dus vaders gaf graag loeiers aan diens familieleden bij tijden van onmacht om heel handig de macht weer aan zijn zijde te schuiven. Hij was de smaakmaker van alle geweld binnen het gezin, schoppen en slaan zat hem in het bloed en was hem aangeboren. Overal in de auto, in de voortuin voor de voordeur, op vakantie in de caravan, tijdens bezoek van familie of vrienden etc. kon vaders altijd een zenuw-aanval krijgen bij frustraties of bij irritaties aan één, twee of drie der familieleden en gaf hij weer een zoveelste rake waaier met de linkerhand en pijn deed het niet echt, maar de vernedering deed zo ontzettend pijn, zeker als je al 17 jaar bent, want als dit gezien werd door één van Leons vrienden, klasgenootjes of lekkere wijven, ja, dan ga je echt voor schut en dat droeg zeker niet bij aan Leons zeer zwakke persoonlijkheid en zelfvertrouwen, laat staan voor Marks zeer zwakke persoonlijkheid en zelfvertrouwen. We hadden zelfs een keer gebeden tot God en om hulp gevraagd en toen is hij op zijn werk van de ladder gevallen. Moeders deed regelmatig een dutje, gelukkig heeft zij haar depressie vaarwel kunnen zeggen, zodat ze weer energie had om van het leven te genieten, wederom mijn dank aan God.

Vaders absentie binnen het gezin gaf Leon als oudste van de 2 broers de functie als rolmodel en voorbeeld voor de jongere broer Mark. Wat Leon enorm spijt is dat hij aan de drugs ging. Hij trachtte het zo goed als mogelijk verborgen te houden voor zijn broer Mark, maar Mark had Leons drugsgebruik vernomen en dat deed hem enorm pijn en zag zijn broer afglijden. Door Leons schuld ging Mark ook aan de drugs, beide begonnen op hun 17^de levensjaar met drugs. Leon heeft met alle soorten door drugs vervormde gelaatsexpressies aan tafel gezeten met beide ouders en beide ouders zagen nooit de rood doorlopen ogen, ze herkenden het tandenknarsen niet, ze wisten niet wat enorme verwijde ogen deden aanduiden, ze herkenden de geur van hasj en wiet niet eens, ze verwarden de coke en speed met suiker en zout en het is dan ook erg vaak voorgekomen dat Leons en Marks ouders, zonder het te weten een halve gram speed op de aardappelen deden en gewoon een nachtje niet konden slapen en zo was er veel en veel meer dat beide ouders niet opviel. De opmerkzaamheid, hersenactiviteit en motivatie van beide ouders stonden altijd op gapenslapen. Leon deed anders dan Mark nog altijd stiekem roken, meestal op het toilet en beide ouders hadden tot Leons 21^de verjaardag geen flauw benul dat zoonlief alle soorten rookwaren bij bosjes deed roken in stilte op het toilet. Leon kwam erachter dat ook Mark met drugs was begonnen en dat trof Leon diep in zijn hart. Het zou enkele jaren duren eer Leon goedkeuring gaf aan Marks drugsgebruik. Veel later pas konden ze erom lachen en leerden ze de drugs met elkaar te delen. Ook hun beste vader werd door beide zoons vergeven en na lange tijd zagen de beide zoons in dat vaders en moeders zielsveel van hen hielden. Nu ben ik mijn beide ouders, ondanks afzijdige hulp aan het front binnen de psychiatrie, zo dankbaar en ze betekenen oneindig veel voor me, ze mogen trots zijn op zichzelf. Dank je pa en ma, het is verdomme een eer om bij jullie te horen, net zoals onze heldhaftige broer en zoon, Mark, jullie hetzelfde zou hebben gezegd!!

Dat was vroeger, dat was mooi. Mijn herinneringen zijn onvergetelijk spreekt Leon dezer dagen. We gaan terug naar het jaar 1999. Het was nu omstreeks februari. Op straat was iets vreemds aan de hand, alles was anders. Het leek wel of alle mooie vrouwen naar Leon gebaarden. Dat was nieuw voor Leon en hij vond het wel leuk, maar wat was er aan de hand? Leon dacht aan een complot. Hij zag die vrouwen dan wel seinen, maar wat moeten ze van mij dacht hij? En dat is effe dom van die Leon, want wat zouden ze nu toch willen, Leon? Zelfs een aardappel weet nog wel dat vrouwen op mannen vallen en ook zij hebben net zoals Leon heeft de drang tot voortplanten, dus dat moet het zijn geweest, dat wilden die vrouwen met Leon. Seks!! En dat kon Leon die dagen nog niet één twee drie bedenken. Zelf liep hij de gehele dag met een gehesen vlag, want dit aanschouwend genot der hitsige vrouwen deed Leon erg opwinden en automatisch deed Leon dan de vlag hijsen. Dankzij een technisch defect kon Leon de vlag niet bedwingen tot halfstok of ook kon hij de vlag niet neerstrijken, nee, als hij aantrekkelijke vrouwen zag dan deed hij automatisch de vlag hijsen. Daar moet ik verdorie toch iets op vinden dacht Leon, op die gehesen vlag, ik kan er wel niets aan doen, maar ik loop verdomme wel voor lul en dan te bedenken al die sollicitatiegesprekken met die lekkere wijven. Ook dan deed Leon de vlag hijsen, daar kon hij niets aan doen, maar wat een vernedering telkens als hij moest opstaan.

Dit complot beviel hem wel. Vele en vele mooie vrouwen maakten hem hitsig. Leon kreeg van lieve glimlachen tot aan tonggebaren naar zich toegeworpen, maar nimmer spraken die lekkere wijven Leon aan dat eigenlijk veel directer en makkelijker is. Leon wist niet echt wat hij ermee moest, met die knipogen, tonggebaren of lieve glimlachen, hij sloeg dicht en op tilt en in een chaos van gedachten, gevoelens en indrukken dat die signalen van al die meiden hem deden geven kon Leon niet reageren, zoals dat het beste zou zijn geweest. Gevangen in panische onmacht, onzekerheid, faalangst en extreme verlegenheid kon Leon maar niet de volgende stap zetten naar die vrouwen toe, zoals een reactie op hun gebaren. Zal ik nu ook maar tonggebaren terug gaan maken dacht Leon, maar nee, hij kon ze beter aanspreken, maar voordat hij één zo’n hitsig wijf zal gaan aanspreken, moest Leon eerst weten, waarom dit complot. Hij moest uitzoeken wat ze precies wilden, want dit complot was compleet nieuw voor Leon en om met mooie meiden contact te maken heeft Leon altijd al moeite gehad. Leon bleef verlegen en op een afstand van die mooie meiden. Gek maar waar durfde Leon niet zo’n lekker wijf aan te spreken. Leon moest eerst achterhalen wie achter het complot zaten en waarom dat complot was.

Zo graag wilde Leon een vriendin, maar altijd was Leon te verlegen om een mogelijke vriendin aan te spreken. Flink wat drank deden hem de spanningen deels wegnemen. Als Leon drank op had viel de greep van het gebrekkige zelfvertrouwen van hem weg en dan had Leon wel lef om met de dames contacten te leggen. Maar wanneer kon Leon nu toch gaan zuipen, als hij gewoon geen geld heeft? Alles ging toch altijd op aan de drugs.. Alles ging op aan de snuifcoke. Maandelijks kreeg Leon zijn uitkering en diezelfde dag was dat geld al weer op. Zelden ging Leon op stap, wat was hij toch dom. Hij moest verdorie op stap gaan en achter de lekkere wijven aan, maar nee hoor, hij hechtte veel meer waarde aan zijn coke verslaving en maakte daaraan al zijn geld op. Maar als Leon op stap was, dan had Leon het liefst de drank en drugs combo. Lekker wat XTC, speed, coke, weed en lekker wegspoelen met een fris biertje. Leon was helemaal gek van meiden, maar Leon was altijd veel te verlegen, heel erg schuw en gespannen. Altijd was het zo dat als Leon een vrouw trachtte aan te spreken dat hem de zenuwen flinke zweetpartijen deden geven en wat hij dan altijd zei was onverstaanbaar en eigenlijk wist Leon nooit echt wat hij zei. Lekkere meiden en Leon was wakker. Vervelend die zenuwen, maar dat was gewoon, omdat Leon veel te weinig zelfvertrouwen had, een enorme angst om te falen had en een heel onstabiel zelfbeeld had. Jawel, Leon stelde niet veel voor dacht Leon in die tijden. Eee Leon heb jij nog een stevige wietjoint vroeg Mark die in de woonkamer voor de TV zat? Jazeker heb ik die nog eentje over. Heb jij dan nog 3 stuks XTC voor mij? Nou twee kan ik er wel missen, maar 3 is teveel Leon. Zoals gewoonlijk gaf Mark Leon wat drugs en zowel zorgde Leon ervoor dat Mark ook genoeg drugs had. Ik ga effe naar oma en opa Mark, riep Leon, en hij vertrok.

Oma en opa

Leon was op weg naar zijn lieve oma en opa, want daar kwam Leon graag. De buurt was hem bekend tot aan het vertrouwde. Leons oma en opa kwamen in de jaren 80 ook in het stadsdeel de Achtste Barrier wonen. Leon liep zijn gebruikelijke route waar hij vele mooie vrouwen zag en allen leken wederom naar hem te seinen, maar Leon bleef verlegen en durfde niet te reageren. Seinend naar Leon toe hoopten die hitsige wijven hun honger naar seks te kunnen verzadigen. Dit was zo mooi voor Leon, eindelijk zal zijn wens gaan uitkomen en zal hij een vrouw gaan krijgen en dat binnen afzienbare tijd, maar dat zal hij pas durven en doen, als hij weet waarom dit complot is en wie erachter zitten. Ben ik nou zo knap dacht Leon? Nee Leon, dat is het niet.. Je bent niet knap maar je hebt een heel vriendelijke en bijzondere uitstraling. Leon was nu bijna bij zijn beide grootouders en de vele tientallen vrouwen die Leons weg hadden doorkruist gebaarden weer naar Leon. En natuurlijk… Leons grote vriend stond weer op wacht door al dat vrouwelijk schoon die hem zo deden opwinden. Weer dat complot dacht Leon en moest eerst meer weten van dat complot om verdere acties te ondernemen en op zo’n vrouw af te stappen. Vroeger deed geen enkele vrouw op zo’n wijze naar Leon seinen en nu ineens tientallen per dag.

Bij oma aangekomen bleef oma altijd aan een stuk doorpraten met Leon. Oma was zo’n beetje de roddelpers van de buurt, ze was helemaal op de hoogte van de verwikkelingen in de buurt aldaar. Praten was het liefste dat ze deed. Oma was heel gezellig, ze was altijd aan het woord en opa zat altijd voor de TV naast het raam in een luxe lazychair, meestal stond de TV dan ook aan. Weer een film, een voetbalwedstrijd of het tennissen, wat anders keek Leons opa niet. Oma vertelde Leon dat alles goed was met de rest van de familie, zijn oom en tante en omas kleinkinderen. Jawel oma’s hart was gevuld met onze harten, wij waren trots op zo’n lieve oma.

Leon vroeg om een flesje bier. Opa’s oplettende aandacht ving zijn vraag uit de lucht en riep nee, nee, geen bier voor hem, want onze Henk komt dadelijk nog en wil ook graag veertien flesjes bier. Nou zei oma, het maakt mij niet uit wat gij denkt, onze Leon krijgt van mij twaalf flesjes bier, omdat hij dat altijd krijgt. Oma was de slimste. Ze won altijd van opa in discussie, ze konden ruzie maken, maar ze hielden zielsveel van elkaar. Leons oma ging bier pakken en was op weg naar de bijkeuken. Ze was in de bijkeuken aangekomen en opende de kast en controleerde de krat. De krat was leeg riep ze. Dat hoorde mijn opa ook en begon Leon uit te lachen. Toch was er iets gebeurd dat normaal niet verliep zoals het nu ging. De krat was verdacht veel te leeg en dat wist Leons oma ook.

En het was Leons goede oma die hem enorm verraste hem te roepen dat ze nog twee flesjes bier in de oude laarzen had gevonden en eentje achter de naaimachine. Opa dus heeft een poging gedaan om flessen bier in veiligheid te stellen, maar niemand is zo slim als Leons lieve omaatje die alles deed om het haar kleinkinderen zoveel mogelijk te veraangenamen. Ook in de vaatwasser lag 1 flesje. Een flesje stond achter het gordijn. Eentje stond buiten tussen de bloemen. Een andere vond oma in de spoelbak van de WC. Een andere fles stond in de spouwmuur. Een andere fles was met dubbelzijdige tape onder de tafel geplakt. Een andere vond oma in de speakers van opa’s stereo. Een andere fles had opa op het platte dak gelegd. Sta eens op Karel, vroeg oma aan opa en opa stond op en zei, nee toch, alsjeblieft hebt genade mens nu heb ik geen enkele fles meer voor onze Henk. Oma taste door de voering van de stoel en vond nog een biertje. Nou, nou Karel, wat bende gij toch kinderachtig zei oma tegen opa. Nee, is niet kinderachtig, ik moet toch aan onze Henk denken. Henk zal het vast niet erg vinden dat hij vandaag geen 14 flesjes bier krijgt. Nu zijn al mijn verstopplaatsen onthuld en is al het werk voor niks geweest. Ik ben hier zo ziek van zei opa en ging in de tuin zitten. De telefoon ging en Leon nam op.. Het was Mark, hij vroeg: “Kom je zo weer naar huis, want ik moet je effe spreken?”, en Leon zei nee Mark ik kan niet, want ik moet vanmiddag om vier uur nog naar tenentypen en vanavond moet ik naar de praatgroep: “Iedereen heeft wel eens een rooie kop gekregen”, pas om tien uur kom ik die kant op.

Om half 11 die avond, na het tenentypen en na de sessie bij de praatgroep: “Iedereen heeft wel eens een rooie kop gekregen” kwam Leon thuis en trof daar zijn broer Mark die alleen thuis was. Eee Leon riep Mark ik heb de hele dag op jou gewacht man. Mark zei: “Ik heb nul geld jonge, ik zit zonder geld, zip, nada, niks, kan ik van jou een geeltje lenen?” Zekers Mark hier heb je een geeltje. En Leon, heb jij nog een lekker wietjointje? Jazeker jonge, hier heb je er twee en heb jij nog een halve gram snuifcoke? Nou zei Mark een halve gram kan ik niet meer missen, maar wel twee of drie flinke punten. Mooi man, dan heb ik toch nog een plezierige avond, bedankt Mark. Ik moet morgen weer eens werk zoeken Mark, dus ik snuif die coke en ga dan vroeg slapen, om 2 uur of zo. Ik mag het niet al te laat maken, want werken moet nu eenmaal. Leon snoof en rookte nog wat en ging een uurtje later slapen.

Leon en werken?

Leon en werken zijn als water en vuur, maar het was weer zover. Leon moest weer eens werk zoeken, want zijn geld was op. Dus moest Leon weer enige tactieken bedenken om gladjes aan een baan te komen. Het moest wel gladjes, want zijn reputatie als arbeider was ver beneden niveau. Leon was moe van moe en dat betekend dat je gewoon lui bent geworden. Leon was luier dan de gemiddelde buitenlander. De dokter had Leon blijvend lui verklaard, maar is dat ook een ziekte? Jawel dat is een aandoening die niet erg zeldzaam is in ons land en vooral in landen voorkomt met veel buitenlanders. Wanneer je blijvend lui bent en teveel hebt gewerkt kan je heel erg overspannen raken, je kunt gaan hallucineren en braken, sommigen krijgen het zelfs aan het hart en een laatste symptoom is dat je er epileptische aanvallen van kan krijgen. Meestal gaat blijvende luiheid na veel rust en een behandeling met medicijnen en/ of therapie altijd over, maar Leons diagnose was dat Leon een acute vorm had van een extreme vorm van blijvende luiheid met kans op de dood als gevolg. Leon zal de rest van zijn leven extreem blijvend lui blijven, er is niets aan te doen. Leon was niet te redden, maar werken moet nu eenmaal Leon.

Vele uitzendbureaus waren op de hoogte van Leons belabberde arbeidsprestaties. Leon stond verder nog in het zwarte boek bij vele uitzendbureaus als saboteur, want Leon had bij enkele bedrijven wat machines weten te saboteren en dat deed Leon gewoon uit pure verveling. Leon kon op de werkvloer geen kant op. Zodra Leon op de werkvloer kwam voelde Leon de krachten uit zijn spieren verdwijnen en hoorde Leon het gekraak van zijn botten. Alleen het idee al dat Leon weer een gehele dag achter zo’n machine komt te staan deden zijn gezicht altijd ontzettend verbleken uit angst en onmacht. Soms raakte Leon zelfs in paniek en soms viel Leon zelfs flauw. Als Leon dan al die arbeiders aan het werk zag kreeg Leon medelijden. Arme stakkers dacht Leon dan, jullie zijn toch geen robots. Leons totale werkverleden bedraagt in totaal zo’n 3 weken bij vele verschillende bedrijven.

Het was echt zo, Leon had en heeft nog steeds een werkfobie van de hoogste categorie. Fabrieken, machines, robots, schroefjes, moertjes, hamers etc. deden hem een acute verlamming geven aan zijn innerlijke geluk. Saai man werken, zo saai. Een aantal dagen kon Leon achter elkaar werken en dan moest Leon ook meteen eenzelfde hoeveelheid dagen rust nemen om niet door te draaien of overspannen te raken. Een enkele keer werd Leon overspannen en dan had Leon toch echt teveel gewerkt en moesten ze hem op een brancard in shock toestand afvoeren richting het ziekenhuis.

De laatste keer dat Leons leven er van af hing, omdat hij zwaar overwerkt was, was 7 of 8 maanden geleden. Leon was zo zwaar overwerkt dat hij in elkaar stortte en hevig begon te vibreren, raaskallen, huilen, schreeuwen en hyperventileren, maar dat niet alleen hij viel ook nog eens ongelukkig onder een drukpers die Leons knieschijf dusdanig ontwrichtte zodat die nu nog maar net met een paar pezen was verbonden aan het been. De ambulance kwam aan en wederom was het verpleegkundig team onder leiding van dokter Ribbels uitgerust met een priester, want ze kenden Leon al en diens aandoeningen. Men moest wel op Leon afgestemd zijn om zo Leon een optimale behandeling te kunnen geven in geval van nood.

Leon lag nu in de ziekenwagen en Leons ogen draaiden helemaal weg. De priester begon luidkeels te bidden en wierp wijwater over Leons gelaat. Een kruisbeeld werd op Leons voorhoofd gedrukt en brandde zich in de huid. Dit is het werk van de satan schreeuwde de priester op een hele angstige toon en propte Leons mond vol met knoflook. De priester bleef luidkeels gebed na gebed schreeuwen in de ziekenwagen. Hoelang heeft Leon gewerkt werd er gevraagd.. Zeker toch 4,2 uren zei dokter Teender. Kut man dit wordt kut, 4,2 uur is echt behoorlijk jongens, nou dit wordt een gevecht op leven en dood. Iedereen weet verdomme dat Leon verdomme zeker geen 4,2 uur achtereen mag werken, schreeuwde dokter Ribbels. Nu begon Leon weer hevig te vibreren en moesten ze hem met hele heftige stroomstoten in leven houden. Zijn hart staat stil riepen de doctoren en Leon werd mond op mond beademd door een vadsig vet wijf en het duurde minuten. Nu waren er al 8 minuten verstreken sinds de hartstilstand en het vadsig wijf zei: “Die is dood, iedereen weet dat een hart niet langer stil mag staan dan 6 minuten, na 6 minuten beginnen de hersenen af te sterven en zal hij geleidelijk aan hersendood raken.” Het is nu al 8 minuten na Leons hartstilstand en hij is gewoon niet meer te redden. Laten we het reanimatie-proces staken en Leon als dood verklaren. Wacht eens effe, ik zal het overnemen, misschien hebben we nog een kans en Leon werd nu gereanimeerd en beademd door een vrouwelijke arts een lekker wijf zeg met een heel lekker lijf met alles op en aan en Leon kwam direct weer bij. De lieve rondborstige arts keek Leon lachend aan en zei, joh, je hebt echt 4,2 uur achter elkaar gewerkt en dat was stom van haar om dat te zeggen, want Leon ging weer alles herbeleven en raakte in blinde paniek. Leons ogen waren vol van angst en zijn ogen draaiden weer weg. Leon begon weer te schokken, te krijsen, te huilen, te zweten en te raaskallen. Eventjes leek Leon tot kalmte te zijn bedaard, maar ineens viel hij weer weg. Hij begon weer te ijlen, te schokken, te beven en extreem te zweten en het leek er weer op dat Leon het deze keer echt niet gaat redden. Ze moesten Leon spuit na spuit adrenaline geven om hem in leven te houden en een aantal morfinespuiten om de overbelaste hersenen weer tot rust te brengen.

Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis werd Leon de operatiekamer binnengereden. Het zweet spoot nog steeds uit zijn voorhoofd. Zijn gloeiend hete voorhoofd deed het zweet direct verdampen, zijn hersenen waren dus nog steeds oververhit en daar kwamen de doctoren met een emmer ijswater, een duikbril en een snorkel om zijn kop in die emmer te duwen en om onder water te kunnen blijven ademen. Zijn frontale voorgevel zit nog steeds los, riep dokter Krullens, die wordt knetters en knetters gek vlug help me effe met die frontale voorgevel. Leon was behoorlijk van de kaart en sprak nog steeds wartaal. Zijn haren werden met plakband en nietjes teruggeplaatst en het schuim werd van zijn mond geveegd. Er werden röntgenfoto’s gemaakt en zijn schedel werd gelift om extra verkoeling de hersenen te laten bereiken. Leon wist nog steeds niet adequaat te reageren op vragen van de doctoren, zoals welke dag is het vandaag en wat is jouw naam? Ik ben Jack Daniels, bleef Leon herhalen en het is vandaag 32 meert ijlde Leon. Jongens dit gaat niet goed de bloeddruk is aan het zakken en de hartslag is ook al te laag, we moeten nu nog zo’n 8 spuiten adrenaline toedienen en pep en die adrenaline zijn ze nu aan het halen in de kelder, maar misschien is die op. Ook pep hebben we niet in huis zei dokter Ribbels. Kut wat nu, want we hebben die pep nu nodig? Hier probeer eens een spuit te vullen met ons afwasmiddel, dat schijnt ook een stimulerend effect te hebben heb ik ergens gelezen. Ben jij gek of zo? Tuurlijk geen afwasmiddel, kijk daar eens in die doos met restanten van operaties uit het verleden en zoek een pepmiddel of iets dat erop lijkt, dat moet er wel ergens tussen liggen. Daar pak die oranje fles maar en draai de dop maar open. Laat me eens ruiken. Oké, dit ruikt prima, dit is goeie shit, vullen die spuit en zetten die spuit en kijken hoe Leon daarop reageert. We moeten nu alleen nog maar de knieschijf op de juiste plek op het been vast te hechten en dat gaat nog wel even duren. Geen getreuzel jongens en effe die knieschijf terugplaatsen.

Daar gaat ie, en Leons knieschijf werd vakkundig hersteld door een ingewikkelde operatie en na vier uur was de operatie voltooid en zat Leons knieschijf weer op de juiste plek. Vakwerk zei dokter Snorkel. Prima toch? Het zit er weer op jongens, we kunnen zo naar huis als die Leon bijkomt. Eee, jongens zie ik dat nou goed, zei dokter Knipvink? Kijk man dat rechterbeen lijkt nu ineens meer dan 5 centimeter korter dan het linkerbeen. Kutzooi, grote kutzooi, grote, grote kutzooi schreeuwde dokter Teender. Kut man, ik wil geen problemen man, geef effe die rolmaat aan dan zal ik beide benen opmeten, zei dokter Hoepla. En ja hoor Leons rechterbeen bleek 5,2 centimeter korter dan zijn linkse. Hoe kan dat nou toch? Vijf centimeter, nou dat kunnen we nooit verklaren aan Leon. Heeft iemand hier een briljant idee om dit probleem op te lossen jongens. Moeilijk hoor, ik denk gewoon dat er geen oplossing is voor dit probleem. Gewoon hopen dat hij het niet merkt, zei dokter Poeders ineens. Dat is het zeiden de anderen, dat is de enige oplossing, dank u dokter Poeders. Oké, jongens, dus we zeggen helemaal niets tegen Leon en het enige dat wij kunnen doen is hopen dat Leon het niet merkt, anders hebben we een groot probleem. Ineens viel alle bloeddruk weer weg en stopte Leons hartslag voor de tweede keer. Meteen kwam het vadsige wijf weer en beademde Leon en trachtte hem te reanimeren. In 15 hele minuten probeerde ze Leon weer leven in te blazen, maar niets hielp. Laat mij eens zei het blonde superlekker wijf met haar lekker lichaampje en der mooie schone rondingen en ze begon Leon te beademen en meteen sprong Leon overeind en was weer helemaal de oude. Leon was het zat en dacht dit is de laatste keer dat ik gewerkt heb, ik word dan wel lekker verwend, maar ik kan er echt aan dood gaan. Ik ga gewoon nu al met pensioen, dacht Leon.

Leon gaat werk zoeken

Nu zeven tot acht maanden later, na de laatste acute aanval van extreme hysterie door zijn ongeneeslijke aandoening, de blijvende luiheid, moest Leon wel overwegen om weer te gaan werken, want Leon had geen geld en dus schoof hij zijn plannen om met vervroegd pensioen te gaan even aan de kant. Leon had niet echt zo’n zin om te gaan werken, want hij was nog steeds niet volledig hersteld van die laatste keer dat hij zo zwaar overwerkt was. Maar toch moest Leon deze morgen weer werk gaan zoeken, want zijn geld was op. Het was een vrijdagmorgen, het was 11:30 uur en Leon lag zoals gewoonlijk in de woonkamer onderuitgezakt op zijn luie, luxe, all-in-one zit en ligbank van het merk Siësta, die speciaal voor hem met de hand gemaakt was. Eee riep Mark die net de woonkamer binnenliep, je hebt gisteren weer veel teveel wiet gerookt, speed gesnoven en veel teveel bier gezopen, je was weer helemaal black out jonge. Hoe kom je daar nu weer bij, vroeg Leon? Omdat je weer bananen hebt lopen roken jonge, zei Mark. Zet die fruitschaal de volgende keer niet weer langs de asbak jonge, hoe vaak moet ik dat nog zeggen? Ja, dat heb je me wel vaker gezegd, ik zal er wel een keertje aan denken, zei Leon. Ik ga zo meteen werk zoeken Mark en ik hoop dat ik een relax baantje vind waarbij ik niet al teveel moet doen. Je weet toch Mark, het liefst heb ik zittend werk het liefst in een Lazychair-future weet je toch, omdat ik dan niet zoveel hoef te bewegen, je weet toch Mark, ik ben blijvend lui. Ik geloof niet dat je makkelijk aan zittend werk kan komen zei Mark, want al die luie buitenlanders willen ook het liefst zittend werken. Dat is waar Mark, maar ik zal mijn best doen en ik hoop dat ik zittend werk ga vinden. Hey Leon, sta verdomme eens op uit die luie luxe ligbank van jou, want er komt weer rook onder je vandaan jonge, rap nu. En Leon sprong omhoog en zag dat hij weer een flink gat aan het branden was met zijn verloren sigaretje. Jonge jij brandt ooit nog eens dit huis af jonge Leon. Weet je verdorie niet meer dat je de caravan op vakantie in lichterlaaie had gezet omdat je naar eigen zeggen het gasfornuis met een klapsigaar probeerde aan te steken, omdat je zwaar onder de drugs zat en nog gezopen had ook. Ja dat weet ik nog, zei Leon, wat was vaders toch boos. Boos worden deed vaders altijd om grote dingen maar ook om heel veel kleine dingen en wel heel erg vaak, hij stond bekend om zijn uitspattingen en kon zijn emoties vaak enkel en alleen ventileren met onbeschaamd en bijzonder luid stembandengeweld, over de ditjes en de datjes van de dagelijkse huiselijke toestanden.

Jazeker, schreeuwen was vaders aangeboren en het zat hem in de botten. Niet wetende dat de boze emotie, den duivelse is, omdat boosheid alleen maar verwoest. Niet wetende dat zijn geschreeuw overbodig was in het leveren van haarscherpe argumenten en zekers als je maar enkele meters van iemand verwijdert bent. De kracht van het argument zit hem in het argument en niet in het volume ervan, maar dat kon Leons vader maar niet begrijpen. Nee, vader was vaak geladen met woede en kon wat kabaal langs zijn stembanden doen ventileren. Dan staat zijn gezicht altijd op onweer toch, Mark, met die bloeddoorlopen ogen met schuim op zijn bek en zie je iedereen van buiten bij ons naar binnenkijken, alleen maar omdat die gaapaap zijn stembanden loopt te ventileren als hem iets tegenzit. 100 van de 100 ruzies begonnen altijd bij vaders en ma daarentegen was kalm van aard en niet vlug geagiteerd, maar helaas ging vaders altijd discussies aan met een maximale inzet van zijn stembanden en dan was ma helaas wederom genoodzaakt om terug te schreeuwen. Zelfs ma kon het vader niet afleren eens niet zo te blèren. Tijd zal het vader leren dat schreeuwen slechts handig is als je iemand op lange afstand spreekt, maar ja, al doende leert men en vader moest gewoon een helder moment hebben op een juist moment om deze spraakverwarring op te lossen. Ja, vader zei Mark, maar soms is hij wel vriendelijk gestemd en nu met de jaren al veel vaker, tuurlijk geven we hem altijd nog een tweede kans, want onwetende overtredingen en domheid zijn niet achtenswaardig voor het zijnde berispingen en dan eventuele vervolgingen. Dat zeg je mooi Mark, maar ik ga nu werk zoeken in de stad, ik zie je later wel weer, houdoe hè. Leon liep de plaats op, stapte op de fiets en ging op weg naar de Eindhovense binnenstad.

Leon kwam aan in de stad en zette zijn fiets in de stalling. In de stad leken wederom vele vrouwen naar Leon te seinen. Leon vond het wel leuk dat die vele vrouwen naar hem seinden, maar durfde geen actie te ondernemen, door ze bijvoorbeeld aan te spreken. Eerst moet ik meer weten van dat complot dacht Leon. Leon trachtte aan werk te komen bij vele uitzendbureaus, maar het lukte Leon deze keer niet om aan werk te komen. Mooie kutzooi dacht Leon, dan maar geen werk. Kut man mijn geld is op, wat nu? Leon wist het, zijn aloude truck om aan een beetje geld te komen, was met twee grote lege plastic zakken de Bijenkorf binnen te lopen om dan die zakken vol met boeken te laden om dan die boeken bij de tweede hands boekenhandel, de Slegte te verkopen voor meestal zo’n 50 gulden per 30 boeken. Meneer Bijenkorf heeft toch genoeg geld dacht Leon, die kan wel wat missen. Nobel als Leon was deed hij zijn criminele winsten altijd delen met de armsten. En Leon liep met lege handen de Bijenkorf binnen en zal er met volle tassen weer uit lopen. Leon laadde zijn lege tassen vol met boeken en ging weer op weg naar buiten. Leon bleef kalm en liep langs de beveiliging en de alarmpoortjes en dacht: “Zo dan, dat was ie weer, nu aan de slag en naar de Slegte.”

Bij de Slegte aangekomen verkocht Leon weer eens 30 boeken voor 50 gulden. Leon was weer rijk en Leon ging als een speer naar de coffeeshop om er zijn dagelijkse hoeveelheid wiet te kopen. Leon liep naar coffeeshop de Grashopper in de binnenstad van Eindhoven. Er waren meerdere coffeeshops in Eindhoven, maar Leon koos voor de Grashopper, omdat Leon daar gisteren ook geweest was en het beviel hem daar wel, omdat Leon daar sjans had met lekkere meiden. Nou ja sjans… Ze vroegen Leon allebei hoe laat het was en Leon wist niet wat hij moest zeggen en kreeg een rooie kop van schaamte. Toen ging Leon snel naar de WC en iedereen keek hem aan. De twee meiden begonnen te lachen, want dit was zo hilarisch en zo dom, dat hadden ze nog nooit eerder meegemaakt.

Dat was gelukkig gisteren, dat kan ik vergeten, dacht Leon. Nu had Leon zoiets van, iedereen heeft wel eens een rooie kop gekregen, ik ben niet de enige en het is niet echt iets om je voor te schamen vind ik en die gedachte maakte Leon sterk en gaf hem de moed om de Grashopper toch weer binnen te gaan. Leon kwam de Grashopper binnen en kocht er zijn wiet voor een geeltje en ging zitten om een joint te draaien. Leon kocht altijd de sterkste van de sterkste wiet, leven betekent genieten toch en ieder op zijn manier. Leon draaide een joint en stak hem aan. Leon rookte zijn wiet en zat weer eens lekkere meiden te kijken. Zat meiden te zien Leon, maar ze zien mij niet te staan. Hoe ga ik dat toch eens aanpakken was een hele goeie vraag, waarmee Leon zich dagelijks suf piekerde, het eerste contact met het meisje van je dromen. Er lopen zoveel echt knappe meiden door Eindhoven, maar ik heb verdomme geen durf en geen lef en eigenlijk is Leon op zoek naar een mooie meid met een heel lief karakter, dat laatste is toch het meest belangrijke, maar ik durf verdomme niets te zeggen tegen aantrekkelijke meiden, gewoon uit pure schaamte en extreme verlegenheid, bang iets fout te doen, maar vooral bang om afgewezen te worden, daar zat Leons zwakke plek. Iedere dame kon op die wijze Leons zelf-vertrouwen een gruwelijke en vlijmscherpe dolksteek geven, zodat Leon nog meer verlegen zal worden en nog schuwer zal worden, zonder enig zelfvertrouwen. Leon was wel eens vaker recht in het gezicht uitgelachen en dat soort momenten behoren tot Leons meest afschuwwekkende herinneringen. Voor schut gaan is voor Leon bijna hetzelfde als een been verliezen. Alleen vrouwen konden hem zo hard raken, dus Leon was op zijn hoede en was voorzichtig om op vrouwen af te stappen. Toch zal ik ooit eens over die drempel moeten bedacht Leon zich en dat zal me zeker gaan lukken, ik heb nog wel een paar jaar de tijd om me over mijn angsten heen te zetten. En dit was een moment dat Leon wat meer uit zijn schulp durfde te komen, want hij had weer hoop en die hoop bracht hem moed. Dus weer begon Leon rond te loeren, op zoek naar vrouwelijk schoon het liefst zo naakt mogelijk. En ja hoor…

Daar komt een heel lekker wijf binnen en ze riep ineens: “Leon, hallo.” Die ken ik helemaal niet, dacht Leon, maar dat maakt niets uit toch, want ze ziet er flitsend uit. Lekker lichaam en mooi gezicht en Leon riep: “Hallo.” Ze kwam op Leon af en zei wat ben ik blij jou te zien en Leon zei: “Ik ben zo blij dat jij mij ziet.” Ze kwam op Leon af en Leon zag aan der lippen dat ze wilde zoenen en Leon dacht voor het eerst in zijn leven niet na en sprong overeind en kuste de mooie vrouw op der lippen. Leon greep de prachtige jongedame in zijn armen en zei: “Ik ben ook blij dat ik jou zie.” Ga van me weg engerd, riep de mooie dame tegen Leon. Wat ben jij voor een gek, je kent me niet eens en denkt me zo maar te kunnen vastgrijpen en kussen. Ik noem het een aanranding, jonge jij gaat de cel in vieze verkrachter, schreeuwde de vrouw en begon te huilen. Ze rende huilend de coffeeshop uit.

Wat denk jij nu toch meneer, vroeg een man die achter Leon stond? U zit gewoon met uw vieze handen aan mijn vriendin en kust haar zonder te vragen. Leon keek om en zag een man staan van een metertje of twee. Was dat uw vriendin, vroeg Leon? Ja zei de man. Leon zei, maar ze riep mijn naam. Ik heet ook Leon zei hij. Jij moet donders goed weten dat je niet zomaar vreemde vrouwen mag vastgrijpen en kussen, vuile viezerik. Je kende haar helemaal niet smeerlap, wat is haar naam dan, vroeg de man? Weet ik niet zo gauw, zei Leon. Jonge maakt er nou niet zo’n groot probleem van, zei Leon. De man kwam naar Leon toe en zei, nou gaat gij ze beuren jonge.

Wat man gaat gij mij slaan? De man sloeg maar miste en Leon pakte een biljartkeu en sloeg die in twee stukken op zijn hoofd. Kut dat doet zeer zei de man. Leon moest lachen en zei, die had ik dan ook met erg veel gevoel geslagen, bedank me maar. Laat ik hier nog een biljartkeu vinden meneer en hadsikidee, Leon sloeg de biljartkeu weer op die vent zijn kop kapot en zei, weer eentje met veel gevoel en hoe voelt die? Pijn, Pijn, PIJN, PIJN, schreeuwde de man en rende op Leon af die hem, hupsela, met een volle fles whisky op zijn kop sloeg en de kwal viel op de grond en schoof een paar meter over de grond en Leon pakte, whoooops, en kantelde de eikenhouten trofeeënkast over de vingers van de vijand die als een baby begon te krijsen. Met zijn stalen haklaarzen begon Leon te stampen op de vingers van de vijand die de vijand ongenadig liet jubelen door bijna onmenselijke pijnen-steken. Laat me alsjeblieft gaan jammerde de bange verlaagde kwal, maar hij wist nog wel dat hij deze vertoning zelf was begonnen. Iedereen in de coffeeshop was geschrokken en ze renden schreeuwend naar buiten. Vuile kutzak riep de kwal en rende als een trein op Leon af met een buitgemaakt groot en scherp slagersmes, maar Leon sprong aan de kant en whoooops zag die kwal door de etalageruit vallen en viel met de raam en al op de straatstenen. De raam brak in duizenden stukjes en Leon riep: “Messen trekken, vuile gaapaap ik zal je nog wat extra ronsel doen verkopen lage ondergrondse sluipscheerder.” Leon pakte een biljartbal, gooide die met veel souplesse en met een holle klank klapte de biljartbal tegen die vent zijn hoofd en de kwal ging knock down. Leon telde 7 seconden en daar gaat ie weer, want de kwal kwam bij en Leon stak, hiephoi, een vinger in zijn oog, gaf hem een mokerslag met een zware hamer, schopte hem loei en loeihard onder zijn zak en sloeg de kwal met een zware bloempot op het hoofd die daarmee in duizenden stukjes brak. Vervolgens 2 maal vuisthamer en 2 maal zwiepslag. Leon pakte een stalen krikstang en hengstte die met een geoefende techniek en kwam met een elegante zwiepklets op de schedel van de kwal die nog net een schreeuw kon uiten, want zijn adem was nu op. Vuile wrattenkakel schreeuwde Leon en hij viel weer aan. De vijand begon te hyperventileren, te janken, te brullen van de pijn en de vernedering, dus Leon deed er nog een schepje bovenop en pakte die kwal vast, gaf hem een technische slinger en hij viel met zijn rug in de cactus. Leon gleed uit over een stuk zeep en in zijn draaibeweging kon hij dankzij een halve salto de vijand toch nog een hak verkopen op de frontale schedel. De vijand kon van de pijn niet meer overeind komen en werd groen en geel door de hyperventilatie. Halven haan riep Leon en vervolgens liet hij de vijand voelen wat het nut is van een zware koeken-pan en sloeg daarmee heel zijn kop kapot. Ook dat vond Leon komisch, hij jankte van het lachen. De punten van de cactus zaten wel twee centimeter in zijn rug en hij schreeuwde het uit van de pijn, bel een dokter, bel een dokter zat de hij te kermen van pijn, uit angst, verwarring en pure wanhoop. Laat me leven, laat me alsjeblieft leven, murmelde hij en Leon pakte hem weer bij zijn kraag, tilde hem omhoog, haalde uit met rechts en gaf hem een memorabele daverklap die recht op zijn kin kwam, de kwal zakte in elkaar en verloor zijn bewustzijn. Vervolgens had Leon de kwal bij zijn kraag gepakt, zijn kop in de WC gehangen en toen deed Leon vol genoegen eens flink doorspoelen, effe flushen die handel siste Leon, effe die grote smoel van jou eens flink reinigen, zei hij en tot de volgende keer kwal.

Leon pakte zijn portemonnee, sieraden, autosleutels, zijn mobiele telefoon en Leon vertrok uit de coffeeshop. Leon besloot om op weg naar huis te gaan, hij dacht, toch effe checken wat er in die portemonnee zit en Leon opende de portemonnee en trof daar een bedrag van 900 gulden aan. Hij schreeuwde het uit van blijdschap en deed een rondedans. Even kijken waar zijn auto staat, dacht Leon. Leon drukte op alarm ontgrendelen, hij hoorde een auto voor zich piepen en zag dat het een riante peperdure Rolls Royce was. Leon stapte in, maar er werd gebeld op het gestolen toestel.

Leon nam de telefoon op en zei, met Leon. Eee Leon klonk een mannelijke stem, ik heb de coke bij je thuis in de koelkast gelegd, die hoef je alleen nog maar te verstoppen en dan kunnen we binnenkort een grote deal gaan maken. Miljoenen jonge zei de man en hing op. Miljoenen dacht Leon, coke? Dat is interessant. Leon keek in het handschoenkastje van de auto en vond het adres van de kwal die nog zijn rake daverklappen moest gaan verwerken. Leon reed aan naar de Evildumbstraat 434 in Eindhoven, nummer 434 daar woont die kwal. Leon stopte voor de flat, stapte de auto uit en ging de flat binnen. Nummer 434 was zo gevonden. Leon opende de deur, liep direct naar de koelkast en pakte natuurlijk allereerst, een verfrissende koele Hollander van ’s Nederlands beste bierbouwer uit Lieshout, dus Leon had alweer een frisse fles Bavaria te pakken. Hoogs onwaarschijnlijk maar niet door Leons blik gevangen was op televisie Piet piraat, de grote pratende draak, Jupiter Praatvaak, Joepie Jupi Jupiter en Spider Hackenslack”, allemaal beroemdheden in en rondom de hemel. Leon keek in de koelkast en zag een plastic tas erin liggen. Leon pakte die tas, keek erin en zag, besefte en riep: kut man 4,7 kilo onversneden Colombiaanse snuifcoke. Ik ben rijk dacht Leon en nu vlug weg hier, dus Leon liep het appartement uit en liep richting de gestolen Rolls Royce. Leon reed naar zijn huis en parkeerde de Rolls Royce op een grote loopafstand, want vader mag niets weten van Leons criminele uitstapjes. Leon deed de Rolls Royce goed afsluiten en liep richting huis.

Leon kwam thuis, ging het ouderlijk huis binnen en ging meteen naar boven, naar Marks kamer. Mark zat achter de computer en zei eee Leon. Leon zei: “Mark, moet je eens zien wat er in deze tas zit.” Leon opende de tas en Mark riep, man.. man.. 4,7 kilo onversneden Colombiaanse snuifcoke man we zijn rijk. Mark en Leon deden allebei een vreugdedansje en schreeuwden het uit van vreugde. Mark en Leon verstopten de tas in de achtertuin op een diepte van 2 meter en gingen naar binnen om het te vieren met ieder 5 gram onversneden Colombiaanse snuifcoke uit de tas. Samen snoven ze de coke en deelden ze ideeën over wat verder te doen. We moeten zeker anderhalve kilo voor onszelf bewaren Leon en dat is 1500 gram en daar zullen we een dik jaar van kunnen snoepen Leon. Prachtig Mark ons is dit geluk geschonken door Hoger Leven Mark ik voel het jonge. Ik kan deze nacht niet slapen Mark, dus ik graaf die tas nog eens effe op om voor mezelf nog 10 gram snoepgoed te pakken en ik denk dat er bij jou ook nog plaats is voor 5 hele grammen Mark? Zekers Leon zekers en Leon ging de coke uit de tuin pakken.

Leon bleef heel de nacht voor de TV zitten en snoof zichzelf suf aan de coke. Mark kwam af en toe naar beneden om nog wat extra coke uit de tuin op te graven. Niet teveel hè Mark, riep Leon. Nee ik zal niet teveel pakken zei Mark. Uren verstreken en het was weer ochtend.

Een nieuwe dag was begonnen en het was 10 uur in de morgen. Leon en Mark waren beide de hele nacht opgebleven, want van veel coke kun je natuurlijk niet slapen. Leon zei tegen Mark ik ga hardlopen. Wat zeg jij nou Leon? Sporten? Ben jij ziek jonge? Hoeveel vingers steek ik op? Vier stuks Mark, ja Mark ik weet het, het klinkt vreemd als ik zeg dat ik ga sporten, maar ik zat zo te denken, ik wil een maximaal leven en dat betekent van alles genieten, maar wel zo lang mogelijk, dus ga ik effe buiten hardlopen om mijn scharnieren goed door te oliën, mijn conditie te verbeteren en om mijn hart te versterken. Klinkt wijs Leon, ja dan ga er maar voor.

Leon ging naar boven, deed zijn sportkleding aan, ging naar buiten en riep nog eee houdoe hè Mark. Het zonnetje scheen op deze mooie dag in April. Leon opende de poort en begon te rennen. Zo dat gaat goed dacht Leon en liep als een hazewind. Na 1 kilometer begon zijn lever wat te steken en deden zijn kuiten een beetje pijn, dat is niets, gewoon doorlopen dacht Leon. Na 2 kilometer begon hij hartkloppingen en overal stekende, brandende, bijtende en zeurende pijnen te krijgen, maar Leon dacht is niets, gewoon doorlopen.

Leon vond, na een afstand van 3 kilometer, dat hij wel voldoende had gejogd en begon richting huis te wandelen, maar Leon was kapot van het joggen en had nog steeds hartkloppingen en stekende en zeurende pijnen. Leon ging effe op een bankje zitten om te rusten en draaide een sigaretje. Ooo wat heb ik een zin om vanavond lekker op stap te gaan en lekker te kijken naar lekkere meiden zeg. En dat was toevallig, want daar kwam een oude bekende van Leon aan, het was Klaasje Gakker die Leon nog kende van zijn schooltijd. Eee Gakker jonge ouwe taaie, hoe is ie met jou Gakkertje, das lang geleden? Eee Leon jonge, ja alles goed man, das echt lang geleden. Met mij gaat alles goed Leon ik heb nu een vrouw en een kind en ben bij de politie gegaan. De politie? Waarom dan? Om een bijdrage te leveren aan een veilig Nederland natuurlijk, Leon. Ik ben blij voor je dat je je geluk hebt gevonden, Gakker, zei Leon. Ik heb nog steeds geen vrouw Klaas, tis helaas. Nog steeds geen vrouw Leon, dat vind ik jammer voor jou. Nee man, ik heb gewoon veel pech dat al die lieve vrouwkes met een prachtig lichaam en een knap gezicht zeer en zeer zeldzaam zijn geworden. Gakker zei, ze zijn er nog wel, alleen moet je beter zoeken.

Probeer de sauna eens zei Gakker. Daar mag ik niet meer komen Gakker, ik heb een saunaverbod lopen voor de regio Eindhoven en omstreken. Waarom dan vroeg Gakker? Voor gluren naar de lekkere meiden en voor mijn erectie stoornissen. Ik vind naakte meiden zo mooi om te zien Gakker. Dat ben ik helemaal met je eens, iedereen vind naakte meiden mooi, niet alleen jij en ik, maar gluren en geilen gaat wel erg ver. Nu zie ik dat wel natuurlijk, maar op die momenten dat ik al dat naakte vrouwelijke schoon zag werd ik overmeesterd door mijn lusten en mijn driften, man ik was wakker. Maar ik ben echt tot inkeer gekomen Gakker, ik heb spijt. Nee, ik mag niet meer in de sauna’s komen in de leeftijdscategorie van 21 tot 40 jaar, alleen nog maar in de senioren sauna’s met ouwe wijven van 65 jaar en ouder. Daar ben ik maar 1 keer naartoe geweest en Gakker echt waar wat ik heb gezien vertel ik niet graag, dat is me zelfs verboden door mijn psychiater, want dan word ik knetters en knetters gek. Ik ben huilend en schreeuwend die sauna uitgerend Gakker, dan weet je wel wat ik bedoel. Over een rimpeltje meer of minder doe ik niet moeilijk, maar wat ik toen toch heb gezien zeg… Echt waar Gakker, ik heb echt moeite om dit te vertellen, ik begin alweer rillingen te krijgen. Ik ben nog nooit naar een psychiater geweest, maar na dat traumatische voorval is het me ten zeerste aanbevolen om eens contact op te nemen met dokter Zeikstraal, een vooraanstaand en zeer gewaardeerd psychiater gespecialiseerd in senioren-sauna-trauma’s. Ik heb wel iedere dag 20 tot 30 keer een moment van herbeleving, waarbij ik mezelf soms verlies en weer huilend, schreeuwend, ijlend en raaskallend ontwaak op een brancard met het schuim op mijn bek. Gakker echt waar als ik ook maar een oud wijf zie van 65+ zelfs met veel kleren aan dan krijg ik alweer flashbacks en traumabelevingen. Tis een nachtmerrie Gakker, ik kan gewoon niet meer kijken naar ouwe wijven. Slapen doe ik slecht, eten doe ik nauwelijks en drinken doe ik alleen maar bier net als alle Nederlanders. Ik heb nachtmerries met allemaal naakte wijven van 65+ en ik krijg nog maar heel zelden een erectie, terwijl dat vroeger om de 5 minuten was. Als ik mijn ogen sluit zie ik allemaal dansende naakte wijven van over de 65 met 1001 rimpels. Mooi kut man zei Gakker. Ach ja het kan goed komen toch? Is zekers te hopen Leon. Eee Leon heb je zin in wat lekkers, ik heb hier 10 gram speed en wat wiet, gestolen uit het politiebureau, uit de kluis van in beslag genomen drugs. Ik heb de sleutel jonge, anders was ik geen agent geworden en Gakker lachte als een klein duiveltje en zei kom op dan pakken we een paar punten. Leon en Gakker snoven wat, rookten wat en gingen daarna naar huis.

Het Eindhovense Stratums Eind

Het was Zaterdagavond en Leon stond weer te trappelen om op stap te gaan, lekker de kroegen in en lekker kijken naar lekkere meiden. Eee, riep Mark vanuit de WC, kan iemand mij een verse rol Ajax-WC-papier geven en Leon bracht Mark een rol Ajax-WC-papier. Mark was klaar met schijten en kwam de woonkamer binnen. Ik ga weer flink aan het bier vanavond Mark, zei Leon. Ach man ge bent nog zat van het bier van vorige week. Nou Mark ik wil niet echt weer zat worden vanavond, een bietje aangeschoten wil ik wel worden, want een bietje aangeschoten vind ik al zat. Heb je nog andere drugs nodig dan de Colombiaanse snuifcoke die jij geroofd hebt Leon? Nee, nee Mark ik hoef niks jonge. Eee hallo Leon, besef je wel goed wat je zegt of ben je weer aan het ijlen? Sorry Mark ik had er effe mijn aandacht niet bij jonge, ja, natuurlijk wil ik wel drugs nemen. Wat heb je allemaal? Alles Leon, weet je toch. Doe maar een gram speed dan en vier XTC pillen. Oké Leon, welke XTC pillen wil je, ik heb Mitsubishietjes, Salmies, Lexusjes en Leeuwtjes. Dan doe mij maar drie Leeuwtjes en een Salmie Mark. Leon nam de drugs in ontvangst en slikte alvast 2 pilletjes. Ja vanavond weer op stap, leuk man, gezellig, zat worden, stoned worden en lekkere meiden kijken. Ja, alleen kijken, want Leon is nog steeds erg schuw, verlegen, zenuwachtig en heeft nog steeds grootse problemen om met lekkere meiden in contact te komen. Ik ga mezelf effe douchen Mark. Leon ging douchen, kleedde zich om en ging weer naar beneden.

Leon was van nu klaar om te gaan. Zal ik met de auto, de gestolen Rolls Royce, gaan, of met de fiets, dacht Leon? Nee, met de fiets natuurlijk, want stel dat de politie mij aanhoudt met die gestolen auto, dan hang ik. Leon liep naar buiten en riep nog eens houdoe naar zijn broer, moeder en vader en liep de plaats op. Leon stapte op de fiets en wilde de poort uitlopen, maar eee riep zijn vader, pomp beide banden eens op, want die zijn kei slap. Die zijn lek vader, zei Leon. In de achterband zit een groot gat die is geknald en de voorband was al lek toen ik deze fiets vond. Dat vind ik zo raar Leon, gij vindt altijd fietsen en ge hebt er al zo’n 150 gehad, dus ik betwijfel jouw verhaal een beetje. Jonge ge bent toch niet aan het liegen tegen mij? Nee man, daar heb ik toch alleen mezelf mee. Maar niemand vindt 150 fietsen. Ik ben gewoon een geluksvogel vader. Ja Leon kon zijn vader niet vertellen dat hij iedere 2 weken een nieuwe fiets moest stelen. Geld had Leon nooit, dat ging altijd allemaal op aan drank en drugs. En alleen al in de weekeinden had Leon zo’n 200 tot 250 gulden nodig om zich tijdens een avondje stappen voldoen-de te amuseren.

Leon fietste naar de binnenstad en stalde zijn fiets. Om 11 uur liep Leon over het Stratumseind in de Eindhovense binnenstad. Het Stratumseind is alom bekend in Eindhoven en is een behoorlijk lange straat vol met cafés. Overal cafés links rechts, voor en achter. Het was weer eens druk op het Stratumseind. Leon had alweer oog voor de lekkere dames. Het was weer feest, want overal waren lekkere meiden en waar lekkere meiden zijn is het feest. Leon raakte zelfs in contact met een mooi wijf en dat was in Leons leven slechts heel zelden voorgekomen. Ze zag er goed uit mooi gezichtje, lekker lijf en ze was ook nog erg vrolijk en gezellig. Maar Leon was in die dagen een zenuwachtige, stugge prater, hij wist eigenlijk nooit waarover te praten en zei vaak zomaar wat. Meestal was Leon niet te volgen en nu ook weer, hij begon te praten over deeltjesversnellers, moleculen en zwarte gaten. Leon keek naar de lucht, daar wees hij een aantal sterren aan, deed zijn uitleg over de kosmos en keek weer naar het vrouwtje, maar ze was weg. Gevlucht stom nou, wat ben je toch een kluns hè Leon.

Langzaamaan begon het bier te werken en Leon kwam los. Jawel, dan is Leon op zijn best. Praten met meiden ging nu al stukken beter. Leon had er deze avond al een paar gesproken, maar had nog steeds niet het wijfke gevonden dat zo goed bij hem zou passen, je weet wel, lief en aardig, die twee eigenschappen gaan Leon altijd voor het uiterlijk, maar natuurlijk kon Leon ook goed liegen. Ja Leon kon goed liegen en dacht weer eens terug aan die ene keer dat hij er zichzelf moest uitlullen op het politiebureau. Toen kwam hij met zo’n slappe, ongelofelijke en hoogst door-zichtige leugen met een enorm gebrek aan geloofwaar-digheid, dat hij, maar ook de agent die het verhoor leidde languit en hartelijk moesten gieren van het lachen. De agent kon Leons brutaliteit, lef en creativiteit wel waarderen en haast respecteren, want deze aal is wel heel erg glad en daarom heel zeldzaam in zijn soort. Ja dat was leuk toch, lang geleden dat wel en het mooiste was dat ze die leugen gewoon moesten neerschrijven als zijnde de wettige verklaring en door deze leugenverklaring had Leon zeer vernuftig zijn straf ontlopen.

Liegen is ook een kunst en liegen is gezond zegt Leon altijd. Maar Leon werd weer te zat en begon weer slap te zeveren en van links naar rechts te zwalken. Leon werd een beetje draaierig en checkte zijn bierviltje met turvenstreep-jes. Alweer 14 flessen bier op gatvergeten. Ik moet toch effe een frisse lijn snuifcoke naar binnen werken om te trachten het bewustzijn weer strak in het gareel te brengen. Leon pakte de lijn coke en alles werd een stuk helderder. Fijn zo, hier kan ik wel mee leven, deze roeskracht 6,5 is ideaal, net zat ik op roeskracht 9,5 en dat was toch effe wel flippen en wat beangstigend. Roeskracht 10 is de dood weet Leon. Meestal is roeskracht 6,5 het lekkerste, omdat je dan nog een beetje brein hebt en de lekkere roes in het verre achterhoofd. Leon ging nog even in de Effenaar kijken, hij had inmiddels 17 turvenstreepjes op zijn bierviltje staan en zat weer op roeskracht 8. Leon slenterde van links naar rechts. Er was weer iets mis met de motoriek, maar Leon liep gewoon door, hij viel af en toe door evenwichts-stoornissen en hier en daar maakte Leon een uitglijer.

Leon keek rond over het Stratumseind, hij zag allemaal zatlappen en Leon moest lachen. Sommigen waren aan het zingen en regelmatig werd een lastige zatlap in het politiebusje geladen om op het politiebureau zijn roes uit te slapen. Hier en daar ontstonden vechtpartijtjes, maar die werden vlug verholpen door het politiepersoneel. Leon schoot zijn zoveelste joint weg, hij keek om zich heen en besloot een cafeetje binnen te gaan om eventjes te gaan dansen. Dansen deed Leon nooit in nuchtere toestand, omdat hij zich altijd schaamde. Hij wist wel dat als hij te diep in het glaasje had gekeken dat hij dan wel durfde te dansen. Dus nu ook weer, Leon was zat en ging dansen. Leon wist dat er altijd vele lekkere meiden op de dansvloer staan. Normaal ging Leon alleen maar op een afstandje staan kijken naar die lekkere meiden op de dansvloer, maar nu, omdat hij erg, erg zat is gaat hij dansen en zal hij zijn uiterste best doen om met lekkere meiden in contact te komen. Maar aan het dansen kwam vlug een eind omdat Leon een uitglijer maakte over een bananenschil en bewusteloos tegen de vlakte butste. Dit was weer het einde van Leons avondje stappen, volgende keer wat minder zuipen dacht Leon die in de ambulance ontwaakte.

Leon werd thuis afgezet door het ambulance personeel en altijd als Leon onder invloed was had hij het koud, nu ook, wat was het koud. Leon kwam thuis en kwam erachter dat hij zijn sleutels weer eens kwijt was. Nu pas ook zag Leon dat hij een verkeerde jas aan had gedaan en tot Leons grote verbazing kon hij zijn portemonnee weer eens niet meer vinden ook was Leon zijn telefoon kwijt en waar zijn mijn schoenen dacht Leon? Alles kwijt, alweer mijn schoenen, alweer mijn jas, alweer mijn mobieltje, alweer mijn portemonnee en alweer mijn sleutels kwijt. Kut man, sleutels kwijt, dat wordt weer naar het bos lopen, een lange tak van 3 meter zoeken en op mijn broertje zijn raam te tikken met die tak, want ik mag ons vader niet wakker maken anders ontploft hij weer, zoals hij regelmatig ontploft. Nee, niet naar het bos, dat is te ver, want ik heb al zoveel gelopen. Nee, Leon wil weer gaan klimmen. Leon begon omhoog te klimmen tegen de voorgevel van het huis en Leon kwam bij Marks raam en Leon begon te kloppen. Mark werd wakker en kwam naar het raam, hij lachte en zei, aha Leon, weer oe sleutels kwijt jonge? Ja man, en mijn fiets, mijn portemonnee, mijn schoenen en mijn jas. Weer te zat dus? Ja man roeskracht 9,5 nu Mark. Man dan ga maar slapen, dat heb je nu wel nodig. Doe ik Mark, ik zie je morgen wel Mark houdoe en welterusten hè. En Leon liep naar zijn kamer en viel in slaap.

Eindelijk weer werk

Het was maandag en de nieuwe week was weer begonnen. Het was een zonnige dag en Leon liep de trap af en kwam beneden. Leon dacht, ik moet drie kilo coke verkopen voor grof geld, maar aan wie? Ik ken niemand met genoeg geld, dacht Leon. Daar vind ik wel wat op maar eerst, hoe kom ik dan aan mijn geld? Dan moet ik toch maar weer eerst eens werk gaan zoeken. Eee Leon, riep Mark vanuit de woonkamer, heb jij nog een stevige wietjoint voor mij? Zekers jonge, heb jij voor mij dan een grammetje speed, want ik moet nog een beetje op gang komen? Nou, Leon, een grammetje kan net niet meer, maar een half grammetje kan ik wel missen. Hier dan alsjeblieft de wietjoint en Mark stak de joint aan. Niet hier binnen roken Mark, je weet hoe ons vader is jonge, ga buiten in de tuin staan man. Oké, Leon, geen probleem jonge en Mark ging in de tuin staan.

Leon moest weer gladjes aan een baantje zien te komen en daarvoor had hij zijn wonderbaarlijke CV. Dat CV stond vol met bedrijven waar Leon nooit gewerkt had en Leon had ook op dat CV vermeldt dat hij overal enkele jaren had gewerkt. Leon was al honderden keren ontslagen, maar dat kan hij beter niet op het CV zetten, want dan zal hij niet snel een nieuwe baan vinden. Nee, Leon had netjes vermeldt dat hij nergens ontslagen was, maar dat hij netjes de afgesproken periode had uitgewerkt. Meestal ging het wel goed met dat valse CV en kwam Leon weer aan werk. Leon snoof drie lijnen speed weg om op gang te komen en wilde deze keer met de gestolen Rolls Royce naar het uitzendbureau rijden. Hij liep naar de plek waar hij de gestolen auto had geparkeerd, maar de auto was weg. Mooi kut dacht Leon en ging naar huis om zijn fiets te pakken. Leon stapte op zijn fiets om richting het winkelcentrum Woensel te fietsen, waar het uitzendbureau gevestigd was. Leon fietste altijd zo snel als een trein, want beweging is goed wist Leon en hoe meer krachten je verspilt hoe sterker je gaat worden wist Leon. Dus plankgas fietsen, dat maakt je sterk. Ook is het plankgas fietsen gunstiger, omdat je dan sneller bij je bestemming bent.

Leon fietste door de straten van Eindhoven en overal leken de vrouwen naar Leon te seinen, maar Leons schuwe aard weerhield Leon om op de mooie dames af te stappen en een gesprek te beginnen. Alles was veranderd op straat, vroeger keek geen enkel wijf naar Leon en nu ineens iedere dag tientallen. Dat is duidelijk een complot wist Leon zich te bedenken, maar Leon moest meer te weten komen over dat complot, dom dom dom. Ik wil toch wel weten waarom ik nu ineens zoveel sjans heb, dacht Leon en Leon fietste verder. Leon kwam aan bij het uitzendbureau, hij stalde zijn fiets, stapte van zijn fiets en ging naar binnen.

Een medewerkster was aanwezig en glimlachte vriendelijk en zei Dag meneer Janee u komt vast weer voor zittend werk, liefst in de Lazychair-future neem ik aan. Jazeker het is weer zover dat ik aan de slag moet. Het zal moeilijk worden om voor jou zittend werk te vinden Leon, want al die luie buitenlanders willen ook graag zittend werken. U kunt het toch proberen, vroeg Leon, ik ben een expert op het gebied van zittend werk weet u toch? Dan heeft u geluk Leon, want bij het bedrijf Sitel zoeken ze nog callcenter medewerkers. Ze hebben zittend werk alleen vanaf de Lazychair-special en lager. Das mooi kut dan, je weet dat ik de Lazychair-future gewend ben. Helaas meneer Janee, daaraan kan ik je deze keer niet helpen. We hebben wel een vacature openstaan als secretaris generaal met een inkomen van 300.000 Euro per jaar met gewoon een stoel en een voetenbankje. Nee, das mij te zwaar, zowel mentaal als fysiek en dan raak ik zeker binnen enkele uren zwaar overwerkt, gepaard gaande met zware overspannenheid en met kans op de dood als gevolg, dus nee laat maar. Dan maar die baan bij Sitel in de Lazychair-special, zei Leon. Hebt u ervaring met computers vroeg de medewerkster? Jazeker, antwoordde Leon, ik zit thuis heel vaak achter de computer. Dan kunt u aanstaande maandag 3 mei daar naartoe voor een sollicitatie gesprek, sprak de vrouw. Dat is op de verjaardag van mijn broertje zei Leon. Ah, wat leuk, feliciteer hem dan maar van mij zei de medewerkster. Zal ik doen zei Leon. Leon bedankte de medewerkster en verliet het uitzendbureau op weg naar huis.

Thuis aangekomen vertelde Leon heel trots dat hij weer werk had gevonden. Ga je het deze keer wel langer als 3 dagen volhouden vroeg vader? Jazeker pa, deze keer wel. Mark stond achter vader en zat te seinen naar Leon en hij gebaarde met zijn hand alsof hij aan het roken was. Leon begreep het meteen, Mark heeft weer een joint nodig. Leon liep naar Mark toe en zei kom Mark ik moet je even spreken, laten we naar boven gaan naar mijn kamer. En beide liepen de trap op naar Leons kamer. Heb je voor mij een lekkere wietjoint, vroeg Mark? Jazeker Mark, heb je voor mij dan een gram basecoke? Nou Leon, een gram kan ik niet missen, maar wel een half grammetje. Is goed Mark, dan geef me die halve gram maar en dan heb je hier die wietjoint van mij. En samen rookten ze de drugs op. Leon liep naar de keuken en riep, eee Mark, weet jij waar onze huisvogel is, want hij zit niet in zijn kooitje? Ooo ja, die is verdronken Leon. Verdronken? Man hoe kan dat nou, vroeg Leon? Is een lang verhaal Leon, daar maak ik geen woorden meer aan vuil. Nou oké dan. En eee Mark heb jij misschien de notulen gezien aangaande de werkzaamheden van mijn volgend werkverblijf? Wat is er met jou aan de hand man, ge praat als een brief van het GAK. Ooo laat maar ik heb ze al gevonden. Ja Mark, maandag kan ik op sollicitatie bij een bedrijf dat Sitel heet zei Leon. Klasse man, zei Mark, en ga je het deze keer wel langer uithouden dan drie dagen? Ik hoop het Mark, maar dat zal toch wel lastig worden. Je weet het ik heb een acute vorm van blijvende luiheid. Maar werken moet en ik kan aan de slag. Het is zittend werk, maar enkel vanaf de Lazychair-special en lager. Oh wat jammer nou niet de Lazychair-Future, moet een tegenvaller zijn Leon. Ja, maar ik denk wel dat ik het een tijdje uit kan houden op die Lazychair-special.

En Mark wat was die herrie afgelopen nacht op jouw kamer? Ja Leon, ik sloeg het zwakke kalkplafond eruit, omdat ik in mijn droom met graaf Dracula aan het vechten was. Vroeger heb ik vaker dromen gehad over vampiers en de meesten kan ik gewoon wegjagen met wijwater, zonlicht, kruisbeelden of knoflook. Alleen die Dracula is anders dan die simpelere vampiers, die is taaier, listig en moeilijk, heel moeilijk aan te pakken. In mijn droom kreeg ik een geniale ingeving, om mezelf te vermommen als een tandarts en gewapend met twee tandboren en een tandenborstel heb ik die Dracula de stuipen op het lijf gejaagd. Jawel, Dracula is bang voor de tandarts. Ja, dromen zijn mooi, het zijn net echte aparte, maar nieuwe leventjes. Laatst droomde ik over circusberen en martelingen naar die gevangen beren toe. Dat is pas zielig man, dat mensen zoiets doen met zwakkere wezens om aan geld te komen. Jaja er leven toch best veel mensen met een ziekelijke geestelijke afwijking. Niet alleen de martelingen zijn heftig en dat is gewoon fysieke pijn, maar de mentale geestelijk dodende pijn van de opsluiting pakt veel en veel meer van je af dat zijn de jaren van je leventje.

De beer

Mijn droom begint. Het begon allemaal op een morgen toen ik de tent uitkwam. Al het eten was geroofd en de andere tenten waren verwoest. Delen van tenten waren verscheurd en lagen over het gehele terrein verspreid. Berensporen deden mij informeren dat er een beer in het tentenkamp was geweest. Geschrokken pakte ik mijn spullen en vertrok op weg naar een veiligere plek.

Plots zag ik de beer, het was een Grizzly beer. Ik hield mijn adem in hij zag me niet en ik bleef roerloos staan. Geen geluid maken wist ik en uit de wind staan, want beren ruiken goed. Ik wilde mezelf geruisloos achter een boom verplaatsen, maar struikelde onverwachts, ik viel met mijn kop in een rooie mierennest en de boze mieren begonnen zich te verweren tegen deze ongelukkige indringer. Jawel de natuur is wreed. Massaal gaven de mieren mij een pijnensensatie van een categorie die de gehele historie ongekend is gebleven. Dit pijenenorkest kon ik niet meer verbergen, nee nu moest ik mijn stembanden fors laten claxonneren en uiting geven aan het brute mierengeweld. Ik begon te schreeuwen en krijsen als een baby en ik kon niet stoppen. En ja hoor, mijn pijnenschreeuwen deed de beer informeren dat er een smakelijk hapje in de buurt was en de beer keek meteen om. Kut nou ziet hij mij dacht ik. Ik zag zijn ogen en die gaven mij een gemene blik en opvallend was zijn haast menselijke, misselijke grijns op zijn smoel. Ik liep terug uit en zag dat de beer me volgde. Het is schrikken als je opmerkt dat terwijl je van een beer wegloopt, hij je blijft volgen, wat bezielt hem dan? Dan heeft de beer enkel een van de volgende plannen in zijn hoofd, of hij wil mij schrikbroek aanjagen of wil hij me echt inpakken in de kist. Die twee mogelijkheden waren me duidelijk. Het was vreemd de beer bleef op een afstand van ongeveer 20 meter en bleef me volgen. Ik heb alles geprobeerd, ik heb lang geprobeerd de beer af te schudden, maar dat lukte me niet, hij bleef me volgen. De beer had overwicht begreep hij als geoefende en sluwe moordenaar. Deze beer was zeer geslepen slim en daar zou Leon achter komen.

Die moet ik nog effe lekker angst aanjagen en hem uit zijn vel laten springen, dan heb ik weer biefstuk en spek apart vanavond, dacht de gemene griezelbeer. Bang maken is het leukste vind de beer. Niet alleen voor vermaak, maar ook voor genot wist de beer. Bang maken ja, dat doe ik lekker gemeen door hem lang in onzekerheid te laten. Hoop geven en tegelijk weer afpakken. Ik ga hem breken. Dus ik moet op een afstandje blijven en hem de ondergang al laten voelen dacht de beer. De prooi was eigenlijk al gevangen en tijd zal hem zijn kansen doen slinken. Ik werd toch een beetje zweterig en de beer bleef op 20 meter. Dicht genoeg om de angst te kunnen zien, goed voor genot en vermaak en ver genoeg voor het overzicht. Ze stonden stil. Het bleef lang zo, ze bleven stilstaan en elkaar aankijken. Uren bleef de beer op een afstand van Leon wachten. Maar nu was het toch zo ver. Het was niet anders en de beer kwam. Hij heeft honger! Het tijdstip was daar voor de aanval en de beer was onderweg. Langzaam sjokte de beer naar zijn slachtoffer en had een misselijke grijns op zijn gelaat en een gemene blik in zijn ogen. Het zweet spoot uit mijn klieren toen ik de beer zag naderen. Ik bibberde als een rietje en de beer naderde. Mijn benen sliepen beide, omdat ik uit ongemak in een kleermakerszit was gaan zitten. Stom van mij, ik kon niet meer opstaan. De beer stond voor me en keek me recht aan. Ik zag zijn gewetenloze ogen en zijn misselijke grijns. Ik kreeg een eerste langverwachte klapklauw loeihard tegen mijn voorgevel en ik vloog 40 meter door de lucht. Ik stond op en de gehele wereld draaide voor mijn ogen en in mijn hoofd en oren klonk het Wilhelmus. Ik schudde mijn hoofd heel heftig om mezelf weer te kunnen oriënteren, ik keek om, zag de beer niet, draaide mijn hoofd weer terug en daar zag ik de beer voor me. Hij keek me angstaanjagend in de ogen en de beer deed zijn muil wagenwijd open en hij liet zijn tanden zien. Hij begon met zijn kaken te klapperen om te laten zien dat deze vangst hem zal laten smaken. Ik bedacht me geen moment en wilde het op het lopen zetten, maar de beer was me voor en gaf me een kopstoot met een zeer kunstig geoefende techniek en ik vloog 20 meter en viel weer in het zand. Alle mogelijke angsten deden me verlammen, toch wist ik, ik moet gaan, maar mijn benen sliepen weer. Hoe kan dat nou dacht ik, net stond ik nog? De beer pakte mijn rechterbeen en begon mij in rondjes te slingeren, sneller en sneller en hij liet me los en ik vloog wel 50 meter en kwam heel pijnlijk met mijn rug tegen een boom tot stilstand. Mijn rug kraakte zo hard dat ik dacht dat de boom afbrak. Ik gleed langs de boom omlaag en viel neer op de grond en voelde mijn benen weer. Mijn benen sliepen niet meer. Dus ik rennen, als een hazewind. Ik rende zo hard en toch, de beer naderde met zeer hoge snelheid. Die kutbeer rent gatvergeten harder dan een raket, dacht ik en ik vreesde het ergste. Dus de beer raasde zich naar mij toe en kwam snel dichterbij. Het gevaarte kon ik niet ontlopen een confron-tatie leek onherroepelijk, ook uitzichtloos, zeer kut en pijnlijk. De zoveelste klapklauw liet weer niet van zich mauwen. Niet te flauw man wat een klapklauw, ik bedacht iets met mijn luie verstand.

Dus ik krabbelde overeind en begon als een idioot met gespreide benen en armen de trappeldans te doen. De meeste beren worden bang van zingende dansers zeggen ze. Ik zong en ik danste en hoopte dat de beer weg zou rennen, maar mijn zingen en dansen deed de beer niet vluchten, maar de beer begon samen met mij mee de trappeldans te doen, eigenaardig. De beer was knetter en knettergek en ik dacht zolang ik dans, zolang zal de beer ook blijven dansen. Hoop zakte me in de schoenen toen ik besefte dat die beer een hele dag continu en in hoog tempo zou kunnen trappeldansen. Mij lukt het maar enkele uren, dan denk ik dat die beer toeslaat als ik ben uitgeput en gevallen, wat een doortrapte sadist. Ja, duidelijk was, deze beer speelt een spelletje. Van starre schrik bleef ik trappeldansen, maar ik wist zolang ik dans leef ik nog en de beer is er dus alleen maar om me echt flinke schrikbroek te geven of wil hij me toch vermoorden? Zijn gezichts-uitstraling was zeker niet blij, dus ik kon aflezen aan dat gezicht dat alleen een wonder mij zou kunnen redden. Dus we bleven uren lang op hoog tempo trappeldansen, het kon niet anders. In gedachten was voor mij de bijl al gevallen. Ik word moe en de beer valt aan concludeerde ik. Jawel, de hoop was echt op. Ik gaf het op. En ja hoor mijn theorieën klopten, ik werd moe en ik had het toch enkele uren volgehouden. Ik zweette bloed, ik was kapot. De beer stond nog als een bezetene te trappeldansen hij scheen er plezier in te hebben. Ik viel neer van vermoeidheid en er kwam nog geen fatale dodenklap. De beer was de trappeldans gestopt, kwam naar me toe en keek vanuit een hoogte op me neer en met kin omhoog achtte de beer zich superieur aan de machtsverhouding. Een walgelijke beer toch. Het enige wat ik kon doen was hem keihard onder zijn zak te stampen dat hadden ze mij een keer geleerd op Discovery Channel. Er was weer hoop. Met een technische elleboog handstand koprol landde ik op mijn voeten en met al mijn oerkrachten gestimuleerd door een shot adrenaline gaf ik hem een kick onder zijn zak en de beer joelde als een scheepshoorn.

De beer viel op zijn rug op de grond en ik zag de kans om de beer met een hele zware steen op zijn kop te slaan en ik sloeg hem zo hard dat hij het bewustzijn verloor. Ik rennen en de beer bijkomen van de klap, maar hij bleef bewusteloos. Ongeveer anderhalf uur was de beer buiten westen. Ik heb gerend als een hazewind en ik dacht dat ik de beer kwijt was dus begon ik langzaam te lopen in dat bos. Ik was blij jonge dat maak je nooit meer mee. Zo blij. Ik was de beer kwijt en dat maakte mij euforisch ik begon langzaam aan de vreugdedans om mijn aftocht te vieren. Tranen in mijn ogen en mijn lach liet de zonneschijn stralen op mijn tanden zo blij, wat een geluk heb ik nu toch weer gehad? Tranen sprongen in mijn ogen, maar… maar.. ja hoor, daar was die kutbeer weer.

Dit kon wel eens weer heel vervelend gaan worden. Ik kreeg het benauwd en werd draaierig. Ik begon weer te zweten en werd erg, erg nerveus. Gedachten lieten me in de steek, ik kon niet denken hoe me hier nu weer uit te redden. Kut wat nou? Niet teveel nadenken Leon je moet daar weg. Echt waar die beer is helemaal lijp en zal zeker onder de noemer psychopaat vallen als ik hem vergelijk met andere beren. Toen naderde die kutbeer weer. En hij keek echt woest deze keer. Ik piste heel mijn broek vol en ik besefte ernstig dat het weer hele gruwelijke pijnen zal gaan doen. Ik kon geen kant op de beer is zo snel als een raket dat werkt niet. De bomen in natuurlijk en ik griste de eerste dennenboom aan diens takken en trok mijn lichaam omhoog de boom in.

Vlug helemaal naar de top dan kan die kutbeer mij niet pakken, wist ik. Natuurlijk moet ik helemaal in de top, want die kutbeer zal mij daar niet kunnen volgen, want dan breekt gewoon de top af, dat is een smak van 20 meter en dat zal die kutbeer wel in de gaten hebben en niet riskeren. Ik keek in mijn veldfles en zag dat ik ruim genoeg te drinken had en nu kon ik mijn plan tot uitvoer brengen. Dat plan is, ik kan 50 dagen zonder voedsel en die kutbeer heeft over drie weken winterslaap, dit ga ik winnen van die stomme kutbeer. Vanuit de toppen kon ik de beer zien en hij keek me aan met een hele smerige en misselijke grijns. Echt een kwal dacht ik. Wacht ik heb nog fakkels zal ik effe eentje op zijn kop gooien als hij niet kijkt. Ik stak de fakkel aan op een moment dat de beer zich weer aan het krabben was en deze viel met de gloeipunt recht op zijn neus en wonderbaarlijk genoeg hielden de plakkerige kokendhete oliën als een drab de fakkel aan de neus geplakt en de vlam brandde zich stevig op de neus. De beer bleek daarmee de ontdekker van een nieuwe dimensie van pijn. Het geschreeuw van de beer overstemde het volume van donder en bliksem, dat zal ik nooit meer vergeten wat een ijzig gekrijs zeg. De beer ging al joelende als een raket naar de rivier en stortte zich in de rivier het was zijn enige redding. Gatvergeten dacht de beer wat een kutstreek en wat een verschrikkelijke neuspijn, dat ga ik hem betaald zetten, nee hiervoor gaat hij zeer pijnlijk de kist in. De slimme beer dacht, hoe krijg ik die rotflikker uit die boom? En hij kijkt omhoog de boom in en ik lachen naar die beer, vieze kutbeer jonge, riep ik naar hem, ik ga jou vanuit deze benarde positie het leven heel zuur maken jonge en ik zal je huid duur verkopen jonge jij staat op het menu van de Duivel. Ik lachte en dacht dit gaat me een makkie worden, want die beer moet straks eten of wat en dan zal ik hem verlaten vlug weg uit de boom en rennen voor mijn leven naar een veilige plek, maar ik kom wel voor hem terug die kutbeer, als ik gewapend ben met een doorgeladen jachtgeweer.

En het was zover de beer moest gaan eten. Hij liep eerst in kleine cirkeltjes om de boom, toen telkens in grotere cirkels en de beer zocht en zocht en bleef binnen bereik van de boom. De beer stond met zijn rug naar mij toe, maar ineens draaide de beer zich om. Ik keek door mijn verrekijker, ik dacht heeft hij nou toch voedsel? Ik keek door de verrekijker en zag… wat is dat een… dat is een…. een….. krijg de ziektes…. Hij heeft een bijl! En de beer kon weer grijnzen, samen met zijn rode dikke verbrande fopneus gaf hij een gemeen knipoogje. Daar kwam de beer en hij zal zeker te weten met geweld tegen die boom aan gaan hakken. Ik begon weer hartkloppingen te krijgen en extreme zweetuitstoot. Ik kreeg een aanval van hyperventilatie en ik werd draaierig. Met al mijn macht probeerde ik mijn positie te behouden en klemde me vast aan de takken. En de beer hakte erop los en begon erbij te zingen. Ik kwam weer wat bij zinnen en bekeek de situatie en dacht dit gaat me onwaarschijnlijk slecht aflopen dit is een hele harde schop onder mijn zak. De beer bleef hakken en hakken als een bezetene en de boom viel. Ik schreeuwde alsof ik de dood in de ogen keek en klapte met een grote snelheid tegen de vlakte. Ik was 20 meter gevallen en met hoge snelheid op de rotsen geslagen. Ik had gruwelijke pijnen en ik moest me verzetten tegen deze gruwelijke pijnen, want het was een kwestie van overleven nu. Ik bekeek de situatie en zag dat ik op een rotsblok was geslagen, zo’n 4 meters boven de grond. Wat een mazzel, want de beer kan me hier niet vangen wist ik snel in te schatten. En ik was veilig zeg en ik lachen en janken van het lachen en keek die beer weer aan en zag aan zijn gezicht dat hem deze nieuwe situatie niet erg blij maakte. De smotsige viezerik, ik ga hem een lesje leren, waarbij hij zekers zal weten dat ik niet met me laat sollen, dacht de beer. Hij heeft nu al zoveel mazzel gehad, dat kan ik gewoon niet geloven, dacht de beer. Dit kan ik overleven wist ik, maar ik moest een plan hebben. Hier zit ik tenminste al stukken beter dan in die boom. Ik keek om me heen en zag in de verte een huis met hek eromheen. Een huis in een bos dacht ik, vreemd, maar het kan mijn redding zijn. Als die beer weer honger heeft en eten gaat zoeken, ren ik naar dat huis en duik ik over dat hek de tuin in en dan breek ik dat huis binnen op zoek naar wapens of iets dat me kan redden.

De beer kreeg honger. Ik moet eten dacht de beer, want dit houd ik niet uit. Ik zag de beer het bos ingaan en steeds keek de beer om, om te kijken of ik niet van de rotsen sprong om me in veiligheid te stellen. Ik zag de beer in de verte hij stopte en tilde iets op. Had hij nu toch eten gevonden dacht ik? En ik keek door mijn verrekijker en wat is dat…. een…. dat is een…. Dat is een….. krijg toch de wrattenkanker…. hij heeft een ladder man kut! En ik wist weer dat dit vervelend zou gaan worden. Ik moest snel denken en ik wist het. Zand. Wanneer men zand in andermans ogen gooit dan gaan beide ogen pijnlijk dicht zitten zonder bij machte te zijn ze weer open te krijgen. Als die beer de ladder opklimt, dacht ik en zijn kop verschijnt in beeld, dan gas ik dat zand in zijn gezicht en dan klap ik die beer zo hard met die bijl die daar nog ligt, dat zelfs een wonder die beer niet kan redden. En de beer zette de ladder neer en klom omhoog. Ik lag gespannen te wachten met het zand in mijn vuisten en wist dat ik maar een kans had. Daar verscheen het hoofd van de beer, de beer en ik keken elkaar aan en de beer begon weer misselijk te grijnzen. Ik dacht nu en ik gooide beide ladingen zand richting de beer zijn ogen en twee voltreffers raakten de ogen van de beer. Het werkte de beer viel van de ladder, tegen de grond en rolde al gillend van pijn over de grond met zijn poten wrijvend over zijn pijnlijke ogen.

Ik dacht geen seconde na en sprong achter de beer aan en schopte hem vele malen gruwelijk hard onder zijn zak. De beer kwam weer met een heel heftige reflex overeind en sloeg mij net mis met zijn klauw. Ooooh ik scheet mijn broek vol en dacht alleen maar, ik moet aanvallen, want om te verdedigen tegen zo’n overmacht zal ik kansloos zijn. Ik greep in een reflex de beer bij zijn ballen en kneep zo hard ik kon en de beer schreeuwde het uit. Zijn brullen overtrof wederom het volume van een ingeslagen bliksem. De pijn die de beer had kan men met geen woorden beschrijven, de beer was momenteel liever dood. Ik zag dat de beer zich deed wennen aan de pijnen, hij kwam wat overeind en keek Leon weer aan met een misselijke grijns. Tranen kwamen nog uit zijn ogen en zijn tong had de beer in stukken gebeten. De beer begon dreigend genoeg zijn rechtse voorpoot naar achteren te bewegen om naar voren te kunnen versnellen om een stevige klapklauw te toetsen op mijn gelaat. Ik wist, dit moet ik voorkomen, want dit wordt anders mijn dood. Harder knijpen en draaien met die balzak en ik kneep nu met beide handen en had de zak van de beer 3 keer 360 graden gedraaid. Ik wist, ik moet twee handen aan die zak houden, anders heeft die beer mij en ik begon te lopen met de beer, ik trok de beer aan zijn ballen naar achteren en de beer zorgde ervoor dat hij deed wat ik wilde en wat een geluk, ik zag daar een berenklem die nog op scherp stond. Daar ga ik de zak van de beer tussenklem-men en ik legde de gedraaide zak op de klem en liet het mechanisme de klem dichtklappen en wat er nu gebeurde is in de gehele historie van de geschiedenis der pijnen nooit eerder gebeurd.

De beer bleek de ontdekker van het walhalla der pijnen en ervaarde een oase van pijn en bleek de meest geoefende vocalist in de geschiedenis van het pijnenschreeuwen en krijsen, het hield gewoon niet op en ik liep aan. Honderden meters verderop hoorde ik de beer nog erg luid krijsen, ik kreeg nu toch wel last van mijn gehoor. Ik stopte watten in mijn oren en liep verder. Het verlaten huis dat ik had gezien bleek onbewoond. Ik liep en liep. Uren verstreken en kilometers lagen nog voor me. 14 kilometer verderop hoorde ik de beer nog steeds krijsen, het hield gewoon niet op. Wat heeft die beer toch een lange adem? De beer piekte met zijn geluidskrijsen tientallen kilometers. Laat hem maar in die klem zitten, dat zal hem leren, net goed. Ik zal terugkomen met een jachtgeweer om die beer af te knallen. En ik moest hard lachen en waande me nu al overwinnaar. Ik kon naar huis. Ik kon het zelf nog niet geloven. Negen uur geleden zat ik nog in de boom en was de beer aan het hakken. Dat had mijn dood moeten zijn en nu…. Ik heb het overleefd. Een wonder is er gebeurd. Ik liep en ik liep. Uren liep ik door het bos. Ik bereikte een beekje en dronk er wat van het water. Ik dacht dat ik wat hoorde en keek over mijn schouder en ik kon mijn ogen niet geloven. Nee, dit is niet waar…. Die kutbeer weer.

De beer oogde deze keer erg, erg serieus en keek met furieuze ogen naar zijn slachtoffer en zijn gezichtsuit-drukking deed me huiveren ik keek in het gezicht van de dood. Het was echt zo, de Nazi’s hadden de Hitler en Yellow Stone heeft deze kutbeer. De beer was aan het snuiven door zijn neus en had een snelle en geagiteerde ademhaling. De beer was pis en piswoest. De beer begon heel, heel hard te brullen en jazeker, zoals hij oogde bleek hij echt furieus woest. Ik zag dat zijn tong helemaal kapot was gebeten en dat hij meer dan de helft van zijn tong verloren had. De beer gooide wat en het viel voor mijn voeten en ik had meteen door dat ik een erg, erg groot probleem had, want voor me vielen de twee zaadballen van de beer in zijn zak. Ferme, ferme, ferme kutzooi dacht ik. Ooo wat zal die beer vals en kwaad zijn, wie niet, dit gaat ver zeg zeker veel te ver. Die ga ik een veel ergere marteling geven dan de ergste marteldood dacht de beer, er komt een nederlaag recht op je af jonge jij gaat eraan dacht de beer. Tijd voor echte straf jonge. Boeten jonge boeten. Wat er gebeurd is kan ik nog steeds niet helemaal beseffen, ik weet wel dat de dood me nu op de hielen ligt dankzij die actie van jou, want jonge door jouw schuld heb ik mijn zak met ballen moeten afscheuren omdat ik vastzat in een klem en dan ga ik iets missen dat ik nooit meer kan krijgen jonge, ik ben nu mijn vrouw 100% kwijt jonge jij gaat betalen met jouw leven jonge, dacht de beer. Ik heb zulke pijnen gehad, waarvan ik het bestaan niet wist, dacht de beer. Jij hebt mijn plezier weggenomen, mijn enige plezier jonge. Jij gaat boeten en de beer gaf een kille schreeuw en keek me aan met de dood in zijn ogen.

Nu gaat hij dan, ik ga hem pakken. De beer wachtte niet af en viel meteen aan. Ik rolde mezelf over de grond, ik stond op en begon te rennen. Ik keek om, maar plots verdween de grond onder mijn voeten en viel ik in een ravijn. Het ravijn was zo’n 50 meter diep. Ik viel 20 meter en kwam terecht op een platte rots die uit de rotswand stak. Ik was geschrokken, maar besefte direct dat de beer geen problemen meer kon geven, want die staat nu 20 meter boven mij. Ik keek de 30 meter omlaag en zag er een rivier lopen met een rivierbedding. Als ik nu spring haal ik de rivier net niet dacht ik en val ik te pletter in de bedding. Ik moet hier blijven dacht ik en dat maakt helemaal niets uit het mag 50 dagen duren, want ik kan 50 dagen zonder eten ik heb toch genoeg drinken. Ik zal moeten wachten op hulp, anders zal ik de sprong in de rivier moeten wagen. Dus ik ging wachten. De beer bleef staan kijken, zijn furieuze dode ogen en zijn misselijke grijns hebben plaats gemaakt voor een verslagen gelaatsuitdrukking. De beer besefte direct, ik kan hem niet koud maken, ik kan beter gaan.

De beer verdween uiteindelijk. Ja, die is weg wist ik zeker. Vega heeft me gered, wist ik. Ik zal gaan wachten op hulp dacht ik en als het echt te lang duurt dan tracht ik gewoon omhoog te klauteren, dat is zeker minder gevaarlijk dan een sprong in de rivier. Ik wist dat ik veilig was en kon dus gaan schreeuwen om hulp. Help riep ik en direct werd er een touw naar beneden geworpen. Dat is verrassend snel dacht ik. Ik klom omhoog tot aan de bosrand en keek over de bosgrond heen en kreeg me toch een juweeltje van een klapklauw in mijn nek en viel weer op de rots waar ik vandaan kwam. De beer brulde van geluk en de creatieve beer durfde weer te hopen op ultieme wraak, dat zou een leuke afsluiter zijn voor de beer en zijn leven. Ik moet toch dood dacht de beer, dat wil ik, want ik ben mijn zak met ballen kwijt, maar eerst hij nog, die kwal, hij gaat eraan, ik doe alles om die kwallekop mee te nemen naar het rijk der overledenen. De sluwe kutbeer had mij goed tuk, niet alleen misleidde hij mij met het touw, maar ook gaf hij mij een klapklauw van honderd karaat. Maar moet ik bang zijn? Immers technisch gezien kan hij me niets doen. Wat hoorde ik nou? Ik keek naar boven en zag de stiekeme beer klaarliggen met een afgezaagd jachtgeweer met een haperend mechanisme, want de beer trachtte door te laden en kreeg de kogel met geen mogelijkheid in de kamer. Ik schrok hevig en bedacht me geen seconde, want ik wist dat ik op die kale rots een heel gemakkelijk doelwit zou zijn, dus in een reflex sprong ik met mijn benen naar beneden en ik raakte de grond. Dit was niet wat ik verwachte van de grond, dit was nogal taaie modder en het was geen keiharde grond, zoals ik gedacht had.

Ik was tot mijn middel in deze moddergrond gezakt. Mooi kut dacht ik, heb ik echt niet nodig. Ik zat gatvergeten zo diep in die modder dat ik met geen mogelijkheid mijn onderlichaam kon bewegen. Dat is een heel groot kut probleem, dacht ik, dat heb ik net niet nodig nu ik zeker weet dat die beer op mij gaat schieten met een jachtgeweer. Nu maar hopen dat dat geweer echt niet helemaal goed functioneert, zoals het allemaal deed lijken. En ik schrok er luidde een knal, die beer is aan het schieten wist ik nu en ik zag de kogel twee meter voor me in de modder inslaan. Het geweer werkt dacht de beer en dat samen met het positioneel overwicht bracht de beer aan het brullen van geluk, ja dacht de beer ik hoop dat ik hem niet in zijn kop schiet, want dan is hij op slag dood, nee, dan zou ik hem veel te veel verwennen die rotflikker. Ik moet hem in zijn maagstreek raken, dan laat de dood nog even op zich wachten. En weer schoot de beer en ik zag de kogel langs me in de modder inslaan. Kutzooi riep ik dit is het einde en ik begon te bidden, dat was het enige dat ik kon doen. Alleen een wonder kon mij redden. Ik schreeuwde gebed na gebed en de beer had zijn geweer herladen en vuurde weer. Mama riep ik en zag de kogel een meter voor me inslaan. Ik kreeg echt hele grote schrik en begon te hyperventileren, weer werd ik duizelig en zo bleek als een lijk. Weer schoot de beer en de kogel ging rakelings over mijn hoofd en sloeg in de rivier. De beer begon beter te schieten de kogels floten om mijn oren. Gaat weg kutbeer riep ik en zei God waar ben je nou, God alstublieft, alstublieft God als ik dit overleef zal ik iedere week netjes naar de kerk gaan, kaarsjes aansteken, geld doneren, biechten en bidden… Dat moment sloeg er een bliksem uit heldere Hemel recht op de kop van de beer en zette de beer in de brand.

De beer wist nu dat hij ook deze keer een nieuwe definitie aan het begrip pijn kan gaan geven. De beer begon te schreeuwen van de pijn en begon als een bezetene te trappeldansen, misschien kon de beer zo het vuur doven. De beer begon harder te schreeuwen en sprong ineens. De beer sprong niet ver genoeg om de rivier te kunnen bereiken, nee, hij komt nu ook in de rivierbedding terecht leek het. En ja hoor, met een plof zat de beer ook tot boven zijn middel vastgezogen in de modder. Hij zit nog dieper dan ik vastgezogen zag ik. De beer stond nog in brand en ik dacht, dit gaat hij niet overleven. Maar het vuur doofde zich bijna en als de beer pijn fijn zou vinden, dan werd hij op dit moment vreselijk verwend. Nee, de beer bleef schreeuwen en krijsen en kon maar niet wennen aan de pijn. Het vuur ging nu uit, maar de beer leefde nog en zat ook vast in de modder. De beer was helemaal kaal, zat te klappertanden van de kou en beefde als een rietje.

Wat een flikker dacht de beer, nu ook nog mijn warme vacht, voor dat ga ik hem echt dodelijke pijnen bezorgen. Dit ga je niet overleven schoft, maar vooral voor mijn zak met ballen ga jij kapot jonge, dit gaat erg slecht met je aflopen, dacht de beer. De beer probeerde zich los te wringen, maar het hielp niet. Beiden zaten ze muurvast in de modder. Ik had nog genoeg water om het 50 dagen uit te houden en de beer had niets. Dat ga ik winnen dacht ik, die beer is over twee dagen zo goed als uitgedroogd en zal sterven, terwijl ik voldoende water heb. Maar de beer had iets gevonden, een honkbalknuppel. Problemen dacht ik, en ja hoor, de beer begon mij te slaan met de knuppel en dat deed hij met heel veel enthousiasme. De beer sloeg zo hard dat hij mijn onderarmen en bovenarmen deed breken. Nu kon ik me niet meer verweren tegen het geweld van de beer, want mijn armen waren kapot. De beer begon mijn schedel te raken en ik besefte nu pas echt, dit gaat heel vervelend voor mij aflopen. Dit ga ik verliezen dacht ik. Mijn neus werd gebroken en de klappen begonnen steeds minder pijn te doen, terwijl de beer steeds harder begon te slaan.

Plots zag Leon van bovenaf zichzelf in de grond vastzitten, met een beer die hem met een honkbalknuppel aan het bewerken is en niets van stoppen wil weten. Nou heb ik hem die is voor mijn zak met ballen dacht de beer. Leon zweefde boven het tafereel, hij zweefde steeds verder omhoog en het tafereel verdween in de verte. Plots zat Leon in een tunnel. Leon zag vele mooie kleuren, mooier dan de kleuren op Aarde. Leon hoorde ook hele mooie muziek, het is daar prachtig zag Leon wel en verdomme, daar was die kutbeer weer, maar Leon werd wakker. Oh het was maar een droom.

Denk na als u beren ziet, zij ruiken gevaar en reageren enkel op gevaar en zo interpreteren ze het meeste onbekende. Neem ze niets kwalijk maar schiet ze wel meteen kapot. Beetje een heftig wapen meebrengen een AK-47 is wel handig. Gaten maken in die schedel, schiet 40 kogels op zijn kop en zorg dat hij blijft liggen. Dat maak je nooit meer mee zo’n verhaal. Het was weer een leerzame droom. Ik onthoud vele dromen ze vertellen veel als je goed zoekt. Leon keek op de wekker en zag dat het 3 uur in de nacht was, dus Leon legde zijn hoofd weer op het kussen en vertrok weer naar dromenland.

Werken bij Sitel

Het was 11 uur in de morgen, Leon werd wakker en begon weer aan een nieuwe dag. Wat een droom dacht Leon. Wat zal ik nu weer eens gaan doen? Effe naar de stad natuurlijk om een jointje te gaan roken in de coffeeshop. Eee Leon, riep Mark vanuit de woonkamer, heb je misschien nog een lekker wietjointje voor mij? Zekers Mark, heb jij dan nog een zegeltje LSD? Zekers Leon, hier alsjeblieft pak aan. En Leon nam de LSD aan en gaf Mark de wietjoint. Wat ga je doen vandaag Leon? Ik ga vandaag naar de stad Mark, een jointje roken in de coffeeshop. Oké, leuk man. Ik ga met de bus en ik denk dat ik zo meteen al ga. Veel plezier dan als ik je niet meer zie Leon, zei Mark. Dank je Mark. Leon at wat en snoof nog een lijn onversneden Colombiaanse coke weg en zei: “Ik ga Mark, anders mis ik de bus.” Oké, Leon houdoe hè en ik zie je later wel weer.

Leon ging naar de bushalte en wachtte even op de bus. Het duurde niet lang tot de bus kwam en Leon vertrok naar de Eindhovense binnenstad. Onderweg keek Leon uit de ramen van de bus, hopende dat hij hier en daar een lekker wijf zou zien. De bus kwam aan op het station van Eindhoven, Leon stapte uit de bus en ging op weg naar de binnenstad. In de binnenstad aangekomen liep Leon richting coffeeshop de Grashopper, hij pakte zijn porte-monnee en zag dat hij er geen geld in had zitten. Kut ik ben mijn geld thuis vergeten, dacht Leon. Dan maar effe terug naar huis en Leon liep weer naar het station om op de bus te stappen. Het was druk op het station en Leon wachtte op de buslijn 1 naar de Achtste Barrier. Leon was wat winderig en liet al de hele dag scheten, soms wel om de 5 minuten. Nu ook weer en Leon dacht, gewoon laten gaan en vooral de druk beheersen dat ze niet te hard gaan, anders verraad ik mijn positie. Leon liet de scheet heel zachtjes.

De bus kwam en Leon stapte in de bus en ging helemaal achterin op de bank zitten, vlak langs het raam. De bus werd stampvol geladen met mensen, in iedere stoel zaten wel een of twee personen en heel het gangpad was volgepropt met mensen die moesten staan. Er zaten verrassend veel lekkere meiden in de bus en Leon keek zijn ogen uit. De chauffeur stapte in, sloot de deuren en begon te rijden. Leon moest weer een scheet laten en hij dacht dat moet hier maar gewoon, want anders krijg ik maagpijn en braakneigingen. Gewoon laten die scheet en als het een stinkerd is, dan geef ik gewoon die vent langs mij de schuld. Woooh als hij maar niet te hard gaat… Heel geleidelijk en beheerst trachtte Leon de scheet te laten en scheet zijn hele broek vol met diarree en het liep langs zijn benen naar beneden. Dit kon Leon nog even echt helemaal niet geloven, zomaar midden in een overvolle bus met allemaal lekkere wijven. En het was niet een beetje diarree, nee het was zeker zo’n litertje of vier, vijf. Wat doen we nu Leon, dacht Leon? Nu kan ik niemand anders de schuld geven, want dit kan ik niet verbergen. Leon hoopte op een wonder dat iedereen neusverkouden was en niemand het zou ruiken, maar toen hoorde Leon de chauffeur vragen, wie heeft hier een scheet gelaten?

Leon werd wat nerveuzer en wist dat hij met hoopvolle ideeën moest komen om zich te redden uit dit drama. Dit is een doemscenario besefte Leon. Leon dacht, als ik mezelf niet aangeef dan zal iedereen elkaar verdacht vinden en elkaar de schuld geven. Dat moest Leon doen, gewoon afwachten en hopen dat hij niet ontdekt wordt en dan als laatste de bus uitlopen. En ze denken nu nog steeds dat het een scheet is dus misschien heb ik geluk, dacht Leon. Leon hoorde de buschauffeur opnieuw roepen: “Die stinkscheet blijft wel erg lang hangen, als ik erachter kom wie het is geweest zet ik hem de bus uit, dit is niet leuk meer jongens, dit gaat te ver.” Leon werd nog zenuwachtiger en dacht, misschien raken ze allemaal aan de geur gewend en zullen ze na verloop van tijd niets meer ruiken. Maar Leon hoorde de mensen in de bus al roepen, man zet een raam open, die stank blijft wel erg lang hangen ik ben bang dat die stank in mijn kleren gaat zitten en dan kan ik dit pak weggooien. Wat een stinkerd zeg riepen sommige mensen en stiekem dat hij is, hij biedt niet eens zijn excuses aan dat iets meer van een wat acceptabelere moraal is. Wat een onbeschofte stinkbeer zeg, ben jij het geweest vroeg iemand aan zijn buur en de buur zei nee man ik niet. Doe die ramen en die deuren alsjeblieft open, want ik word gewoon gek van die vuile vieze stank. Een enkeling begon te braken. Maar de ramen konden niet open en de deuren mochten niet open van de chauffeur, omdat dat in de regels staat, dus Leons hoop op meevallers was bij deze wederom verloren gegaan.

Nu kwam er een hond bij Leon snuffelen en Leon begon weer te zweten en Leon gaf dat beest een por en het beest jankte en haastte zich weg van Leon. Hier komt de stank vandaan riep iemand drie stoelen van Leon vandaan. Leon werd nu erg, erg zenuwachtig en kreeg een vuurrooie kop zo rood als een boei. Wat blijft die stinkscheet toch lang hangen, of is er weer een tweede of derde scheet gelaten riep de chauffeur. Ineens zag iemand Leon zitten met zijn rooie kop. Hij is het geweest riep hij, daar hij, want hij is de enigste met zo’n verschrikkelijke rooie kop zeg, zo rood als een boei. Leon begon weer wat te zweten en zei, ik heb echt geen scheet gelaten ik zweer het. Misschien was het die hond. En dat was een goeie van Leon, want men geloofde hem. Oké, zei de chauffeur dan mag de hond en zijn baasje bij de volgende halte uitstappen en dat gebeurde ook bij de volgende halte. Eindelijk riepen de mensen, vieze stinkjoekel, eruit met zulk vies volk. Vijf minuten bleef iedereen stil en Leon dacht het is voorbij, gelukkig man. Maar de vijfde minuut begon de chauffeur te kokhalzen en riep, die scheet blijft echt wel heel erg lang hangen, wat is er aan de hand? Ineens werd Leon op zijn schouder getikt door een man en die man vroeg, ben jij het geweest? Leons hoofd werd weer zo rood als een boei en zei, nee, ik heb geen scheet gelaten. Kijk dan daar riepen enkele mensen die in het gangpad stonden, nou heeft hij weer een rooie kop, jawel, hij is de dader. Nee, zei Leon, ik heb geen scheet gelaten. En Leon gaf de man langs hem de schuld en zei hij was het. De man stond op en riep wat? Mij de schuld geven? Hij wilde Leon slaan, maar glee uit in de schijt en viel met zijn kop op Leons knieschijf, Leon gaf hem 7 hamerklappen en de man was knock out en kon naar het ziekenhuis. Een andere man langs Leon zag de diarree op de grond en keek Leon heel erg raar aan en zei, hier heeft er eentje in zijn broek gescheten en wees naar Leon. De man was echt boos en zei, de volgende halte stap je maar uit, vuile vieze stinkbeer. Hebben we hem riep de chauffeur? Jawel, riepen ze, we hebben hem, en de chauffeur riep mooi zo dan kan hij er de volgende halte uit. Heb je nooit van een toilet gehoord smerige schijtbeer, vroeg de man? Het was gewoon een natte scheet zei Leon met een vuurrode kop, ik moest een scheet laten zei Leon en toen kwam er tegelijk wat vloeibare nattigheid mee. Wat vloeibare nattigheid, man dat is een hele emmer vol, riep de man en er komt vuile vieze smerige damp vanaf man. Wat ik ervan vind jongeman is dat ik het zeer onbeschoft vind om langs mij een scheet te laten en ten tweede is het niet erg fris om zulk soort natte scheten te laten en vooral niet anderen de schuld gaan geven, dat je bij de schone slaper deed. Viezerik riepen sommigen. De chauffeur stopte bij de volgende halte en Leon liep door het gangpad in zijn witte doorschijnende broek met gigantische bruine remsporen, van boven helemaal naar onder, langs zijn benen en schoenen. Eee Leon riep Chantal die enkele huizen verderop bij Leon op het hofje woont en vroeg, was jij het? Leon kon geen woord uitbrengen en voelde zich door de grond zakken, want Chantal zal dit wel aan iedereen in de buurt gaan vertellen. Er zaten erg veel lekkere meiden in de bus en vooraan zaten een paar meiden die Leon van het Stratumseind kende. Was jij het Leon riepen ze en ze moesten lachen en Leon baalde zo erg en wist niet wat hij moest zeggen en hield dus heel verstandig zijn kop. Kut man volgende week zaterdag weet iedereen op het Stratumseind dit, misschien komt dit zelfs op het nieuws of in de krant, dacht Leon. Leon liep de bus uit en liep naar huis.

Mark kwam thuis, net 5 minuten nadat Leon thuis kwam en Chantal had al wat roddelpraat de woonwijk door gebabbeld. Eee Leon heb je nu net alweer in de bus in je broek gescheten jonge, met stront tegen het achterraam omhoog en stront tegen de zijramen omhoog en stront tegen het plafond omhoog en stront over banken en stoelen omhoog en stront tegen de mensen omhoog, was het weer een explosie? Nee, Mark zeker geen explosie en ook nog niet eens spuitpoep, dit keer was het gewoon weer een natte scheet. Doe maar effe een andere broek en onderbroek aan en ga maar eens eerst onder de douche en hoe denk je die stoel schoon te krijgen waar je nu in ligt? Mark, ik heb het gewoon gehad met die explosies, spuitpoep en natte scheten in de bus, ik denk dat ik er maar een einde aan maak. Rustig Leon jonge kop op en doe de deur eens open er wordt gebeld en Leon deed open en overal stonden cameraploegen, fotografen, journalisten en door de politie werd Leon hardhandig op de grond gegooid en er gingen 3 agenten bovenop Leons rug zitten en Leon zei, wat nou weer? Dus weer een poging tot doodslag in de bus Leon. Waarom toch man, het waren maar 7 hamerklappen, nog net geen mokerslagen, ga weg man. Het slachtoffer is continu aan het huilen, braken, hij spreekt wartaal, loopt scheef en valt af en toe helemaal weg. Dan is hij gewoon overstuur toch? Weten we nog niet, ik hoop het voor je. Heee, wat stinkt het hier toch zeiden de agenten en vroegen aan Leon, heb jij weer een scheet gelaten? Het was weer een natte scheet, zei Leon en zeg effe tegen die fotografen, cameraploegen en journalisten dat ze moeten nokken, want ik schaam mij zo diep, het is verschrikkelijk. Iedereen over de hele wereld ziet dat ik in mijn broek heb gescheten en dat er drie agenten bovenop me zitten. Je gaat nat jonge, boeten voor jou. Leon werd naar het bureau gebracht en werd weer een aantal dagen vastgezet in een politiecelletje. Het enige dat Leon die dagen kon doen was muurkijken, plafondkijken en roddelbladen lezen waarin alles stond over Leons ongelukkige doemscenario waarbij Leon heel zijn broek volscheet met naar eigen zeggen een natte scheet. In ieder roddelblad was het schijtincident wel op drie hele pagina’s uitgebreid beschreven met voor Leon extreem schokkende foto’s. Jawel, dit was nou echt Leons nachtmerrie en ik wordt nooit meer wakker huilde Leon, dit is erg.

Leon werd vrijgelaten, hij kwam weer thuis en werd overal op straat herkend en uitgelachen. Leon ging het ouderlijk huis binnen en ging zitten. Zal ik nog een bakje hasjkoffie zetten met een paar plakjes spacecake riep Mark vanuit de keuken? Nou effe niet meer Mark, want mijn beeld begint weer te knipperen. Ja, ik denk dat het ook voor mij genoeg is Leon, want ik begin weer met een gespleten tong te praten. Wat heb je gedaan in de tijd dat ik vastzat Mark, nog iets leuks gedaan? Nee man, mezelf verveeld en een beetje de wereldkampioenschappen kunstfluiten gekeken, Merel heeft weer gewonnen. Ja leuk zeg. En heb je nog wat drugs of drank gebruikt Mark, vroeg Leon? Wa is da nou voor een vraag? Jonge wat kende gij domme vragen stellen, wat denk je zelf jonge?

De dagen die volgden deed Leon vooral binnenshuis blijven, want op straat was het een gekkenhuis, iedereen kende Leon en lachten hem uit. Het aantal Cameraploegen, fotografen en journalisten was extreem. Dus Leon bleef thuis en Leon en Mark deden de dagen invullen met een paar jointjes, wat basecoke, snuifcoke, speed en XTC.

En het was weer maandag, Leon moest om tien uur op sollicitatiegesprek bij Sitel. Leon had de wekker gezet en het was 8 uur in de morgen. Leon kwam beneden en Mark zat nog in de woonkamer voor de televisie. Man, zei Mark, ik ben de hele nacht wakker geweest, ik heb veel teveel speed gesnoven en heb daarom niet kunnen slapen. Fijn toch zei Leon? Jazeker, Leon ik had dat gewoon effe nodig, weet je toch? Je bent vandaag jarig Mark 26 geworden gefeliciteerd man. Hier heb je 4 gram wiet als cadeau om je verjaardag te kunnen vieren. Bedankt Leon zei Mark en rolde een joint van zijn wiet. Leon smeerde zijn boterhammen en begon te eten. Eee Mark jonge, waar ik gisteren aan dacht… weet je wel dat broeikaseffect. Ja, wat is daarmee? Nou Mark, de Noordpool en Zuidpool zouden aan het smelten zijn, maar ijs smelt toch pas als de temperatuur warmer wordt dan nul graden, maar zo rondom die Zuid en Noordpool zal de temperatuur nooit boven nul komen, want het vriest daar continu soms wel 50 graden. Dus dat ijs kan helemaal niet smelten, toch Mark? Nee Leon je vergeet dat de oceanen zout bevatten dat een hogere bevriezings temperatuur heeft. Tuurlijk Mark, wat een fout van mij, ik lijk wel een zot. Over zotten gesproken Leon, ik sprak gisteren een zot aan die aan het werk was en die vertelde mij dat hij binnenkort een bril met twee glazen zou krijgen om beter te kunnen zien. Haha Mark, ja man een bril met twee glazen, wat een frikadel iedere bril heeft toch twee glazen hè Mark? Zekers Leon, twee glazen, eentje rechts en eentje links.

Moeders kwam beneden en zei goedemorgen. Ha mam, lekker geslapen, vroeg Leon? Als een zaag Leon. Ja, als een zaag, echt heerlijk geslapen. Ik ook mam, heb goed geslapen zei Mark. Hey Mark, effe iets anders… wat is ons vader ineens zoveel slimmer geworden? Is je dat niet meteen opgevallen? Ja dacht ik ook te zien en te merken, vreemd… Hier is iets meer aan de hand ja Mark, laten we dit maar afwachten. Leon nam een stevige scheut melk en zei: “Ik ga vandaag op sollicitatiegesprek bij Sitel”. Tis te hopen voor mij dat ik aangenomen word, want ik zit helemaal zonder geld. Ik hoop het ook voor jou Leon, zei moeders. Heb je vaders al gezien vroeg ma aan Leon. Ik heb hem net gezien, hij loopt alweer de hele dag met een poetsdoek rond. Gisteren ook en eergisteren ook. Overal bacillen en bacteriën schreeuwde ons vader naar ons en hij greep weer naar de poestdoek, lachte Leon. Gullie doet nooit niks, schreeuwde vaders op zijn Eindhovens. Stelletje lamstralen, luie niksnutten met jullie zucht naar rust en slaap, denken jullie dan nooit aan een proper opgeruimd huis, schreeuwde vaders? Geven jullie daar niets om, schreeuwde hij. Eee vaders, houw je rustig jonge, zei Mark, hou je hoofd bij je werk en probeer niet altijd de schuld buiten jezelf te leggen, dat stukje verantwoordelijkheid moet je ook tot jezelf nemen. Daarnaast zijn wij allen geen workaholics en zijn we zeker niet verslaafd aan werken, maar juist tegenovergesteld, wij stoten werk af. Een druppel zweet is al te veel horen we Leon vaak zeggen en ik moet hem in die uitspraak ondersteunen, want ik denk ook, net zoals Leon dat teveel werken emotionele onrust veroor-zaakt, ik heb vaak lopen janken vaders, als ik weer eens moest gaan werken. Maar we wonen samen in dit huis en samen moeten we elkaar steunen in de dagelijkse verplichtingen die het vrije burgerleven met zich mee-brengt, schreeuwde vaders en daarom vindt ik dat wij samen de boel moeten boenen, schrobben en poetsen.

Eigenlijk had vaders wel gelijk, want hij, een echte workaholic en een rasechte perfectionist was van mening dat orde en netheid weer rust bracht en minder hectiek gaf, maar aangewezen met twee luie stinkers van zonen kon vaders altijd het werk zelf opknappen en dat vrat aan hem. Ma kon het allemaal niet zoveel uitmaken, als vaders maar kalm en bedaard bleef. Leon en Mark waren nog steeds werkschuwe werklozen die wel geld wilden hebben, maar er niet voor wilden werken. Beiden, Mark en Leon moesten rondkomen van een magere uitkering. Leon, zei Mark ik heb een plan. Als we nu eens ex-gedetineerden kunnen vinden die onterecht hebben vastgezeten en die hebben gerookt. Ze moeten de rechter dan zeggen dat ze wilden stoppen met roken, maar dankzij de druk van hun onterechte opsluiting ze niet hebben kunnen stoppen met roken. Dan is de staat schuldig aan het afpakken van kostbare levensjaren, reken maar uit, als je 100.000 sigaretten hebt gerookt in 10 jaren detentie, dan ben je 100.000 keer 20 minuten van je leven kwijtgeraakt en dat is omgerekend 3,8 jaar van je leven. Zij kunnen de staat aanklagen voor moord of doodslag, want dankzij de onterechte detentie van 10 jaar hebben zij 3,8 jaren verloren aan onnodig roken door de zware druk van die detentie en dat is moord of doodslag. Ze kunnen geld eisen voor die 3,8 jaren. We moeten ze vinden, via het telefonische medium in het Amerikaanse rijk en ze door een contract te laten ondertekenen akkoord te laten gaan om ons de helft van het smartengeld te geven bij winst. Dat zijn echt vele tientallen miljoenen Leon, reken maar. Wat een prima idee zeg Mark, dat is een echt geniaal idee toch ja. Daar gaan we meteen mee aan de slag, maar ik moet eerst nog op sollicitatiegesprek bij Sitel, maar daarna heb ik zeeën van tijd en zullen we dat plan effe rechtlijnig en heel concreet gaan uitwerken.

Moeders was de vensterbanken aan het afstoffen en ze keek naar buiten en wat was dat nou? Moeders riep: “Hey moette kijken hierbuiten, overal molshopen. En niet eentje of twee, nee ik denk wel zo’n 50 tot 60”, zei ma. En Leon besefte ineens en angst brandde door zijn hart en riep naar Mark eee, kom eens Mark, ik moet je effe spreken. Mark en Leon gingen de trap op naar Marks kamer en Leon zei, deur dicht. Mark deed de deur dicht en Leon siste, Mark jonge, nou is er waarschijnlijk een mol recht door de 4,7 kilo onversneden Colombiaanse snuifcoke gegaan en heeft hij waarschijnlijk heel wat gesnoept en heeft in razend tempo de gehele tuin omgespit, overal molshopen echt waar, wel zo’n 50 of 60. Ja, dan word je wel actief, als je als mol zijnde een paar grammen van dat spul binnenkrijgt. We gaan die mol mollen Mark en Leon en Mark liepen naar de schuur. Pak eens dat vat van die vloeibare insectenverdel-ger, dat sproeien we over de gehele tuin en dan zal die mol zeker dood zijn Mark. Leon en Mark sproeiden de gehele tuin vol en het vat van 15 liter was geheel verbruikt. Moet je hier kijken allemaal onversneden Colombiaanse snuifcoke Leon, zonde toch, alles is verspild zeg. Graaf die zak snuifcoke maar eens op. En Leon en Mark begonnen te graven en zagen dat de gehele zak snuifcoke nu vermengd was met de insectenverdelger. Heftige kut, heftige kut, flikker, flikker, HEFTIGE KUT-FLIKKER-KUT-ZOOI schreeuwde Leon, alles verpest zeg. 4,7 kilo onversneden Colombiaanse snuifcoke weg zeg. Misschien kunnen we de coke uitkoken met ammoniak en er basecoke van maken Leon. Dat is een heftig plan Mark, dat gaan we doen. En Leon verstopte de zak coke weer en wilde naar binnenlopen, maar Mark schreeuwde, EEE Leon, daar gaat die mol een holletje in, ik zag hem.

De vuile vieze blinde rotflikker, schreeuwde Leon, gij gaat eraan smerige knaagtand, we zullen hem hebben. Mark pak de jerrycan benzine en geef die aan mij. En Mark gaf Leon de Jerrycan en Leon goot het hele vat benzine in het holletje. Nou de vlam der-in Leon, schreeuwde Mark, schiet op man, schiet op man, ik krijg geen adem meer Leon, ik hou het niet meer. En Leon stak met een lucifer de benzine aan. Een steekvlam van vele meters vlamde uit het holletje, recht in Leons gezicht, waarbij Leon al zijn haar, wenkbrauwen en wimpers verloor. Krijg de tieten Mark, riep Leon, al mijn haar is naar de stinkflikkers. Woow ja man Leon, dat is effe erg voor jou, ge ziet er niet uit zo man. En nou rap die spiegel halen Mark, schreeuwde Leon en Mark ging de spiegel halen. Leon keek in de spiegel en Leon kon het nog niet geloven, maar langzaam begon het besef Leons gemoed te beklemmen. Dit is een heftige trap onder mijn zak zeg ik Mark. Ik wil dood man, huilde Leon. Nou kan ik nooit meer lekkere meiden kijken, man Mark wat moet ik doen? Rustig maar, dat groeit wel weer aan toch, zei Mark? Oké, dat zal dan wel, ik mag het hopen ja, huilde Leon. Maar wa bende ook een domme klapperjavaan hè? Iedereen weet dat ge nooit oe grote domme kop in een brandende steekvlam moet steken, schreeuwde Mark, domme kiep. Maar ik heb trouwens nog wel een pruik van ons vader liggen Leon en die wenkbrauwen kun je gewoon met een viltstift aanbrengen, ziet niemand. Heftig plan, zei Leon, zal ik meteen gaan doen. Hee, hee, kijk daar die mol, daar loopt hij!!

Vlug, vlug Mark geen tijd om na te denken, geef me die platte schop eens aan dan zal ik hem eens een flinke klaphamer verkopen op zijn taaie kuttekop die smerige smoetsige knaagkut en Leon begon te slaan en sloeg wel duizend keer mis, omdat de mol razendsnel bleef vluchten als een hazewind. Wat is die pestflikker toch snel, vuile stinkende gatvergeten spichtflikker, ik zal hem krijgen dat daapse onderkruipsel. Ja man die heeft ook wel flink gesnoept van de onversneden Colombiaanse snuifcoke, dan word je wel rap toch. Wacht hij stopt daar in de hoek, zie je. Dit is belangrijk Mark, ruuuustig bewegen jonge anders slaat hij op de vlucht… Geef me eens vaders harpoen, dan zal ik hem eens een flinke stekel door zijn vitale organen drillen, zodat die eeuwig het licht der duister zal beknagen. Geef die flikker zijn verdiende loon Leon, schreeuwde Mark en gaf Leon de harpoen. Blinde reetflikker, schreeuw-de Leon en vuurde met de harpoen, maar de harpoen miste de mol op een haar na en de mol vluchtte. De vuile smeer-smots, schreeuwde Leon. Vlug, vlug Mark probeer hem te pakken, dan gooien we hem kapot tegen de muur. Leon dook en zweefde sierlijk door de lucht en in zijn vlucht kon Leon met een onmenselijke reflex de mol tussen duim en wijsvinger grijpen en ving de mol. Dat is het dan siste Leon tevreden. Leon en Mark lachten hard en schreeuwden het uit van geluk al vierend met een jubeldansje. Maar ineens gaf de mol Leon een juweeltje van een pijnjenner in zijn duim, met zijn geslepen gebitswerk en met een bijtkracht van ongekend kaliber wist de mol Leon een symfonie van pijnen te bezorgen. Leon bleek weer een zeer bekwame schreeuwvocalist. Leon werd gek en wilde de mol kapot-maken en schreeuwde, aansteken die flikker, AANSTE-KEN. Maar, eee is dat niet een beetje zielig zeg Leon? Jazeker, wel Mark, zeker weten ja, je hebt gelijk, we zetten hem in de tuin bij de buren. Goed plan ja. Je weet toch Leon, ik ben een dierenvriend en betaal maandelijks een flink bedrag aan het Wereldnatuur fonds. Daarom Mark, dieren hebben ook rechten. Het recht om te leven natuurlijk. Daar gaat hij dan en Leon gooide de mol over de schutting van de buren en Leon en Mark gingen weer naar binnen. Leon at zijn brood en na het eten vertrok Leon en zei, ik moet nu gaan Mark, anders ben ik te laat voor mijn sollicitatie. Eee Mark houdoe jonge, riep Leon naar Mark en Leon liep naar buiten en stapte op zijn fiets op weg naar de Limburglaan waar het bedrijf Sitel is gevestigd.

Leon kwam aan bij Sitel en stapte van zijn fiets. Leon ging naar binnen en sprak de beeldschone secretaresse. Ik ben Leon Janee en ik kom hiervoor een sollicitatiegesprek om tien uur. Neemt u maar even plaats meneer Janee, er komt zo iemand voor u. Leon ging zitten en wachtte ruim tien minuten en het viel Leon hier ook al op dat vele mooie vrouwen naar hem keken en naar hem leken te seinen. Hier ook al dacht Leon en Leon dacht weer aan het complot. Misschien proberen ze mij aan een vriendin te helpen dacht Leon? Daarom is dat complot dacht Leon, om mij aan een vriendin te helpen en dat maakte Leon heel blij, want het enige dat Leon wil is een vriendin. En daar kwam een man aan die Leon aansprak met dag meneer Janee. Dag meneer zei Leon. Ik ben geen meneer, ik ben een mevrouw zei de dame. Ooo wat stom, sorry dan, maar van veraf lijk je net een vent. Dat zeggen er meer, meneer Janee. Bent u met de auto, vroeg de dame? Nee, met de fiets, die heb ik langs de ventwijf, oooh sorry, ventweg geparkeerd. U bent mooi op tijd voor de sollicitatie Leon zei de vrouw en stelde zich voor als mevrouw Squeezeme. Loopt u maar mee Leon, naar mijn kantoor. Leon liep mee en ging het kantoor binnen. Neemt u maar plaats Leon zei mevrouw Squeezeme en Leon ging zitten. De dame stelde Leon vragen over zijn arbeidsverleden en opleidingen en Leon vertelde over zijn arbeidsverleden, zijn opleidingen en over andere zaken. De vrouw bleek tevreden en zag in Leon een geschikte kandidaat en vertelde Leon dat hij morgen kon beginnen. U moet eerst een cursus van 3 weken volgen en pas dan kan u aan de slag. Morgen om 9 uur begint de cursus ook in dit gebouw, zei mevrouw Squeezeme. Leon bedankte de vrouw en ging naar huis.

Thuis aangekomen vertelde Leon heel trots dat hij na een cursus van 3 weken aan de slag kon bij Sitel. Vader en Moeder waren heel blij voor Leon. Mark kwam beneden en riep, kom mee naar boven Leon, ik moet je wat zeggen. Leon en Mark gingen naar boven en gingen Marks kamer binnen. Mark siste, ik stond buiten in de tuin tegen de regenpijp te pissen en ik hoorde de buren tegen elkaar praten en ze vertelden iets over ons en een plastic zak in onze tuin. Ze hebben ons gezien Leon, waarschijnlijk via het slaapkamerraam, kut man. Ooo jee stront aan de knikker, zei Leon, dan hebben we een probleem, want de buren zullen ons natuurlijk meteen gaan verdenken. Zekers Leon, we moeten die coke opgraven en ergens anders verstoppen. Strak plan Mark, doen we vanavond en dan hoop ik niet dat de politie al is ingelicht. Maar alles ging goed komen. Het duurde even voor de avond viel en Leon en Mark verstopten de coke in het bos en Leon zei, gelukkig maar Mark, dat zit erop. Leon en Mark gingen naar huis, nuttigden weer hun dagelijkse hoeveelheid drugs en keken wat televisie. Leon besloot vroeg naar bed te gaan, omdat hij de dag erop al vroeg wakker moest zijn. Het was bedtijd en Leon ging slapen.

Leon stond de volgende morgen vroeg op, al om 7 uur. Vandaag is het de eerste cursusdag van Leons nieuwe werkgever, Sitel en al was het werk, Leon had er toch zin in, want het stikte daar van de lekkere meiden. Lekker heel de dag lekkere meiden kijken dacht Leon, hartstikke mooi. Leon smeerde boterhammen en begon te eten. Daar kwam zijn broer naar beneden. Goedemorgen Leon, zei Mark. Ik heb nu effe geen zin in een jointje Leon. Wat man, Mark? Bende gij ziek man? Leon was geschrokken en maakte zich direct zorgen. Nee, nou effe geen jointje Leon, ik wil vandaag effe geen drugs. Mark man? Ik ga de dokter bellen jonge, want dit is niet goed. Gij bent gek geworden man, of heel ziek. Effe geen dokter Leon, het is oké jonge, vandaag gewoon effe geen drugs. Nou goed dan Mark, maar als je morgen weer geen drugs neemt, dan bel ik de ambulance jonge, want dit vertrouw ik niet. Leon at zijn eten en vertrok. Leon riep houdoe naar zijn broer en ging naar buiten. Hij stapte op zijn fiets en ging naar de cursus.

Leon fietste over straat en op straat leken weer alle vrouwen naar hem te seinen en te kijken. Dit is echt leuk dacht Leon, maar Leon vond het nog wel een beetje vreemd. Ze proberen mij aan een vriendin te helpen wist Leon, maar Leon moest eerst meer weten van dat complot, want dit was nieuw voor hem. Stom toch van Leon om niet gewoon met de mooie dames in contact te treden, nee, eerst moest Leon meer weten van het complot. Dom, dom, dom en dat het dom is om niet in contact te treden zal Leon later ook beseffen. Leon begon de cursus en het ging prima. Overal lekkere meiden hier bij Sitel en dat beviel Leon wel. Zoveel lekkere meiden, Leons ogen stonden op uitpuilen. De hele dag kon Leon maar geen genoeg krijgen van al die lekkere meiden. De cursusdagen verliepen goed en Leon kon aan de slag bij Sitel.

Op de werkvloer van Sitel stonden allemaal bureaus en ieder had een eigen computer en telefoon. Het werk was simpel en was om via telefonisch contact mensen te helpen met computerproblemen. Lijkt toch niet moeilijk? Maar toch bleek het voor Leon veel te moeilijk. Niet echt omdat het te ingewikkeld was, maar nee, eerder omdat Leon alleen maar oog had voor de lekkere meiden. De hele dag was Leon meiden aan het kijken. De meiden leken naar Leon te seinen, maar Leon durfde niet in contact te treden, omdat Leon erg, erg verlegen was. Het was een complot dacht Leon, ik kan ieder wijf krijgen dacht Leon nu, dus ging hij op zoek naar het lekkerste wijf en die zou hij dan wel effe gaan versieren. Maar dat ging niet door, want Leon werd op het matje bij de baas geroepen en werd ontslagen, omdat Leons werkprestaties ver beneden niveau waren. Dat was toch jammer dacht Leon, had ik bijna een wijf en dan wordt ik ontslagen. Leon ging bedroefd naar huis.

Leon baalde heel erg. Maar ja, het maakt niet uit er zijn toch zat lekkere meiden en niet alleen maar bij Sitel, komt goed Leon, zei Leon tegen zichzelf en dat idee deed hem weer genieten van deze dag. Hoe kan dat nou dat ik nou al zeker zeven of acht maanden het idee heb dat ik helemaal scheef loop en niet zo’n beetje. Als ik stilsta, sta ik scheef en ik loop scheef, hoe kan dat nou? Leon besloot om zijn benen thuis maar eens op te meten. Leon kwam thuis en liep meteen naar de schuur om de rolmaat te pakken. Leon had de rolmaat gevonden en mat zijn benen en warempel, zijn rechterbeen bleek 5,2 centimeter korter dan zijn linkerbeen. Leon kon dat niet geloven en mat nog een keer en Leon werd gek toen hij weer zag dat zijn rechterbeen 5,2 centimeter korter dan zijn linkerbeen was. Das toch niet een beetje scheef, schever kan gewoon haast niet, want dan val je om. Gewoon kutscheef getverderrie, kut, kut, kutscheef schreeuwde Leon, krijg toch de flikkerstreken schreeuwde Leon, ik word gek. Hier ben ik ziek van. Kuuut man, wat moet ik nou? Is dat zo al heel mijn leven geweest? Hoe kan het nu dat ik daar nu pas achter ben? Ik snap er niks meer van, ik heb het nooit eerder gemerkt zeg, anders hadden ze in mijn jeugd nog groeihormonen in dat been kunnen laten spuiten om dat been een extra groei-impuls te geven. Ik loop gadverdamme helemaal scheef man.

Leon rende naar Marks kamer en hij sprak Mark aan. Mark man, weet jij wat ik net ontdekt heb? Nee man, wat man? Mijn rechterbeen is 5,2 centimeter korter dan mijn linkerbeen. Hoe kom je daar nou bij Leon? Nou dat heb ik opgemeten. Zware, zware, zware kutzooi riep Mark. Kut man, ben je daarmee geboren? Dat denk ik Mark, of misschien in een later stadium tijdens de groei van mijn benen, dat het linkerbeen gewoon harder heeft gegroeid dan mijn rechter. Kan zei Mark, maar om uit te sluiten of je been al bij je geboorte te kort was, moet je je geboorte-certificaat bij het stadhuis vragen en dan kan je het nagaan. Kan ik er nu nog wat aan doen Mark? Weet ik niet Leon, ga maar naar het ziekenhuis, misschien kunnen ze je wel helpen. Oké, Mark dan ga ik. Leon ging naar het ziekenhuis en kwam aan bij de EHBO van het ziekenhuis en vroeg om hulp bij de EHBO. Ik zal een dokter voor u roepen meneer zei de medewerkster achter de balie. De dokter verscheen en stelde zichzelf voor als dokter van der Hiepenhorst. Wat is het probleem en Leon legde de situatie uit. 5,2 centimeter is een heel, heel groot probleem zei de dokter erg geschrok-ken. Wat we kunnen doen is uw linkerbeen inkorten, of een zool van 5,2 centimeter onder uw rechterschoen plakken, maar meer manieren zijn er niet om dit probleem op te lossen. Kut man zei Leon, ik wil niet dat ook mijn linkerbeen ingekort wordt, dan maar die zool van 5,2 centimeter, dan sta ik tenminste nooit meer scheef. Leon bevestigde de zool en zei, dat is wel een hele flinke zool zeg. Ik hoop niet dat ik uitgelachen of uitgescholden word, zei Leon. En de dokter zei, nee jonge niemand zal je uitlachen of uitschelden. Wat loop ik zwaar voor schut zo zeg, zei Leon, ik schaam me kapot, maar ja het moet.

Leon liep naar huis en schaamde zichzelf erg erg diep. Op straat moesten veel mensen lachen om de schoenzool van 5 centimeter. Halve zool riep een enkeling. Hoe kan mijn been toch in een keer korter zijn vroeg Leon zich af in gedachten? Ineens wist Leon het. Het zijn die doctoren geweest die mij maar net in leven hebben kunnen houden tijdens mijn laatste aanval van overspannenheid veroor-zaakt door mijn blijvende luiheid, zo’n 7 a 8 maanden geleden. Die ga ik pakken zweerde Leon. Het was mijn reddingoperatie team en wel te verstaan: dokter Teender, dokter Hakman, dokter Ribbels, dokter Kriebels, dokter Knipvink, dokter Poeders, dokter Hoepla, dokter Snorkel en beide doctoren Krullens en Krullend. Die ga ik pakken zei Leon. Wraak heeft tijd nodig en ik heb tijd zat vieze spichten, dacht Leon.

Dagen later ging Leon naar het ziekenhuis, hij had een duivels plan gesmeed. Leon arriveerde bij het ziekenhuis en ging in de bosjes staan en verkende de omgeving door een verrekijker. En jawel hoor, daar zag hij dokter Hoepla en beide doctoren Krullens en Krullend in een operatiekamer op de vijfde etage. Showtime dacht Leon en ging op weg naar die operatiekamer. Bij die operatiekamer aangekomen deed Leon zijn bivakmuts op en trapte de deur in. Leon bedreigde de doctoren met een vuurwapen en zei het is bedtijd jongens, Barbapapa zint op wraak. Alle doctoren uit Leons reddingsteam waren aanwezig behalve dokter Teender. Op de grond liggen beval Leon en ze gingen allen op de grond liggen. Leon wierp dokter Hoepla touwen toe en beval hem om alle doctoren stevig vast te binden. Dokter Hoepla bond ze allen vast en Leon wierp dokter Hoepla een zaag toe en zei hem dat hij alle voeten bij alle doctoren moest afzagen. Maar dat kan ik helemaal niet zei dokter Hoepla, dat is onmenselijk. Zagen beval Leon, anders knal ik jou een kogel voor je kop. Alle doctoren begonnen te huilen als baby’s en smeekten Leon om genade. Ik heb geen genade voor jullie siste Leon, zagen nu zei Leon tegen dokter Hoepla en schoot dokter Hoepla in zijn voet. Dokter Hoepla schreeuwde het uit van de pijn en was zo bang om nog een keer beschoten te worden dat hij maar begon te zagen. Het spijt me zei dokter Hoepla telkens voordat hij begon te zagen aan de benen van de volgende ongelukkige. Tranen vloeiden in overvloed en pijnengeschreeuw was oorverdovend en daarom had Leon Footloose keihard aangezet. De doctoren schreeuwden een voor een het halleluja der pijnen en alle voeten werden afgezaagd door een huilende dokter Hoepla. De voeten werden door een tevreden, grijnzende en opgewonden Leon in de gehaktmolen gestopt. Leon was in een jubel-stemming en verrichte vol ijver al zijn taken. Alle voeten waren er nu vanaf, alleen dokter Hoepla had zijn voeten nog en Leon gaf hem een klap op zijn kop en dokter Hoepla verloor het bewustzijn. Leon zaagde ook zijn voeten af en gooide ook zijn voeten in de gehaktmolen. Leon grabbelde in zijn rugzak en pakte 9 paar plastic kunstvoeten en wierp die de huilende doctoren toe. Alsjeblieft zei Leon, nooit meer tenenkaas voor jullie, nu wel mogen jullie je uit de voeten maken.

De dagen erop stonden de kranten vol met het nieuws over de mysterieuze voetenamputaties en een maand later waren er 8 van de ongelukkige doctoren bijeengekomen alleen dokter Hakman was niet aanwezig. Allen liepen ze op plastic kunstvoeten. Ik kan niet eens schoenen aandoen met deze kunstvoeten jammerde dokter Ribbels. Welk merk voeten heb je dan werd hem gevraagd? Ik heb de feet2000 series. Dat is te laag jonge, want om echt schoenen te kunnen aantrekken moet je de feet3000 series aanschaffen of hoger, ze zijn bij “Jubeltenen” in de aanbieding. Ook kan je de Ultramax Superfeet proberen, dan kun je ook schoenen dragen. Ze zijn in de reclame bij “Feet for men” en zijn ongeveer 250 euro per voet en bij “voeten voor iedereen” zijn diezelfde voeten maar liefst, per voet 100 euro duurder. Maar je zult er geen spijt van hebben, want ze zijn comfortabel en degelijk en ze lopen heerlijk. Dokter Hoepla werd gebeld en nam op. Het was dokter Hakman die nog thuis was. Eee zei dokter Hakman, ik kan mijn voeten nergens vinden, heb jij misschien nog een extra paar reservevoeten? Nee, die heb ik al aan dokter Ribbels uitgeleend, omdat zijn voeten waren gesmolten op de gaskachel bij hem thuis. Nou ja, dan kom ik maar weer op de skippybal van mijn dochtertje. Oké, dan zie ik je over een uurtje of zo? Zekers zei dokter Hakman en hing op. Eee jongens daar ligt een grote teen wie is er hier een grote teen kwijt? Dokter Knipvink riep, dat is mijn grote teen, ik zal hem weer inschroeven. Wat zie ik nou zei dokter Krullens, is die voet gemaakt van Lego? Ja, ik moest wel, want ik heb per ongeluk mijn rechtervoet doorgespoeld. Dit is maar een tijdelijke oplossing en ik heb al een nieuwe voet besteld bij “Alles voor voeten”. Ik heb nog steeds twee linkervoeten zei dokter Snorkel, dat loopt echt kut. Wat is dat nou vroeg dokter Poeders aan dokter Kriebels, zijn dat wielen onder jouw voeten? Jazeker, dit zijn de allernieuwste kunstvoeten van het merk Dreamfeet, een heel duur merk, maar wel vooraanstaand in innovatieve ontwikkelingen. Kijk met deze afstandsbediening kan ik met vierwielaandrijving mezelf elektrisch verplaatsen en er zit zelfs verlichting in mijn beide grote tenen met links en rechts een knipperlicht. Met dit knopje kan ik de wielen inklappen en dan zijn mijn voeten geschikt voor het normale lopen. Ik heb zelfs geïntrigeerde springveren in mijn voeten laten monteren, jazeker allemaal extraatjes…. Deze voeten zijn de crème de la crème van alle bestaande kunstvoet soorten, de elite, en ik kreeg bij de aanschaf van deze voeten een gratis setje schroefdoppen cadeau. Met de hand gemaakt en met een levertijd van 3 maanden zijn dit de meest geavanceerde kunstvoeten in omloop. Per voet maar liefst een dikke twaalfduizend euro. Jawel, het kost allemaal wel een hoop geld, maar ik heb er wel jarenlang plezier van. Toe maar, wat een luxe zei dokter Poeders. Wie zou ons toch die laffe streek geflikt hebben jammerden de doctoren? Zou het Leon geweest zijn vroegen ze zich af, omdat we per ongeluk zijn been 5,2 centimeter korter hebben gemaakt? Dat geloof ik niet zei dokter Snorkel, want dan zou dokter Teender ook zijn voeten moeten hebben verloren, want die hoorde ook bij het reddingsteam van Leon, toen alles fout ging. Klopt ja, dokter Teender heeft zijn beide voeten nog zeiden de doctoren. En ineens hoorden de doctoren voetstappen en ze herkenden de plastic klanken van de voetstappen, de voetstappen nader-den stapvoets en gestaag en ze bereikten de deur. De deur ging langzaam open en daar tekende zich een silhouet van een man in de deuropening. Ik heb nu ook kunstvoeten klonk de stem van dokter Teender en hij barste in huilen uit. Dokter Teender was zwaar aangeslagen en schreeuwde huilend, verslagen en wanhopig: “Ik kan het niet geloven ik heb gisteren nog mijn teennagels geknipt, en nu… Ik ben er kapot van”. Dit is niet waar…. Dit is niet waar.”, krijste dokter Teender. En volgende maand zou ik mijn titel gaan verdedigen en meedoen aan de Nationale Nederlandse vogeltjesdansmarathon en nu nooit meer… Ik ben kapot. Ik word gek, ik word gek, schreeuwde dokter Teender en zakte ineen, hij was verslagen. Alle doctoren waren verrast. Het was dus waarschijnlijk toch Leon geweest, we hebben geluk dat we nog leven zeiden ze. De politie is al bij Leon geweest en de waarheid bleek niet bestendig tegen Leons leugens, dus Leon kon gewoon weer gaan. Die aal is te glad voor de simpele politiemensen jongens, dit is menens nu zijn wij aan zet beste doktoren, laten wij Leon maar eens opzoeken. Zonder dat Leon het besefte had hij een heel groot probleem gecreeerd. Leon wist niet alles van deze tien doktoren, deze tien doktoren hadden allen een heel groot geheim en daar zal Leon nog achter gaan komen.

Kunstvoetencongres

Het was op een dag ergens in eind 1999 dat de doktoren naar een kunstvoetencongres gingen in Zuid Amerika. Ze zaten in het vliegtuig onderweg naar het Braziliaanse Beunos Aires. Dokter Hoepla was in gesprek met een groepje van 10 Duitsers en zij vertelden dokter Hoepla dat ze nooit zonder parachutes in een vliegtuig durfden te stappen, vanwege extreme vliegangst. Een ongeluk zit in een klein hoekje vertelden ze. Hier in onze handbagage hebben we allen een parachute verstopt, vertelden de Duitsers. Als er iets misgaat, dan doen wij de parachutes om, we stampen de deur eruit, we springen uit het vliegtuig en komen veilig met de voetjes op de grond terwijl we eigenlijk niets te maken hebben met de rest van de passagiers in het vliegtuig, toch? Hadden zij maar beter moeten nadenken, toch? Dokter Kriebels stond in de cockpit een praatje te maken met de piloten en ineens maakte het vliegtuig slagzij en maakte vervolgens een beangstigende vrije val, waarbij alle passagiers tegen het plafond werden gedrukt. Het vliegtuig kwam deels weer onder controle, maar bleef nog neerstorten.

Dokter Kriebels kwam uit de cockpit gerend en schreeuwde: “We gaan neerstorten, we gaan neerstorten” en alle passagiers raakten in paniek. Blijf allen rustig zitten riep de piloot over de intercom, want misschien kunnen we de controle over het toestel nog terugwinnen, dus wacht effe een minuut, voordat we echt kunnen gaan janken en verbazend genoeg deed iedereen dat. Ook de 10 Duitsers met extreme vliegangsten bleven zitten, maar ze waren doods en doodsbang. Wat is er gebeurd dan schreeuwde dokter Krullens naar dokter Kriebels en dokter Kriebels schreeuwde: “Ik stond in de cockpit een babbeltje te maken met de piloten en opeens gingen de springveren in mijn kunstvoeten af, waarbij ik met mijn kop tegen het plafond kwam, ik butste weer terug en stootte alle koffie van de copiloot over het besturingspaneel van het vliegtuig. Kortsluiting ontstond en nu is het vliegtuig onbestuurbaar, we zullen waarschijnlijk neerstorten.”

Vlug naar achteren komen schreeuwde dokter Hoepla vanuit de toiletten en de 9 doktoren deden wat dokter Hoepla vroeg. Ze kwamen bij dokter Hoepla en die siste: “Nu heb ik hier 10 parachutes van die Duitsers gejat, we doen ze om, trappen de deur eruit en springen het vliegtuig uit, laat hen hier maar kapot gaan, hadden ze maar beter na moeten denken.” Prachtig plan sisten de andere doktoren. Ze deden allen de parachutes om en renden naar de deur en ze begonnen met alle geweld met zijn tienen tegen de deur te trappen. De deur ging niet open, maar wel trokken de tien doktoren nu alle aandacht van alle passagiers. Allen keken ze met walging toe hoe de doktoren trachtten alleen hun eigen hachje te redden. De 10 Duitsers keken helemaal raar, want zij zagen dat de 10 doktoren hun parachutes hadden gejat en hadden omgebonden. Ineens trok het vliegtuig zich recht en stopte het met neerstorten. Een stem over de intercom riep om dat het vliegtuig weer bestuur-baar was en dat het niet meer zou gaan neerstorten.

De doktoren stopten met het trappen tegen de deur en keken allen met een smerige grijns naar de boze passagiers. Wat zijn jullie toch een akelige schoften riep een enkeling. De stewardessen en de piloot kwamen de cockpit uit en vroegen aan de doktoren: “Waarom waren jullie tegen de deur aan het schoppen?” Dit deden we niet alleen voor ons zelf, we hadden een plannetje gemaakt en we wilden zo iedereen hier redden en in veiligheid stellen, sprak dokter Ribbels. Samen uit samen thuis toch? We denken zeker niet alleen aan onszelf zei dokter Poeders, het lijkt misschien zo, maar dat is het niet, dat ziet u verkeerd. Bedenk u wel heren, dat als u de deur eruit trapt dat dan iedereen naar die deur en door die deur wordt gezogen door het drukverschil tussen de cabine en buitenlucht. Daar hadden wij niet aan gedacht zeiden de doktoren, daar hadden we zeker vanaf moeten zien, stom van ons, zo stom om te proberen die deur in te stampen.

Maar plots maakte het vliegtuig weer slagzij en begon weer neer te storten. Meteen begonnen de doktoren weer tegen de deur te stampen, maar de boze Duitsers en de rest van de passagiers renden naar de doktoren en begonnen een gevecht op leven en dood. Iedereen trachtte de doctoren tegen te houden vanwege het gevaar om naar buiten gezogen te worden en dat zonder parachute. Het grondgevecht duurde voort en dokter Knipvink had een ongelukkige Duitser 2 vingers afgebeten en een oog uitgestoken, jawel het ging echt om leven en dood. Dokter Ribbels zat bovenop zijn belager en sloeg en sloeg en wist niet van ophouden. Jongens we moeten echt die deur eruit stampen, riep dokter Poeders, maar helaas werd ook weer dokter Poeders in de nek gegrepen en naar de grond getrokken om zich daar weer te moeten verdedigen. Plots schokte het vliegtuig hevig en kwam met een heel heftige schok op een strand terecht van een eiland. Het vliegtuig raasde voort door het zand en kwam uiteindelijk tot stilstand.

Iedereen bleef nog eventjes geschrokken liggen, terwijl een enkeling al begon te juichen. Nu begon iedereen te juichen en stapten ze uit het vliegtuig. Iedereen stond nu op het strand en ze spraken met elkaar af dat ze richting het noorden zouden gaan lopen in de hoop er een bewoonde wereld aan te treffen. Uren liepen ze in de brandende zon en dokter Krullens zei tegen dokter Krullend, zijn jouw voeten ook wat aan het los wiebelen? Ja inderdaad, de voetentape laat los en hecht niet meer en toen dokter Krullend die zin had uitgesproken kwam zijn voet los en viel hij in het zand. Hey, hey, kunnen jullie even wachten riepen de doktoren naar de rest, maar zij liepen gewoon door en hier en daar stak iemand een middelvinger op naar de doktoren om ze betaald te zetten voor hun actie in het vliegtuig. Flikkers schreeuwde dokter Krullend, wat nu, ik kan niet meer lopen met dat stompje, ik kan daarop niet balanceren en mijn voet kan ik niet meer bevestigen, want we hebben geen voetentape. Dan dragen wij je wel hoor. Ze liepen weer uren en uren en één voor één lieten de voeten los bij de ongelukkige doktoren. De voetentape bleek in deze hitte niet bestendig, door het zweet werd de tape bij iedereen week gemaakt en daarom liet de tape los. Nu al bij 5 doktoren en zij werden getild door de andere 5 doktoren. Maar de zesde dokter, dokter Snorkel verloor nu ook een voet en nu moesten de doktoren anders beslissen en zeiden, de enige kans om bewoond gebied te bereiken is om eerst terug te lopen naar het vliegtuig en een paar rollen voetentape mee te nemen, om onderweg bij problemen aan de voetentape, nieuwe dus verse voetentape te kunnen inzetten en gebruiken. Hoe in hemelsnaam kunnen de twee doktoren die niet gedragen kunnen worden het vliegtuig bereiken? Immers de enige 4 die nog kunnen lopen dragen al ieder een collega waarbij de voeten zijn losgekomen. Zullen we hier wachten op jullie vroegen de twee ongelukkige achterblijvers, dokter Snorkel en dokter Hoepla? Nee, ga maar mee, want als we bij dat vliegtuig aankomen, dan veranderen we van koers en zullen we naar het zuiden gaan lopen, want richting het noorden is geen bewoond gebied te vinden zien we nu wel in. Hoe in hemelsnaam kan ik het vliegtuig bereiken vroeg dokter Ribbels? Probeer het eens rollend, of probeer op je handen te lopen. Rollend ging niet, want de dokter werd acuut dol, dus werd het op de handen lopen. En ze vertrokken, dokter Ribbels en dokter Hoepla liepen beide op handen.

Na vele kilometers waren bij iedereen de voeten losgekomen en liep iedereen dus op handen. Wat is dit toch kut man, dit is echt afzien. Mijn handen doen kutpijn riep dokter Snorkel en de andere doktoren jammerden, ja man de onzen ook en zo kregen ze allemaal flinke blaren op de handen. Dat gaan we die Leon toch betaald zetten, die flikker heeft onze voeten geamputeerd, scholden de doktoren. Uren en uren liepen de doktoren op handen en ja hoor, daar zagen ze het vliegtuig. De voetentape werd gevonden en opgelucht haalden de doktoren adem. De voeten werden weer bevestigd en dokter Teender deed zijn PSV petje op met een aantal knipperende lampjes erin. Toen ze richting het zuiden wilden gaan lopen werden de doktoren ineens opgeschrikt door een zwart pygmeetje van zo’n 1 meter 50 groot, met een speer en een knots. De doktoren zeiden, jongens dit is niet pluis, waar een zo’n krijgertje is, daar zijn er misschien ook honderden. Dat geloof ik niet echt zei dokter Hoepla. Hij liep naar het ventje en vroeg hem in het Engels welk eiland dit was. Het ventje keek boos in dokter Hoepla’s ogen en het bleek wel, dit ventje is niet bang en ja hoor, het ventje sloeg dokter Hoepla met zijn speer tegen het hoofd. Opeens haalde dokter Hoepla uit en trapte zo hard hij kon onder zijn zak en met een plof en een zucht klapte hij op de grond. Dokter Poeders zei: “Ik ben bang dat dat ventje niet de enige is”, en ja hoor, daar kwamen honderden pygmeeën uit de bosrand en gingen in een kring om de doktoren heen staan.

Ze stonden dreigend met de wapens gereed om snel de aanval in te kunnen zetten. Daar heb je het al zei dokter Krullens, dat krijg je er nou van dokter Hoepla. Dokter Hoepla dacht geen seconde na en begon op de ventjes in te hakken met een buitgemaakte knots en speer en hij sloeg er minstens 10 helemaal gestrekt en hij bleef slaan, maar de ventjes waren met teveel en zij overmeesterden dokter Hoepla. Maar dokter Hoepla wist niet van ophouden en beet één van de ventjes in zijn voet en bleef stug vasthouden. Hij weigerde zijn kaken te openen en het ventje schreeuwde het uit van de pijn. De andere ventjes begonnen op dokter Hoepla in te slaan, maar dokter Hoepla bleef vastbijten als een pitbull, totdat hij de tenenpartij in zijn mond had en het ventje dus al zijn tenen had afgebeten. Hey dokter Hoepla, riep dokter Poeders, wat heb je daar nu aan gehad, daar schieten wij geen flikker mee op jonge mafkees, nu zijn ze alleen maar bozer.

Het leek alsof de doktoren de hoop nu wel konden gaan opgeven, totdat de pygmeeën de PSV pet van dokter Teender zagen met de knipperende lichtjes eraan en ze vielen allemaal op hun knieën en begonnen te bidden. Dokter Teender begreep dat de pygmeeën hem zagen als een God en begon luidkeels het clublied van PSV te zingen. De pygmeeën tilden dokter Teender op en werd door de pygmeeën op handen gedragen, ze namen hem mee het bos in en liepen met hem naar hun dorp. De andere 9 doktoren konden niet zo gemakkelijk van de pygmeeën wegkomen en werden gevangen genomen.

De kannibalen

En daar hingen 9 doktoren ondersteboven, vastgebonden aan een dwarsbalk. Mooie kutzooi zei dokter Knipvink en wat gaat er nu gebeuren en wat kunnen we nog meer verwachten, vroeg hij zijn collega’s? Ik heb een naar voorgevoel zei dokter Knipvink dit is niet pluis. Misschien zijn het wel kannibalen jongens piepte een angstig stemmetje van dokter Ribbels. Dat vrees ik nu ook sprak dokter Poeders, want daarginds zie ik enkele mensen-schedels liggen en daarzo liggen een aantal menselijke beenderen. Kut man we worden opgevreten, wat nu riep dokter Snorkel? Ik ruik onraad riep dokter Poeders en ja hoor, daar kwam een hongerige kannibaal aan met een mes.

Eee jongens daar komt een kannibaal met een groot mes aan riep dokter Krullend, die is wat van plan jongens, dit kan nooit goed aflopen. Nu begin ik ook een klein beetje schrik te krijgen huilde dokter Hakman op een heel angstige toon. Misschien komt hij onze touwen doorsnijden om ons te bevrijden. Laten we dat hopen ja, je weet maar nooit. Ik pis in mijn broek van de schrik man. En de kannibaal met het grote mes stopte nu voor de bungelende doktoren en sneed tot verbazing van alle doktoren in een flits dokter Hoepla’s edel gereedschap eraf. Waaat man, dat kan niet waar zijn, dat is nog gruwelijker dan moord man. Kut man eerst zijn voeten en nu ook nog zijn gereedschap, dit is knap lullig. Dokter Hoepla schreeuwde in lange halen een pijnen-symfonie die koude rillingen bracht aan de rest van de vastgebonden doktoren. Kut man zo meteen zijn wij ook de lul brulde dokter Hakman. En nu hadden de doktoren echte schrik. Schreeuwend keken ze toe hoe dokter Hoepla’s gereedschap deden roosteren boven een vuurtje. Dit is niet normaal man. Vieze vuile kutventjes en dokter Teender daarginds schiet ons niet eens te hulp de kakkerlak. Eee dokter Teender riepen ze help ons man. Maar dokter Teender bleek meer geïnteresseerd in de aantrekkelijke dames en stak zijn middelvinger op. Wat een flikker schreeuwde dokter Poeders, wat een collega zeg, Teender vuile rat, jonge als ik jou ooit nog eens tref dan zal ik jou slaan jonge, net zolang tot ik je schedel hoor breken en kraken, sterft smeerlap. Ik kan dit niet geloven zei dokter Kriebels. Ik ben nooit eerder in aanraking gekomen met dit soort hachelijke toestanden. Het leven kan zo mooi zijn en nu dan zo onverwacht keert zich de duistere zijde van ons leven ons het boosaardige gezicht toe. We zijn gebakken jongens.

En daar verscheen Teender en met hem volgden vele dorpelingen van de kannibalen stam. Vreemd genoeg leek Teender zich niets aan te trekken van het noodlottige voorval dat dokter Hoepla’s gereedschap deed ontnemen. En Teender kreeg het edel geroosterde gereedschap van dokter Hoepla aangereikt bereid met zout, peper, een gepeperde jus en wat groenten als versiering en tegelijk als versnapering. Dokter Hoepla begreep dat zijn gereedschap een lekkernij was geworden en wel een eetbare. Dokter Hoepla voelde een angstbrander recht door zijn hart gaan bij het besef dat dit ongelofelijk pijnlijk zou gaan worden, onmenselijk toch, het idee al…

Dokter Hoepla schreeuwde niet opeten jonge vieze Teender, want dan kunnen we hem misschien nog redden en terug plaatsen waar die hoort te hangen. Teender keek omhoog en staarde dokter Hoepla recht in de ogen en zijn gezicht sprak van een bittere ernst en zijn ogen leken te branden met een helse boosaardige furieuze haat, deze emotieloze dooie blik was het visitekaartje van een rasechte psychopaat. Weet je nog, schreeuwde Teender, toen jullie mensenkak op mijn boterham hadden gesmeerd en in mijn thermofles hadden gepist, toen hadden jullie de grootste lol en nu hangen jullie aan de schandpaal. Pas toen ik die boterham op had en mijn thermofles had leeggedronken vertelden jullie het mij en maar lachen hè. En dan van al die keren dat er poep aan mijn voordeur klink zat, dat ben ik ook nog niet vergeten en dan vooral dat maandelijkse grapje van stront, het liefst verse, in een brandende krant op de deurmat, zodat ik hem weer eens uit moest stampen en er weer poep aan de schoenen zat. En al die keren dat er poep door de brievenbus werd gegooid en poep in de auto, op het werk, in het sleutelgat, poep door de raam, poep tegen het raam en noem het maar op brulde een kokend woedende en aangeslagen Teender. Ik ging jullie haten. Ik was altijd de lul en nu pas kan ik alles rechtzetten jongens, nu zijn jullie de lul. Nu kan ik eindelijk terugslaan na al die jaren van vernederingen. Lekker doorbijten deze keer, er is geen weg terug. Dit unieke wraakdesert, de gebakken pielemans zal me gaan smaken en ik zal morgen deze maaltijd gewoon uitkakken en die poep zal ik jullie overhandigen als aandenken van jullie eindeloze poep-terreur.

Vind je niet dat wij een beetje teveel gestraft zijn Teender? Wil jij weten hoe ik me voelde, iedere keer als ik weer poep aan mijn handen had, schreeuwde Teender. En wil jij weten hoe het voelt om iedere keer poep aan de schoen te hebben, schreeuwde Teender. Honderden keren ben ik uitgegleden in de stront met een enkele keer een botbreuk als gevolg, maar wel altijd die mentale doodsklap, die stank voor dank van jullie, vinden jullie dat normaal, schreeuwde Teender? Nou, misschien begrijp je nu waarom ik jullie piemels ga versnaperen. Alsjeblieft Teender niet doen, we smeken je. Geen genade zal ik jullie geven zijnde een stel gewetenloze terroristen en wel poepterroristen van de hoogste orde. Alle doktoren begonnen luidkeels te huilen en het regende tranen met tuiten. Ik ben mijn leven beu op het vasteland riep Teender. Al jaren droom ik van sociale vrijheid, geen ogen meer van de vreemden die me aanstaren. Nu heb ik dit getroffen, een droom is voor mij uitgekomen, tussen deze mensen voel ik me thuis. Ik ben God in hun ogen en ik voel me hier zeer op mijn gemak. Eindelijk erkenning en verbroedering, dit leventje is mijn lotsbestemming, ik voel me hier thuis. En kijk dan daar al die lekkere dames met alles op en aan. Ik vind het prima hier en eindelijk kan ik me wreken op jullie pestkoppen. Teender begon te lachen en begon het gereedschap te versnaperen. Als ik hem uitschijt mag je hem zeker terug hebben dokter Hoepla, lachte Teender. Vieze klootzak schreeuwde dokter Hoepla, wat zal mijn vrouw hiervan vinden jonge, daar ben ik nog niet jarig mee man en hij schreeuwde en krijste in wanhoop en onmacht het gebed der gevallenen. Mijn o zo zinvolle orgaan met dank aan de schepper niet alleen een pielewiep, maar een orgaan welke het leven tot haar enorme waarde doet pieken, dus ik kan zeggen je hebt me vermoord. Teender gaat gij rap naar de verdommenis en ik zal je helpen jonge, nee nu geen broodjes poep meer, nu moet ik serieuze overwegingen gaan maken om jou van een lijdensweg te voorzien die zijn afschuw en weerga niet kent. Het zal donderen en het zal bliksemen de dag dat mijn wraak jouw genade gaat doen smeken, maar ik zal je afmaken jonge.

Dokter Hoepla begon te janken en schreeuwde om halleluja en vroeg God om wonderen, want alleen een wonder kan hem zijn pielemans nog teruggeven. Kut man collega’s vertel mij wat moet ik nou toch, hoe leg ik dat uit aan mijn vrouw? Dokter Hoepla schreeuwde: “Ik ben verdomme pielemans verloren en dat kan ik moeilijk geloven, man wat heb jij gedaan jonge Teender, kijk me aan jonge stiekemerd als ik tegen je praat”, en Teender keek dokter Hoepla recht aan en schoot in de lach. Schoft jij smerige vieze Teender vuil kwalleke jonge, gij gaat naar het rijk der dwalende geesten. Nog lachen ook he? Ga ik je betaald zetten jonge en ik weet nog niet hoe. Een voor een werden de geslachtsdelen verwijderd, eerst bij een huilende dokter Hakman, toen bij een hysterische dokter Ribbels, toen bij een woeste dokter Kriebels, toen bij een gebroken dokter Knipvink, toen bij een erg gepijnigde dokter Poeders, toen bij een zeer overspannen dokter Snorkel en toen bij beide schreeuwende en krijsende doktoren Krullens en Krullend en die Teender deed zich tegoed aan het smullen van het ene edele gereedschap na het andere.

Hoe kun je dit doen riepen de boze en aangeslagen doktoren Teender toe? En wat denk jij nou schreeuwde Teender, ik wel altijd pesterijen pikken en verschillende broodjes poep helemaal opeten en wel honderden keren mijn thermofles tot de nok toe volgepist helemaal opdrinken? Nee siste dokter Teender, wraak heeft tijd nodig en ik had alle tijd. Nu is het mijn beurt om al die geintjes uit het verleden niet te pikken en nu dus zijn jullie de lul. Schoft, SCHOFT schreeuwden de doktoren, ons ongeluk kan jij niet vergelijken met die broodjes poep van jou. Dit is verdomme veel erger dan een broodje poep jonge, schreeuwde dokter Ribbels. Ik ga jou pakken Teender, riepen verschillende doktoren naar Teender. Wij gaan er effe voor zorgen dat ook jouw ballenpartij en edel gereedschap naar de verdoemenis gaan worden geholpen. Slang, vuile adder, smerig smoetsvlek dat je bent, homofiele viezerik, flikkersteen riepen de boze doktoren terwijl ze allen ondersteboven hingen aan een dwarsbalk. Teender gierde van het lachen en de echo van zijn gelach werd gekaatst tegen de hoge rotswanden. Teender verdween even in de hut van het stamhoofd en kwam er weer uitgelopen en gooide wat naar de 9 doktoren. Voor hen vielen 9 plastic voorbind dildo’s en Teender zei, daar beste collega’s geniet er maar van. Vuile wrattenflikker riepen de doktoren, wat een lef zeg om ons ook nog eens in te wrijven dat wij zo’n enorm wanhoop, onmacht, verdriet en pijn is aangedaan. Onze mannelijkheid is niet meer en een simpele maaltijd was de lotsbestemming ervan en waarom? Voor een paar broodjes poep en voor een beetje pis in de thermofles, wat een grote pech toch? Hadden we dit geweten zeg, dan had ik hem slaag gegeven de vuile stinkende wrattenkakel.

Het werd avond en de kannibaaltjes gingen slapen. Alle 9 doktoren hingen nog ondersteboven aan de dwarsbalk. Doktor Hakman was compleet van de kaart en zat al gedurende lange tijd wartaal uit te kramen en wauwelde lukrake woorden in een oase van verwarring, nee, dokter Hakman kon er nog niks van begrijpen, hij kon het gebeuren nog niet eens bevatten. Dokter Knipvink zat al geruime tijd wanhopig te ijlen en in zichzelf te praten en schreeuwde tegen zichzelf: “Die verdomde Teender heeft gatvergeten mijn pik opgegeten, maar dat kan ik verdomme nog niet geloven”. Ook dokter Snorkel was erg van de kaart en schreeuwde: “Ik kan gatvergeten van nu af aan zittend op de plee gaan, vuile Teender, mijn mannelijkheid opgegeten alsof het een vervloekte lekkernij was.” Doktor Ribbels kreeg een zenuwinzinking en kon het gewoon niet geloven, hij krijste als een baby onafgebroken: “NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR”. Dokter Krullens was woest als een stier en schreeuwde uit volle borst: “Mijn pielemans als een verdomde snack opgefroten door mijn eigen ex-collega, omdat ik hem een keertje pis heb laten drinken, is Teender verdomme wel goed snik??” Ook dokter Krullens was zwaar van de wap en met verbijstering geslagen en sprak: “Mijn verdomde Amster-dammer opgegeten zeg, gewoon gatverdomme mijn amsterdammer opgefroten door verdomme Teender, als ik hem te pakken krijg de schurk. Ook dokter Poeders was zwaar in de war en riep: “Mijn pik als verdomde versnapering, dit is ongelofelijk zeg, hoe denkt die kwal mijn pik op te kunnen eten, omdat ik bij hem een keertje mensenkak door de brievenbus heb gegooid?” Dokter Kriebels dacht gewoon dat dit niet echt was en begon te lachen en zei: “Hey jongens dit is gewoon niet echt, zo meteen worden we weer wakker”. Dokter Hoepla schreeuwde: “Ik zie er verdomme keigoed uit en heb verdomme 5 jaren met de Chippen Dales meegedanst als extra baantje naast mijn dokter schap.” Ik heb twee keer in de Playgirl gestaan, ik heb verdomme meer dan 850 vriendinnen gehad en ik heb nog een hele toekomst voor me, nu heb ik helemaal niets meer, schreeuwde dokter Hoepla. Ik heb verdomme naar schatting zo’n 800 triootjes gehad en zo’n 420 kwartetten en een stuk of 200 orgies met de lekkerste wijven die er bestaan en nu na dit verlies, verdomme, waarom heeft die flikker mij niet gewoon kapot gemaakt? Ik ben gatvergeten eregast als vaste klant in de 24 seksclubs die Eindhoven telt, daar kwam ik verdomme dagelijks alleen maar om eens flink van bil te gaan. Ik ben verdomme veel te knap voor dit soort ongeluk. Alle doktoren waren in diepe rouw en langzaam groeide bij hen het besef wat er nu eigenlijk gebeurd was. Doe die gulp eens dicht riep Teender op een afstandje naar alle 9 aangeslagen en huilende doktoren die zich al gezellig liet verwennen door de aantrekkelijke kannibalenvrouwtjes. Lekker hangen aan de balk riep Teender en geen stijve nek krijgen hé, riep hij en hij lachte. Teender was ineens een ware psychopaat geworden, of was hij dat al? Teender ging slapen.

Eee siste dokter Poeders ze liggen allemaal te slapen. We kunnen gaan, want ik heb mezelf zojuist van alle touwen kunnen ontdoen en ik kan jullie allemaal bevrijden. En dokter Poeders knoopte alle touwen los en de doktoren slopen heel zachtjes van de kleine kannibaaltjes weg. Allen waren ze hun geslachtsdeel verloren die dokter Teender allemaal had verschalkt. Kut man nooit meer neuken, wat nou toch zeg? Niet praten nu, maar eerst vluchten siste dokter Poeders. De doktoren kwamen na een voetreis van vele tientallen kilometers bergopwaarts, aan bij een verlaten grot. Het werd alweer dag en de vogeltjes begonnen weer te zingen bij het aanbreken van de dag. De doktoren gingen de grot binnen. Allen hadden ze een fakkel aangestoken en die meegenomen in de grot. Ze gingen dieper en dieper de grot in en ineens zagen ze licht in de verte.

Hoe kan dat nu, licht in deze grot? Ze liepen er naartoe en zagen tot hun grote verbazing miljoenen gouden munt-stukken. Aan de muur brandden fakkels. Hoe kunnen die fakkels nou nog branden vroegen de doktoren aan elkaar? Die branden eeuwig door de vloek die over mij is uitgesproken, riep een stem en de stem echode door de grot. Als de vloek zich doet opheffen zullen de fakkels doven en zal ik sterven zei de stem. Anders blijf ik in leven en dat zal voor altijd zijn, ik blijf leven zolang de vloek blijft. Waar komt die vloek vandaan dan, vroegen de doktoren? In een ver verleden is de beruchte piraat Gharth Geezer tijdens de slag om Vredig omgekomen. Hij had, dankzij een heroïsch optreden, vele honderden onschuldige burgers gered. Zij hadden schipbreuk geleden op dit eiland en waren in deze grot verdwaald. Ze waren allemaal ten dode opgeschreven als Gharth niet was gekomen. Alle burgers werden door hem in de grot gevonden na een koers van vele kilometers door de grot. Zijn fakkel bleef wonderbaarlijk genoeg uren branden en leek maar niet op te branden en dat was hoogst wonderbaarlijk. Nadat hij de burgers uit de grot had bevrijd, ging hij toch weer naar binnen om een gouden muntstuk van een van een huilend kind op te sporen, om dat terug te geven aan dat kind. Ja Gharth Geezer had een groot hart en ging terug de grot in en vond het muntstuk op de plek waar wij nu zijn. Maar het noodlot sloeg toe toen Gharth’s weg werd versperd door een boze engel die nog iets recht te zetten had met Gharth. In tijden van diep ongeluk en zware droefenis liet Gharth zich tot misdrijven aanzetten. Gharth had een smet op zijn geweten, en Gharth deed besluiten om vervolging af te zweren en zichzelf een boete op te leggen, hij wilde betalen door zichzelf te offeren. Ik betaal met mijn leven zei Gharth en vroeg de engel om een zachte dood en de engel bracht Gharth’s ziel in haar armen naar het hemelse paradijs. Het muntstuk kon het huilende kind uit de lucht opvangen en Gharth’s stoffelijk lichaam bleef achter in de grot. Het lichaam van Gharth’s stoffelijk overschot was vervloekt het bloed namelijk van deze goedheilige piraat heeft een magische kracht en geeft eeuwig leven aan hen die zijn bloed drinken.

Zijn lijk is gevonden door kannibalen van een Afrikaanse stam op wereldreis. Zij hebben bloed van Gharth Geezer opgevangen in deze fles en ik heb die fles weer van die kannibalen gestolen die allen van deze fles hadden gedronken. Al vanaf anno 1700 zijn die kannibalen de overheersende supermacht van dit eiland. Kunt u die vloek niet aan ons geven, want wij willen ook wel eeuwig leven. Dat kan zei de stem en in de verte naderde een man wiens silhouet zich aftekende tegen het felle vuur achter hem. Hij naderde en stond nu tegenover de doktoren, het was een klassieke piraat, met een houten been, een lapje voor een kapot oog en een haak aan een arm. Hier drink van deze fles en ook jullie zullen voor een eeuwigheid leven, zei de piraat. Niets kan je nog doden als je vervloekt bent. Je kop zal zich vanzelf weer vasthechten aan de nek, als die is afgehakt, het hart zal zich herstellen na doorboord te zijn geweest etc. behalve de ogen, oren en ledematen, die groeien nooit meer aan als die zijn beschadigd of zijn verwijderd en dus zijn afgehakt, zelfs ons vitale genots-orgaan, anders gezegd onze pielemans, jawel hoor die is met een hele wijze en sierlijke spreuk weer uit het niks terug te toveren en die zal dan weer aangroeien.

Wij zijn zeer zeker geïnteresseerd, riepen de doktoren, zeker omdat wij pielemans door domme pech zijn kwijtgeraakt. De piraat lachte en zei, geen zorgen, dan zal ik die spreuk die pielewiep kan doen terugtoveren zo meteen doen uitspreken. Mooi zo riepen de doktoren en ze beseften nu nog amper welk geluk hen nu was gegeven. Dit is me toch een waarachtig toeval jongens, ik begin nu toch wel heel sterk in onze Heere God te geloven, want dit was het wonder, of wel de oplossing, waarnaar we moesten zoeken en we dachten dat we die oplossing nooit zouden kunnen vinden. Hadden wij hier aan gedacht jongens? Spontaan begonnen de doktoren te applaudisseren en ze begonnen te dansen als gekken en dwazen en het kon gewoon niet gekker de feestvreugde was enorm.

Is die vloek om eeuwig te leven, door een slok van die fles te drinken, ook op te heffen, vroegen de doktoren? Er zijn een verschillend aantal spreuken en vele van die spreuken zijn niet degenen die de vloek doen opheffen. Nee de meeste spreuken kunnen een beperking geven, maar alleen bij degenen die vervloekt zijn. Beperkingen zoals bevriezing van ledematen voor bepaalde of onbepaalde duur, het verblinden van ogen voor bepaalde of onbepaalde duur, ook kan pielemans weer aangroeien door een bepaalde spreuk en zelfs kan men sterven binnen bepaalde of onbepaalde tijd met verschillende spreuken en zo zijn er vele verschillende spreuken. Dus de spreuken kunnen alleen werken bij degenen dus die vervloekt zijn en die spreuken brengen een zogenoemde subvloek aan de vervloekte persoon. Om een subvloek op te leggen moet men de subvloekspreuk oplezen, zoals die geschreven staat en om de subvloek op te heffen moet men de subvloek-spreuk achterstevoren lezen en de subvloek zal worden opgeheven.

Ik zal het een keer voordoen, bijvoorbeeld om iemand dood te maken binnen onbepaalde tijd moet men zeggen: “Mag-meteen-den-das-om”. Ik zeg het expres zachtjes, anders val ik op slag dood neer. Dat is het nadeel van de vloek, want wanneer iemand een dodelijke subvloekspreuk opzegt zal je acuut sterven, maar hoe groot is die kans als niemand die spreuk kent. Alleen wij kennen die spreuk en niemand anders. Ik ben hem nu al weer vergeten man, riep dokter Kriebels. Maakt niet uit zei de piraat ik heb ze hier allemaal op papier staan en ik zal zo meteen ieder een velletje spreuken geven. Wat zei die nou toch net, vroeg dokter Knipvink, wat was die spreuk, want nu ben ik wel nieuwsgierig ik dacht dat ik in dat lange woord een zinnetje kon horen van 4 of 5 losse woorden? Oh ja dat was: “Mag-meteen-den-das-om”. Wat zei u, riep de piraat naar dokter Ribbels? Ik zei: “Mag-meteen-den-das-om”, riep dokter Ribbels naar de piraat en de piraat begreep de situatie meteen en kon zijn ongeluk bij deze grof inschatten op een noodlottig levenseinde, want zojuist brulde dokter Ribbels de dodelijke spreuk: “Mag-meteen-den-das-om”. Heel even keek de piraat door het besef van zijn executie nog heel erg dom uit zijn grote geschrokken ogen, maar hij had gewoon te weinig tijd om na te denken en sprak nog vlak voor hij naar een wereld van nog meer wonderen zou gaan: “Mooie kuttekop bent gij man mafkees, wat vroeg ik jou nou? Ik vroeg niet hardop mijn spreuken te roepen, want dat kan mijn zure noodlot weleens doen ontknopen, zoals nu mafkees. Jonge zo’n domme kop hebt gij en dan ook nog eens zo misselijk staan te grijnzen vuile vieze smerige reetbezem met je…. ”, en de piraat zakte met een zucht in elkaar.

Had hij dat tegen mij lachte dokter Ribbels? Nou was hij wel erg duidelijk, wat een fiep en wat keek hij toch ontzet-tend dom uit zijn ogen voordat hij stierf, hè? Wat een koekenbakker ja zeg die piraat. Ja man, lachte dokter Hoepla, slim was hij niet. Ja dom, maar wel beleefd, behulpzaam en vriendelijk mijn respect heeft hij toch wel verdiend, zekers omdat hij ons zo’n grote sprong heeft laten maken richting de koers van het grote geluk man. Dat zal ons dan toch wel gegund zijn he, jongens, kom op we gaan ervoor en alle doktoren dronken van de fles met het bloed dat hen de eeuwigheid zal gaan schenken. En die fles nemen we mee beste kameraden. Wacht hier nog wat van dat goud in mijn zakken steken, zei dokter Hoepla, dat kan ik wel gebruiken. Langzaam begonnen de fakkels aan de muur te doven, want de piraat was gestorven en de vloek over hem was opgeheven.

Vlug naar buiten nu met al dat goud, vergeet die fles met het toverdrankje niet en vooral de papieren met spreuken meenemen, want ik wil mijn pielemans wel weer terug goochelen. Vlug naar buiten nu en de doktoren liepen aan en stapten uiteindelijk de grot uit. Buiten aangekomen gristen ze allemaal naar een velletje spreuken en ze gingen lezen. Wat is dit nou man, zei dokter Kriebels, vele van die spreuken staan er maar half op. Bij mij ook man, ja bij mij ook, hier ook ja en al snel bleek dat er op alle velletjes papier die ze hadden geen spreuk stond die het edel gereedschap terug kan doen goochelen. Wat nu? Jawel ik heb hier enkele letters staan er staat: “Ieleke-p……og”. Kan van alles zijn toch, heeft iemand anders nog spreuk restanten gevonden en niemand bleek nog meerdere aanwijzingen te hebben gevonden.

Nou ja, daar komen we dan nog wel eens achter, oké, ieder neemt een velletje spreuken tot zich en ik ga effe testen of ik nu wel echt onsterfelijk ben en dat ga ik testen door hier in deze ravijn te springen van zo’n 800 meters diep. Is dat wel slim genoeg dokter Snorkel? Hoe anders dan kan ik bewijzen dat ik onsterfelijk ben en je weet het ik heb hoog een IQ van 144, zogezegd geniaal en behoor tot de 2 beste en slimste kandidaten van de 100 die die test hebben gemaakt? Ik heb er schijt aan jonge en ik heb haast man, ik moet weten of ik pielemans terug kan goochelen man. Als ik de smak niet overleef dan heb ik gewoon grote pech jonge. Dokter Ribbels zei, dokter, mag ik u vereren dat ik uw moed en dapperheid enorm waardeer en ik zie in u een heel groot leider, zeker met uw IQ en geniale inschattings-vermogen zie ik nu heel duidelijk dat u het heel ver kan gaan schoppen als leider, dus namens het hele team wil ik u vragen of u onze leider wilt worden? Ik ben vereerd beste collega’s, zei dokter Snorkel. Ons avontuur is pas net begonnen en onze taak is het om ons geheime plan waar te maken. Een enkele tegenslag maakt ons niet klein zeg ik hardop. We moeten nu eenmaal verder. Dokter Snorkel nam een aanloop en sprong met sierlijke elegantie en deed er een dubbele salto bij. Geronimooooo riep hij al vallende in de ravijn.

De doktoren zagen hem vallen en zagen hem tegen de vlakte slaan en hij bleef liggen. Eee jongens, dat is foute boel, dokter Snorkel is dood man. Kijk eens hoe hij erbij ligt en volkomen roerloos. Shiiiiit man, nee, nee hij beweegt en hij staat weer op. Hij staat op een been en hij loopt als een halve haan te hinken. Kut man, zou hij zijn been hebben gebroken? Kuuuut heeft hij niet aan gedacht natuurlijk, dat zou mooi kut zijn. Hoort eens hij roept wat. Effe stil iedereen, sprak dokter Ribbels en de echo bracht de boodschap dat hij geen flikker meer kon zien en dat zijn been afgebroken was tijdens zijn gruwelijke smak tegen de grond. Maar hij riep weer wat, hij begon te brullen en te jakkeren en brulde: “Ik heb niet eens pijn en ik leef nog”.

Krijg nou toch de reetkevers, dit is een reuzensprong voor ons doktoren, want met dit drankje kunnen wij ons geheime plan met veel grotere kansen volbrengen en dat is om de wereld te veroveren. Dit magische drankje is heel veel geld waard. Beste doktoren zei dokter Ribbels en dus beste collega’s laten we dit voordeel ten opzichte van de rest van de wereld uitbuiten. We zullen rijk en machtig worden stelletje smeerlappen dat we zijn. We zijn waar we willen zijn en we hebben nu nog alleen nog een goed plan nodig om de wereld te veroveren. Kom we gaan naar beneden en kijken hoe het met de baas is. Ze kwamen aan bij dokter Snorkel en die vertelde dat hij toch beter had moeten nadenken en hij gaf zelfs de andere doktoren de schuld van zijn foutieve inschattingen. Dan kun je ons wel de schuld geven baas, maar ook jij nam zelf dezelfde verkeerde beslissing toch? Dat kan ik zeer zekers niet ontkennen, zei dokter Snorkel, het was een beetje een lompe beslissing van mij, maar ik kon natuurlijk niet weten dat ik met mijn ogen op een taaipuntige cactus terecht zou gaan komen en met mijn linkerbeen op een groot valmes dat recht overeind stond, maar ja het zal wel wennen dat geamputeerde linkerbeen, jaja een ongeluk zit in een klein hoekje, kan gebeuren toch? En de andere doktoren stonden op springen, ze konden deze streling van het gemoed niet onopgemerkt laten, want deze lachverwekkende sensatie moesten ze wel gierend van het lachen over de stembanden claxoneren, behalve dokter Krullens, hij keek verslagen hoe dokter Poeders nu recht vooruit zat te staren, met zijn blik in het oneindige, jazeker, dokter Krullens brak in medelij-den.

En dokter Hoepla barste los en begon te rollen over de grond gierend van het lachen, een kettingreactie deed ook de andere doktoren ontsteken in een lachkick van een hogere orde. Ze lachten en lachten, dit hadden ze nog nooit eerder meegemaakt, zo’n grote zeepert en dan nog de hoofdprijs ook, dit was hilarisch om te brullen van het lachen, maar dokter Krullens stapte op dokter Snorkel af en hielp hem overeind, hij was de enige die niet moest lachen. Ik zal dan maar moeten hinken voor de rest van mijn leven, gewoon toch, grapte hij, maar ondertussen brak zijn gemoed en rolde er een traan over zijn wang. Volgende keer beter nadenken baas, zeiden de andere doktoren die nog na stonden te janken van het lachen. En zoals ik al eerder zei, een kleine tegenslag maakt ons niet klein, we moeten nu eenmaal verder, sprak een dokter Snorkel die zich tegen zulk soort judassen heldhaftig deed vermannen en geen krimp gaf. Heeft iemand van jullie een extra kunstvoet, alleen een rechter kunstvoet, want die ben ik verloren tijdens mijn sprong in het diepe. Jawel, er zijn nog zat kunstvoeten in ons bezit zei dokter Hakman. Welke wil je hebben, we hebben een kunstvoet met lange tenen, korte tenen, hamertenen en krultenen? Doe dan maar de kunstvoet met krultenen, welke maat is dat? Maatje 44. Perfect geef maar en een rol voetentape alsjeblieft en dokter Hakman gaf dokter Snorkel de voet en de voetentape. Dokter Snorkel trok de voet aan en riep tegen zijn collega’s: “we moeten eerst een brancard maken voor mij, want ik ben zo blind als een vink en ik ben mijn been verloren, dus ik kan alleen maar blindelings hinken en ik wil zeker niet nog een keer in zo’n ravijn vallen, want dat zou echt dom zijn”. De andere doktoren vonden dat een prima idee en ze maakten een brancard. Het brancard was af en dokter Snorkel ging erop liggen en werd getild door 2 andere doktoren.

De doktoren begonnen hun terugreis naar de kust van het eiland, waar ze hun avontuur op dit onbewoonde eiland begonnen waren. Ineens riep dokter Poeders, nu kunnen we het die kannibalen betaald zetten en ze allemaal vermoorden, want we kunnen toch niet dood. Geniaal riep dokter Hakman, wraak heeft inderdaad een heel hoge prioriteit vind ik ook. Kut man die kannibaaltjes hebben ook allemaal in 1700 van de toverdrank gedronken en zijn allemaal onsterfelijk. Baas wat kunnen we het beste besluiten in deze kwestie? Goede vraag jonge, uuh daar heb ik effe geen oplossing voor, sprak dokrter Snorkel. Ik heb het riep dokter Poeders. We kunnen de spreuk roepen die alle kannibalen in een klap zal doen laten sterven, zoals die domme piraat bij zichzelf deed. Prachtig plan, doen we. Eee jongens ik ga effe in de bosjes pissen riep dokter Hakman en verdween in de bosjes. Maar jongens, dan als we die spreuk roepen moeten we zelf wel oordopjes indoen en in ieder geval ons gehoor uitschakelen. Oké jongens we gaan ervoor. En jongens riep dokter Poeders, dit is belangrijk, we moeten even de juiste spreuk in het geheugen opslaan om die samen in koor te kunnen uitspreken, in koor natuurlijk om extra decibellen te produceren, zodat we in een klap een heel dorp kunnen uitroeien.

Oké, dan moeten we even de papieren met de spreuken erbij pakken zei dokter Poeders en ze pakten allemaal het spreukenperkament. Welke spreuk kunnen we het beste kiezen? We hebben de hersenbloeding, we hebben de hartstilstand, we hebben de hartaanval, we hebben de klaplongen, we hebben de dodelijke tumor, we hebben de maag en lever perforatie en we hebben de instant death by magic spreuk en die deed die domme piraat al bij zichzelf doen slagen, dus dat zal zeker een succes worden. En jongens, voor ik het vergeet moeten we de spreuk niet te hard brullen, maar moeten we vooral het volume dermate beperken, zodat we zelf niet het slachtoffer gaan worden van deze dodelijke spreuk. Prima idee riep dokter Snorkel. Daar gaat hij dan, ik zal aftellen van 3 tot 0 en dokter Poeders riep 3, 2, 1, 0 en wallah het verliep meteen de eerste keer al perfect en tezamen fluisterden ze in perfecte harmonie de spreuk. Dokter Hakman kwam weer uit de bosjes en was klaar met pissen, hij vroeg om het WC-papier, want ik moet ook effe schijten zei hij, hij rende naar de bosjes en ging zitten schijten. Dokter Kriebels moest ook schijten en rende de bosjes in. Eee jongens, wacht effe, we moeten de spreuk ook nog in perfecte harmonie kunnen brullen als onze oren dichtzitten. Hier effe allemaal de oordopjes komen halen en iedereen moet de oordopjes even goed in de oren steken, zodat de oren goed dicht zitten. Iedereen deed de oren geluidsdicht maken en dokter Poeders stak drie vingers in de lucht en telde af naar de twee, de een en de nul en deze repetitie verliep weer in perfecte harmonie, samen brulden ze: “Mag-meteen-den-das-om”. Mooi zo riep dokter Poeders, dat liep gesmeerd.

Dokter Krullens ging pissen in de bosjes en schreeuwde ineens, jongens hier ligt dokter Kriebels dood met zijn gezicht in de schijt, hoe kan dat nu? Er werd aan dokter Snorkel gevraagd het voorval te verklaren, maar hij sloeg helemaal dicht en wist het ook niet. Kijk eens even of hij niet slaapt, of misschien is hij flauwgevallen ofzo, check dat even.. Hoe dan, werd er gevraagd? Schop hem gewoon eens loeihard onder zijn kloten, dat zal hem wel wekken dacht ik zo zei dokter Poeders. En zo werd dokter Kriebels enkele malen, bruut en bruuthard onder zijn zak getrapt en het bleek nu wel, hij is dood. Verdomme ik heb het, riep dokter Poeders. Ik weet het, riep hij, hij heeft de dodelijke spreuk gehoord die we tezamen deden uitbrullen en is ter plekke dood neer gevallen. Dat is het, zei de rest. Er werd hier en daar wat gelachen door deze heldere conclusie, want er is geen beter vermaak dan leedvermaak wisten de meeste van de 10 collega’s. Oké, jammer man, laat maar liggen we gaan en gelukkig voor dokter Hakman deden ze de spreuk niet hard genoeg brullen, want die zat ook nog in de bosjes te schijten zonder dopjes in zijn oren. Doktor Hakman hoorde over de dood van doktor Kriebels en riep vol opluchting: “Man, dit is een teken dat God nog bestaat, ik leef verdorie nog.” Oke jongens perfect, laten we naar het dorpje gaan van die vuile smerige mee-eters, dan zullen we die Teender ook meteen eens verwennen met een ampu-tatie van zijn edel gezwel. Goed idee ja, dat gaan we hem betaald zetten die smerige overloper, die valse verrader. De doktoren hadden een plan om Teender te pakken en ze waren vol enthousiasme, wraak kan goed voelen. De doktoren gingen onderweg naar Teender. Haal effe die doornen uit mijn ogen iemand, riep dokter Snorkel. Maar natuurlijk baas, wij helpen wel. Alle doornen werden verwijderd en dokter Snorkel jammerde, nu kan ik nog steeds niets zien. Kut man ik ben voor altijd blind, dit is niet te verhelpen met een subvloek spreuk, kut man kut. Ja das pech hebben baas, maar een voordeel is natuurlijk, het kan je geen twee keer overkomen.

En de doktoren gingen verder op hun weg naar Teender en de kannibalen. Effe die zakkenwasser zijn gereedschap verwijderen gebruik makend van gepaste hondse metho-den. Janken zonder tranen zal hij en langzaam zal die flikker zijn eigen gevoel verstoten, zodat hem alleen eenzaamheid en misère resteert. Uren en uren waren de doktoren onderweg, en ja hoor na uren te hebben gelopen kwamen de doktoren aan bij de rand van het dorp. Ze hadden allen al oordopjes ingedaan volgens het plan dat ze eerder hadden doorgenomen. Ze vormden een kring en ieder pakte zijn perkamentje met de spreuken erop. Dokter Poeders stak drie vingers op en telde af naar de twee, de een en de nul en in koor brulden ze: “Mag-meteen-den-das-om”. Maar geen enkele kannibaal werd wakker dus geen enkele kon beseffen dat hij getroffen was door een magische spreuk, nee ze sliepen allen verder terwijl de spreuk dus geen effect had gehad. Opeens zagen de doktoren dokter Hakman gestrekt achterovervallen en zijn rug en achterhoofd klapten hard op de grond. Ik voel mezelf niet zo fief zei dokter Hakman, God heeft me flink gesnaaid. Kut man hij heeft helemaal geen oordopjes in. Stomme flikkers riep dokter Poeders, is hij nog vergeten oordopjes te vragen, wat een slaapaap, hij moest een keer pissen en een keer schijten tijdens de repetitie, dus hij miste de gehele repetitie en wist niets van oordopjes af, dus neem het hem maar niet kwalijk. Nou laat maar liggen dan die slaapaap die is dood en we gaan ons weer focussen op de massadestructie van de vele vreselijke kannibaaltjes van het duivelse kwaad.

Ze liggen nog allemaal te slapen, dit is mooi. Iedereen de oordopjes in en daar gaat hij weer drie, twee, een, nul: “Mag-meteen-den-das-om”, maar wederom bleven alle kannibaaltjes slapen en had de spreuk dus weer geen effect. Wat moeten we nu doen baas? Dat is een goeie vraag, zei dokter Snorkel. Daar zal ik vast wel een oplossing voor kunnen bedenken. Dokter Snorkel dacht flink na, maar kon zo vlug niets bedenken en dokter Poeders siste plotseling hey hey jongens zie daar die reuze wilde bijtkaakschildpad laat dat beest in een van die kannibaaltjes bijten en we schreeuwen de dodelijke spreuk als hij alle anderen wakker brult. Waar zullen we de bijtkaakschildpad in laten bijten? Wat denk jij baas? Uhm peinsde dokter Snorkel en dokter Poeders siste ineens, laat dat beest in een van die gasten zijn geslachtsgereedschap bijten, dat doet het meeste pijn. Prima plan fluisterden de doktoren. Dokter Ribbels greep de schildpad, hij tilde hem op en liep naar een van de kannibaaltjes. Met een doorn prikte hij door het linkeroog van de schildpad die door de pijn zijn gigantische kaken opende. Meteen duwde dokter Ribbels de kakenpartij over de het geslachtsgereedsschap van de ongelukkige kannibaal, de kaken sloegen op elkaar en meteen was de kannibaal wakker en maakte een oorverdovend kabaal. Hij sloeg naar de reuze schildpad, maar kon hem niet losmaken. Hij bleef slaan en schreeuwen en langzaam werden een voor een alle kannibaaltjes beduusd wakker. Het ventje schreeuwde zo hard dat nu alle kannibaaltjes wakker werden. Dokter Poeders riep: “Nu” en de doktoren riepen luidkeels en in koor de magische spreuk: “Mag-meteen-de-das-om”. De doktoren wachtten en wachtten en opeens vielen alle kannibaaltjes dood tegen de vlakte.

Plots zagen ze Teender wegrennen met grote passen met een perfect uitgemeten atletische begaafdheid en hij rende als een koekoek. Hey hey, hij gaat ervandoor, riepen de geschrokken doktoren. Wat nu riepen ze? Dokter Krullens pakte een steen en gooide die naar Teender, maar Teender zag de steen al naderen en dook naar de grond, maakte een koprol, sprong weer overeind en kwam op zijn voeten terecht die meteen weer breed uitgemeten passen maakte als een hoog technisch vaardige atleet. Maar Teenders rechtervoet brak af tijdens zijn vluchtpoging en Teender viel. Dokter Krullend aarzelde geen moment en rende naar de gevallen Teender en begon hem te schoppen en slaan en verloor daarbij zijn 2 grote tenen.

Daar beste collega’s is de allergrootste schoft uit de geschiedenis van gevoelloze psychopaten in de kraag gegrepen, sprak dokter Poeders. De doktoren liepen naar dokter Krullend en Teender. Dokter Krullend was natuurlijk al behoorlijk druk bezig die Teender een flink pak slaag op zijn gezichtje te verkopen. De doktoren kwamen aan bij de gevallen Teender die huilde als een baby. Hij was al flink toegetakeld. Dokter Snorkel ging weer op zijn brancard liggen en viel in slaap.

Wat zullen we met Teender doen jongens? Die gaan we minimaal een amputatie bezorgen van zijn pielemans. Kijk eens hoe hij nu kijkt, die Teender. Zie je die angst in zijn ogen? Teender wist dat hij dit nooit meer goed kon maken. Dit is afgelopen, alleen een wonder kan me helpen, dacht hij. Pak het mes er maar bij en prik hem zijn beide ogen maar alvast uit. Nee, nee, daarmee moeten we wachten, zei dokter Poeders, eerst pielemans en dan zijn ogen, ik wil zien hoe hij kijkt als hij pas echt beseft dat hij zijn pielewiep voorgoed verloren is. Wacht laten we de baas vragen wat we het beste met hem kunnen doen. Wat moeten we met hem doen baas? Maar dokter Snorkel lag te slapen op zijn brancard. Nou zei dokter Poeders, bind hem maar vast, dan zal ik even het mes tevoorschijn halen om op brute wijze zijn edele delen te kunnen verwijderen. Teender wist het heel goed. Dit gaat me heel erg veel ellende bezorgen en dit had ik nooit kunnen verwachten van dat stelletje ongeorga-niseerde onbenullen, dacht Teender. Maar ze hebben mij en dit gaat pijn doen. Kut man had ik net twee en zelfs drie of vier lekkere meiden daar bij die vriendelijke kannibalen en nu, nee dit gaat me helemaal doen beknellen in mijn toch al sobere leventje. En het touw was geknoopt en Teender werd wat benauwd, hij begon te jammeren en riep, alsje-blieft ik ben jullie vriend en collega. Mooie schoft ben jij jonge, om ons zomaar na 15 hele jaren te hebben samengewerkt ons even te beroven van het echte leven jonge. Leven betekent genieten toch slimmerik en jij hebt dat ons zo goed als onmogelijk gemaakt door pielemans te doen laten amputeren en hebt doen verschalken alsof het een heerlijke versnapering was. Je leek met zoveel verzadiging te kijken met die dode kraaloogjes van jou en diep van binnen deed je genot zich doen borrelen. Nu is het tijd jonge, betalen jonge en wij eisen een offer dat ons ongeluk vele malen zal doen overtreffen en we beginnen bij pielemans.

Wij zijn onsterfelijk geworden Teender, een wonder heeft ons weer hoop gegeven om ooit weer eens een nieuwe pielemans te verwerven. Magie Teender magie. Kijk in deze fles zit het bloed dat je onsterfelijk maakt wanneer je het drinkt. We zullen jou ook wat laten drinken als we je in een kooi zullen sluiten, waaruit je nooit meer kunt ontsnappen en waar je eeuwig gevangen in zult blijven. En dit Teender is een perkament, waarop vele spreuken zijn geschreven die alleen van kracht zijn op hen die onsterfelijk zijn geworden door het drinken van deze fles. We zullen je echt hard aanpakken en we beginnen bij pielewiep. Dokter Poeders maakte zich klaar voor de amputatie van Teenders pielewiep en zette het mes tegen pielemans en Teender kreeg het heel benauwd, hij begon een gebed te raaskallen en smeekte om genade. Op het moment dat dokter Poeders wilde gaan snijden riep dokter Snorkel plots die op het brancard lag te slapen: “Holleken-holleken-bolleken-bolleken-brij” en ineens verstijfden alle doktoren en ze bleven onbewogen staan. Het bleef zo en Teender dacht, wat is dit? Maakt niet uit, nu moet ik weg. En vlug ontdeed Teender zich van zijn touwen en greep naar de fles met de toverdrank, waarvan Teender nu wist dat hij onsterfelijk zou worden, want dat werd verteld. Hij nam een flinke slok en nu ook was Teender onsterfelijk. Teender vluchtte en rende weg als een haas. Het duurde uren eer de spreuk die dokter Snorkel in zijn slaap had gezegd, was uitgewerkt en alle doktoren konden weer bewegen. Ze ontdekten dat de fles met toverdrank verdwenen was en ook waren drie spreukenperkamenten verdwenen, dus wisten ze nu ook dat Teender onsterfelijk is geworden.

De overgebleven 7 doktoren liepen en liepen, maar ze wisten niet waarheen. Ze liepen over bergen en ze liepen door dalen. Dagen en nachten verstreken. Ze zagen een verlaten blokhut en gingen naar binnen. De doktoren gingen allen aan tafel zitten en ze aten wat. Dokter Poeders zei tegen de anderen: “Nu wordt het gemakkelijker om ons geheime plan ten uitvoer te brengen en dat is om de wereld te veroveren, want we zijn allen onsterfelijk en geen kogel die ons kan doden.” Ons plan was als volgt, we gijzelen de Amerikaanse president en dreigen zijn familieleden te zullen kietelen, als hij niet doet wat wij vragen. De andere doktoren begonnen te glunderen tijdens het aanhoren van dit fenomenale geniale plan, zoals noiemand dat kan bedenken. We moeten snel zijn jongens, anders zullen anderen ons voor zijn, sprak dokter Poeders. We zullen de gewone mensen laten zien dat wij ubermenschen zijn van het zuiverste ras en samen zullen wij met een gematigd regime ovr de wereld gaan heersen als dictators.

“Maar jongens, wat is dit?” riep dokter Ribbels, hey jongens, wat ik hier nu net zag? Er komt hier rook uit een vlieg en hij stortte neer op deze tafel, kijk dan. Dokter Poeders en dokter Hoepla kwamen kijken en zagen de neergestorte vlieg liggen. Ineens zagen de doktoren het kopje van de vlieg openklappen en er kwam een wit stipje uit dat zich over de tafel voortbewoog. Dat is gek zei dokter Poeders, geef even dat vergrootglas aan. Dokter Poeders kreeg het vergrootglas aangereikt en richtte deze op het voortbewegende stipje. Tot ieders verbazing zagen de doktoren een heel klein mensje door het vergrootglas. Dit is gek riep dokter Hoepla verbaasd. Dokter Ribbels pakte een glas en ving het mannetje in het glas. Kijk, riep dokter Ribbels naar de anderen, ik heb het mannetje gevangen. Nieuwsgierig kwamen de andere doktoren kijken en warempel, zij ook waren erg onder de indruk van de vangst van dokter Ribbels. Vlug draai het glas om, hij kan toch niet tegen de wanden omhoog klimmen, want die zijn veel te glad. Dokter Ribbels draaide het glas en het mannetje zat nu gevangen in het glas. Vuile schoft, hoorden de doktoren het mannetje roepen. Hoort eens, hij spreekt zelfs onze taal zei dokter Poeders. Das niet zo moeilijk riep het mannetje, ik spreek meer dan 50 talen.

Wie ben jij en wat ben jij, vroegen de doktoren? Ik ben de uitverkorene heilige hoogwaardigheid, doktor, professor, ingenieur, dominee Muziekski, gezagvoerder van het vredesleger der minimensen. Wij zijn mensen, zoals jullie. Onze soort is omstreeks 4,5 miljard jaar geleden ontstaan en heeft miljarden jaren overleeft. Wij worden gemiddeld 2.000 jaar oud en hebben een zeer geavanceerde techno-logie in vergelijking met de technologie van jullie reuzen-mensen. Bijna alle vliegen bijvoorbeeld zijn allemaal ruimteschepen met minimensjes erin, en het design oogt als een doodgewone vlieg. We noemen zo’n mechanische vlieg een vliegtuig. Die vliegen zijn dus geen levende vliegen, maar ruimteschepen. Ook de libellen, spinnen en mieren zijn vervoersmiddelen voor ons minimensjes. Ze zijn ontworpen door Tech-Control en bestaan al 3 miljard jaar. Onze technologie kan niet meer verbeterd worden zei dominee Muziekski we hebben alles al uitgevonden en het kan niet beter.

Dokter Hoepla riep geschrokken: “Dat ventje kan onze plannen gaan verraden, want misschien heeft hij het gehoord.” Ik zal niets verraden riep dominee Muziekski en voordat hij uitgepraat was sloeg de enorme grote mensenhand van dokter Hoepla dominee Muziekski plat. Hij was op slag dood en dokter Hoepla moest lachen en zei, dat zal hij wel gevoeld hebben denk ik. De anderen lachten ook. Zouden we hierdoor geen problemen krijgen vroeg dokter Krullend? Ach man ben je gek, die ventjes kunnen we zelfs met een vliegemepper al om zeep helpen, zei dokter Hoepla. Dokter Poeders zei: “Jongens ik heb slaap gekregen, laten we hier maar gaan overnachten. De doktoren gingen slapen. De dag erop vertrokken de doktoren en gingen ze weer op weg, op zoek naar het vaste land.

Jaren zouden de doktoren blijven zwoegen over het onbewoonde eiland. Teender was de slimste, want hij was de eerste zo verstandig om terug naar huis te zwemmen, omdat hij toch onsterfelijk was kon hij dus niet verdrinken en kwam in 2008 terug in Eindhoven. De andere doktoren hadden een vlot gebouwd en kwamen in juli 2012 terug in Eindhoven. Twaalf hele jaren hadden zij op het onbewoon-de eiland moeten doorbrengen.

Het verhaal gaat verder bij Leon, nu nog in begin augustus van het jaar 1999. Wat er tussen 1999 en 2012 gebeurde kan ik in het kort vertellen. Leon zou impotent worden door extreem drugsgebruik. Dat was een hele zware klap voor Leon, want hij vreesde dat de impotentie voor altijd zou zijn. Voor altijd dus en Leon zou daarvan erg gek worden. Omdat Leon zo gek werd zou hij tot aan het jaar 2012 worden opgenomen in de psychiatrie. Leon zou enkele zelfmoordpogingen ondergaan door het verlies van zijn potentie. Ook zou Leon ook nog eens zijn beste broer verliezen en zijn zo geliefde oma en opa. Leon treurde hevig door al dit verlies, een stukje vroeger is dood en ik kan het maar niet loslaten. Ik zal mijn broer Mark voor altijd herdenken als een hele trouwe broer en als mijn allerbeste vriend. Mensen zoals Mark zijn er maar weinig. Het ga je goed beste broer en de gedachte dat Leon ook eens zal moeten sterven en daardoor weer wordt herenigd met zijn beste broer in de hemel stelt hem gerust. Leon weet we leven op een afstand van 6 minuten van de hemel, want begrijp na 6 minuten dood te zijn geweest sterven de hersenen en ben je hersendood, met andere woorden, dan ben je volledig dood en dus niet meer op deze aarde, maar ergens op een zalig plaatsje in het rijk der hemelen. Leon zal naast dat dieptepunt ook een heel aangenaam hoogtepunt in zijn leven meemaken en dat was de ontmoeting met zijn lieve vriendinnetje Elice. Leon had Elice ontmoet op het internet. Elice zou alles voor Leon gaan betekenen. In tijden van eenzaamheid maakte de gedachte dat Elice ergens in Noorwegen ook aan hem denkt erg gelukkig.

Zo verliep Leons leven in de tijd tussen 1999 en 2012, het was turbulent, soms stormachtig en soms veel zonneschijn. Nu in 2012 zit Leon in de psychiatrie. Hij heeft vaders hulp nu kei en keihard nodig, maar vaders laat het gewoon afweten. Als vaders het probleem dat Leon heeft getroffen ook zou ondergaan dan zou Leon de strijd aangaan en zijn onrecht aanvechten.

Wat is de situatie dan die Leon zoveel verdriet doet teweeg-brengen? Zoals eerder gezegd, het is nu het jaar 2012, Leon wordt al 11 jaar opgesloten in de psychiatrie en heeft hard hulp nodig van derden, omdat de psychiatrie niet wil luisteren naar Leon en zijn superieure schaakmat argumen-ten, die geen verweer in de weg leggen en overtuiging geven aan het feit dat Leon zonder enig nut een zinloze opsluiting moet ondergaan. Leon heeft de psychiatrie klem met hele goede argumenten, maar de psychiatrie wil hem niet tegemoet komen aan zijn eis om vrij te worden gelaten, omdat hij maar een simpele patiënt is. Dus al heeft Leon het gelijk, dat gelijk zal in de doofpot verdwijnen en daarom heeft Leon hulp van derden nodig.

Vaders is dan wel begaan met het ongeluk van Leon en diens lot in de psychiatrie, hij heeft een hart van goud, maar hij zal Leon niet vlug te hulp schieten met woorden van bemoeienis. Leons moeder is evenzo begaan met het lot van Leon binnen de psychiatrie, alleen heeft zij niet het charisma en het zelfvertrouwen om woordgevechten aan te gaan. Vaders is de aangewezene binnen het gezin om discussies op te lossen, maar waarom doet hij dat nog steeds niet, want Leon is in gevaar en heeft nu hard vaders hulp nodig. Dus Leon zit gevangen in de psychiatrie en vreest voor zijn leven. Leons vader durft zich niet in te zetten voor zijn zoon om gewoon eens te gaan praten met de leidinggevenden aldaar. Ik krijg toch nooit gelijk zegt vaders. Inzicht in eigen onmacht had vaders nu wel goed voor ogen, maar op zoek gaan naar sterke argumenten om Leons leidinggevenden binnen de psychiatrie klemvast of schaakmat te zetten, daarnaar ging Leons vaders niet op zoek. Nee, hij heeft gewoon schijt aan Leons situatie binnen de psychiatrie. Bedankt vaders, denk nu toch eens na man, ge hebt een goed hart hebt, laat dat hart dan schreeuwen en vecht als een leeuw voor de situatie van je zoon Leon binnen de psychiatrie, want zijn leven is weldegelijk in gevaar, hij zal sterven als er niets zal veranderen. Praten jonge praten, anders taait Leon hem gewoon naar het rijk der hemelen om daar van vrijheid te gaan genieten dat hem in een heel onterechte opsluiting binnen de Nederlandse psychiatrie wordt ontnomen en dat vreet zo aan Leon dat hij nu nog maar 3 maal per week een halve maaltijd tot zich neemt.

Leon voelt zich verzwakken, heeft een blijvende forse huidziekte opgelopen, heeft een blijvende, nogal forse en spontane open been wond opgelopen en wordt door ged-wongen excessief roken met pijnen aan de longen geteis-terd, hij heeft een aandoening aan de bloedvaten opgelo-pen, ook door het roken en dat alles door de goede zorg van de psychiatrie. Waarom noemt Leon het gedwongen roken? Hij niet kan stoppen, omdat de opsluiting binnen de psychiatrie hem niet kan motiveren om te stoppen met roken, nee, erger nog, Leon rookt de een na de ander om de spanningen die hij opdoet in de psychiatrie van zich af te kunnen zetten, laten we zeggen het is afreageren dat Leon met sigaretten doet. Als Leon vrij wordt gelaten, dan wil hij graag stoppen met roken, want dan wil hij leven en stoppen met roken kan hem alleen lukken als hij in vrijheid leeft. Leon begrijpt heel duidelijk dat hij voor de keuze staat die iedere roker doet beknellen en die keuze is, kies je voor het leven, of voor de dood. Als de roker voor de dood kiest gaat hij door met roken en een verstandige roker zal voor het leven kiezen en stoppen met roken. Leon staat dus voor die keuze, maar hij moet nog steeds kiezen voor de dood, want hij kan niet stoppen door de kwelling van de opslui-ting, het maakt hem niet uit om te sterven, want de dood is zijn grote vriendin, zij neemt alle pijnen weg, want zij brengt hem naar de hemel en in de hemel zal Leon vrij kunnen leven.

De gezondheidszorg noemen zij zich, de GGzE, een grote aanfluiting kan men het beter benoemen, waar de leiding-gevenden zich niet om de patienten doen bekommeren, want in Leons geval zien zij Leon slechts zelden een hapje eten naar binnenwerken, maar geen enkele verpleegkundige heeft zijn of haar zorg naar Leon geuit en hem gevraagd naar zijn sterk verminderde eetlust, om zodoende bezorgd-heid te tonen, maar ook een oplossing daarvoor te vinden. Leon voelt hem al aankomen, de dood staat om de hoek en het zal niet lang meer duren en geen enkele professionele hulpverlener aldaar binnen de psychiatrie heeft zijn zorgen geuit richting Leon. Dan maar dood heeft Leon nu al besloten. Héé Nederland wat is dit voor een wanbeleid, is er nu niemand die het voor Leon opneemt? Laten wij hem verrotten? Zijn vader in ieder geval wel, hij durft niet te praten en nu juist wel… vaders, ik moet je zeggen, het beste is om zulk soort schoften eens flink aan te pakken met een welverdiende schreeuwballade van jouw kwaliteits-merk.

Leon is zelfs verboden om te klagen binnen de GGzE waar hij verblijft. Hij klaagt over pijn op de longen en dat is hem verboden, als hij dat toch doet wordt hij in zijn kamer opgesloten. Vaders, geloof je me niet of zo, als ik zulk soort aantijgingen richting de GGzE zwiep, geloof je me niet dat dit Nederland een gezondheidszorg doet runnen die zich doet vergrijpen aan doodzielige sukkelaars, die het echt niet verdient hebben, maar die jarenlang worden opgesloten, omdat dat het werk is en MOET zijn. Zo geeft men de maatschappij het idee en de geruststelling dat Nederland weldegelijk iets doet en ook tracht te doen en dus inzet toont, aan een veiligere maatschappij, maar wij patienten zijn het slachtoffer.

Opsluiten en afwachten en wat zijn zij toch fout en gemeen. Ergens verderop zal u kennis gaan nemen van nog meer terreur van de GGzE en u zal me weer niet geloven, want dat is het haast niet te geloven. Het kan toch niet dat echte sociale mensen, veelal met een goed hart daar ge-woon komen om te werken en zich doen inzetten voor dit soort werk dat erg immoreel aandoet. De meesten geven geen ene flikker om patienten, want ook zij zien het feit onder ogen dat zij zielige mensen het geluk onthouden en zelfs verbieden en dat voor een hele lange en onnodige duur. U zal me niet geloven het is echt schokkend. Dank vaders, voor afzijdige inzet dit gehele onrecht aan te vechten ik ben erg boos op je jonge. Vaders is nog steeds de man met een heel erg goed en eerlijk hart, voor anderen staat hij altijd klaar alleen als het op het helpen aankomt van zijn zoon is hij er gewoon niet en laat hij het afweten. Vaders was al deels ten goede veranderd en Leon zag dat aan vaders en kon dat wel waarderen van vaders. Help me toch vader..

Jazeker, de tijd dus tussen het jaar 1999 en 2012 was dus vooral een periode van grote pech voor Leon, gedurende die tijd heeft de wet van Murphy Leons leven zeker 34.000 keer getroffen. Leon heeft tot op de dag van vandaag veel, erg veel verstand van ellende. Maar eindelijk begon Leons geluk te keren en dat begon in het jaar 2012 waar Leon zijn potentie begon terug te krijgen en Leon kon daardoor weer van het leven genieten en dat liet hem weer dromen van zijn lieve vriendinnetje Elice.

Augustus 2012

Nu gaat het verhaal pas echt beginnen, want in 2012 waren alle door en door slechte doktoren weer in Eindhoven. Het was nu Augustus 2012 en de doktoren waren nu al ruim een maand thuis en allen hadden zich verschanst in de villa van dokter Hoepla. Ze waren aan het vergaderen over hoe Teender een streek te kunnen leveren. Als we hem hebben dan hangen we hem op aan twee vleeshaken met in ieders neusgat één haak. Daarna zullen we Leon vinden en hem langs onze grootste vijand hangen, jazeker, Leon is nog altijd onze vijand nummer twee, voor de streek die hij ons heeft geleverd en wel de amputatie der beide blote voeten. Prachtig plan jubelden alle doktoren en ze genoten van de gedachte dat ze Teender en Leon zullen gaan pijnigen.

De telefoon ging en dokter Knipvink zei, ik neem wel effe op en liep naar de telefoon die in de woonkamer stond. Hij nam op en zei, met dokter Knipvink. De andere doktoren waren nog druk in gesprek toen ze ineens een doffe klap hoorden. Ga eens kijken zei dokter Poeders tegen dokter Ribbels en dokter Ribbels ging kijken, hij liep de keuken uit en liep de woonkamer binnen. Ineens hoorden de zes doktoren die in de keuken nog steeds druk overleg aan het voeren waren een aangeslagen en geschrokken dokter Ribbels roepen: “Hey hey, hier ligt dokter Knipvink dood langs de telefoon, hoe kan dat nou toch?” Hij was toch ook onsterfelijk? Lang bleef het stil. Dokter Snorkel werd gevraagd om het voorval te verklaren, maar ook dokter Snorkel bleef lang stil en kon dit incident niet verklaren. Kut, riep dokter Poeders, dit is het werk van Teender, Teender heeft verdomme hierheen gebeld en een dodelijke spreuk door de telefoon geschreeuwd. Dat is het zeiden de anderen, die vieze Teender, wat een hondse rat, dus hij is ook in Eindhoven en heeft ons al gespot. We krijgen hem wel de smiecht. Sluw is hij wel beste collega’s, zeer creatief, vindingrijk en zeer intelligent, zei dokter Poeders, we kennen hem niet anders, hij is echt slim ja. Daar zullen wij met zijn zessen een taaie tegenstander aan hebben. En dat wisten de zessen overgebleven door en door slechte doktoren drommels en drommels goed in te schatten, ja, aan Teender zullen zij een taaie tegenstander hebben.

Leon zat sinds het jaar 2001 in de psychiatrie en nu 11 jaar later in augustus 2012 zat hij nog steeds in de psychiatrie. Leon zat op zijn kamer een jointje te roken. Leon dacht terug aan 12 jaar geleden. Nog steeds kon Leon genieten van de streek die hij de doktoren toen had geleverd en hij moest lachen. Dat had Leon nu achter de rug, hij had zijn wraak laten vieren op de doktoren en Leon was tevreden en een stuk gelukkiger, maar Leon was zich niet bewust van het gevaar van deze 10 door en door slechte doktoren. Als hij dat had geweten, dan had hij zich na zijn terreuractie in het buitenland gevestigd onder een valse identiteit, want Leon zal niet veilig zijn voor hen. Het merendeel van die 10 gemene doktoren zijn door en door gemene, doortrapte sadisten, die nietsontziend zullen wreken en zich niet schuwen voor misdaden zoals moord en marteling. Hoe erger, hoe gemener en hoe extremer de lijdensweg van zij die hen in de weg staan des te bevredigender zal het genot van het merendeel van die tien doktoren gekieteld worden. Pijn en tranen van de ander is voor het merendeel van deze onbenullen goed voor genot en vermaak. Zo hebben ze wel eens opzettelijk een verkeerd been geamputeerd, gewoon, omdat dat leuk is. Het merendeel van de 10 gemene doktoren zal lachen om de ellende van de ander, maar 2 van hen zijn anders. Deze twee hebben het nog in zich, datgene dat de kwade mens van de goede doet onderscheiden. Die twee hebben nog niet een zwart gekleurd hart, zij kunnen nog tranen delen met de ander en zij voelen nog mee met de ander. Helaas, Leon zat in hele diepe stront en had geen idee van het gevaar van deze doortrapte doktoren. Leon zal daar nog achter gaan komen.

Leon zat achter zijn computer te internetten en te chatten met zijn lieve, lieve vriendin Elice en ineens hoorde Leon een mannenstem en een vrouwenstem roepen heel zachtjes, maar net hard genoeg om te kunnen horen: “Hallo, hallo, hallo”. Leon dacht in eerste instantie dat hij gek werd, maar hij bleef stemmetjes horen en ze riepen: “Hallo, hallo, hallo”. Leon dacht aan zendertjes en begon zijn kamer te doorzoeken, maar vond niet één zendertje. Leon dacht, nu moet ik maar reageren en vroeg: “Wie zijn jullie?”

Wij zijn Gravin Gwenie en Generaal Nietsnie van de orde der minimensjes. Wij worden gemiddeld maar net 0,8 millimeter groot, we leven al 4.500.000.000 jaar op Aarde en hebben al die tijd als soort overleefd. Ons minimen-senras heeft alle grote natuurrampen overleefd, waarbij andere soorten wel tot uitsterven kwamen, waaronder de reusachtige dinosauriërs die door een meteoorinslag door een meteoor ter grootte van de Mount Everest zijn uitgeroeid. IJstijden braken aan en wij gooiden gewoon wat meer hout op de open haard. Wij zijn op technisch gebied jullie reuzenmensheid vele miljarden jaren voor, wij bezitten alles op technisch gebied, er is niets meer uit te vinden voor ons. Kijk maar eens naar de vlieg die voor je op het bureau is geland, dat is een vliegend ruimtevoertuig, een zogenaamd “Vliegtuig” van fabrikant Tech-Control van het merk Swift-Fly, model nummer VG0023 met ruimte voor 10 tot 20 personen. Vliegen, libellen, spinnen en mieren zijn veelal voertuigen, waarmee wij ons verplaatsen, maar er zijn ook echte spinnen, mieren, vliegen, en libellen. Onze technologie volgt die van de natuur en diens eenvoud op de voet. Vreemd toch dat de natuur zijn leven door toeval laat ontwerpen en bouwen, terwijl wij pas na 1,5 miljard jaar aan onderzoek de complexiteit van dat soort techniek van het insectenleven kunnen nabouwen.

Leon zag de vlieg en zag dat het kopje omhoog was geklapt. Twee witte stipjes bewogen zich over zijn bureau. Pak een vergrootglas en richt die op de vlieg. Leon pakte een vergrootglas en richtte die op de vlieg en warempel, daar zag Leon twee minimensjes die naar hem zwaaiden. Leon kon zijn ogen niet geloven en ging weer zitten. Wat moeten jullie van mij vroeg Leon? Wij zijn minimensjes en we vragen je om je hulp, want jij bent onze redder volgens onze 4 miljard jaar oude heilige letteren, dan welteverstaan ons heilige geschrift de Kustvredig, de heilige Gurkeg en de heilige Rukim. Al die geschriften voorspellen de geboorte van een een uitverkorene reuze mens, genaamd Leonardus Vega Janee, geboren op 30 mei 1983 te Eindhoven in lage land van het Nederlandse rijk.

Je bent de uitverkorene, Leon, sprak Gravin Gwenie, Vega heeft je gekozen. Je moet ons en jezelf en de rest van de wereld helpen. Onze minimensheid zit gekluisterd voor de TV of radio, iedereen is gaan geloven nadat voorspellingen die onze drie heilige schriften beschrijven zijn uitgekomen. Het armageddon nadert onze minimensheid en ook de reuzenmensheid. Voorspeld werd dat het been van jou, Leon, per ongeluk met 5,2 centimeter zou worden ingekort en wij volgen je op de voet, dus wij zijn op de hoogte van jouw levensverhaal. Voorspeld werd dat de oorlogen, ziekten en rampen in onze minimensengemeenschap buitensporige vormen zouden gaan aannemen en dat is allemaal ook echt gebeurd.

Ik zal een voorbeeld geven, er werd bijvoorbeeld voorspeld dat er uit de lucht een zilveren vogel zou vallen precies op een beroemde persoonlijkheid van onze gemeenschap, die daarbij om het leven zou komen en met een exacte datumvoorspelling is alles tot in het detail verlopen, want een vliegtuig stortte neer op onze rockster Freddy Mexicano precies op voorspeld tijdstip en hij was altijd al op de hoogte geweest van die bizarre voorspelling en zei altijd, het zal mij niet overkomen, want ik geloof niet in die kletskoek je kunt met die boeken beter je reet afvegen grapte hij altijd. Ook werd de moord 12 jaar geleden op onze uitverkorene, heilige hoogwaardigheid, doktor, professor, ingenieur, dominee Muziekski voorspeld door simpelweg platgeslagen te worden door een onbenul van het kwaad en wel door een reuzenmens. Voorspeld werd ook dat één van onze TV verslaggevers voor de televisie in zijn broek zou gaan schijten, waardoor het publiek dubbel zou gaan liggen van het lachen en ze van de stank begon-nen te kotsen, waardoor ze twee vingers aan de neus moesten klemmen. De presentatrice zou gaan schateren van het lachen, ze zou onverhoeds in die schijt uitglijden, op haar stuitje vallen en op slag blind raken, maar ook zou de TV-presentator in diezelfde schijt uitglijden en met zijn kop door een deur rammen, waarbij hij zijn nek zou breken. En ook die voorspelling kwam uit. Ook die TV-verslaggever was sinds zijn kinderjaren op de hoogte van die voorspelling en deed die aantijgingen altijd af met, gewoon pure larie, klets en zwetspraat, daar ga ik echt niet in geloven. Schijt aan zei hij dan altijd, verbranden dat boek, kun je echt beter je reet mee afvegen, zoals Freddy Mexicano altijd zegt, dus ik ben en blijf een geestelijk gezonde athiest, weg met dat geloof.

Dat soort voorspellingen zijn allemaal, ik herhaal, allemaal uitgekomen vertelden de twee minimensjes en daarom zit de gehele miniwereld nu aan de televisie gekluisterd en volgen zij alle verwikkelingen omtrent het armageddon deze dagen voor het armageddon live op de TV. Ons volk is in groot gevaar, bidden is het enige wat we doen en de hoop hebben we nog niet verloren, want jij, Leon bent ons laatste lichtpuntje in totale duisternis.

Van jou verwachten we dat jij de zoon van de duivel zal gaan verslaan in een gevecht op leven en dood dat volgens onze geschriften op 21-12-2012 gaat plaatsvinden, maar wie er gaat winnen is onbekend, daar houden onze heilige letteren op met het beschrijven van exacte voorspellingen, aan het einde van al die heilige boeken zijn de laatste pagina’s lege pagina’s. Dat wil zeggen dat het laatste hoofdstuk van de waarheid dit jaar zal worden beschreven, wordt het leven of dood, hel of hemel, feest of treurnis, kan jij de zoon van de duivel verslaan? Dat is de vraag. Van die zoon, of ook wel hoerezoon, van de duivel, is ons alleen bekend dat hij een moedervlek heeft met het getal 666. Dat getal heeft hij in de bilspleet staan.

Krijg nou toch de ziektes, ik tegen de zoon van de duivel? Wie zegt dat hij bestaat, vroeg Leon en hoe groot, hoe sterk en hoe slim is hij? Hoe gemeen vecht hij? De zoon duivel is 1,87 meter groot, 100 kilo zwaar, erg sterk en erg slim, zeiden de 2 minimensjes. Dat is dan mooi kut, zei Leon. Nu zal ik het belangrijke stuk van onze heilige boeken vertellen, zei generaal Nietsnie. Voorspellingen zeggen dat deze datum 8-8-2012 Vega iets overkomt en wel zal de duivel Vega uitdagen om zich te buigen over een raadsel met een onbekende oplossing en die oplossing weet alleen de duivel. Het is nu na drieën en dat betekent dat Vega nu al 2 uren zwaar aangeslagen en compleet in de war, maar desperaat het raadsel tracht op te lossen. Dit is de dag des doods, volgens de heilige letteren gaat Vega gek worden van dat raadsel en zal komen te overlijden door gekte zodat de duivel dichter komt bij wat hij het liefste wil bereiken en dat is totale macht om de gehele gewetensvolle mensheid uit te roeien en alleen de kwaden der mensen als onder-danen te verwelkomen. Vega zal het verliezen van de duivel, of er gebeurt iets waar we alleen nog maar op kunnen hopen. Dat is, en het staat in onze letteren, dat ene uitverkorene Leonardus Vega Janee uit Eindhoven, Nederland, de wereld gaat redden van diens ondergang. Hij zal in een land waar koning winter de das om doet en waar voor Leon een warm hart klopt, een kasteel vinden, dat alleen als koning winter heerst haar verschijning toont, en in dat kasteel moet je een kamer zonder grenzen vinden en in die kamer moet je het oog van Vega openen, waaruit miljarden geketende zielen in vrijheid zullen worden gebracht die door de duivel gevangen werden gehouden. Door die actie zal de duivel dermate aan krachten verliezen, zodat zijn zoon niet meer onverslaanbaar is en jij eindelijk kans maakt om op 21-12-2012 hem te kunnen doden en hem dus te kunnen verslaan. En het verslaan van de zoon van de duivel is jouw taak Leon. Als de zoon van de duivel je voor is, kan hij de kamer zonder grenzen vernietigen, zodat de duivel meteen al gewonnen heeft. Dus je moet sneller zijn dan de zoon van de duivel en die kamer vinden, voordat hij hem vindt. Ook moet je Vega persoonlijk zien te redden, door Hem het antwoord te geven op het raadsel van de duivel dat Hem in dodelijke verwarring heeft gebracht en pas dan zal het armageddon slagzij maken en door het goede zijn overwonnen en pas dan is de duivel verslagen en zal er eeuwige vrede zijn, pas dan zullen we van al het duivelse kwaad verlost zijn.

Je moet dus ook Vega persoonlijk redden, door Hem het antwoord op het raadsel te geven, zodat de geest van Vega zich niet verder zal verwikkelen in een eindeloze dwaling en diepe verwarring, maar Hij zal zich weer herstellen van deze dwaling der gedachten. De oplossing van het raadsel zal je in een droom krijgen en de drie heilige geschriften van ons weten niet met zekerheid te voorspellen of je die oplossing ook echt gaat krijgen en ook zal onthouden en je dus Vega kan gaan redden. Wat bedoelen jullie met het oog van Vega, vroeg Leon? Het oog van Vega is een ijskristallen bol die niet groot en niet klein is, die bol is groot genoeg om er een heelal in te passen, maar klein genoeg om hem in je broekzak te dragen. De bol is niet zwaar en niet licht. Hij is niet wit en niet zwart en meer weten we niet over het oog van Vega. Je moet het oog van Vega vinden Leon, om zo ultieme macht te krijgen. Hoe weten die boeken dat er precies om 8-8-2012 om 1 uur stipt Vega gaat doordraaien, vroeg Leon? Daar buigen wij ons al vele miljarden jaren over, velen beweerden voor lange tijd dat het oplichterij is, maar nu denken wij als gehele minimensheid er anders over en hebben we geen enkel benul wie die voorspellingen hebben gedaan, we snappen het niet meer. Alle hoop is op jou gevestigd Leon. De duivel zal je komen halen, want hij probeert kost wat kost jou uit de weg te ruimen, zodat Vega niet gered kan worden. De zoon van de duivel moet je doden en vandaag is zijn verjaardag, hij is 37 jaar geworden, vertelde gravin Gwenie. Dus het verslaan van de zoon van de duivel en het redden van Vega door het oplossen van het raadsel waardoor Vega in diepe verwarring is geraakt is jouw taak Leon en alleen als je die twee opdrachten hebt volbracht zal het armageddon niet toeslaan.

Mooi kut zei Leon, want over een magere 4 maanden kan de mensheid ten ondergaan, mits ik die zoon van de duivel om zeep help. Ook is ons bekend dat jij, Leon onze staatsvijanden kent van het verduivelde kwaad en wel de 10 door en door slechte doktoren, waarvan de hand van dokter Hoepla onze heilige Muziekski deed verpletteren. Met hen ga je veel problemen krijgen voorspellen de heilige boeken. Ben op je hoede en gebruik je handen en je hoofd, je zal moeten vechten. De confrontatie met het kwaad kun je niet meer uit de weg, dus ga het gevecht aan en vecht als een leeuw, wij verwachten veel van je en de minimensjes stapten weer in het vliegtuig en vlogen naar huis, dag riepen Gravin Gwenie en Generaal Nietsnie. Leon was nog steeds erg gespannen door deze kennismaking. Wat een diepe indruk hebben die twee op me gemaakt, dacht Leon. Kut wat heb ik een schrik zeg, ik moet gaan vechten, zelfs op leven en dood, dat is kut zeg. Op leven en dood zeg, dat is gewoon een heel gemeen partijtje vechten om met zoveel mogelijk dodelijke wapens de vijand proberen te doden. Ik zal moeten vechten, dus zal ik me goed moeten voorberei-den. Leon ging weer achter zijn computer zitten en rolde nog een jointje.

Rennen doktoren

Het was 9-8-2012 de dag dat meesteroplichter en zware jongen eerste klas de heer Giebels een afspraak had staan met de doktoren op een afgelegen plaats, te bepalen door de dokteren, maar het liefst in het zwembad, want daar kunnen we ons een prima vermomming aanmeten. Ook is het op deze donderdag genieten geblazen in het zwembad, want op donderdag ’s morgens is het altijd zwemmen en naakt zwemmen voor de dames. Ga vooral met een vermomming over straat beval meneer Giebels, want zekerheid gaat boven alles, omdat voorzichtigheid een makkelijker succes garandeert.

De ontmoeting was al weken geleden gepland en het zou gaan over afspraken omtrent de druk van vele miljoenen valse euro’s. De doktoren hadden een budget nodig van zo’n 10 miljoen euro om het plan om de wereld te veroveren gladjes te laten verlopen. We moeten ons nog even omkleden als vrouw riep dokter Poeders. Pruiken heb ik zat, verder heb ik alleen vrouwenschoenen met naaldhakken, damesbroeken heb ik niet, zelfs geen jurken, maar alleen minirokjes, badpakken hebben we wel genoeg liggen, verder heb ik nog bontjassen voor dames en om er in het zwembad ook vrouwelijk uit te zien stoppen we mooi twee bloemkolen onder onze badpakken om ons een gezonde vrouwelijke boezem aan te meten.

Het was een onbewolkte donderdagmorgen en de doktoren gingen met zijn allen naar het zwembad en waren allen gekleed als vrouw. Allen praatten ze met een heel hoog stemmetje en de vermommingen waren erg goed, verschil kon men alleen zien als men vlakbij zou staan en heel goed zou kijken. Om de kunstvoeten in de naaldhakken te kunnen wringen was veel kracht en veel geweld nodig, maar het was gelukt en alle doktoren liepen op naaldhakken. Dokter Snorkel hadden ze thuisgelaten, want hij wilde niet mee, laat mij maar slapen zei hij.

Bij het zwembad aangekomen gingen de doktoren de kleedkamers binnen het waren gewoon eenpersoons hokjes en allen kleedden ze zich om als vrouw en stopten ze twee bloemkolen onder het badpak. In het zwembad was het toch onverwachts heel druk, er waren alleen maar vrouwen en sommigen helemaal naakt. Nou, daar passen wij mooi tussen toch, hey kijk daar is meneer Giebels en ook hij had zich verkleed als vrouw. Ja zei hij met een heel hoog vrouwelijk piepstemmetje, het is een standaard vermom-ming van mij, ik kan natuurlijk geen risico’s nemen, ik speel op zeker. Hey, krijg nou de pokketering… wat zijn dat voor voeten? Zijn dat plastic voeten, vroeg meneer Giebels? We hadden de vijand wat onderschat vertelden ze meneer Giebels en hij kon het niet laten om de doktoren hartelijk uit te lachen en hij zei dit noem ik nu letterlijk voor schut lopen. En zie ik nu echt dat jullie de bonenstaak hebben verwijdert om nog minder op te vallen in dit zwembad, of zijn jullie een stelletje omgebouwden? Meneer Giebels, wij praten daar liever niet over en wij zijn niet gediend van dat soort opmerkingen, sprak dokter Poeders met een verdrietige stem. De tranen sprongen de doktoren in de ogen en allen kregen ze een brok in de keel, want ze werden weer geconfronteerd met hun grootste verdriet. Zijn jullie hem echt kwijt, vroeg meneer Giebels en hij kon het niet laten om te lachen en hij schaterde van het lachen en vroeg, hoe zijn jullie pielemans verloren? Grote pech doorkruiste onze weg naar meer geluk spraken de doktoren. Wij praten daar liever niet over meneer Giebels, zeiden ze. Of is het omdat jullie een stelletje omgebouwde flikkers zijn, vroeg meneer Giebels? Wij zijn zeker niet omgebouwd, zei dokter Poeders. U zal het niet geloven dat een kannibalenstam ons de slurf heeft versnaperd als voorafje. Dat noem ik nog eens pech, zei meneer Giebels die nog schaterde van het lachen. Meneer Giebels was uitgelachen en ze wilden aan het overleg beginnen, maar wel lekker dobberend in het zwembad. Hey, dokter Krullend, waarom heb jij je snor niet afgeschoren siste meneer Giebels? Weet jij wel welk risico ik loop? Gaat gatvergeten die snor nou gauw afscheren in de kleedkamer. Maar dokter Krullend zei: “Ik heb geen scheermesjes bij me, dus ik kan hem niet afscheren”. Houd je hand dan voor die verdomde snor en laat hem niet zien en dokter Krullend gehoorzaamde en bedekte zijn snor met zijn hand. De doktoren en meneer Giebels sprongen in het water.

De twee partijen, de doktoren en de meesteroplichter waren lang in overleg en allen spraken ze met een heel hoog vrouwelijk stemmetje. Meneer Giebels en de doktoren kwamen tot een akkoord en ze konden 10 miljoen valse euro’s kopen voor maar de helft van dat geld. Dat geld zou dokter Hoepla dan wel effe ophoesten, want hij was de rijkste van alle doktoren, een plastisch chirurg. Meneer Giebels kon zijn ogen niet afhouden van de naakte vrouwen en zei moet je toch eens kijken naar al dat vrouwelijke schoon. De doktoren keken ook naar de naakte vrouwen, maar ze werden weer erg erg verdrietig, omdat ze weer geconfronteerd werden met het verlies van pielemans. Dokter Ribbels kreeg een brok in de keel en tranen liepen over zijn wangen. Dokter Poeders kreeg het ook moeilijk en kreeg een bibberlip en kon zijn gevoel heel moeilijk bedwingen. Tranen sprongen in zijn ogen en opnieuw het besef dat hij misschien voorgoed pielewiep is verloren maakte hem gek. De confrontatie met al dat naakte vrouwelijk schoon en het feit dat hij pielemans is verloren bracht hem in een heel beklemmende diepdroevige stemming en dat was ook zo bij de andere doktoren die maar snel hun aandacht afwendden van het naakte vrouwelijke schoon en probeerden te vergeten welk verlies zij hadden geleden.

Wie is er hier aan het pissen in het water, vroeg meneer Giebels, ik voel een heel onaangename warme plek in het zwembad langs mijn been, en kijk hier man die gele zeikplek en het stinkt hier ook naar echte sterke stinkzeik, we drijven er middenin. Wat een manieren zeg, zei meneer Giebels. Ben jij dat geweest vroeg meneer Giebels aan dokter Krullend en hij kreeg meteen een vuurrode kop. Ja, hij moet het geweest zijn zeiden de doktoren, want wij zijn het echt niet geweest en die rooie kop zegt natuurlijk wel genoeg, vuile smeerlap dat je bent dokter Krullend ik heb dat water zelfs binnen gehad in mijn mond riep dokter Ribbels met een hoog stemmetje, getverderrie, ik heb gewoon je zeik in mijn mond gehad. Ja, ik ook, ik heb echt die sterke zeik van hem daar ik mijn smoel gekregen riep een aangeslagen meneer Giebels, met een hoog stemmetje. Ik proef nog steeds een sterke zeiksmaak in mijn mond, vuile vieze ochtendurine, gadverdamme wat een vieze smaak en meneer Giebels begon te braken. Toen hij uitge-braakt was zat zijn hele kin en onderlip vol braaksel, hij liet zichzelf eens koppie onder gaan, onder water waste hij zijn gezicht schoon en ook liet hij even de mond volstromen met water dat hij boven water weer uitspuwde, maar dokter Hoepla riep ineens, meneer Giebels, dat is gadverdamme een drol op je hoofd en nou glijdt hij naar beneden, bah over je mond en lippen nu het water in en meneer Giebels zag de drol voor zich in het water drijven. Dit kan ik gatververdamme niet geloven brulde meneer Giebels met een piepstemmetje. Hier zakt mijn broek van af brulde hij met een door woede rood aangelopen gezicht. Maar dat is toch niet te geloven zei meneer Giebels, wie haalt het nu in zijn debiele kop om te gaan lopen schijten in het zwembad? De vuile schijtflikker. Dat is nog niet alles zei dokter Poeders met een brede grijns op zijn smoel, op je mond en zelfs in je mond zitten stront resten niet bijten en niet slikken, gewoon spuwen en meneer Giebels spuwde en ja hoor er kwam toch een behoorlijke schep stront uit zijn klep.

Wat gaan we nou toch krijgen riep een verbijsterde meneer Giebels met een piepstemmetje, dit heb ik nog nooit meegemaakt, wie heeft er in het water gescheten, hij begon weer te braken en hij trok lijkbleek weg. Toen hij uitgekotst was siste hij, wie heeft er in het zwembad gescheten? Niet te geloven brulde meneer Giebels met een piepstemmetje, dit kan ik niet bevatten, zo’n vuile vieze smeerlap en het moet een van jullie zijn, toch? Dat moet ik echt weten, want die zal ik een flink pak ronsel op zijn smoel verkopen. Meneer Giebels bleef kokhalzen, maar was al helemaal leeg gekotst, maar wat was hij ziek, ontzettend bleek met een groengele gloed en nijdig als een spin. Meneer Giebels vroeg de doktoren, nu wil ik echt weten wie van jullie in het water heeft gescheten en niet zo’n beetje? Ik heb nog nooit zo erg voor schut gestaan heren, dit gaat mijn geweten ernstig benauwen, hiervoor ga ik een van jullie een kogel geven vuile vieze smeerpoetsen, wie heeft er in het water gescheten? Niemand zei wat, maar iedereen keek naar dokter Krullend en hij staarde wat voor zich uit, alsof hij niet bij het gesprek betrokken wilde zijn. Misschien zat hij nu zelfs te hopen dat dit gesprek vlug over zou zijn, want hij weet meer, maar wil van niets weten natuurlijk.

En meneer Giebels keek nu naar dokter Krullend en riep met een piepstemmetje: “hey viezerik… heb jij soms in het water gescheten?” En weer kreeg dokter Krullend een heel erge rooie kop en gaf geen antwoord, maar keek de heer Giebels verontschuldigend aan. Het maakt me niet uit heren als ik hier 20 jaar voor de bak in moet, maar de dader, die knal ik af, ik denk nu dat die vieze kwal met zijn rooie kop hier de dader is. Hij siste: “vieze schijt-mongool jou knal ik naar een andere wereld”, en meneer Giebels gaf hem een vernederende veegklap in zijn gezicht. Maar hoe dokter Krullend nu ineens reageerde, hij werd woest, het werd zwart voor zijn ogen, hij sloeg met hamersagen door en door, hij pakte meneer Giebels bij zijn lange haren en begon hem op zijn gezicht te roffelen. Hij duwde meneer Giebels hoofd onder water, hij wachtte 3 minuten, hij trok het hoofd weer boven, meneer Giebels snakte naar lucht, hij riep: “Vuile, smerige…”, hij kon zijn zin niet afmaken en werd weer kopje onder geduwd. Dat duurde ook weer drie minuten, weer trok dokter Krullend meneer Giebels boven water en hij riep: “Vuile, smerige schijtflikker ik…”, en dokter Krullend begon meneer Giebels wederom met hamerslagen te trommelen op zijn gezicht. De pruik van dokter Krullend schoof van zijn hoofd en hij bleef rossen. Meneer Giebels verloor het bewustzijn, hij had een gebro-ken neus, een scheurtje in de schedel, een gescheurd oor en ooglid. Nu pakte dokter Krullend een stuk drol, hij smeerde heel het gezicht van meneer Giebels in en deed vooral wat in de oren, neusgaten en mond, zo die heb je terug schreeuwde dokter Krullend en zwom naar de kant.

Meneer Giebels zwom naar de andere kant en klom aan wal. Hij verdween richting de kleedkamers. Dokter Krullend was zijn pruik verloren en het was gewoon heel duidelijk dat dit een man moest zijn, want hij had een snor en een kalend hoofd dat een typische mannenkwaal is. Het viel omstanders ineens op dat dokter Krullend geen vrouw moest zijn, maar wel had hij een badpak aan met daarin twee bloemkolen die op de verkeerde hoogte hingen. Het werd rumoerig en vele mensen riepen hey man, das een vent. Een vuile vieze gluurder, op die leeftijd nog. Maar kijk, hij heeft geen pielewiep, zie je dat.. Oh, dan zal hij hier ook niet komen om zich op te geilen aan al het naakte vrouwelijke schoon. Wow dat is erg zeg, hoe komt dat vroegen de aanwezigen. Weer kreeg dokter Krullend een vuurrode kop, de aanwezigen begonnen te lachen om de rode kop van dokter Krullend en er werden zelfs foto’s genomen. Dit was allemaal teveel voor dokter Krullend en begon draaierig te worden en viel flauw. Hij moest gereani-meerd worden en met mond op mond beademing kwam hij weer bij. Ben je nu een vrouw als man, of een man als vrouw, want je draagt een badpak, je hebt een snor en je hebt veel lichaamshaar, maar geen pielewiep, dat is gek toch, hoe ben je die verloren en wat heb jij eigenaardige voeten zeg… Dokter Krullend stond op en liep vol schaamte met de andere doktoren mee naar de kleedkamers.

De doktoren gingen de kleedkamertjes binnen, maar daar was meneer Giebels, hij trapte het kleedhokje van dokter Krullend open en zag dokter Krullend die geheel naakt was. Meneer Giebels sprak dokter Krullend aan op een pisnijdige toon en zei: “Vuile schijtmongool, ik ben hier voor jou en ik ga jou voorgoed leren dat er met mij niet te spotten valt.” Nog nooit eerder heeft iemand het lef gehad om mij zo gruwelijk voor schut te zetten jonge. Ik walg van die vieze vuile nasmaak van dat smerige uitwerpsel van jou, nu ga je de kogel krijgen jonge, geen genade, dit pik ik niet, hij vuurde twee kogels en beide sloegen ze het hoofd binnen waar ze in de hersenen tot stilstand kwamen dat zodoende deels beschadigd werd, maar het was enkel een tijdelijke beschadiging, want hersenen kunnen zich anders dan de ogen, oren en ledematen, opnieuw genezen, omdat dokter Krullend van de toverdrank had gedronken.

Dokter Krullend wist, nu moet ik goed acteren, voordat ik nog meer problemen krijg, hij zakte in elkaar en viel op de grond. Hij bleef liggen, maar was nog springlevend en trachtte meneer Giebels te misleiden met dit stukje acteerwerk. Meneer Giebels liep naar buiten en verdween. De andere doktoren riepen, kom op dokter Krullend, het gevaar is geweken je kan jezelf gaan omkleden, maar dokter Krullend snapte ineens niets meer, hij liep in zijn nakie al raaskallend naar buiten en de straat op. Hij bleef voor zich uitstaren en besefte helemaal niets, hij was een plant geworden door de tijdelijke hersenbeschadiging. De andere doktoren kwamen buiten, ze hadden zich omgekleed en zagen dokter Krullend staan. Ze riepen hem, maar dokter Krullend gaf geen kick hij bleef voor zich uitstaren. Kut man, ik weet wat hem mankeert, riep dokter Poeders. Twee kogels in zijn kop en hij heeft tijdelijke hersenbeschadiging, dus moeten we even wachten totdat het genezen is. Ze namen dokter Krullend aan de arm, ze wilden hem naar binnen begeleiden, maar net op dat moment werd dokter Krullend weer normaal en de oude en zei, wat is dit, waar ben ik? Mooi zei dokter Poeders, dan zijn je hersenen weer genezen, door een tijdelijk defect ben je even in de war geweest en liep je hier poedeltje naakt de straat op.

Dokter Krullend vroeg: “Kunnen jullie even wachten, dan ga ik mezelf nog even omkleden”, en dat was het moment dat ze allemaal oorverdovend: “tjiep-tjiep-fiedel-fiedel-fiet-fiet-hoempapa” hoorden en alle 5 doktoren beseften direct dat het een dodelijke spreuk was en riepen luidkeels de antispreuk door de spreuk achterstevoren te doen brullen. TEEEEEENDEEEEEER schreeuwde dokter Poeders en hij schreeuwde: “Ren voor je leven en alles wat je lief is.” Ze wisten dat ze gered waren door die adequate ingreep van de antispreuk en begonnen als gekken te rennen allemaal met naaldhakken, kunstvoeten, minirokjes, bontjassen en met de vingers heel diep in de oren. Dokter Krullend volgde ze op de voet en liep nog helemaal in zijn nakie. Als ware atleten wisten ze elk obstakel te ontwijken, ze sprongen over hekjes, over auto’s, zelfs over muren, dat alles met aan beide kanten de vingers diep in de oren. Ze moesten met een technische begaafdheid de longen uit het lijf lopen, want Teender is een onfeilbaar atleet en rent de honderd meter onder de 10 seconden. Misselijke pech weerhield hem ervan om eens mee te doen aan de olympische spelen.

Poepterreur maakte van Teender een heuse kluizenaar die niemand meer deed vertrouwen, hij schoof de mensheid aan de kant. Zeer gebrekkig vertrouwen groeide zelfs uit tot vurige haat. Het goede werd door Teender als zwak en kwetsbaar ervaren. Slappe domme goedhartigen noemde hij ze en Teender deed dat soort dan ook een brandende en verwoede haat toewerpen. Vrolijkheid kreeg van Teender een haatdragende dode blik in diens ogen opgeworpen, met een ijzige afkeer tot het soort dat wel gelukkig kon zijn.

En Teender bleek geen steek veranderd, want in zijn vroege jeugd al pleegde hij zijn eerste moord uit wraak. Teender was pas 9 jaar en duwde zijn schoolkameraadje Joopie voor de trein, omdat hij een paar weken eerder voor de grap een scheet in Teenders gezicht had gelaten. Teender had een zware jeugd gehad, hij werd altijd door zijn vader en moeder in elkaar geslagen, maar ook deden beide ouders hem psychisch vernederen, totdat Teender 13 jaar was geworden en beide ouders een voldoende dosis cyaankali in het eten deed stoppen. Beide ouders stierven en de doktor kon niet uitsluiten dat het hier ging om een dubbele moord, dus het oordeel van de doktor luidde dat beide ouders een natuurlijke dood waren gestorven. Teender leerde een wijze les voor de door en door slechten, wraak heeft tijd nodig en geduld loont. Maar wat is slecht? Echt slecht zijn maar weinig mensen, het ontstaat door ontevredenheid. Tevre-den mensen kunnen niet slecht worden. Ontevreden mensen worden door hun ontevredenheid verdrietig. Veel slechte mensen zeggen vaak, wat heb ik toch een pech. Verdriet vanwege ontevredenheid kan de twee duivelse emoties opwekken en wel jaloezie en boosheid en zij, de boze en/ of jaloerse mensen worden slecht. Opgekropte boosheid veranderd langzaam in haat. Slechte mensen worden door hun woede die ze opkroppen, meer en meer prikkelbaar, om de kleinste dingen kunnen ze al ontploffen in een uitbarsting van woede. Ze hebben maar één ding voor ogen en dat is eigen succes en daarom zullen ze meer van hun eigen succes houden dan van andere medemensen en zelfs naasten. Maar Teender… hij joeg niet alleen uiterste slechte idealen na, maar ook had hij een ziekelijke jaloezie ten aanzien aan zij die wel gelukkig konden zijn en dat maakte hem razend, precies een slecht mens waarvan de laakbaarheid diep in de wortels van zijn innerlijk zat. Teender was en is echt door en door slecht.

Teender had geen gevoel, nooit gehad. Teender was al op heel vroege leeftijd een ware psychopaat. Hij hield alleen van zichzelf, kon niet van anderen houden, hij had een enorme hebzucht, in zijn geval een diep verlangen om eens miljardair te gaan worden en vooral pure haat tegen alles dat leeft en gelukkig is. Dat alles maakte van hem een psychopaat van de hoogste categorie. Teender zou voor zijn 23^ste nog zeker 7 mensen om het leven brengen, 23 katten, 190 eenden, 12 honden, een krokodil, een nijlpaard en een olifant was ook hetzelfde lot beschoren. Gedreven door extreme haat probeerde hij alle geluk uit de wereld te helpen. Hij bleek Nederlands eerste succesvolle seriemoor-denaar en wist slinks en sluw uit handen te blijven van de wet. Het was Teenders werk, zijn passie, vermoorden en vernietigen van geluk. Hij was het brein achter de kettingzaagmoord, ook was hij het brein achter een drie dubbele moord in Opstelten en ook wist hij meer van de onthoofdingen van radicale gelovigen. Hij liet zich vol tatoeëren met duivelse teksten, pentagrammen en met het portret van de duivel zelf. Het kwaad sprak Teender enorm aan. Hij hield van de duivel wist hij. Teender ging zelfs helemaal overstag door het eeuwige duister des kwaads binnen te treden en zich aan te sluiten als een volgeling van zijne door en door slechte meester des kwaads en wel de duivel. Nu voelde Teender dat hij iets goeds had gedaan, eindelijk kon hij iets betekenen voor een ander. Satanisme deed Teender obsessief aanhangen en de duivel werd door Teender erg fanatiek en obsessief aanbeden. Teender had zijn ziel al op vroege leeftijd zonder aarzeling en spijtberouw aan de Duivel toevertrouwd, Teenders enige vriend.

Ondertussen werd er nog steeds erg hard gelopen door de vijf voetvlugge doktoren. Het was echt niet te geloven wat de 5 doktoren voor elkaar kregen, want nog steeds lagen ze vele tientallen meters voor op het menselijke jachtluipaard en dat op naaldhakken en kunstvoeten, maar men is tot alles in staat als diens leven op het spel staat, echt waar u zal versteld staan hoeveel sneller u zal lopen als u moet rennen voor uw leven. Weer sprongen alle vijf doktoren als berggeiten over een halfhoog muurtje, ze maakten allen een voortreffelijke sliding en koprol onder een dwarsligger door, kwamen zeer flexibel weer overeind en maakten weer een sprong over een hekje. Ze renden sierlijk en begaafd trotseerden zij de weerstand en tegenwind die deze vlucht met zich meebracht, maar plots gleed dokter Krullens op een been door de stront. Als een ballerina wist hij zijn evenwicht te behouden, maar daar waar de verse stront ophield was de ondergrond te ruw om nog verder te glijden en dokter Krullens tuimelde en kwam ten val. De andere doktoren dachten niet eens om hun trouwe kameraad overeind te helpen, nee, dit was een race op leven en dood, ieder voor zich en enige empathie voor de ander deed deze doktoren des doods niet beroeren. Het kwaad had zich al erg diep in hen geworteld, het eigen belang is het enige waar zij zich om bekoren dus lieten zij hun beste, trouwe bondgenoot en collega dokter Krullens bewust achter, dat geeft toch niks vonden zij.

Dokter Krullens wist, ik moet overeind krabbelen en de vingers weer diep in de oren steken en rennen als de wind, want die Teender kan zo verrekte hard lopen. En daar had dokter Krullens gelijk in, want daar kwam Teender al met hoge snelheid en lange passen aangelopen. Nog steeds was dokter Krullens niet overeind gekrabbeld en moest hij zijn beide handen gebruiken om zich weer op de voeten zien te krijgen. Maar het was al te laat, want Teender riep al Shake-shake-sjimie-sj… en precies op tijd propte dokter Krullens aan beide zijden de vingers diep in de oren, zodat hij net niet de laatste 4 letters van de spreuk hoorde. Hij bleef op de grond liggen, Teender stopte voor hem en keek dokter Krullens met een dode emotieloze blik in de ogen.

Dokter Krullens was doodsbang en wist dat dit fataal zou gaan aflopen als hij zich niet zou gaan verweren, maar dat kon hij niet, hij was een weerloos slachtoffer. Huilend als een baby begon hij voor het eerst in zijn leven luidkeels te bidden en hij schreeuwde, heilige God helpt mij dan toch en laat uw genade mij zegenen. Help riep dokter Krullens, help me toch God en plots riep een stem vanuit de leegte balleken-balleken-fiep-fiep en Teender verstijfde en bleef roerloos staan. Het was een spreuk die Teender tijdelijk liet bevriezen besefte dokter Krullens en hij dacht, nu kan ik die Teender mooi voorgoed vernietigen, door gewoon een dodelijke spreuk in zijn oren te jubelen. Dokter Krullens begon te schateren van het lachen en Teender scheet nu zijn broek vol, hij voelde hem al hangen en begon te bidden tot de Satan. Dokter Krullens zei, daar ga je dan en riep luid pep-pep-pepper-de-pepper-de-pep-fiep-fiep. Dat was het dan en Teender was verslagen en gedood door een heel gelukkige dokter Krullens. Als een kind begon hij dit feestje te vieren met een jubeldansje. Hij is dood, hij is dood schreeuwde een doldwaze dokter Krullens.

Teender bleef uren verstijfd staan en toen de verstijvings-spreuk was uitgewerkt viel hij als een pudding in elkaar. Maar wat was dat nou?? Teender kwam weer in beweging, hij krabbelde overeind en bedankte de Duivel voor het geluk dat hem zijn leven had gered. Misschien had dokter Krullens de verkeerde spreuk geroepen, of misschien was het een tijdelijk defect aan zijn oren, maar bovenal hoopte Teender dat dit geluk hem was geschonken door de meester van aller kwaad en wel de duivel in hoogsteigen persoon. Wat een voordeel ineens, nu denken ze dat ik dood ben en heb ik vrij spel. Ik ga een val zetten voor dat stelletje dommeriken.

Dokter Krullens liep verder en ging op zoek naar de overgebleven 4 andere laffe en door en door slechte doktoren die hem in de steek lieten. Ik had verdorie dood kunnen zijn en geen van die 4 smeerlappen deed een poging en/ of moeite om mij te helpen ontsnappen aan de dood. Ze lieten me als stuk vuil achter, ik moet ze spreken die schoften en ik zal ze vertellen dat ik zulk soort tuig niet wil aanzien, aanhoren en ik wil er zeker niet aan denken, ze zijn het niet waard.

Lang liep dokter Krullens door de Eindhovense stadsdelen en kwam aan bij de buurt aan de rand van Eindhoven waar dokter Hoepla’s villa staat. Het was inmiddels al laat geworden op deze warme dag en het werd donker. Dokter Krullens kwam aan bij de villa van dokter Hoepla en daar waren de overgebleven 4 laffe, lage doktoren, allen zelf wel veilig achter slot en met megafoons, oordopjes en oorkleppen bewapend, maar denken aan, geven om en helpen van een gevallen lotgenoot in levensgevaar, nee dat deed geen van die 4 laffe, lage doktoren.

Dokter Krullens klopte aan en dokter Krullend deed open. Had jij nou echt in dat zwembad gescheten, vroeg dokter Krullens aan dokter Krullend? Ik zal eerlijk zijn, ik moest een windje laten in het zwembad en onverhoeds kakte ik mijn hele badpak vol en heb ik de uitwerpselen langs zij uit mijn badpak in het zwembad doen deponeren. Gadver-damme wat een viezerik ben jij zeg. Poep en pis zijn heel gewoon zei dokter Krullend het stinkt misschien een beetje, maar echt vies ben ik er niet van. Dat heb ik gemerkt ja. Wat was die meneer Giebels toch boos hé, poep op zijn kop en in de mond. Doet me denken aan Teender, weet je nog? Ja, haha dat waren nog eens tijden, toen we nog jong en onschuldig waren. Maar ik denk om serieus een einde te maken aan mijn lidmaatschap van deze criminele boeven-bende, ik stap eruit, want ik heb geleerd dat jullie om niemand iets geven, behalve om jezelf, brulde dokter Krullens. Mooie schoften zijn jullie om mij zomaar in de steek te laten met gevaar voor eigen leven, schreeuwde dokter Krullens. Samen uit samen thuis, nu weet ik dat ik niets meer met jullie te maken wil hebben, jullie geven alleen maar om jezelf en niets om een ander. Een wonder van God redde mijn leven en dat verdient wel respect dat in schril contrast zoals jullie zijn, alleen maar aan je eigen belang te denken, zoals ieder van jullie, behalve dokter Snorkel natuurlijk, zijn hart is nog niet verkleurd door het kwaad. Vanaf nu wil ik niets meer met jullie delen, de samenwerking is voorbij, grote schoften. Op een dag worden jullie terugbetaald, op eenzelfde dergelijke wijze. Het kwaad zal boeten en het goede zal welvaren. Dokter Snorkel was wakker geworden en vroeg wat er allemaal aan de hand was. De doktoren vertelden dat dokter Krullens uit de boevenbende wilde stappen en de doktoren legden ook uit dat Teender een groot gevaar was geworden en dat de plannen om de wereld te veroveren even op de lange baan zijn geschoven, eerst moet Teender uit de weg worden geholpen. Dokter Snorkel was het wel eens met dokter Krullens en had ook liever gehad dat ze hem hadden geholpen om gewoon nooit en te nimmer in een ravijn van 800 meters diep te springen, omdat dat gewoon heel heel erg dom is.

Dokter Hoepla had zelfs een aantal extra versterkers gekocht en een aantal extra stereo’s met microfoon en natuurlijk hadden ze de boxen netjes en verdekt opgesteld in de grote tuin rondom de hele villa. We moeten alleen nog een radar of infrarood-apparatuur aanschaffen om ons te bewapenen tegen de geniale vijand, hij is echt erg gevaarlijk die Teender. Dokter Krullens begon hard te lachen en riep, jongens, dat is allemaal niet meer nodig, want ik heb een dodelijke spreuk in Teenders oor gejubeld. Teender had me bijna, vertelde dokter Krullens, ik begon te bidden en een wonder redde mijn leven, want een bevriezings-spreuk klonk uit het niets en bevroor Teender. Toen heb ik Teender genekt met een dodelijke spreuk. Ik ben het goede dankbaar en daarom zal ik een eerlijk hard werkend bestaan opbouwen in een of ander zonnig land. Ik kan niet meer aan de kant van het kwaad gaan staan, niet na wat me is overkomen na die ingreep door de goede macht van de heilige geest, of misschien zelfs van God. Ik ben het goede zo dankbaar dat ik mezelf met diens zijde ga verenigen. Sorry jongens, maar jullie lieten mij ook in de steek, vuile flikkers, gaan jullie maar lekker met zijn vijven de wereld veroveren, ik trek me terug en ik zeg jullie vaarwel. Doeg, riep dokter Krullens en vertrok, maar nu met een schone lei, een rein geweten en een frisse ziel, dat voelt pas goed. En dokter Krullens vertrok en zal nooit meer terugkomen.

Het was nu al tegen elven in de avond en dokter Poeders deed een bijzondere ontdekking. Hey jongens zien jullie daar die grote bromvlieg op de muur zitten? Sla die eens effe plat. Kijk nou toch eens riep dokter Poeders, ging het kopje van die vette bromvlieg nu net open en weer dicht, of ben ik weer aan het hallucineren? En wat zijn er toch opeens veel vliegen, kijk toch.. En ineens klonk er een luide stem door de kamer die riep: “Griebels-griebels-griebels-ieber-de-bieber-de-bieber-de-bieb-fiep-fiep” en voordat deze spreuk uitgesproken was hadden alle doktoren de oren al afgeschermd met de handen. De 4 mobiele doktoren renden de trappen op naar de zolder en lieten dokter Snorkel achter, maar die was al voorzien met een permanente gehoorbescherming en oordopjes.

Op zolder pleegden ze overleg. Wie was dat? Teender kan het niet geweest zijn, want die is dood. Ineens riep dokter Poeders, kut man ik weet het. Die hele overdreven dikke bromvlieg op de muur had het kopje omhoog geklapt, net als die ene vlieg van dat miniventje die we met een klap deden platslaan. We worden gevolgd door het ras der minimensen met een technische voorsprong van miljarden jaren ten opzichte van ons. Dat kunnen we niet winnen, die kunnen met een vlieg het oor binnen als we slapen en ons een dodelijke spreuk doen laten treffen. Hier jongens, riep dokter Poeders, hier heb ik de elite der oordopjes echte Deaftones, plus een tube Bizonkit. Laten we die Deaftones met Bizonkit in de oren lijmen en de oorlog beginnen tegen die minimensjes.

Samen pakten de 4 doktoren brute wapens en verbrandden, sloegen, elektrocuteerden en verdronken vele minimensen en ze maakten korte metten met de vliegentuigen van die minimensjes, zij verloren deze slag tegen de doktoren. De doktoren wisten zo’n 100 minimensjes gevangen te nemen, ze stopten ze in een jampotje en deden de deksel erop. Alle vier de doktoren waren nu zo doof als een kwartel, de Deaftones zaten super vast in de oren. Heel hard moesten ze tegen elkaar schreeuwen, om toch verstaanbaar te zijn. “Als de oorlog voorbij is tegen de minimensjes, Teender en Leon, dan zullen we de dopjes verwijderen, maar tot die tijd is dit de beste oplossing.” Ieder van de doktoren nam een megafoon tot zich en op dergelijke wijze begonnen de doktoren aan een overleg, hoe de minimensjes, Teender en Leon te pakken te krijgen. Ook gebruikten de doktoren kaartjes, waarop ze konden schrijven en anderen duidelijk konden maken wat ze wilden zeggen. Ze zetten het jampotje met de 100 gevangen minimensjes op tafel en dokter Hoepla zei, zal ik er eens voor de gein wat zoutzuur in mikken, zo’n zuuraanval zullen ze niet overleven, haha. Nee, we laten ze even hier staan riep dokter Poeders, die hebben we nog nodig om informatie in te winnen over de geheimen van het volkje der minimensjes. Dokter Poeders riep naar de ventjes, wat weten jullie van ons?

We vertellen jou niks vuile boef riepen de minimensjes. Dat dacht dokter Poeders al en pakte er twee uit en gooide ze op de bakplaat. Kijk ze eens dansen zei dokter Poeders tegen de andere minimensjes in het glas. Nu ga ik vragen stellen en bij ieder gelogen antwoord zet ik de bakplaat op een hogere stand. Het is aan jullie om eerlijk te antwoorden, zodat die twee dansers dadelijk weer in het glas mogen verblijven om even de blaren te verzorgen. Dus wat weten jullie van ons? Wat weten jullie van ons vuil kaboutertuig, vroeg dokter Poeders nogmaals? Jullie hebben 12 jaar geleden dominee Muziekski op brute wijze plat geslagen en jullie hebben van een toverdrank gedronken, waardoor jullie onsterfelijk zijn. Wij kennen dat toverdrankje ook uit onze geschiedenis, tot 2 maal toe in een heel ver verleden zijn twee criminelen vervloekt, eentje in 2.400.904.993 en eentje niet zo heel lang geleden in 3.698.154.322 er is slechts weinig bekend over die twee gebeurtenissen. Alle eeuwig levenden zijn uitgeschakeld door rivaliserende eeuwig levenden en de laatst overgebleven eeuwig levende las per ongeluk tijdens het voorlezen een toevallige woordencombinatie die heel erg toevallig een onbekende dodelijke spreuk bleek te zijn en hij was op slag dood.

Zijn er nog spreuken in jullie bezit, vroeg dokter Poeders? Velen, zeiden de minimensjes. Kunnen jullie iets voor ons doen en twee vijanden van ons uitschakelen, Leon en Teender? Dat kunnen wij niet en wij zullen nooit toegeven aan terroristen, want dan zal het niet bij een keer blijven dat een hele kolonie minimensjes word gekidnapt, om voor hun leven een aantal eisen in te wilgen. Kunnen jullie minimensjes een oorlog winnen met ons reuzenmensen? Nee, dat gaat niet meer lukken, want in het jaar 3.339.000.000 heeft de gehele samenleving der minimensjes unaniem besloten om wapens af te schaffen, want we houden niet alleen van elkaar, maar we houden ook van alles dat leeft. Wij leven met de overtuiging dat we zelfs de door en door slechte mensen met de kracht van het woord kunnen genezen, ik bedoel wij gebruiken alleen scherpe woorden als wapens. Scherpe woorden zijn de beste wapens. Woorden maken argumenten en alleen argumenten kunnen vrede maken, dus het scherpe woord is krachtiger dan het zwaard en brengt vrede, maar ook kan men met scherpe woorden heel gemakkelijk een zinloze aanval stoppen en denk eens na, iedere aanval is toch zinloos, dat zouden de politici van jullie reuzenmensen moeten weten en dat goed in de oren moeten knopen. Het woord verslaat het zwaard, het woord brengt vrede en het woord stopt een zinloze aanval en dat zijn onze reden geweest om de wapens af te schaffen en ieder als vrienden te benaderen en te accepteren. Als niemand aanvalt, dan hoeft ook niemand te verdedigen, afschaffen van wapens brengt een heel, heel vredige sfeer. We voelen ons zelfs al schuldig als we een wapen in bezit hebben om er onszelf mee te verdedigen, wij gebruiken scherpe woorden en dat verdient alle respect..

Dat zeg je heel mooi, denk je dat ik enkel en alleen met woorden de wereld kan veroveren, vroeg dokter Poeders? Maar natuurlijk, als je slim genoeg bent. Hoe dan, vroeg dokter Poeders? Helaas meneer, ik ben niet slim genoeg. Dokter Poeders moest lachen en zei, ik spreek je morgen weer. Oh, nog een ding, waarom deden jullie als vrede-lievend volkje dan een poging om een dodelijke spreuk uit te spreken eerder op deze avond? Dat was zeker geen dodelijke spreuk, maar een bevriezingsspreuk. Oké zei dokter Poeders, dan neem ik het je niet kwalijk, ik had je anders verdronken in mijn gootsteen en hij lachtte als de satan. Dokter Poeders verliet de kamer om even in de tuin te gaan zitten, fijn in het donker van de rust te genieten. Hij las het perkamentje met de spreuken nog eens in een met kunstlicht verlichte tuin en zag daar een spreuk staan die men immuun maakt voor spreuken afkomstig van mini-mensjes. Wat mooi riep dokter Poeders, dan heb ik dat gevaar ook weer weggewerkt en hij riep de spreuk. Nu riep dokter Poeders de andere doktoren en legde ze uit dat ze met een spreuk zichzelf voorgoed kunnen beschermen tegen spreuken van het minimensjesvolk. Het effect van die spreuk zorgt ervoor dat geen enkel minimensje meer iemand kan raken met spreuken en snel deden de rest van de door en door slechte doktoren de spreuk oplezen en zo werden ook zij immuun voor spreuken afkomstig van minimensjes.

Geef die ventjes wat te eten klonk de stem van dokter Snorkel. Doe jij dat maar riep dokter Poeders. Maar ik kan dat toch niet, ik ben blind en heb maar een been, anders deed ik dat wel, zei dokter Snorkel. Wat ben jij toch ziek in je hoofd riep dokter Snorkel, dat zijn levende wezens, behandel ze ook zo. Jij moest eens opgesloten zijn zonder voedsel, het voelt toch altijd goed om anderen te helpen, of ken jij dat nog niet, ben je nog altijd met alleen jezelf bezig, vroeg dokter Snorkel? Ik zou willen dat er een God bestond die jou na een hele lange les kan laten inzien dat anderen helpen veel beter voelt als alleen maar aan jezelf denken, zei dokter Snorkel. Dokter Snorkel riep naar de ventjes, wat willen jullie eten en dan moeten jullie wel aanwijzingen geven over hoe ik moet hinken en kruipen om jullie dat eten te geven. Wat willen jullie eten? Doe maar een hele flinke brok witte chocolade, die ligt hier langs het potje waar we inzitten. Oh, maar een flinke brok, sprak dokter Snorkel…. Oooh ja jullie zijn minimensjes, oke waar ligt die brok. En de minimensjes gaven de exacte juiste aanwijzingen en konden nu van de witte chocolade eten. Willen jullie ook wat drinken? Biertje graag, drie of vier druppeltjes is al zat, het liefst dat merk uit Lieshout, Bavaria natuurlijk, voor echte mensen. En haal die dansers effe van de bakplaat ze staan nu al een half uur te dansen. Maar zij bleken verdwenen, waarschijnlijk op weg om hulp te halen. Het werd laat, de doktoren vielen allen in slaap en ook de minimensjes gingen slapen. Dokter Snorkel had vrienden gemaakt, hij was nu bevriend met de minimensjes. Zij mochten dokter Snorkel ook graag, omdat hij zo goed voor ze zorgde.

De 4 door en door slechte doktoren sliepen nu allen, het was 2 uur in de nacht. Dokter Snorkel was expres wakker gebleven en hij maakte de minimensjes wakker. Ik zal jullie vrijlaten fluisterde dokter Snorkel en kantelde het potje. De minimensjes waren dokter Snorkel dankbaar en vertrokken. Wij kunnen iets voor je terugdoen zeiden ze, wie goed doet, goed ontmoet zeiden de minimensjes en ze vertrokken. Dokter Snorkel veegde de tranen weer uit zijn ogen. Hij moest weer denken aan zijn geamputeerde voeten, zijn geamputeerde rechterbeen, zijn afgesneden pielemans en zijn blindheid. Dat waren pas echte problemen. Hij vond het niet meer zo belangrijk om te heersen als tiranieke dictator en het interesseerde hem niet meer om te knokken voor de idealen van de andere 4 slechte doktoren. Voor het eerst leerde dokter Snorkel pijn incasseren door het gemis van het been, voeten, pielemans en ogen. Verdriet dus deed zijn gevoel bepalen, en hoe gemener de pijn knaagt, des te beter wordt het mens, want hoe sterker het gemis en hoe gemener de pijn, des te dankbaarder zijn ze voor het kleinere en dan is men minder hebberig en meer tevreden. Als je echt alles hebt verloren, dan wil je niet meer grote dromen verwezenlijken, maar neem je met kleine beetjes al genoegen en des te meer men tevreden is des te meer behoren ze aan de zijde van het goede, want alleen ontevreden mensen kunnen slecht worden. En door het vele verdriet van dokter Snorkel ging hij zich meer en meer inleven in anderen. Pijn en verdriet doet mensen verzachten, pijn en verdriet kan heel nuttig werken. Dokter Snorkel kreeg zijn gevoel terug en was niet meer door en door slecht. Empathie voor de ander maakte hem weer een echt mens. Hij had zich nu inmiddels aangesloten bij het goede en walgde van de vier overgebleven door en door slechte doktoren. Zij met hun slechte plannen dacht dokter Snorkel, de wereld veroveren en dood en verderf gaan zaaien, ik word kots misselijk van ze.

OORLOG

Het was nu vrijdag 10-8-2012 en nog redelijk vroeg in de morgen zo’n 10:30 uur. Leon was in het Eindhovense winkelcentrum, hij was voor de winkel zijn geld aan het tellen, maar hij kwam weer niet verder dan 3 euro en dertig cent en hij moest er toch zeker een jointje voor kunnen kopen en zo’n vijf blikjes van een halve liter van het beste merk uit Lieshout en dat is natuurlijk de bierkoning, Bavaria.

Ineens keek Leon op, want hij hoorde iets. Luid geschreeuw loeihard door megafoons, te horen op zo’n 800 meter afstand deed Leon opschrikken. Leon dacht, wat is dit nou, ik hoor zeker vier stemmen en op zo’n afstand? Vreemd, heel vreemd. Langzaam kwamen ze dichterbij en Leon zag nu op 300 meter afstand dat het vier mannen waren met ieder een megafoon die vlakbij het oor van de luisteraar werd gehouden, om dan loeihard door die megafoons te schreeuwen, om toch luid en duidelijk over te komen naar de luisteraar. Leon kon horen: “Lees de boodschappen nog eens door. Oké, 2 zakken paprika chips… check, 4 flessen rode wijn… check, 1 pakje Camel… check, maar hey, voor wie zijn die sigaretten? Niemand rookt toch brulde dokter Poeders. Ik wil het gewoon een keer proberen brulde dokter Hoepla ik heb nog nooit gerookt en ik ben erg nieuwsgierig naar het effect. Daar zeg je me iets slimmerik, brulde dokter Poeders, we zijn onsterfelijk en dan kunnen we geen dodelijke longkanker meer krijgen, ik neem ook een pakje Pall mall, dat wil ik ook wel eens proberen. Voor ons dan ook een pakje Marlboro en een pakje Belinda plus een doosje van de beste Cubaanse sigaren. Ja goed idee brulden dokter Poeders en dokter Hoepla.

Hey hey jongens, kijk daar een lekker wijf, niet normaal zeg wat een lekker wijf zeg, maar ze heeft teveel kleren aan grapte dokter Poeders. De andere doktoren keken ook allemaal naar het lekkere wijf maar ze werden nu keihard geconfronteerd met wat Teender hen had geflikt. We zijn verdomme ons gereedschap kwijt riep een aangeslagen stem van dokter Poeders en allen beseften nu wat dokter Poeders bedoelde. Kut ja, wat moeten we zonder pik en alle 4 doktoren kregen flashbacks en herbelevingen van het traumatische voorval dat hen de penis werd afgesneden en door Teender werd opgesnoept.

Dokter Hoepla kreeg een brok in de keel en deze confrontatie met het gemis der pielewiep deed hem wederom door een groot verdriet en door bijtende angsten een dwalende verwarring verwekken met gedachtesprongen die hem weer lieten bevatten waarom dit leven toch zo waardevol is met pielewiep, maar zonder…. Nee, zonder is het leven echt niets aan en hij begon te flippen en te freaken en gilde als een hysterisch wijf zo hard hij kon: “Neeeeeee, neeeeeee, waaroooom, waaroooom, pielewiep, PIELEWIEP, waarom mijne PIELEWIEEEEEEEEEP?” Ook de andere drie doktoren waren aangeslagen, in tranen en werden er helemaal stil van. Dokter Poeders liet in een oase van verwarring zachtjes het woord pielemans van zijn lippen rollen en dokter Ribbels schudde steevast het hoofd en begon aan één stuk door te jammeren en herhaalde schreeuwend voortdurend de woorden: “NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR”. Dokter Krullend verdwaalde in een stroomversnelling van gevoelens, hij raakte in een diepe verwarring en was heel stil, totdat hij zich met tranen in zijn ogen afvroeg: “Waarom toch net bij mij en waarom niet bij een ander, mijn ouwe trouwe rubberen Robbie verorberd door mijn ex-collega als teken van haat en wraak, omdat ik een keer mijn verse ochtenddrol in zijn schoenen had gedaan.” En allen keken hoe het lekkere wijf de winkel binnenliep. Maar we hebben nog hoop jongens, we vinden de magische spreuk nog wel die pielewiep terug kan toveren, we hebben toch alle tijd toch?” Klopt ja, laten we dat hopen. Ik heb geen spijt dat ik niet ben teruggegaan naar mijn vrouw sprak dokter Ribbels, want ik zou mezelf hebben doodgeschaamd voor mijn afgesneden pielemans. Ja wij ook, gelukkig konden wij in dokter Hoepla’s villa terecht en als we pielemans weer terug getoverd hebben, dan hoeven wij onze wijven toch niet meer, nee, dan zijn we alle vijf tirannieke super dictators die elk wijfke kennen krijgen. Zekers, zekers schreeuwde dokter Poeders door de megafoon en zei, maar we moeten die Leon ook nog pakken, voor die kutstreek die hij ons geleverd heeft.

En nu wist Leon dat het vier van zijn doktoren waren die in het acute reddingsteam zaten om Leon bij te staan als hij ook maar enkele minuten overwerkt was. Leon wist, nu moet hij oppassen, want je weet maar nooit waar die doktoren toe in staat zijn. Ik kan hun gesprekken helemaal volgen, ze praten verdomme loeihard tegen elkaar, zouden ze doof zijn? Zijn zij hun pielewiep verloren? En Leon lachte van binnen, net goed dacht hij. En Teender heeft ze opgesnoept?? Zou dokter Teender hun pikken hebben opgegeten, zoals ik hun voeten afzaagde en ze in de gehaktmolen deed? Leon kon zijn lach nu niet meer binnensmonds bedwingen en begon hard te schateren van het lachen. Dokter Ribbels keek naar de winkeldeur en ja hoor, hij zag het en herkende Leon.

Meteen riep hij door zijn megafoon, kijk eens wie we daar hebben jongens, het is tijd voor wat actie. Nu keken de vier doktoren richting Leon en Leon stond nu oog in oog met ze. Dit is toch nog onze geluksdag jongens, laten we wraak vieren deze dag, want daar staat onze vijand nummer 2 meneer Janee. Dokter Ribbels dacht geen seconde na en trok zijn pistool en richtte dat op Leon. Leon zag dat en begon als een gek te rennen, ze zijn gewapend riep Leon en rende de winkel binnen. Dokter Ribbels begon te vuren op Leon die maar net op tijd de winkel binnen kon rennen. Hey, stop dat pistool eens weg gek, we pakken Leon op subtiele wijze, we slaan hem in de boeien, die heb ik toevallig op zak en we voeren hem af. De doktoren renden de winkel binnen en desondanks ze allen op kunstvoeten liepen konden ze nog erg hard rennen.

Nu moeten we opsplitsen en één man moet hier bij de ingang gaan staan om die enige uitweg te bewaken. En dokter Ribbels gaf gehoor aan dat verzoek en ging bij de ingang staan. Ik ga bij de wasmiddelen kijken, jij bij het bier en jij bij het brood brulde dokter Poeders door zijn megafoon. Iedereen in de winkel keek geschrokken naar de vier doktoren die loeihard met megafoons met elkaar deden communiceren. Geschrokken liepen alle mensen richting de uitgang en verlieten de winkel. Is dit een overval riep iemand, maar de doktoren waren allen zo doof als wat, omdat ze super oordopjes in de oren hadden vastgelijmd. Alleen het winkelpersoneel bleef in de winkel. Zij begonnen ook vragen te stellen aan de doktoren, maar ze hoorden niets en gingen gewoon door met de zoektocht naar Leon. Ieder van de doktoren zocht naar Leon en heel tactvol hadden zij hun positie gekozen om met gemak Leon op te vangen als die zou proberen te ontkomen.

Leon stond achter een rek met zonnebrillen en had zijn mes getrokken dat hij stevig vasthield. En daar zag Leon dokter Hoepla bij de soepen vandaan komen en hij brulde: “Hij zit niet bij de soepen, kruiden en snoepgoed”. Ook bij het bier, wijnen en frisdrank heb ik geen spoor van Leon gevonden, hoorde Leon dokter Krullend door een megafoon schreeuwen. Daar, bij de zonnebrillen kijk, kijk, daar staat hij de smots, hoorde Leon dokter Poeders door een megafoon schreeuwen en Leon aarzelde geen seconde en duwde het rek met zonnebrillen richting dokter Poeders die er door ten val kwam. Leon rende voor zijn leven, maar de drie doktoren volgden hem op de voet op maar enkele meters afstand. Kut wat lopen die gekke doktoren toch hard op kunstvoeten dacht Leon. Leon zag de uitgang, hij versnelde en rende door de uitgang, maar plots werd Leon getackeld door dokter Ribbels die een tactische positie had gekozen en zich verstopte achter een stelling en wel een reclamebord voor knoflooktenen. Leon viel en dokter Ribbels sprong direct op Leon, maar Leon greep dokter Ribbels bij de keel en stak het mes drie keer in dokter Ribbels borst, in zijn gezicht, keel, nek en linkeroog. Dokter Ribbels was nu aan een oog blind en greep Leon naar de hand waarmee hij het mes vasthad en pakte hem het mes af. Die is zo dood wist Leon, want ik heb hem drie keer in de hartstreek gestoken, zijn nek, keel en recht door zijn oog zodat ik zijn hersenen ook met een dodelijke steek heb doorboord, dat overleeft hij niet. Maar dokter Ribbels bleef Leon in een heel sterke en beklemmende houdgreep houden en bleek dus geen tijdelijke hersenschade te hebben opgelopen en rustig wachtte hij op de andere drie doktoren die even bezig waren verse voeten aan te doen. Effe de voeten wisselen riep doktor Poeders naar dokter Ribbels, want we hebben net erg hard gelopen en dan kan het zijn dat de voeten wat los komen te zitten. Moet jij ook verse voeten, riep dokter Poeders naar dokter Ribbels? Nee riep dokter Ribbels de mijne zitten nog stevig vast.

En daar verschenen de doktoren Poeders, Hoepla en Krullend allen op verse voeten en keken met glunderende kraaloogjes op Leon neer. Eindelijk hebben we hem brulde dokter Poeders. Hoe voelt dat nu, beste Leon riep Hij? Wat moeten jullie van mij schreeuwde Leon, maar de doktoren hoorden hem niet. Geef me eens een kunstvoet aan riep dokter Poeders en dokter Poeders kreeg een kunstvoet aangereikt en hield die voor Leons gezicht en riep: “Komt dit je nog bekend voor Leon?” Weet jij hoe het voelt om iedere morgen op te staan en direct weer om te vallen? Ik heb het nog steeds niet goed kunnen verwerken en ik heb regelmatig huilbuien en angstaanvallen. De doktoren, Hoepla, Krullend, Ribbels en ik bezoeken zeker nog 3 dagen per week de psychiater, ook zij hebben het nog steeds niet kunnen verwerken, ze kunnen het gebeuren nog niet eens bevatten. Voeten heb je kei en keihard nodig en dat merk je pas als je geen voeten meer hebt, schreeuwde dokter Poeders. Ik mis mijn voeten zo verschrikkelijk, het nagels knippen, voetje vrijen, tenenkaas wippen, krabbelen en kietelen, ik mis mijn voeten zo enorm dat ik vaak loop te dagdromen over twee heerlijke, echte eigen voeten en een speciale behandeling bij de pedicure. Ik kan nu niet eens meer kijken naar voeten, schoenen, sokken, kousen, panty’s, kniekousen en nagelknippers, want dat roept herinneringen op en dan word ik weer helemaal knetters en knetters gek, huilend en totaal in de war moet men mij dan met 10 man vasthouden en mijn kop in een emmer ijswater stoppen met een flinke spuit morfine in de bil om de panische onrust bij me weg te halen. Dit is keihard jonge, je hebt me hard geraakt knaap. Je hebt verdomme mijn voeten zomaar afgezaagd, zomaar.. Ik word regelmatig schreeuwend wakker in het midden van de nacht, badend in het zweet, uit een nachtmerrie die telkens weer terugkeert over een achtervolging van vele gruwelijke voetenmonsters, waarvan ik wegren over glas, splinters, kraaienpoten, punaises, spijkers, nagelknippers, teennagels en schroeven en dat allemaal zonder voeten en telkens weer sta ik op de rand van een ravijn, waar ik mezelf dan maar in laat vallen, omdat ik het opgeef.

Wij hebben je altijd geholpen jonge, als jij weer eens overwerkt was deden wij altijd heel erg behulpzaam onze levensreddende taak op jou uitvoeren. Jullie hadden mijn been ingekort en waarom weet ik nu nog steeds niet, schreeuwde Leon en dokter Ribbels hield de megafoon aan zijn mond, zodat alle doktoren het konden horen. Dus je geeft je misdaden toe brulde een kokend woedende dokter Poeders? Vuile flikker riep dokter Poeders, je hebt onze voeten afgezaagd en verdomme in de gehaktmolen gedaan, vuile schoft. Dokter Poeders spuugde Leon in zijn gezicht en brulde, het was maar een ongelukje dat wij jou been hebben ingekort. Nu moeten wij zeker vijf keer per dag verse voeten aantrekken, als zowel moeten we vijf keer per dag een kwartier tot 20 minuten met onze stompjes in een emmer met Badedas gaan zitten om te voorkomen dat men dat deel ook nog moeten gaan afzetten, omdat het gaat zweren en we binnen de kortste keren op onze knieën moeten lopen. Wij hebben allen onze wraak gezworen op jou Leon, weet je wel wie jij voor je hebt? Wij deinzen nergens voor terug, wat denk jij toch van ons om ons zo’n streek te leveren? Wij zijn geen jaknikkers, wij zijn geen sukkels, ik ben zowat een hogere vorm van leven jonge, ik ben super geniaal, niemand, nee niemand is slimmer dan mij, ik ben alles en beter dan iedereen jonge, mij knip je niet. Ik en mijn collega’s zijn geen gewone mensen jonge, schreeuwde dokter Poeders. Dokter Poeders zweeg na zijn betoog en liet een korte stilte vallen.

En dokter Poeders begon weer te preken: “Nu kan ik niet meer dood en heb ik alle troeven in mijn hand.” Nu zie je wel dat je mij en ons zeer zeker niet kan ontlopen. Wij komen terug en zullen je breken. Ons plan is om bij jou ook de voeten af te zagen en je pielemans zullen we als extraatje ook afknippen, speciale behandeling jonge, omdat het ook jou schuld is geweest dat wij allemaal onze pielewiep zijn verloren. We moesten 12 jaar gleden een congres bijwonen in Brazilië over kunstvoeten en we stortten neer op een gatvergeten onbewoond eiland en werden door kanibalen gevangen die gewoon en niet te geloven gebakken penis als delicatesse op het menu hebben staan en waarom, mijn God waarom? Teender werd behan-deld als een God, hij was eregast bij de kannibalen en die Teender deed zich verwennen met verdomme onze penissen, ONZE PENISSEN JONGE schreeuwde eem woeste dokter Poeders kokend en met alle kracht door de megafoon. Bij de doktoren Krullend, Poeders en Ribbels liepen de trane weer over de wangen nu dokter Poeders weer vervelende herinneringen ter sprake bracht. Dokter Hoepla viel op de grond en kreeg een zenuwinzinking en een hele forse aanval van epilepsie met schuim op zijn bek, en schreeuwde in lange halen: “Neeeeee, NEEEEE, NEEEEE”. Doktoren Krullend en Ribbels ontfermden zich over hem. Ook dokter Poeders had het moeilijk, hij stond te trillen op zijn knieën en ja hoor daar kwamen de tranen. Dit vergeet ik verdomme nooit meer, hoe kan ik ooit nog leven zonder aan al die ellende te hoeven denken? En weer schreeuwde dokter Poeders: “Weet jij hoe het voelt om pielewiep op zulke wijze te verliezen?” WEET JE DAT?? Dat geeft zo’n harde verwoestende klap die nooit zal wennen en die je altijd, altijd zal blijven voelen. Eerst mijn voeten en toen pielemans ik kan het nog steeds niet geloven. Die vuile Teender heeft gewoon ons de bonenstaak afgesneden en heeft ze stuk voor stuk versnaperd en hij is ook nog niet van ons af, hij ook zal lijden en bloeden, dat staat nu al vast, maar nu eerst jij Leon, kun je nog lachen? Hou zijn handen op zijn rug, zodat ik de boeien kan aandoen, brulde dokter Poeders, maar dokter Ribbels riep, hey kut man, motorpolitie daar en hij komt hiernaartoe.

Wat doen we nu toch jongens? Laat hem maar hier komen en als hij hier is knal jij hem af met je pistool. Is goed, doe ik brulde dokter Ribbels. De agent stopte een eindje verderop met zijn motor en stapte af. Dokter Ribbels wachtte nog met een dodelijk schot totdat hij wat dichterbij was, want stel dat ik op deze grotere afstand misschiet, wachten dus en geduldig, want geduld zal altijd lonen. De agent keek eerst een korte tijd, zo’n tien seconden, naar het tafereel, kort genoeg om te zeggen dat dit een situatie was waarbij een agent, zoals deze geen tijd te verliezen heeft om het op te lossen en lang genoeg om even te genieten van dit machtsverschil. Hij keek door een geblindeerde integraal-helm naar de vier doktoren en de ongelukkige Leon. Hij draaide zijn rug naar hen toen en leek iets te pakken, maar ineens hoorden de doktoren loei en loeihard hiep-hiep-skiebede-skiebede-hoep-hoep-roets-poe-toet-joe door een overdreven opgevoerde megafoon roepen en ze beseften direct, dat is Teender.

TEEEEEEEEEEEEEEEENDEEEEEEEEEEEEEER riepen alle geschrokken doktoren en ze zetten het allemaal op het lopen en schreeuwden nog net op tijd luid genoeg de anti-spreuk door de megafoons, zodat ze niet dodelijk getroffen werden door Teenders spreuk. De vier doktoren dachten niet na, dit was een race op leven en dood en verbeten renden ze de winkel binnen. Maar goed dat de doktoren net verse voeten hadden aangetrokken, anders hadden ze nu wel eens onverwachts een voet kunnen verliezen en dat is zekers te weten fataal met een vijand, zoals Teender. Teender keek naar Leon en zei tegen hem, voor jou kom ik nog terug Leon, ik heb nu helaas geen wapen ter hand om je te kunnen doden, anders had ik je nu gemold jonge. En Teender rende als een hazewind de winkel binnen, achter de 4 doktoren aan. De doktoren waren druk bezig een ventilatierooster los te schroeven en konden elkaar niet meer spreken, vanwege het veel te hoge volume dat hun positie zeer zeker zal verraden aan Teender, want ze kunnen alleen communiceren door megafoons. Dokter Ribbels kreeg van de gierende spannin-gen een toeval en lag languit stuip te trekken op de grond. Dokter Poeders kreeg het rooster los en gebaarde naar de rest om in de winkel een verstopplaats te vinden. Hij was wat van plan die dokter Poeders, maar wat? Dokter Hoepla verschool zich eerst achter het toiletpapier, maar zijn papierallergie liet hem al snel begrijpen dat hij beter achter het maandverband kon gaan staan. Dokter Ribbels ging achter het fruit zitten, dokter Krullend ging achter het bier zitten en dokter Poeders ging achter het snoepgoed zitten.

Teender liep de winkel binnen en ja hoor, hij zag het losgeschroefde rooster. Hij liep erop af en wist meteen, dit kan ook een valstreek zijn van die slimme dokter Poeders, misschien zitten ze ergens in de winkel te wachten, totdat ik de ventilatieschacht binnen kruip. Teender wist nu, als ik een dodelijke spreuk roep van een maximaal aantal decibellen, dan moeten zij hun posities wel verraden, door antispreuken te gaan roepen en Teender zette iets dat op een heel overdreven en opgefokte versterker leek en aan die versterker zat een megafoon met een trechter van zeker anderhalve meter. Teender pakte de stekker van de installatie en stopte die in het stopcontact. Hij ging op zijn hurken zitten en bracht de trechter van de megafoon in de schacht en schreeuwde ontiegelijk hard roepie-roepie-honkie-tonkie-fiep-faap-hupsela. En meteen na de spreuk hoorde Teender van alle kanten de antispreuk geroepen worden, dus ook die van dokter Hoepla midden in de winkel achter het maandverband. Teender dacht geen moment na en rende naar de plek waar hij dokter Hoepla hoorde schreeuwen, maar dokter Hoepla was al verdwenen, hij was de winkel al uitgerend, wat een geluksvogel toch. Teender dacht ik ga het nog een keer proberen en een dodelijke spreuk in de schacht brullen en riep hiebeke-hiebeke-vroem-vroem-fiedel-fiedel-fiet-fiet en hij hoorde toen nog twee maal een antispreuk roepen en rende op de plaats af, waar hij de antispreuk hoorde, maar dokter Ribbels was ook al weg en Teender rende naar de uitgang en zag daar als laatste dokter Poeders op zijn politiemotor wegvluchten. Te laat Teender, dacht hij en Teender liep naar huis.

De vier door en door slechte doktoren kwamen weer thuis en ze roken het meteen en riepen, gatvergatvergeten zeg wat een gore stank hangt hier in dit huis. Sorry jongens riep doktor Snorkel die languit in een plas van kots lag, maar ik heb net in mijn broek gescheten ik kon het niet meer inhouden en liet alles maar lopen. Heb je wel een schone broek aangetrokken, vroeg dokter Poeders. Nee zei dokter snorkel ik laat het gewoon een beetje koeken dan krabben we de bank morgen wel schoon met een plamuurmes en die broek zal ik weggooien. Ik ben te stoned voor het simpele, zware werk dus laat die schone broek maar effe zitten. Sinds wanneer zit jij aan de drugs? Sinds vandaag en ik ben zo stoned als een garnaal. Ik heb wiet gerookt, speed gesnoven, heroine gespoten en coke gerookt en dat was erg, erg lekker, maar ik had zo weinig. Weet jij toevallig waar mijn briefje honderd euro gebleven is dat hier op mijn keukentafel lag, vroeg dokter Hoepla aan dokter Snorkel? Ik ben toch blind beste man, ik zie niks, dus ik kan die 100 euro niet gepakt hebben.

Overal door het huis stonden chemicaliën van rattengif tot gootsteenontstopper van beits tot kit en verf en van terpentine tot ammoniak. Wat heb je met al die chemicaliën gedaan? Toen mijn drugs op waren heb ik wat van die chemicaliën gedronken en gerookt en ik mag zeggen dat je daarvan ook knettertje stoned kan worden, poeh héé. Geef me de ammoniak eens aan, beval dokter Snorkel, want ik begin alweer nuchter te geraken.. Ik ben drugs gaan gebruiken, zei dokter Snorkel, want ik kan toch niet sterven dus neem ik het ervan en ik kan er echt behoorlijk van genieten, stoned zijn is echt te gek. Gewoon toch? Weet jij toevallig waar mijn splinternieuwe televisie is gebleven dokter Snorkel? Ik heb echt geen idee, dokter Hoepla, antwoorde dokter Snorkel. Hoe kan mijn TV nu ineens weg zijn, vloekte dokter Hoepla. Die heb ik verdomme drie weken geleden nog nieuw gekocht. Is hier verdomme een dief in ons midden, of is er ingebroken. Heeft één van jullie collega’s toevallig mijn TV gezien of gesnaaid? Nee hoor, zei dokter Poeders, die kunnen wij niet gesnaaid hebben, want wij zijn de gehele tijd samen weg geweest. Kut zeg, dan is er vermoedelijk ingebroken, zei dokter Hoepla. Heb jij iets gehoord dokter Snorkel, vroeg dokter Hoepla? Nee, antwoorde dokter Snorkel, ik heb geen inbreker gehoord.

Het was nu 16:00 uur en dokter Snorkel lag alweer te slapen. De andere doktoren waren weer druk bezig om de spreuk te achterhalen welke pielewiep terug kan toveren. Dat deden ze nu al zo’n 12 jaar sinds ze in bezit zijn van de spreuken perkamenten. Met zijn vieren zaten ze op de bank, allen hadden ze een glas rode wijn em de fles stond op tafel. Ze deden poging na poging om de juiste spreuk te achterhalen, het was gewoon gokken, want een ordelijke werkwijze konden ze niet aanwenden, vanwege onover-zichtelijk complexiteit, dus moesten ze het anders aanpakken en dat was gewoon lomp gissen en knullig gokken.

Oké, wat staat er op het spreukenperkamentje? Er staat: “Ieleke-p……og” De doktoren trachtten op secure wijze de vermiste lettercombinaties aan te vullen. Allen hadden ze de oordopjes verwijderd en ze bleven proberen de juiste spreuk te vinden. Duizenden combinaties hadden de doktoren al geprobeerd, maar nog geen juiste spreuk. Doktor Ribbels deed weer een poging en riep: “Ieleke pieleke staat nu droog” en ineens klonk een vrouwelijke stem vanuit de leegte: “Jullie wens komt in vervulling”. Dat was heel toevallig de vermiste spreuk die de grootste wens doet uitkomen, bij hen die hem uit doen spreken, maar de spreuk is slechts één keer geldig voor ieder en een tweede keer zal die niet meer werken. Dus deze spreuk deed super krachten bij de doktoren opwekken, omdat dat hun ware wensen waren. Dokter Krullend werd in een keer heel erg gespierd en verkleurde naar een heel lichte tint groen. Kut man, ik ben de hulk geworden, wat een wonder en geluk zeg, daar droom ik vanaf mijn geboorte van. Dokter Krullend wilde zijn krachten testen en sloeg een gat door de betonnen muur. Gatvergeten zeg, wat ben ik sterk. Dokter Poeders kreeg enorme reflexen, kracht en kreeg een minuscule opening in beide polsen om er spinnenwebben mee weg te kunnen schieten. Sapperdeflap nog an toe jongens, ik ben spiderman, daar droom ik ook al jaren van. Dokter Poeders deed zijn krachten testen en begon over de muur te lopen, over het plafond en schoot enkele webben door de kamer. Nou nou, hier ben ik echt gelukkig mee, nu pas vind ik dat ik wat mag voorstellen om zo aanzien en respect af te dwingen. En dokter Hoepla kreeg een lichtzwaard en kreeg de controle over the force, “There can be only one” en werd Darth vader. Doketr Hoepla deed ook zijn krachten testen en tilde met zijn ogen via telekinese de salontafel omhoog. Kut, wat zullen de gewone mensen tegen me opkijken zeg, sprak dokter Hoepla. Dokter Ribbels kreeg de wapens en begaafdheden van Batman en ook hij was dolgelukkig met deze gift, want nu kon hij eindelijk zichzelf zijn en vanuit de hoogte op de gewone mensen neerkijken. Ook Dokter Ribbels testte zijn krachten en sloeg ook een gat door de betonnen muur en er verscheen een tevreden glimlach op zijn gezicht.

Dit hadden we nodig om met gemak de wereld te kunnen veroveren. Kut jongens onze wens is in vervulling gegaan, nu zijn we Leon en Teender een stap voor, we kunnen nu zelfs de minimensjes vernietigen en we kunnen nu met gemak de wereld veroveren. Alle doktoren waren zo blij als een kleuter. Dokter Poeders zei, we kunnen deze spreuk zeer beslist niet vertellen aan dokter Snorkel, ik vertrouw hem niet, omdat hij zich aan het bekeren is tot het goede. De anderen waren het daar mee eens en dokter Ribbels riep, hey het is kwart voor vijf en dus nog voor sluitingstijd van de winkels, ik moet effe gaan, ik ben zo terug. De andere drie doktoren deden deze vermiste spreuk met pen vermelden op ieder spreukenperkament en ze begonnen weer pogingen te wagen om de spreuk te vinden die pielemans weer terug kon toveren.

Toen ineens hoorden de doktoren dokter Poeders met zijn mes tegen zijn glas tikken om deze groep erg jonge übermenschen toe te spreken. Heren, sprak dokter Poeders, nu zijn we slimmer, sterker, sneller en beter dan de gewone mens en niet alleen dat, we zijn ook nog eens onsterfelijk. Eigenlijk kunnen we nu stellen dat wij, zoals wij nu zijn, gewoon superieure übermenschen zijn. God bestaat niet, wij zijn nu ineens echte Goden, want we zijn niet alleen onsterfelijk, nee, we hebben ook super krachten. Hoe kunnen wij deze mensheid gaan onderdrukken met een keiharde dictatuur, met ons vieren als geslepen dictators? We zullen toch de Amerikaanse president moeten ontvoeren en dat zal nu veel gemakkelijker gaan met onze superkrachten. Dit geluk komt ons echt goed van pas, wij zijn nu superhelden. Maar ik dacht nog aan iets anders, zei dokter Poeders. Wij kunnen ons echt gaan voordoen als God. Men zal ons geloven als jij, dokter Krullend met je oerkrachten een voetbalstadion optilt en weggooid en jij dokter Ribbels, jij kan mensen overtuigen een Goddelijk wezen te zijn als je ook je geheime krachten laat zien, ook jij dokter Hoepla en ik kunnen deze wereld laten geloven dat we Goden zijn en dan kunnen we met gemak de wereld veroveren, want we hebben dan de gehele wereldbevolking achter ons staan. Nu moeten we nog opvallen, om in de kijker te komen van het Nederlandse volk, zodat men gaat praten over ons en hoe meer er gepraat wordt over ons, hoe meer mensen het weten, zodat langzaam maar zeker de gehele wereldbevolking zal weten dat wij Goden zijn. Hoe gaan we dat aanpakken, jongens? Hoe gaan we opvallen?

Plots hoorden de drie doktoren een stem door een megafoon schreeuwen: “Hee, doe die deur eens open.” Dokter Hoepla liep naar de voordeur en deed de voordeur open en verbaasd keken de drie doktoren naar een stralende dokter Ribbels met een brede glimlach die een flitsend Batmanpak aanhad. Dit pak heb ik net in de winkel gekocht en zoals het eruit ziet, zo voel ik me ook. Briljant riep dokter Poeders, wat een geniaal idee zeg, hier waren we naar op zoek, dit is het antwoord op mijn vraag over hoe op te vallen. We hebben nu gevonden dat we nodig hebben om ons te laten opvallen en om tegelijk uitstraling te geven aan onze superheldenstatus. Dan zeker zullen de gewone mensen tegen ons op gaan kijken en zullen we respect bij hen afdwingen, zodat totale macht dichterbij komt. We kunnen bij de gewone mens ook angst inboeze-men, om zodoende ook groots respect af te dwingen. Misschien al dan zullen de gewone mensen ons gaan zien als Goden en zullen ze ons toelaten te regeren over deze planeet, zonder nog dat we verdere maatrgelen moeten gaan treffen en de president moeten gaan ontvoeren, hem onder druk te zetten door zijn familieleden te gijzelen en ze dreigen te kietelen als hij niet doet wat wij vragen. Langzaam zal de wereld dan kennis nemen van ons superhelden, we kunnen dan de president steeds meer en meer naar de achtergrond werken en zullen wij meer en meer op de voorgrond verschijnen. Ik wed, zei dokter Poeders, dat het ons al zal gaan lukken om met zulk soort superheldenpakken deze wereld te laten zien en voelen wie de ware macht toebehoort en na verloop van tijd zal men ons ook die macht toe gaan vertrouwen, dat is wat mijn geslepen visie mij doet inzien. Ik ben een ware visionair, ik voel dat wij als Goden zullen gaan heersen en dat zal de zeer vroege toekomst ons uit gaan wijzen, maar eerst nog moeten we twee van onze vijanden uitschakelen en wel Teender en Leon. Pas daarna kunnen we een greep doen naar algehele macht.

We zijn onsterfelijke superhelden en ik zal morgen ook effe ook zo’n speciaal pakkie aanschaffen om extra uitstraling en meer glans te geven aan deze superheld, angst inboezemen natuurlijk, net zoals de Nazi’s kunnen wij beter heersen met een schrikbewind, zei dokter Poeders en allen vonden het een zeer goed idee. De doktoren waren heel enthousiast en stonden te popelen om morgen een superhelden pak aan te meten waarin zij met meer aanzien door de gewone mensen wilden worden bewonderd. Deze vier narcisten waren puur uit op macht en zelfverheer-lijking, terwijl doktor Snorkel steeds meer begint te geven om de medemensen en ziet de ander tegenwoordig als zijn naaste broeder of zuster. Dokter Snorkel was zeker veranderd en kon de vier narcisten van walging niet aanhoren.

Het was nu inmiddels laat in de avond geworden en de doktoren werden moe. Ik ga slapen zei dokter Poeders en de rest zei, nou dan gaan wij ook maar slapen. De doktoren gingen naar bed en vielen in slaap. Ze werden al heel vroeg wakker, om 6:00 in de ochtend en dit is de dag dat ik een superheldenpak ga aanschaffen en de gewone mens zal laten zien wie er superieur is in verhouding tot de gewone mens. De doktoren gingen uitgebreid ontbijten en waren druk in overleg. Het werd 9 uur en de winkels gingen open. Kom jongens, de winkels zijn nu open, we gaan onze superheldenpakken aanschaffen, vlug jongens, we gaan. Ze liepen op plastic voeten de deur uit en gingen op weg naar de carnavalswinkel. Ze kwamen aan bij de carnavalszaak en liepen naar binnen. Meteen brulde dokter Poeders door zijn megafoon: “Komt hier kijken collega’s, hier hangen de superheldenpakken”, pakken die pakken, komt u maar en allen stonden ze nu voor de pakken en ze kregen tranen in hun ogen. Ik kan dit haast niet geloven snikte dokter Poeders, zoveel pech hebben we nu gehad en nu ineens dit.. Een wens, een droom een ondenkbare fantasie wordt nu echt werkelijkheid en dat is echt onvergetelijk, dus beste collega’s laten we de pakken kopen en dit moment vastleggen op een foto. Dokter Poeders nam het spiderman kostuum tot zich, dokter Krullend had een Hulk outfit gekocht en dokter Hoepla had een Darth Vader outfit aangeschaft. Buiten de carnavalswinkel legden ze deze gebeurtenis vast op vele foto’s. Zeer enthousiast waren de doktoren nu en hadden tranen in hun ogen van al dit geluk.

De doktoren hadden wederom de oren voorzien van de beste kwaliteit oordopjes en ze spraken weer tot elkaar met megafoons, maar ook deden ze communiceren met kaartjes, waarop ze teksten schreven. Hey hey, dokter Ribbels brulde dokter Poeders door de megafoon: “Je kijkt niet boos genoeg jonge, we moeten de gewone mensen angst inboezemen, dus laten we beginnen ze af te schrikken en ze te manipuleren met een boos gezicht”. Je gezicht moet op oorlog staan jonge, bang maken die gewone mensen. En dokter Ribbels gaf gehoor aan de oproep. Ineens zagen de doktoren op zo’n 100 meter afstand een man lopen in een Supermanpak. Moet je hem zien die popie jopie, die denkt net als ons een superheldenstatus te kunnen krijgen met een supermanpak en dokter Hoepla walgde van deze debiel, want hij is niet echt een superheld, zoals wij, maar een superdebiel een gewone mens toch? Kom jongens we gaan hem vernederen, slaan en schoppen de debiel, want door mensen zoals hij verliezen wij in aanzien en respect, hij is immers maar een gewone mens. Wat zou hij van ons denken, wij lopen ook in superheld pakken, schreef dokter Poeders op een kaartje? Dat gaan we hem vragen, schreef de rest.

Ze naderden de vreemdeling in het Supermanpak en tikten hem op de schouder. Superman draaide zich om en tot ieders verbazing keken alle superhelden in de ogen van Teender en Teender dacht geen seconde na en schreeuwde in een reflex: “Ratel-ratel-joep-joep-tanden-borstel-tanden-pasta-hiep-haap”. De 4 doktoren drukten hun handen over hun oren, want ondanks de permanente super oordopjes in hun oren waren ze hun leven toch nog niet zeker. Ze keken om en zagen dat Teender nu in de lucht hing en hen met een brede grijns aankeek. Teender kan verdomme vliegen.. Hij is superman!! Maar Teender wist, zonder megafoon ben ik kansloos en hij vloog weg. Dokter Poeders schoot zijn webben naar Teender, maar die was al vertrokken. Dokter Krullend tilde een vrachtwagen op en gooide die richting Teender, maar het was te laat. Kut riep dokter Poeders, hij is superman geworden, hoe kan dit? Dan heeft hij de spreuk gehoord die ons superkrachten heeft gegeven, maar hoe dan? Met afluisterapperatuur natuurlijk, schreeuwde dokter Poeders door zijn megafoon. Dat is het riepen de anderen. Op straat waren alle gewone mensen gevlucht en het was het er stil geworden. Deze vier superhelden zijn tot alles in staat en zijn nu niet meer te stoppen en als ze niet gestopt worden, dan zullen ze nog echt de wereld gaan veroveren ook. Kut jongens, nu weet ik een manier om Teender te doden, siste dokter Poeders door zijn megafoon. Hij brulde, die Teender heeft afluisterapparatuur in dokter Hoepla’s villa geplaatst, dus hij zal ons 24 uur per dag afluisteren, maar zonder oordopjes natuurlijk, want anders zal hij niets horen. Om Teender te doden moeten wij loeihard een dodelijke spreuk roepen in de huiskamer van de villa en hij zal sterven. Briljant riepen de andere doktoren en gingen naar de villa van dokter Hoepla.

De doktoren kwamen thuis en tot hun verbazing troffen dokter Snorkel in de dakgoot aan die aan het zingen was als één of andere vogel. Tjiep, tjiep, fiedel, fiedel-roepie-roepie werd er door dokter Snorkel gezongen. Laat maar zitten jongens, hij zal wel het één of ander aan drugs hebben genuttigd, waardoor hij nu erg ver weg is en denkt dat hij een vogel is. LSD waarschijnlijk jongens, laat hem maar. Dokter Snorkels ogen waren enorm verwijdt, ze waren vuurrood, de pupillen erin waren zo groot als schoteltjes, verder was hij lijk en lijk bleek. Hij is wel flink verslaafd zei dokter Ribbels tegen dokter Poeders.

Binnen troffen de doktoren lege sealtjes coke, lege bolletjes heroïne, wiet, LSD, speed en XTC aan. De vier doktoren hadden geluk dat dokter Snorkel blind was en daarom niet kon zien dat zij veranderd waren in superhelden, dus konden zij met een groter gemak de spreuk geheim houden die je grootste wens in vervulling kan laten komen. Een luid gekraak en een harde klap deden de doktoren alarmeren, zij keken naar buiten, ze zagen dat de dakgoot afbrak en dat dokter Snorkel hard met zijn smoel op de grond klapte. Dat deed hem ontwaken uit zijn LSD-trip. Dokter Snorkel kwam hinkend op één been naar binnen en vroeg: “Heeft iemand van jullie een tientje te leen aan mij, want ik moet heroïne halen bij de dealer?” Hebben we niet, junkie riepen de andere doktoren en ze vroegen dokter Snorkel om eens mee naar buiten te gaan, richting de schuur.

In de schuur aangekomen vertelden de doktoren aan dokter Snorkel dat Teender afluisterapparatuur in de villa had geplaatst. Hij luistert zonder gehoorbescherming vertelden ze dokter Snorkel, anders kan hij ons niet horen door die zendertjes. Ze vertelden het plan om gezamenlijk in koor loeihard een dodelijke spreuk te gaan brullen door mega-foons in de hoop dat Teender daardoor zal sterven. Dat gingen ze dan ook nu doen en alle doktoren checkten hun gehoorbescherming en gingen de villa binnen en liepen naar de woonkamer. In de woonkamer aangekomen pakte ieder een megafoon en dokter Poeders telde met zijn vingers af, van de drie, naar twee, naar een en allen brulden ze loeihard samen in koor: Hoep-hoep-troela-troela-fiedel-fiedel-hupsela. Dat was het doktoren riep dokter Poeders, die is dood. De doktoren zochten de gehele villa af naar afluisterapparatuur en vonden vele zendertjes en ze vernie-tigden alle zendertjes, dus we hadden toch gelijk dat Teender ons al die tijd heeft afgeluisterd, maar nu zal hij waarschijnlijk dood zijn, door zijn eigen list. De doktoren spraken onderling af om de oordopjes uit te doen, wanneer ze zich niet in dreigende situaties bevinden, zoals thuis en tijdens korte wnadelingen over straat. We kennen toch iedere antispreuk snel genoeg brullen om de dood te ontwijken. Het was nu al laat in de avond en alle doktoren gingen naar bed.

Teenders appartement

Ook bij Leon ging het leven in de psychiatrie verder. Het was nu 9-9-2012 en Leon moest op pad, om de toverdrank te vinden die hem het eeuwige leven zou gaan geven. De minimensjes hadden hem verteld dat Leons vijanden, de doktoren hadden gedronken van een toverdrank, die ze het eeuwige leven had gegeven en die drank moest Leon kost wat kost zien te vinden en te nuttigen.

Hij ging nu op zoek naar de toverdrank die in Teenders bezit moet zijn hadden de minimensjes hem verteld. Leon kreeg ook hulp van een formatie minimensjes, onder leiding van generaal Nietsnie die allen in beide oren van Leon zaten. Ze zaten in zijn oren om onder andere geruisloos met Leon te kunnen communiceren en als Leon van de toverdrank zal hebben gedronken om Leons trommelvliezen te kunnen blokkeren ten tijde er een dodelijke spreuk zou worden geroepen, zodat Leon niet dodelijk kon worden getroffen. De minimensjes leidden Leon naar Teenders appartement en vertelden Leon dat hij niet thuis was. Ze gingen naar de Helmondseweg 666 en ze kwamen aan. Leon opende de voordeur van Teenders appartement, die door de minimensjes van de sloten was ontdaan en ging naar binnen. Leon sloot de deur weer achter hem en wat Leon hier aantrof bracht hem rillingen over zijn gehele lichaam. De muren waren volgehangen met foto’s en posters van dode mensen, duivelse teksten waren in bloed geschreven, zoals: “De dood is mijn passie, kwaad zal overwinnen, oh heil mijn vader satan, kill the world, die motherfuckers die”. Er stonden vele meerdere uitspraken in bloed op de muur en er hingen satanistische afbeeldingen. Er liepen ratten, muizen en vele insecten door de woning. En ook dode dieren, hoofden van mensen, handen, en vooral voeten, heel veel voeten lagen verspreidt door het appartement. Het was er echt niet hygiënisch en het stonk er zo verschrikkelijk. Er lag ook veel stront in de woning met daarin woelende vliegen-larven, de wc was helemaal verstopt en volgescheten door Teender en die verzameling kak deed Leon huiveren, jakkes riep hij wat een smeerpoets. Moet je kijken er groeit zelfs schimmel op die berg schijt.

Op zijn bureau lag een dagboek waarin Leon stukjes las over Leon zelf en hoe Teender hem uit de weg zou gaan ruimen. Hij zou Leon blind maken, doof maken, al zijn ledematen amputeren, hem dan van de toverdrank te laten drinken, zodat hij dan onsterfelijk zal worden en hem verder laten leven, met enkel een functionele geest. Hij zal zichzelf letterlijk gek gaan denken en dat voor altijd. De ex-collega doktoren ook werden in dit dagboek beschreven als aartsrivalen. Leon las in de vluchtigheid iets over ene Piettepiet, die door Teender op handen gedragen leek te worden. Hij schrijft onder andere dat hij regelmatig de beste maaltijd zou gaan bezorgen aan zijn beste maatje, Piettepiet. Piettepiet werd ook vele cadeaus geschonken door Teender. Piettepiet dacht Leon? Misschien een familielid, of misschien een geliefde, zou die Teender een vieze homo zijn, dacht Leon? Heel het dagboek stond vol met Piettepiet. Samen zongen ze nachten en nachten het nummer Painted black van de Rolling Stones. ’S Nachts maakt hij lange wandelingen met Piettepiet, soms romantisch aan zee waar ze ook weer uitgebreid doen fratsen en snatsen op het strand. Fratsen en snatsen, dacht Leon? Daar kon hij niets bij bedenken. Hij ging met Piettepiet naar de dierentuin, naar het park, naar de kermis, naar Madurodam etc. Maar vooral doet Teender dat soort uitstapjes in de nacht ondernemen. Alles doet Teender ’s nachts, hij is een echt nachtmens, maar ook overdag is hij erg actief zeiden de minimensjes, we nemen aan dat Teender nooit of heel zelden slaapt, maar wat wil je, hij is onsterfelijk en zal misschien niet vatbaar zijn voor slapeloosheid.

Leon sloeg het dagboek dicht en ging de woning verder doorzoeken. Leon vond toch een net plekje in de woning en wel de slaapkamer van Teender. Er stond een bed, een kast en een kooitje met een zwarte kanarie erin en dat kooitje was heel netjes verzorgd en met zorg bijgehouden, dan is hij toch stiekem zorgzaam, zoals wij hem niet kennen. Een zwarte kanarie wat vreemd, zei Leon tegen de stemmen. Vreemd ja, die hebben wij ook nog nooit in het wild gezien, misschien heeft Teender hem zwart gespoten. Of misschien heeft Teender juist die kanarie gekozen, omdat hij anders is dan de rest, een einzelgänger, net zoals hij zelf is en was. Leon liep verder door de woning en opende een deur naar een kamer die geheel verlicht werd door kaarsen. Overal stonden kaarsen, wel zo’n duizend kaarsen stonden er. En dit was nog een plekje in de woning waar alles brandschoon was.

Deze kamer was bezeten met een altaar. Het altaar van Teender stond vol met brandende kaarsen, aan de muur hing een groot kruisbeeld ondersteboven, daaronder een groot pentagram, waar hij waarschijnlijk tot de duivel zal bidden, want ik zie een altaar met alleen maar prenten en afbeeldingen van de duivel. Ik zie daar nog een bidkleedje, dus ja, Teender zal wel bidden tot de duivel. En daar, waar het wel heel netjes en opgeruimd was viel Leons oog op de fles met daarin de toverdrank plus de spreukenperkamen-ten. Kijk daar riepen de minimensjes, daar op de muur, die tekst in bloed geschreven: “Ik spreek tot u mijn meester van het duivelse kwaad. De eenling, de satan de messias van het kwaad en ik vraag u om mij aan uw zijde te nemen, meester. Ik wil samen met u deze wereld zuiveren van alle walgelijke en kwalijke goedzakken. Zoals de duivelse Bijbel de codex gigas doet voorspellen, nadert de dag dat u het zal winnen van alle Goden. Die dag zal u alle goedaardigen, de verrotte gelukkigen de o zo vreselijk irritante goedzakken, laten branden in vuurzeeën die de wereld zullen over-spoelen, waarbij steden worden vernietigd en wolkenkrab-bers brandend zullen instorten, waarbij vele miljoenen mensen zullen worden vernietigd en de ze dood zullen vinden. Die dag zal zijn de dag na de tweestrijd tussen goed en kwaad en die tweestrijd is op 21-12-2012, de dag van de intrede van koning winter en als u die strijd wint dan zal u zich wreken op alle goeds uit deze door goedheid besmette wereld en wel op 22-12-2012. U mijn meester zal dan heersen, omdat we op slinkse wijze de Goedaardige Goden hebben kunnen ombrengen. Oh satan meester van het kwaad, meester van het rijk der dwalende geesten, hoort mij aan en ridder mij tot soldaat van uw rijke machtige leger des kwaads. Haat voelt goed, haat is sterk, haat is rijk, haat maakt macht en haat slaat raak mijn meester en samen haten we voor 2 dus groet ik u en hoop ik dat ik me bij uw strijdmacht kan aansluiten. Dat is in onze heilige geschrif-ten voorspeld zei generaal Nietsnie, deze precieze teksten komen overeen met de teksten uit onze heilige geschriften en die voorspelling zegt ook dat op het moment dat deze teksten op de muren worden gevonden dat dan de hoere-zoon van de satan zal worden gevonden. Hij is volgens de heilige geschriften degene met het duivelse merkteken, hij heeft het getal 666 in zijn bilspleet staan.

Dat moeten we nog even checken en dat doen wij wel een keer als hij slaapt, zei generaal Nietsnie. Hem moet je uit de weg ruimen, want hij is de zoon van de duivel. Wanneer je hem hebt gedood kun je doorgang vinden tot Vega en zal je Vega kunnen redden, maar dat moet wel op 21-12-2012 gebeuren, anders is Vega niet meer te redden en zal het einde der tijden geschieden. Nu vlug weg dacht Leon, maar de minimensjes sisten, daar komt Teender, hij komt de trap op en Leon verschool zich onder het bed.

Teender kwam binnen en deed weer alle sloten op de deur en barricadeerde de deur met een zware dwarsbalk en meteen hoorden Leon en de minimensjes Teender spreken en hij riep heel beheerst met een heel lieftallige ondertoon in zijn stem: “Heee, vriendje ik ben er weer en ik kom zo meteen weer een praatje met je maken, maar ik moet eerst nog even wat eten. Leon en de minimensjes waren ge-schrokken en wisten nu dat er nog iemand anders in het appartement aanwezig was. Teender was de gehele tijd aan het praten met de andere, nog onbekende bewoner en zei, ik moet wat eten, maar wat? Ik heb verdomme weer alle penissen opgegeten, mijn lievelingshapjes en gisteren nog de penis van Ali Achmed weggegooid, de wat schuwe en snel geïrriteerde overbuurman, want die viezerik had zichzelf zeker in geen 2 maanden gewassen. Ik had hem gespaard de vieze hond riep Teender naar de onbekende aanwezige, als hij niet zo’n grote smoel tegen mij had opengetrokken. Diezelfde nacht nog kwam ik hem van zijn bed roffelen. Twee kogels in de kop, in stukken gezaagd en via een sluiproute mijn appartement bereikt waar ik hem in stukken in mijn vriezer heb gestopt. Jammer, geen penissen meer, dan maar wat anders, wat heb ik nog? Ik heb de keuze uit mensenvoeten, mensenhanden of mensenhoof-den en meer heb ik niet. Wat zal ik dan kiezen? Dan eet ik maar weer een mensenvoet op, een lekkere zweetvoet, die smaken me erg goed als ik ze flink paneer en er niet al te veel eelt aan zit.

Teender raapte een mensenvoet op en gooide die in een pan. Op zijn dooie gemak liep hij de slaapkamer binnen waar Leon en de minimensjes onder het bed lagen. Hallo, hallo, daar ben ik weer sprak Teender en Teender had nu weer een heel vriendelijke toon in zijn stem liggen en hij zei: “Heeee, lieve, lieve schat van me, heb ik je weer te lang alleen gelaten?” Heb je me gemist, vroeg Teender. Leon en de minimensjes dachten nu dat er een vent of een wijf bij Teender in bed lag die ze over het hoofd hadden gezien. Ik heb je zo gemist lieve schat, fluisterde Teender met een hele rustige stem. Kom, geef me eens een kusje, kom, toe dan. Leon dacht nu dat Teender begon te vrijen met één of andere vent of wijf. Ik ga nog effe eten, ik zie je dadelijk wel weer schatje, zei Teender. Kut ik moet nog effe schijten, ik ben weer aan de dunne, riep Teender naar de onbekende aanwezige. Teender klom op zijn dressoir, hij ging op zijn hurken zitten boven de wastafel en mompelde, zoooo effe goed gaan zitten en scheet heel de gootsteen onder met dunne diarree. Getsie, ik ben weer aan de diarree zij Teender tegen de onbekende aanwezige en moest erom lachen. Ik kan verdomme niet meer op mijn toilet schijten, want die is verdomme helemaal verstopt, want ik heb die verdikkie helemaal volgekakt. Te lui om schoon te maken en nou moet ik verdomme iedere keer in de gootsteen gaan schijten, maar ik zal dit weekend nog de berg gekoekte schijt uit de pot scheppen en netjes buiten weggooien.

Wat een viezerik dachten Leon en de minimensjes. Wat stinkt die vuile vieze schijt van hem toch apart, sisten de minimensjes in Leons oren. Dit is gatvergeten geen normale stank meer, nee, dit is verdomme stank van de hoogste catagorie, ik krijg verdomme geen lucht meer, zei een enkeling. Moet ik verdomme kapot gaan door die vreselijke stank, verdomme, ik krijg geen lucht meer en mijn ogen beginnen te tranen. Leon keek naar Teenders gezicht en zag dat hij heel erge angst verwekkende snijtanden in zijn smoelwerk heeft gekregen, en hoe, dat weten Leon en de geallieerde minimensjes niet, maar het bleek, Teender is een vampier geworden en wel eentje met superkrachten. Opeens keek Teender op en zei: “Och ja, ik moet nog even de voeten wisselen en verse voeten aandoen”, en dat deed hij dan ook. Effe een schone broek aantrekken en Teender deed zijn vieze broek uit en hij stond in zijn onderbroek en dat was een geschikt moment om met röntgenapparatuur Teenders bilspleet op merktekens na te zoeken en daar zag generaal Nietsnie door de röntgenapparatuur het merk-teken in de bilspleet van Teender staan en wel het getal van de drie zessen. Dat is de hoerenzoon, de verschoppeling, het kind van de duivel. Hij is jouw tegenstander fluisterde generaal Nietsnie in Leons oor. Hem moet je doden in het eindgevecht op 21-12-2012 en we zullen een goed plan maken fluisterde generaal Nietsnie. Leon huiverde van dit angstverheffende moment, nu kon hij zijn vijand aanschouwen en zoals voorspeld zal het een heel sterke, slimme, gemene, listige en geniepige vijand zijn. Zoals Leon het nu kon inzien, zal hij een taaie rakker hebben aan deze zoon van de duivel. Verdomme, wat was Leon bang van hem, dit moment deed hem huiveren.

Teender trok zijn schone broek aan en liep richting het fornuis. De voet die op het fornuis stond was gaar en Teender legde die op een bord. Hij deed er veel mayonaise, curry en ketchup bij en begon te eten. De grote teen bewaarde hij voor het laatst, want dat is het lekkerste deel van de voet, vond Teender. Typisch Teender dus, een menseneter. Een keer per week moest hij op mensenjacht en deed ze dan ook helemaal opeten. Van één mens kon Teender een hele week smullen. Hij had beide buren al versnaperd en zo vele buurtbewoners meer, vaak degenen met zo’n smakeloos vrolijk gezicht zei Teender dan altijd, die schiet ik het eerste af, ik haat gelukkige mensen zo verschrikkelijk. Teender was degene die achter het mysterie zat van vele verdwenen mensen, dat men nu al jaren bezighield en dat in de volksmond ‘De vloek van Gestel’ werd genoemd, omdat Teender alle moorden in het stadsdeel Gestel had gepleegd. In totaal had Teender al zo’n 34 mensen om zeep geholpen en versnaperd. De politie tast in het duister en kan maar niet op het juiste spoor komen, want er waren gewoon geen aanwijzingen en er was nog geen enkel lijk teruggevonden, dus moord kon nog niet eens bewezen worden. Ik heb verdomme nog steeds honger siste Teender, ik dacht dat ik nog een kont in de vriezer had liggen sprak Teender, ik zal effe in de vriezer kijken en Teender keek in de vriezer en zag slechts een handjevol tepels liggen en gooide die maar in de frituur. Gadverdamme, waar is die kont toch gebleven, zei Teender? Ik ga nadat ik die tepels opheb weer op jacht, zei Teender. Teender at de tepels op en stikte bijna nog in een piercing en spuwde die uit.

Teender ging zwaar bewapend de deur uit. Vlug weg hier fluisterde Leon naar de minimensjes, maar de minimensjes zeiden tegen Leon, blijf jij hier liggen, wij gaan even de omgeving verkennen in een vliegtuig van ons, want het vermoeden dat hier nog iemand anders is, kan misschien nog waar zijn. De minimensjes verkenden de omgeving en troffen niemand meer aan in Teenders appartement. Kom maar de kust is veilig riepen ze naar Leon en Leon kwam onder het bed vandaan. Teender is een waar psychopaat zei Leon tegen de minimensjes, we moeten hem aangeven bij de politie. Nee Leon, riep generaal Nietsnie, die Teender moet jij om zeep helpen, jij moet hem verslaan in het eindgevecht tussen goed en kwaad op 21-12-2012, want hij is de zoon van de duivel. Je kan Teender alleen maar om zeep helpen met een dodelijke spreuk, die op de perkamen-tjes staan.

Leon en de minimensjes verlieten vlug het appartement van Teender. Ze liepen naar een bos dat vlakbij was. Aangekomen bij dat bos gingen ze het bos in en de minimensjes zeiden, drink nu maar van de toverdrank en Leon dronk van de fles. Hij had wat gedronken en ineens voelde Leon zich heel sterk worden. De minimensjes zeiden tegen Leon: “Nu ben je ook onsterfelijk. Roep deze spreuk maar hardop en je zal superkrachten krijgen, maar alleen als dat je wens is”. En Leon las: “Ieleke pieleke staat nu droog” en een stem uit de leegte sprak: “Uw wens komt in vervulling” en Leon werd ineens heel gespierd. De minimensjes zeiden, dat is beter zo en nu ben je klaar om Teender, de doktoren, de duivel en diens bondgenoten te bestrijden. Leon was superman geworden, net zoals Teender en hij kon ook net zoals Teender vliegen. Leon was de goede superman en Teender was de superman van het kwaad. Teender moet ik hebben siste Leon en begon wat te vliegen om zich wat vliegvaardigheid aan te leren. Leon vertrok en vloog naar het psychiatrische ziekenhuis de Grote Beek in Eindhoven, waar Leon al 11 jaar gevangen zat.

Leon kwam weer aan bij de Grote Beek en had zichzelf ook een superheldenpak aangemeten en wel een NeoLeon superhelden pak. Leon kon dus net als Teender vliegen, hij kon een schild maken, hij kon heel scherp over hele lange afstanden kijken, hij was oersterk en hij was superieur intelligent geworden. Wat is dat nu voor een pak lachte de psychiater op Leons afdeling, ben je weer helemaal knots of zo? Je moet je mond dichthouden meneer Idioot zei Leon, want anders klap ik je er een paar tanden uit jonge, je hebt me nu al zoveel pijn aangedaan door mij zo lang op te sluiten dat ik het tijd vind om hier maar eens huis te houden. En Leon gaf de psychiater een vernederende veegklap en de psychiater viel, hij begon als een baby te huilen en riep om hulp. En daar kwamen ze met 10 man om Leon weer eens op te sluiten in de isoleercel en ze pakten Leon vast. Met 10 man nu hadden ze Leon vast, maar Leon maakte een felle strek buig beweging met zijn beide ellenbogen en wierp alle 10 heldhaftige verpleeg-kundigen van zich af.

Velen konden niet meer opstaan en Leon begon ze allemaal in elkaar te schoppen en slaan en hij riep, dat is voor jullie misdaden tegen ons patiënten. Dit soort werk behoor je niet achter te staan en serieus te nemen, want dit is mensenrechtenschending en wel vrijheidsberoving en dat is crimineel en verkeerd. Immers, als ik nu eens iemand ontvoer en een jaar opsluit, hem toch goed te eten geef en toch heel netjes verzorg, dan ben ik nog steeds een maniak en schuldig aan een heel gruwelijke misdaad en dat is de misdaad ontvoering. Ontvoering wordt wereldwijd gezien als een van de meest kwalijke misdaden. Dus de wet zegt je mag niemand opsluiten, ook als je het slachtoffer netjes verzorgd en te eten geeft, want dat heet ontvoering. Wel zegt de wet dat alleen mentaal verwarden kunnen worden opgesloten, waar het eten gewoonweg te ranzig is om te eten en waar we als vuil worden behandeld, schreeuwde Leon. En dan is opsluiting legaal, maar toch wordt de mentaal verwarden hetzelfde aangedaan wat een slachtoffer van ontvoering moet doorstaan. Dat wat beide moeten doorstaan, de vrijheidsberoving, wordt als zeer kwetsend beschouwd door de Nederlandse wet, immers, er staat een heel zware straf op vrijheidsberoving of anders gezegd ontvoering. Ook indien er goed wordt gegeten tijdens een ontvoering en ook als men goed wordt verzorgd, dan nog steeds zal de straf bijna net zo hoog bepaald worden als dat wanneer het eten en de verzorging bagger is. Vrijheidsberoving dus is ook legaal, het eten is bagger en de omstandigheden zijn erg slecht in de psychiatrie, wij patienten leren enkel afzien in een ellelange opsluiting die geheel nutteloos is. Vertel mij maar eens, wat is het nut van een opsluiting? De opsluiting heeft geen enkel nut, want van iedere soort opsluiting heeft die opsluiting enkel een destructieve werking, maar het is nodig om af te wachten totdat de pattient verbetering toont aan zijn of haar psychische conditie. Ik wacht nu al 11 jaar in opsluiting brulde Leon, wanneer denken jullie dat het goed met me gaat vieze flikkers. Allen die achter dit soort werk staan zijn of te dom om in te zien dat dit legale overheids-criminaliteit is, of zij zijn een paar tandjes gemeen en zien zij weldegelijk in dat een opsluiting alleen een vernietigend effect heeft, maar het nimmer durven toe te geven.

Legale ontvoering bestaat dus ook, schreeuwde Leon. Wordt het woordje vrijheidsberoving ook gebruikt bij mensen die legaal worden opgesloten? Nee toch, want dan wordt het gevangenschap of wordt het met een heel dure en luxe term detentie genoemd. Vrijheidsberoving wordt ook gebruikt tegen mensen die de wet hebben overtreden, ook zij voelen en ervaren de vrijheidsberoving als het aller pijnlijkste aspect, zelfs al is het eten en de behandeling goed, schreeuwde Leon. Ik word al 11 jaren behandeld waarbij men gebruik maakt van vrijheidsberoving dat volgens de wet tegelijk strafbaar is als inzetbaar tegen wetsovertreders en hoe voelt het voor mij als onschuldige psychiatrische patiënt, bij wie eveneens de vrijheid al 11 jaren wordt beroofd? Het voelt inderdaad als een gevan-genisstraf van 11 hele jaren, schreeuwde Leon. Goede mensen maken jullie slecht en slechte mensen maken jullie slechter, schreeuwde Leon. Niemand wordt beter van een opsluiting schreeuwde Leon. Alleen maar omdat men mij niet in weet te schatten word ik al 11 hele jaren opgesloten. Maar wie is nu wel met 100% juist in te schatten, dat is niemand, want niemand kent iemands toekomst en geen enkele doktor kan in iemands geest kijken om 100% zekerheid te krijgen, schreeuwde Leon!! Dus willen jullie mij eeuwig opsluiten ondanks er voldoende gronden voor zijn, want niemand is voor 100% in te schatten.

Dus wordt inschatten van mensen door psychiatrische deskundigen een wel of niet spel. Vragen over de psychische conditie van patienten is die goed of niet goed, vragen over kan ik hem wel of geen vrijheden toekennen, vragen over kan ik hem in vrijheid stellen of niet, vragen over moeten we hem separeren of niet, vragen over is hij wel of niet schizofreen, vragen over heeft hij wel of geen persoonlijkheidsstoornis, vragen over zal hij wel of geen gevaar opleveren en zo zijn bijna alle vragen (zo’n 99%) waarover een psychiater moet beslissen ja of nee vragen. De psychiater kan alleen inschatten of het ja of nee zal zijn, want de psychiater kan niet in iemands hoofd kijken en hij kan niet inschatten wat de toekomst gaat brengen. Dus moet iedere psychiater gokken en van de 100 beoordelin-gen waarover de psychiater de gok moet maken door die met ja of nee te beoordelen is 50% fout. Immers inschatten is wat psychiaters doen en inschatten betekend schatten of gokken en van de ja en nee vragen die zij met een gok moeten bepalen zal gemiddeld 50% juist zijn. Dus de gok die iedere psychiater neemt heeft een trefzekerheid van 50%. Van de 100 beslissingen die de psychiater dus maakt zullen er gemiddeld 50 fout zijn. Een goede gokker zou dus een goede psychiater zijn, want psychiaters doen niets anders dan gokken. Toch worden zij door de wet als deskundigen geacht en is dat dan niet verkeerd?

De psychiatrie moet veranderen. Psychiaters mogen zeker niet meer geacht worden door een kromme wet als deskundigen, want ze maken gemiddeld voor 50% foutieve inschattingen, schreeuwde Leon. Wat ik vind van de psychiatrie is dat men beter en efficiënter moet gaan werken en ditmaal in het voordeel van de patiënten, schreeuwde Leon. Zeker geen 11 jaar in mijn geval, maar ook in vele andere gevallen, ook zeker geen jaar, maar 10 weken of minder dat men moet uittrekken voor de observatie van de aangewezen patiënten. Dus nu wel harder werken voor verpleegkundigen en psychiaters om de efficiëntie te verhogen en men binnen 10 weken te beoordelen. Geef ze dan vrijheden, of laat men alleen in de meest extreme gevallen nog eens 10 weken binnen in verband met verwardheid of een psychose, maar niet langer.

Ook zeer zeker moet de psychiatrie niet de verantwoording nemen over de patiënten, zij moeten zelf aansprakelijk blijven voor hun eigen daden. Als de psychiatrie de verantwoording neemt, dan is dat fout, want ze maken voor 50% gruwelijke fouten en hoeven daarom zeker niet als verantwoordelijke te worden aangewezen. En als de psychiatrie de verantwoording neemt, dan ook zullen zij zeer terughoudend zijn tot het vrijlaten van de patiënten en zal de behandeling zoals in mijn geval vele jaren gaan duren, dus vele jaren teveel en dat is erg, heel erg nadelig voor de patiënten zelf. De psychiatrie neemt geen risico’s, want zij nemen de verantwoording van de psychiatrie, dus lekker, echt lekker lang zullen mensen worden opgesloten. En zolang ze iemand niet voor 100% kunnen inschatten zal de opsluiting voortduren, doen jullie toch, schreeuwde Leon. Nog iets, schreeuwde Leon.. Waarom zou de psyc-hiater als het in zijn belang zou tellen, iemand vrijlaten? Vrijlaten weet ieder psychiater is heel riskant, want al gaat het fout, dan komt de media en verlies ik mijn baan en zo maken ALLE psychiaters moedwillige fouten en laten zij hun patienten lekker lang sudderen en pas als ze genoeg zijn afgekoeld, dus bijna koud zijn, laten ze ze gaan, want dat wrak zal geen misstap meer plegen en dat noemen jullie zorg, schreeuwde een rood aangelopen Leon.

Het is me verboden om te klagen, anders wordt ik een week opgesloten. Zelfs als ik maar zei: “Het is de fout van de psychiatrie dat ik te lang wordt opgesloten”, dan werd ik weer een extra week opgesloten, omdat klagen verboden is. Ik klaagde over pijn in mijn longen en zelfs dat werd me verboden, omdat ik het de psychiatrie verweet dat ze het mij erg en erg moeilijk maakten om te stoppen met roken. Ik kan niet stoppen met roken in een opsluiting die me helemaal geestdood maakt, want de spanningen die bij mij ontstaan, de stress die het me oplevert en de onrust die het me brengt laten mij de ene na de andere sigaret aansteken en als ik dan zeg, het is eigenlijk de schuld van de psychiatrie dat ik niet kan stoppen met roken, dan weer wordt me verweten dat ik loop te klagen en wordt ik om die redenen weer eens twee weken opgesloten. In 2001 belandde ik in de psychiatrie en wilde ik stoppen met roken, maar dat lukte me niet, omdat ik toen al geconfron-teerd werd met het destructieve effect van een opsluiting en wel de spanning, stress en onrust die het teweegbrengt dwongen mij om de ene na de andere sigaret aan te steken, maar luister goed, toen was ik van plan te stoppen met roken. Nu 11 jaar later heb ik zo’n 109.000 sigaretten gedwongen gerookt dankzij de 11 jaar lange onderdrukking van een opsluiting, dus kan ik u melden dat de psychiatrie schuld heeft aan het verlies van 3,8 jaar van mijn leven, omdat wetenschappelijk bewezen is dat iedere sigaret 20 minuten van je leven afpakt.

Vuile moordenaars zijn jullie, schreeuwde een vuurrood aangelopen Leon. Ik eet verdomme maar een enkele keer per week en ik schijt verdomme nog maar eens in de vier dagen, schreeuwde Leon. Ik ben aan het doodgaan door jullie verdomde schuld, schreeuwde Leon. Ik heb verdomme uitslag gekregen door roekeloos gedwongen drugsgebruik, want door die beklemmende opsluiting geeft mij dezelfde redenen om drugs te blijven gebruiken, net zoals ik ook gedwongen bleef roken en niet kon stoppen. Ik kan in een opsluiting niet stoppen met druggebruik, want drugs nemen de spanningen, de stress en de onrust weg die een opsluiting op mijn schouders laat drukken. Als ik vrij zou zijn gelaten, pas dan kan ik stoppen met drugs, vuile teringlijers, schreeuwde Leon. Ik kan verdomme niet de motivatie vinden in een opsluiting om te gaan stoppen met drugs, omdat ik gebroken wordt in die opsluiting, deze opsluiting neemt verdomme alle motivatie weg om te kunnen stoppen met drugs. Dus ik heb uitslag gekregen van de drugs en mijn afspraak bij de dermatoloog deden jullie anuleren, omdat jullie mijn vrijheden voor 3 dagen hadden ingetrokken als sanctie volgens het huisregelement voor het gebruik van drugs. Dat is toch maf, schreeuwde een kokendwoedende Leon, want die afspraak met de dermatoloog heeft een veel hogere prioriteit dan het huisregelement van de psychiatrie. Ik ben verdomme bang dat ik huidkanker heb, ik heb ontstoken moedervlekken, bultjes en open wonden en jullie lieten me niet naar de dermatoloog gaan, omdat jullie het huisregelement van de psychiatrie belangrijker vonden, schoften schreeuwde Leon. Ik ben verdomme bang om dood te gaan en nu kan ik weer een maand wachten op de nieuwe afspraak met de dermatoloog, dus moet ik weer een maand in spanning afwachten en ik ben verdomme doodsbang voor een enge huidziekte. Ook geeft de psychiatrie geen uitzicht op vrijlating en dat ontneemt ieder alle hoop en motivatie om te wachten. En Leon hield op met zijn betoog en stopte ook met het in elkaar trappen van vooral Joepjoep met zijn kop vol domme gedachten en Leno een deelse naamgenoot met een kop nog dommere gedachten die telkens weer poep uit de muil loopt te kledderen.

Opsluiten is verboden en opsluiten mag zegt de wet. Ook wordt opsluiting gebruikt om te straffen, dus is deze psychiatrie gelijk aan straf? Nee?? Maar zo voelt het wel, weet Leon. Eerst zeggen ze dat opsluiten een misdaad en een straf is, is en dan zeggen ze dat een opsluiting legaal is, er moet veel veranderen. Jonge, jullie hebben me zo gek gemaakt. Jullie hebben me weken, maanden en jaren in een kamer opgesloten en ik werd met de dag gekker. Van een opsluiting word je niet beter, je word alleen maar gekker. Kijk maar naar proefapen in een veel te klein kooitje ook die arme diertjes kunnen het niet verdragen om opgesloten te worden en dat blijkt, want ze worden allemaal gek, echt gek.

Alsjeblieft Leon spaar ons en Leon zei, zal ik doen, want ik heb jullie nu al weer vergeven. Hey riep Urbert Hustler een medepatient, Joepjoep heeft zijn hele broek onder gescheten, schrik Joepjoep? En Joepjoep beefde van angst, angst was nog steeds meester en angst als meester doet alle andere emoties overtreffen, zoals verdriet en in Joepjoep geval schaamte. Jij bent altijd één van de meest afschuwelijke verpleegkun-digen geweest Joepjoep, jij nam alleen besluiten die zeker niet jouw baan of positie in gevaar brachten. Daarom zei je vaak nee tegen patienten, terwij;l ja ook kon en de patient voordeel gaf aan het besluit dat jij nam. In jouw geval was het altijd nee, Joepjoep, omdat je dan zeker wist dat je baan niet in gevaar zou komen. Vuile flikker en zo denken en doen veel meer verpleegkundigen, zoals jou. Ik haat je vieze flikker, omdat je de onzin van dit werk niet durfde toe te geven, terwijl je de onzin van dit werk weldegelijk inzag, omdat ik het je zo vaak verweten had. Ook zo eentje is die Leno en Leon zag dat Leno ook dienst had en ja hoor, daar zag Leon hem. Nou effe die Leno een paar keer met zijn kop tussen de deur knoken gewoon, omdat hij dat verdient en alle patienten juichten Leon toe. En ja hoor daar ging Leno met zijn kop tussen de deur en iedereen riep: “Harder, harder, laat hem klotsen die kuttekop, laat hem lijden de schoft.” Alsjeblieft Leon hou nou op ik heb zo’n spijt dat ik dit werk veel te fanatiek heb overwogen, dat zie ik nu wel in en Leon zei, mooi zo, want dan kan ik je vergeven, hey dag hé en tot nooit meer ziens en Leon vloog naar buiten. Zijn cape wapperde sierlijk en in een zwart wit pak, met daarop geschreven NeoLeon en met blauwe cape, was Leon de enige superheld met een hart van goud.

Leon ging op weg naar een onderduikadres, hij vond een leegstaand huis aan de MyElicestraat 23 en hij kraakte die woning. Leon sloot het gas water en licht aan en ging in de woonkamer in een luie stoel zitten. Een lazy-chair future zag Leon, wat een luxe dacht Leon. Ik mis een computer dacht Leon die ga ik morgen eentje kopen. Ik heb ze weer vergeven dat verpleegkundig tuig, dacht Leon. Ik weet nog goed dat ik ze zowat naar de hel wilde trappen, ze gaven me echt geen kans om gelukkig te zijn en dat knaagde enorm aan mij. Toen heb ik ze allen willen vervloeken, maar achteraf gezien, nee, de hel is voor slechte mensen en niet voor domme mensen. Ik vergeef ze. En Leon zette de stoel in zijn slaapstand en ging slapen en hij begon te dromen.

De hel

Leon begon te dromen over Hemel en hel. Leon zat in het Hemelse café en Leon was in gesprek met de Duivel die ook een trouwe klant is van het Café de Hemel in het Hemelse paradijs. Het was gezellig in het Hemelse café. Zij die tegen het goede keren in het leven krijgen een lesje van Vegas trouwe Duivel en diens Hulk. Jawel, zij die het kwade pad hebben bewandeld krijgen klappen van de Hulk. Alvorens de kwade mensen de Hemel mogen betreden moeten zij eerst boeten voor hun daden. De Duivel zei, vervelend nu die hel gesloten is, nu zit ik zonder werk Leon. Waarom heb jij in Hemelsnaam de mensheid ingelicht over Vega’s bestaan? Ik vond het mijn taak Duivel, zei Leon.

Ik kan me nog herinneren dat die Adolf H. bij Vega kwam. Hem stond een heel speciale behandeling te wachten en daarvoor liet Vega hem rusten tot aan een moment ergens in het midden van de 21^ste eeuw. Toen ontwaakte Adolf H. het ultieme kwaad en stond oog in oog met Vega. De vrije wil is iets dat ik zo min mogelijk tracht te beïnvloeden sprak Vega tegen Hitler. Dit wordt mooi kut dacht Hitler en dit had ik nooit verwacht, anders was ik die oorlog nooit begonnen. Dat weet ik zei Vega. Dat is vreemd dacht Hitler, het is net alsof die Vega mijn gedachten kan horen. Maar natuurlijk Adolf, dat is voor mij een fluitje van een cent. Je hebt je gang kunnen gaan op Aarde, daar heb je er om etnische redenen 6 miljoen bruut vermoord en je hebt een dikke honderd miljoen soldaten en onschuldige burgers de dood ingejaagd trachtend om Mijn wereld in handen te krijgen. Dat is een mooie flikkerstreek van jou geweest Adolf. Waarom heb je dat gedaan? Gewoon, ja? Wat moet ik ervan zeggen, gewoon toch? Ach, we maken allemaal toch wel eens fouten, zei Hitler, ik had gewoon verkeerde vrienden. Dan laat ik het deze keer bij een waarschuwing zei Vega. Ga maar door die zwarte deur waar billenkoek op staat, Adolf, zei Vega. Oké, dan Vega, dan zie ik je later wel weer.

Hitler deed de deur open en stond ineens in een bos onder een heldere blauwe Hemel waarin een zalig zonnetje scheen. Hitler liep over een pad en langs dat pad groeide een opeengepakte wildernis. Mooi man die Hemel, ze hebben zelfs bossen, een zon en een blauwe Hemel. Ooo dacht Hitler, dan hebben ze ook naaktstranden met lekkere wijven, fantastisch, dan is er misschien ook bier. Lache man lache, ik heb het eeuwige leven, het is hier nu al fantastisch. Ineens klonk er een brul en aan het enorme volume te horen kon dat beest weleens een beer zijn. Hier loop ik niet echt veilig ik kan me beter verstoppen in de opeengepakte wildernis onder een berg bladeren. Vlug snelde Hitler zich de wildernis in en hij begroef zich onder een pak bladeren. Geruisloos bleef hij liggen, wachtend tot het gevaar geweken was. Hitler bleef wel enkele uren liggen, hij had de schrik goed te pakken. Ik heb toch tijd zat dacht Hitler, mijn eeuwige leven is begonnen. Het was nu 3 of 4 uren later en Hitler dacht ik ga verder, kwam overeind en ging rechtop zitten. Dat is toch effe een vieze tegenvaller dacht Hitler en keek een woest monster recht in de ogen. Wat een pech dacht Hitler, eerst de oorlog verliezen en dan ook nog eens opgegeten worden door een groot, lelijk monster. Het beest was twee keer zo groot als een beer en zag er angstaanjagend uit. Kut man, ben ik vergeten aan Vega te vragen hoe dat zit als ik in de Hemel word koud gemaakt. Kom ik dan weer tot leven? De beer kwijlde uit zijn muil en begon fel te grommen en liet zijn tanden zien om te imponeren. Niet eerlijk die natuur dacht Hitler.

Opeens verscheen er een engel, ze zweefde een paar centimeter boven de grond en ze zag Hitler en de beer niet. Hitler dacht die engel kan mijn redding zijn, misschien kan die engel met magische krachten die beer bij me weg goochelen. Heee riep Hitler naar de engel en de engel zag Hitler en zette koers naar Hitler en de beer. De beer zag de engel en het was net alsof de beer schrik had voor de engel en rende weg zo snel als een raket. De engel kwam bij Hitler en zei, Adolf H. u bent het. Ja, zei Hitler ik ben Adolf Hitler. Dan moet ik u vragen om mij te volgen zei de engel, hogere hand heeft mij bevelen gegeven en het is mijn taak om jou te begeleiden. Waar gaan we naartoe vroeg Hitler? We moeten naar het oosten, naar het plaatsje Koektrommel om over 5 dagen, tijdens het oudejaars gebeuren de heilige Sint-Nicolaas Klok het uur van de waarheid te horen slaan om exact 12 uur ’s nachts. Waarom moet ik met jou daar naartoe, vroeg Hitler? Ge bent hier in de hel gekomen om een tweede keer te sterven. Hitler schrok hevig en zei, zit ik in de hel dan? Jazeker, zei de engel en ieder die in de hel komt moet een tweede keer sterven, we gaan jou pakken schreeuwde de engel.

Ik moet poepen zei Hitler en begon te huilen als een klein kind. Daar is de wc zei de engel en wees naar een toiletruimte. Hitler ging huilend het toilet binnen en nam plaats op het toilet. Führer, hoorde Hitler heel zacht fluisterend. Hitler keek naar boven en zag een bezwete man met een bibberlip. Wie ben jij vroeg Hitler? Ik ben Jozef Skikkelgruber van de allereerste SS-totenkopf division. Aha, mijn elite eenheid zei Hitler en jij bent hier zeker ook om een tweede keer te sterven? Ja man, kut man zei Jozef, uw gehele Duitse leger zit hier in de hel en enkelen, zoals ik zijn gevlucht en hebben het lot ontlopen. Ze hadden mij midden op een mijnenveld gezet met een diameter van 30 kilometer. Dat deed ik vroeger ook met gevangenen, jawel ik had beter moeten weten, ik had kutstreken. Daar kan ik over meepraten zei Hitler. Daarvoor ben ik tot de hel veroordeeld, zei Jozef. Dus de Duivel en diens dienaren hadden mij op een mijnenveld gezet en ik wist dat het mijn dood zou gaan worden. Ik begon toch te lopen, want ik kon niks anders. En ik liep kilometers over dat mijnenveld, zonder op een mijn te stappen en bereikte dit bos. Ik was vrij wist ik en ik was zo blij.

We moeten vluchten zei Hitler, misschien kunnen we ons lot ontlopen. Dat is ook mijn plan Führer, zei Jozef. Ik moet u nog vragen beste Führer: “Hoe hard rent u?” Nou zo’n 38 kilometer per uur op mijn hardst. Dat is te langzaam echt te langzaam zei Jozef, want om hier te overleven moet je echt minstens 150 kilometer per uur kunnen rennen om de drakenspinnen van een meter bij een meter voor te zijn. Alle bloed spugende, nitrovampieren behalen topsnelheden van 120 kilometer per uur, en we hebben ook nog een Freddy Kruger, gelukkig maar 1, want die rent echt hard, met topsnelheden tot over de 140 kilometer per uur. Iedereen hier in de hel rent zo’n 150 kilometer per uur. Sommigen lopen zelfs 180 kilometer per uur. Jawel, beste Führer hier in de hel leer je pas echt hard lopen. Nou fijn om te weten dan zei Hitler.

Ik zie dat je geen helm en een paar gympies hebt gekregen voor je door de deur met billenkoek ging. Nee, ik heb niets gekregen zei Hitler. Nou ja die kunnen we nog altijd van een dooie pakken. Maar nu moeten we gaan, dus nu vluchten Führer. Vlug via dat raampje kunnen we naar buiten die engel mag ons niet zien. Schiet eens op dooie riep de engel en Hitler zei tegen Jozef nu moeten we gaan. Ze gingen door het raampje en begonnen te sluipen. De engel had niets in de gaten en ze waren weg. Ze bleven uren sluipen, totdat de kust veilig was. Ze stonden op en gingen lopen. Ze liepen uren en Hitler zei ik heb honger, alleen hier is niets te eten. Heb jij effe geluk zei Jozef, want ik heb hier nog een heel vers blik kakkerlakken en wormen en om dat weg te spoelen kan je kiezen tussen verse ochtendurine of een fris bakje okselzweet. Dat ga ik niet eten domme gek zei Hitler. Hier zijn geen dieren zei Jozef, er is niets anders eetbaars. En dat dier dan zei Hitler en wees. Jozef keek in de richting waar Hitler wees en klets, Hitler sloeg Jozef met een eind hout in zijn nek en Jozef was op slag dood en zei prettige tijdsreis jonge. Nu heb ik wel vers vlees zei Hitler, ik ga smullen.

Dagen en nachten liep Hitler. Hij had zijn snor en zijn haren afgeschoren. Niemand kan nog weten dat ik Hitler ben, nu zonder snor en scheiding. En na dagen te hebben gelopen kwam Hitler bij een stad aan. Hij liep de straten van de stad binnen en zag een groot arena. Het was al avond en de lichtmasten van de arena lieten diens lichten fel schijnen op de arena. Opeens verscheen de engel weer en sprak tot Hitler: “Denk jij dat jij mij kan kwijtraken Adolf?” Hitler besefte dat hij een groot probleem had en begon te schijten en te braken tegelijkertijd. Zo wit als een doek was Hitler en de engel vroeg er is vanavond een spektakel te zien in de arena en raadt eens wie er in de arena een partijtje zullen boksen en knokken? Ik ben niet goed in raadsels zei Hitler, vertel het maar. Miljarden mensen uit de Hemel en de hel zullen jou, Adolf zien vechten met tegenstanders die jou ongenadig zullen doden en die je pijnen gaan geven, waaraan je nooit zal gaan wennen. Hitler werd duizelig en begon te hyper-ventileren en hij viel flauw, het werd hem allemaal teveel.

Hitler kwam weer bij en opende zijn ogen en keek om zich heen en zag overal volgepakte tribunes met mensen die allemaal begonnen te juichen toen Hitler weer bij kennis kwam. Hitler besefte dat hij in de arena lag. Hij stond op en zag dat hem een harnas was gegeven, een helm, een zwaard en een knots met ijzeren punten. Trek dat harnas aan riepen de toeschouwers, dan leef je langer. Hitler trok het harnas aan en zette de helm op en begon weer te kotsen en te schijten. Het publiek begon hard te lachen en ze riepen, kijk hem wat een schijterd. Hitler beefde als een rietje en keek om zich heen. Er opende zich een grote poort en daar keek Hitler in een fel licht. Er klonk ineens hele harde muziek, het was Queen met another one bites the dust. Dit is niet normaal dacht Hitler, dit had ik niet kunnen verwachten. Een silhouet van een menselijke gedaante tekende zich af in het felle licht en liep de poorten uit de arena in. De poorten sloten zich en Hitler zag een man in een harnas die naar Hitler toeliep.

Ik ben Joran van der Sloot sprak de man en ik kom jou een koppie kleiner maken. Smerige moordenaar zei Joran, mij is verteld dat als ik jou afmaak ik een hemels leven kan verwachten. Begin maar alvast te schreeuwen en te janken zei Joran, jij bent de mijne. Stomme domme imbeciel zei Hitler tegen Joran, jij moet je grote mond houden tegen mij. Ik zal je aan mijn zwaard rijgen siste Joran. Stinkende leugenaar riep Hitler en ze begonnen het gevecht. De zwaarden kletterden tegen elkaar en de actie was begonnen. Het publiek begon te joelen. Over en weer vielen rake klappen en het gevecht was nu echt fascinerend en boeiend en beiden hadden schrammetjes en lichte verwondingen. En klets Adolf sloeg het zwaard van Joran uit zijn klauwen. Hitler begon te schateren van het lachen en schreeuwde hier komt de pijn jonge. Joran scheet zijn broek vol en begon te rennen. Mama riep Joran en vluchtte in de richting de muren van de arena, waarboven het publiek zat. Hij probeerde tevergeefs de muren te beklimmen. Joran gilde als een hysterisch wijf en riep ik kan er niet meer tegen, help mij toch. Rotte eieren en rotte tomaten werden door het publiek naar Joran gegooid. Hitler liep op zijn gemak op de gevallen Joran af en hief zijn zwaard. Koud maken, koud maken, riep het publiek en klets zei Hitler en hakte Joran een arm af. Joran begon in een orgie van pijnen en in een orgie van angsten te raaskallen en zette het weer op het lopen, richting de muren aan de andere zijde van de arena. Joran kwam aan bij de andere zijde van de arena en hoorde iemand uit het publiek roepen, zin in een jointje Joran? Nou effe niet ijlde Joran en begon te huilen. Spijt jonge riepen ze uit het publiek? Nou wel huilde Joran, ik heb echt spijt, help me toch. Te laat jonge, kijk daar heb je je vriend weer en Joran draaide zich om en keek Hitler aan en hij had een verzadigd gezicht met opgewonden kraaloogjes en een misselijke grijns. Te laat zei Hitler en sloeg weer een arm van Joran af. Nu rende Joran rondjes en wist hij dat hij niet moest vallen, want ik kan niet meer opstaan zonder armen. Joran riep weer naar het publiek helpt me toch. Iemand uit het publiek gooide iets, het was een pistool en het viel voor Jorans voeten. Wat heb ik hier nu aan riep Joran en het publiek lachte. Joran was bezeten door angsten en scheet alles onder. Hitler kwam op Joran af en Joran zei, alsjeblieft dood me niet. Maar Hitler sloeg Jorans been af en Joran kon alleen nog maar hinken. Ik mag de hoop niet opgeven wist Joran, want hoop is het enige dat men nodig heeft om niet gek te worden. Joran hinkte, maar werd langzaamaan moe. Hij stopte en Hitler kwam en klets hij sloeg Jorans laatste been af en begon te lachen. Is lang geleden dat ik zo gelachen heb Joran. Ik krijg jou nog wel, ik zal dansen op je graf, siste Joran. Hoe dan, je kunt me alleen nog maar bijten lachte Hitler en hoe wil jij nog kunnen dansen? Weet ik nog niet jonge, zei Joran. Weet je wat ik laat jou daarover nadenken en ik laat je gewoon leven, dan heb jij tenminste alle tijd om je ooit eens te wreken op mij, succes Joran dag hè.

Hitler nam Joran onder zijn arm en liep naar de plek waar Hitler zijn darmen geledigd had en legde Joran midden in de schijt. Alsjeblieft Joran doet maar ruiken zei Hitler. Eindelijk dacht Hitler ik heb gewonnen en nu zal ik wel vergeven zijn. Hitler begon te dansen van vreugde, hij was zo blij, maar ineens begon de muziek weer met another one bites the dust. En Hitler besefte dat het weer heel vervelend zou gaan worden. De poorten deden zich openen en er verscheen een silhouet van een hele kleine menselijke gedaante. De poorten sloten weer en het kleine mannetje van ongeveer 1 meter 31 ging richting Hitler. Het mannetje kwam voor Hitler te staan en zei met een heel hoog piepstemmetje, jou ga ik alle hoeken van deze arena laten zien gemenerik. Gij bent gek riep Hitler ik klets jou zo jouw kop eraf. Dat denk ik toch niet piepte het mannetje. Hitler begon te lachen en schopte ontiegelijk hard onder de zak van het mannetje die met een flinke zucht neerkwam. Oei, oei ballenpijn jonge, nu maak je me kwaad, piepte het ventje. Hitler rochelde een keer met zijn strot en spuwde een verse groene precies in het gezicht van het mannetje. Hitler liep naar het mannetje toe en pakte hem zodanig bij zijn enkels dat het ventje ondersteboven door Hitler in de lucht werd gehouden. Hitler liep naar de plek waar hij zijn darmen had geledigd en begon het ventje met zijn gezicht in zijn diarree te soppen. Help, help riep het ventje en werd heel boos. Nu ga ik je pakken riep het ventje. Ineens werden de ogen van het ventje groen.

Wat was dit nou het mannetje begon ineens te groeien in de breedte en in de lengte. Krijg de kwallenkanker dacht Hitler, dat is de Hulk. En ja hoor, daar stond de Hulk, drie meter groot en twee meter breed. De Hulk begon te lachen en zei: “Ik moet haasten, want ik moet dadelijk nog naar een cursus bloemschikken, dus ik zal jou vlug effe afmaken”. Als jij van mij wint zei de Hulk, dan zal Vega je gehele verleden vergeven en mag je een huisje gaan bewonen in het Hemelse paradijs. Ik wens je succes lets get ready to rumble oké, daar gaat hij dan. Heb jij wel eens ooit van een kaakslag gehoord, siste de Hulk? Ik heb effe geen tijd voor goede vragen vriend, laat mij met rust en wil je alstublieft geen vragen meer stellen met je domme kop vroeg Hitler? De Hulk was aangeslagen door het lef van Hitler en zei, dat was niet wijs dwaas ik ben hier naartoe geroepen om je te breken en kraken, maar dat vind ik niet genoeg, ik zal je ook platslaan, wurgen, wringen, stampen en stompen, schoppen, knieën, draaien, kneden en ellebogen, haken en beuken, knijpen, bijten, pletten en kraken beste Adolf. Wacht effe Hulk ik ben nog effe in de war en moet dat nog effe verwerken zei Hitler. En op dat moment kreeg Hitler een stamp te verwerken en vloog 50 meter. Hitler stond op en zei dat had ik nu echt nodig. De Hulk zei, wat wil je nu de vuist of de voet? Doe mij maar de voet en precies op de kin, want daar heb ik erge jeuk. En de Hulk schopte Hitler onder zijn kin die daarmee al zijn tanden verloor. Ik heb nog jeuk riep Hitler, deze keer op mijn rug Hulk effe goed krabben nu hè Hulk. De Hulk gaf Hitler een klap van hoog kaliber en Hitler vloog weer tientallen meters en klapte neer tegen de grond. Dit gaat onwaarschijnlijk slecht aflopen dacht Hitler. Dit ga ik niet overleven. Maar Hitler had nog lef. Er zit nog een vlieg in mijn oog zou je die plat willen slaan? En klots de Hulk sloeg Hitler weer zo hard dat hij 30 meter door de lucht vloog en Hitler plofte neer tegen de grond. Hitler wist nu wel dat het ernstig verkeerd zou gaan aflopen, wanneer hij zich niet kan verdedigen. Niet eerlijk die Hulk dacht Hitler. Maar wat zag Hitler daar in de stront van Joran liggen? Een pistool. Vlug pakken dacht Hitler en dan die Hulk afknallen. Hitler dook op het pistool, deed net alsof hij gewond was en wachtte als een sluwe vos op de Hulk. Nu is het echt te laat sprak de Hulk die nu achter Hitler stond. Nu moet ik schieten besefte Hitler, tis mijn enige kans. Hitler draaide zich om en vuurde het gehele pistool leeg op de Hulk.

De Hulk was vele malen getroffen door kogels en viel op zijn knieën. Het was te laat, de krachten verdwenen uit het lichaam van de Hulk en hij stierf. Jaaaaa schreeuwde Hitler ik heb de Hulk verslagen, dan wordt ik vergeven is afgesproken en mag ik naar de Hemel. Nog niet, sprak een stem uit de Hemel, je hebt Joran nog niet gedood. Hitler moest lachen en riep naar de stem: “Dat zal mij zeker gaan lukken en ben ik dan vrij in de Hemel?” Ja, zei de stem. Hitler liep naar Joran toe en zei tegen hem: “Ik ga je nu koud maken en dan mag ik naar de Hemel.” Vieze flikker siste Joran, jij bent niet eerlijk jonge, smeerlap. Nooit geweest zei Hitler en daar ben ik gelukkig mee. Vuile zwakkeling riep Joran, durf je wel tegen kleintjes? Hitler liep weg van Joran om zijn zwaard te halen en raapte dat op. Ik ga jou steken Joran riep Hitler vanuit de verte. Wat wordt het steken, of de kop eraf, je mag kiezen Joran. Doe maar beide, want ik kan niet kiezen. In welke volgorde vroeg Hitler? Ik ga jou krijgen stinknazi, jij bent gezakt jonge wacht maar af ik voel het Hitler, ik voel het. Oké, dan kies ik en het wordt de maagstreeksteek, lekker veel pijn en lekker veel lijden, lekker toch? Hitler liep naar Joran maar stapte met een been in een kuil, verloor toen zijn balans vervolgens rende hij vooruit om zijn balans terug te vinden, maar struikelde over Joran.

Hitler was gevallen en nu sneed zich als een vlijmscherp mes een hele stevige beklemmende pijn van de hoogste categorie door Hitlers balzak en Hitler besefte meteen dat hij met zijn balzak in Jorans opengesperde kakenpartij was gevallen. Deze situatie was voor Hitler geheel nieuw en hij was zeker niet blij. Gatvergeten, wat een domme pech. Hier had ik niet op gerekend, dit is zowat de ergst mogelijke pijn die er bestaat en ik zit aan de top der pijnen. Wat kan die flikker toch hard bijten, die flikker heeft echt veel geluk en wat worden mijn testikels toch gemalen tussen dat kaakgemaal. Hitler werd gek, verloor in een seconde alle hoop en Hitlers gezonde reactie op het pijnenorakel was een gekrijs met een volume dat zich ver boven het lachende en gierende publiek deed pieken. Tranen stonden in zijn ogen en door zijn geest waaide de orkaan der wanhoop. Er klonk gelach uit de hemel, zou dat Vega zijn? Wat een pech, wat een ongeluk, dacht Hitler. Hitler baarde zich terecht zorgen over de toestand van zijn ballen. Als ze maar niet al te plat zijn hoopte Hitler, maar Hitler besefte weldegelijk dat seks vanaf nu nogal pijnlijk zou gaan worden als zowel heel lastig, want waarschijnlijk zullen mijn ballen plat zijn en zullen ze niet meer functioneren zoals ik dat wens. En dat brak Hitlers hart, hij kon waarschijnlijk geen seks meer hebben. Hitler bleef schreeuwen en snakte telkens weer naar lucht om daarna weer minutenlang aaneen te kunnen schreeuwen. Joran had toch nog geluk en kon zich wreken. Jorans grote wens was toch uitgekomen. Beide ballen waren zo plat als een dubbeltje en Joran bleef doorbijten. Die mag ik zeker niet loslaten dacht Joran, ik heb het hem beloofd en ik voelde het al, ik voelde het al. Hitler stond op, maar zijn kracht werd dusdanig verslapt door het overschrijden van het pijnenlimiet, zodat Hitler geen kracht kon zetten om Joran van zich af te stampen. Hitler kon nog steeds moeilijk nadenken en was nog druk bezig met het schreeuwen van vele decibellen. Hij liep wat rondjes en Joran bleef hangen.

Hitler stond met zijn rug naar de Hulk en zag niet dat de Hulk overeind krabbelde. De Hulk was zwaargewond, maar ook hij wilde toch een hele grote voorkeur schenken aan het nemen van zoete wraak. De Hulk naderde en Hitler stond nog steeds met zijn rug naar de Hulk toe. Ineens kreeg Hitler een stomp op zijn achterhoofd en hij vloog weer 20 meter en klapte tegen de grond. Nu kom ik jouw licht uitdoen Hitler, welterusten jonge, schreeuwde de Hulk en pakte Hitler bij zijn nek en tilde hem op. Hij gaf Hitler een slinger en Joran en Hitler vlogen weer door de lucht en ze kwamen tot stilstand tegen een muur. Joran moest even zijn grip loslaten, want hij was uit balans en viel bovenop Hitler en zag kans om Hitlers keel dicht te bijten. Hitler kreeg geen lucht meer en Joran als zowel Hitler wisten dat Hitlers lot een heel spoedige doodsbestemming moest hebben. Joran lachte hard en siste, met zijn kaken stevig op elkaar: “Ik zei het je toch, ik zei je nog ik krijg je wel en wat denk jij nu, Hitler?” Hitler smeekte een allerlaatste keer laat me gaan, dan zal ik jou ook met rust laten. Te laat Hitler, siste Joran. De Hulk was toeschouwer van het tafereel geworden, was erg betrokken en partijdig en keek geïnteresseerd en belangstellend naar de afstraffing. De Hulk was zo zeer opgewonden dat hij even vergat om die Hitler nog een laatste keer zijn beide ogen uit zijn schedel te drukken. Ik laat die twee het maar uitvechten, is toch zo over. De Sint-Nicolaasbel begon het twaalfde uur te slaan en Hitler viel op zijn knieën, hij bleef enkele seconden recht overeind in knielende houding zitten, viel toen naar voren, met zijn gezicht in de stront van Joran en Joran verloste zijn kaken van de dode tiran. Dat zal hem leren riep Joran en hij was blij. Dit is de mooiste dag van mijn leven, riep Joran en begon te huilen van het geluk, jawel echt geluk vier je door met tranen te lachen. Joran lachte en huilde tegelijkertijd. Eee Hulk, zei Joran, ik mag blijven leven, mooi toch ik ben zo blij als een kleuter en, Hulk, kun je mij even rechtzetten? Dat is lastig zonder armen en trouwens ook zonder benen. Ooo ik ben zo blij om eindelijk de hemel te betreden en om weer een leven hebben, dat scheelt veel zeg, dat maakt me zielsgelukkig. Jorans opdracht zat erop, hij had Hitler verslagen. Joran is nu een vrij man. Ik ben vrij schreeuwde Joran. Nee, nog niet, je moet mij nog verslaan zei de Hulk die de kogels uit zijn lichaam aan het peuteren was. De Hulk stond op, pakte een zwaard en liep naar Joran en stopte voor hem. Daar ga je dan zei de Hulk, oogjes sluiten nu en de Hulk sloeg Jorans hoofd af, het publiek was tevreden en Leon werd wakker.

Koning Urdul

Het werd 17-9-2012 en dokter Poeders liep al door de villa, de andere doktoren lagen nog steeds te slapen, want het was nog vroeg, zo’n 5:30 in de morgen. Het was nog steeds halfdonker buiten, het eerste licht schemerde dus al door. Is dat daar een meteoor dacht dokter Poeders te zien, hij keek en keek, het object scheerde rakelings over de villa en dokter Poeders stond genageld aan de grond, want zojuist had hij Leon gadegeslagen, nu ook als onsterfelijke superheld, waarschijnlijk ook als superman, zoals Teender, want alleen superman kan vliegen. En dokter Poeders was zo goed als zeker dat het Leon moest zijn, want hij herkende zijn gezicht.

Dokter Poeders snelde naar boven en maakte iedereen wakker. Alarm, alarm, ik heb zojuist Leon gadegeslagen als ook een superheld en wel als superman, zoals ook Teender. Kut riep de rest, wat doen we nu? We moeten nu beide, Teender en Leon uitschakelen en dat kan alleen met een dodelijke spreuk. Mooi kut riep dokter Ribbels, nu hbben we twee aartsvijanden met gelijke superkrachten. Oké jongens, wat we gaan doen is om deze middag weer op patroulle te gaan en trachten een spoor van Leon of Teender te bespeuren. Zet die radio eens aan, ik wil het nieuws van 6:00 horen. Je weet maar nooit dat Teender of Leon is opgepakt, zodat wij de genadeklap kunnen uitbrengen en dat is hen een doidelijke spreuk toe te zeggen. Dokter Ribbels zette de radio en hoorde de stem van de nieuwslezer zeggen: “Goede morgen dames en heren ik ben Fopma Krullens met het 6 uur journaal” en alle doktoren waren verrast met dit feit dat dokter Krullens nieuwslezer was geworden.

Het was nu 10:00 uur in de morgen van 17-9-2012 en de leider der minimensjes zou bij Leon op bezoek komen en dat bezoek was al geruime tijd van te voren gepland. Leon zat rechtovereind in zijn Lazy-chair-future en wachtte het hoog bezoek af en nu hoorde Leon vaag in de verte muziek, dat gestaag dichterbij kwam en daar zag Leon vele lichtjes in de lucht en ze naderden Leon. Ieder vliegtuig was uitgerust met een heleboel gekleurde lichtjes die allemaal knipperden.

De leider der minimensjes, koning Urdul kantoch hubert Kaassoufflé de 324.675^ste , werd in een zeer luxe, mechanische limo-libelle naar Leon gebracht. Hij zou Leon komen bezoeken om hem lef en moed in te praten, om hem van wijze raad te voorzien, om hem te zegenen en om hem alvast te bedanken, want Leon waagt zijn leven voor de ander en dat is niet wat een ander vlug zou doen.

De gehele stoet van mechanische insekten landden op de tafel in de slaapkamer van Leons gekraakte pand. Leon kon alles door zijn vergrootglas zien. Alle deurtjes gingen open en vele minimensjes stapten uit de mechanische insekten. In de chaos van vele honderden minimensjes zag Leon langzaam een ordelijk patroon ontstaan. Er werd een rode loper uitgerold en langs die lopen gingen aan beide kanten van die loper 2 rijen van poortwachters staan. Er werden door 5 dames vele rozeblaadjes over de loper gestrooid en daarachter volgde het begin van de stoet. Op kop van de stoet liepen de poortwachters van koning Urdul, zij liepen heel erg statig en gooiden de benen heel hoog omhoog op de maat van het slagwerkorkest dat ook deel uitmaakte van de stoet. Vele minimensjes namen deel aan de stoet en daar kwam koning Urdul, hij werd in zijn troon gedragen door 8 personen. De acht minimensjes die koning Urdul tilden stopten aan het einde van de loper en zetten de troon met koning Urdul erin op de grond. De muziek hield op met spelen en koning Urdul leek wat te gaan zeggen.

Hij klom uit zijn troon en liep een eindje richting Leon en Leon zag dat hij heen en weer zwalkte, alsof hij dronken was. Nu sprak hij: “Dag Leon” en Leon maakte een diepe buigng en zei, dag majesteit. Koning Urdul sprak, jonge, nou niet zo serviel gaan buigen, die traditie is niet aan jou verbonden, omdat jij van een veel hogere orde bent als een simpele koning, zoals ik. Leon hoorde dat koning Urdul met een dubbele tong sprak, dus heeft hij zeker te diep in het glaasje gekeken. Koning Urdul sprak: “Wat een eer is dit voor mij om een heilige superheld als u te komen bezoeken.” De eer is geheel aan mij beste Urdul, zei Leon. Ik heb volledige vertrouwen in u beste Leon, u zal het van de zoon van de duivel gaan winnen en u zal Vega redden van de dwalende verwarring waarin Hij nu verkeerd. Ik hoop het, zei Leon, anders zal al het leven voorgoed worden uitgeroeid. We zullen je nu al belonen Leon, we kunnen je betalen met minigeld, maar dat is voor jou volstrekt waardeloos. We zullen je verrijken met een geniaal idee dat je kan gebruiken in je reuzenmensen wereld om er vele miljarden euro’s mee winst te maken. Het gaat mij niet om het geld zei Leon, maar als ik anderen erbij kan helpen, dan heeft dat idee weldegelijk genoeg waarde. En dat is zo, zei Urdul, je zal er velen mee redden. Oké dan vertel het me maar. Wij hebben het idee genoemd naar jou Leon, omdat men toen al wist dat jij als uitverkorene het gevecht met de zoon van de duivel zal aan moeten gaan. Het idee is het Leonisme, ik zal het uitleggen. Het idee betreft een nieuwe vorm van economie. Jullie huidige systeem, de markteconomie, zal de mist in gaan en waarom?

De huidige economie van jullie reuzemensen kent branches met daarin verschillende concurenten die allen de beste marktpositie willen veroveren. Dat kunnen ze meest effectief doen door prijzen te verlagen, immers heeft de concurent de laagste prijs, dan zal het merendeel van de consumenten bij de concurent gaan winkelen. Maar hoe lager de prijzen, des te minder blijft er over om de arbeiders van een acceptabel loon te voorzien. Is het dan niet veel slimmer om de fabriek van de onderneming in een derde wereldland te plaatsen? Dan worden de arbeiders goedkoper en dan kan de onderneming de prijs van het product nog verder laten zakken, zodat deze onderneming de laagste prijs heeft ten opzichte van alle concurenten. Dus zal deze onderneming het allergrootste marktaandeel hebben, want de consument wil alleen van deze onderneming kopen degene met de laagste prijs… De concurenten zullen moeten volgen en zullen ook naar het buitenland vertekken. Zullen de transportkosten niet stijgen als de onderneming hier ver vandaann in de derde wereld wordt gebouwd? Nee, want betrokken ondernemers kunnen nu ook goedkoper transport uit de derde wereld in de arm nemen.

Je ziet het nu al in Spanje daar is de werkloosheid hoog, omdat het een peulenschil is om zich als Spaans bedrijf te vestigen in het arme Afrika, dat vlakbij ligt, waar de loonkosten laag zijn en men dus een lagere verkoopprijs aan het product kan geven. Zij kunnen dan de laagste prijs bepalen, zodat zij de beste marktpositie kunnen bezetten. Nu moeten de concurenten dat bepaalde bedrijf volgen, om nog enigszins te kunnen concurenen met de onderneming met de laagste prijs en zo gaan alle bedrijven in Spanje naar het naburige Afrika, waar de loonkosten zeer laag zijn… De westerse economie zal ernstig verslappen, de werke-loosheid zal stijgen en de economie van de derde wereld zal alleen maar groeien en groeien… De enige beste zet die jullie als reuzenmensen kunnen is de invoering van het Leonisme en vergis je niet, het Leonisme is bij ons minimensjes een gigantisch succes gebleken. Arme delen in ons mini-rijk werden in een klap even rijk als de rijkere delen van onze miniwereld. En zo kreeg rechtvaardigheid een nieuwe klank en betekenis allemaal ten goede voor hen die zich willen beroepen op rechtvaardigheid, maar niet gehoord worden en dat zijn de allerarmsten. Het Leonisme kan jullie reuzen wereld in één klap rijk maken, zo rijk als jullie rijke westen en ik zal nu uitleggen wat Leonisme is…

Economie

Koning Urdul begon te vertellen… Ieder systeem heeft een logische werking en zo ook het economische systeem. Het economische systeem kan met enkele regels en aanpassin-gen wereldwijde armoedeproblematiek zeer grondig aan-pakken. Wij bedachten een nieuwe economie die met regels en wetten het gehele armoedeprobleem wereldwijd kan oplossen en wij noemden die economie het Leonisme. Met enkele simpele regels en wetten aan de huidige economie zal die huidige economie veranderen in een super economie. Wat Leonisme inhoudt zal ik later vertellen, vertelde koning Urdul.

Het economische systeem omvat eigenlijk niet meer dan alleen geldstromen. De geldstromen eindigen altijd in de zakken van de toch al rijke miljonairs die de bedrijven en winkels bezitten. Economie betekent eigenlijk gewoon geldstromen. Als je de wegen van die geldstromen ziet, dan heb je de economie begrepen. En met wegen bedoel ik het traject of de route van het geld in diens stroom. Belangrijk om te weten is waar komt het geld vandaan en waar stroomt het geld naartoe. Waar naartoe is gemakkelijk, dat zijn de miljonairs waar het geld en diens geldstroom eindigt. Zij bezitten immers de bedrijven, waar de consument van koopt. De miljonairs worden alsmaar rijker en zullen over honderden jaren misschien evenveel geld hebben als de staat van Nederland. Als dat niet zo is dan zullen ze daar wel heel dichtbij komen en zullen ze zeker dat niveau bereiken en overschrijden, als men gewoon lang genoeg wacht. Immers miljonairs blijven eeuwig geld ontvangen als het eindpunt van de geldstromen. De start van de geldstroom is altijd de overheid die meer geld drukt. Dat geld moet in omloop worden gebracht en het geld zal op weg gaan naar de miljonairs. Als die geldstroom eenmaal de miljonairs heeft bereikt, dan zal dat geld eeuwig in bezit blijven van die miljonairs. Dan is de geldstroom gestopt en zal dat geld nooit meer door de miljonair worden uitgegeven. De miljonairs bewaren hun geld en worden rijker en als ze rijker worden, dan verliest de samenleving dat geld, omdat dat geld uit de circulatie der geldstromen wordt gehaald door de miljonairs. Geleidelijk verliest de samenleving geld uit de geldomloop, want alle miljonairs slokken het op en dan moet de overheid opnieuw besluiten om meer geld te drukken en dat in omloop te brengen.

De geschiedenis van het papieren geld

Ik ga je nu wat vetellen over de geschiedenis van het papieren geld, zei koning Urdul… Velen denken dat ons papiergeld enkel waardevol is, omdat er een hoeveelheid goud tegenover staat. Geld is dus goud waard. Papiergeld heeft geen waarde stelt men, maar alleen omdat het in te wisselen is in goud heeft het weldegelijk waarde vindt men. Papieren geld wordt waardeloos geacht, omdat het papier en de inkt beide materialen zijn die niets waard zijn. Papier en inkt zijn waardeloos, maar omdat men tegen dat bedrukte papiertje een hoeveelheid goud kan ruilen, wordt het papierengeld toch waardevol geacht. Ik zal nu even een stukje in jullie verleden duiken. Jullie Nederlandse bank is de enige bank die in bezit was van de gehele goudvoorraad van Nederland. Daar kon iedereen naartoe gaan om zijn geldbiljetten te wisselen in goud. Maar als iedereen dat tegelijkertijd gaat doen, dan zal de goudvoorraad in verhouding tot de nationale bankbiljetten-voorraad vele malen kleiner zijn en zal er meer papiergeld zijn dan goud. Iedereen die na de massale geld/goudruil nog bankbiljetten bezit is arm, want zij hebben alleen bedrukt papier en geen goud en bedrukt papier heeft geen enkele waarde en het goud wel. Goud is het enige dat geldt, stelt men thans nog steeds.

Om te begrijpen dat papiergeld alleen waarde is toegekend, omdat het in te wisselen is in goud, moeten we eerst even de geschiedenis van het papieren geld nagaan. Toen men in de middeleeuwen nog geen papieren geld had, betaalde men alleen met goud. Sommigen hadden veel goud in huis en wilden dat liever veilig bewaren. De eerste die op het idee kwam om een zwaar beveiligde ruimte met een kluis erin te gaan bouwen, om het goud van de mensen in veiligheid te kunnen bewaren, was een rijk man. Waarom was die allereerste bankier zeer succesvol? Ga ik nu vertellen, sprak koning Urdul… Wanneer men een hoeveelheid goud in de kluis van de eerste bankier had gelegd, kreeg men een officieel briefje of perkament, met daarop het bedrag van het tegoed aan goud. Het briefje deed de bankierpionier gewoon drukken met zijn drukpers. De eerste banken bleken een groot succes, want iedereen ging hun goud op de bank zetten. Iedereen kreeg geldbriefjes en langzamerhand verdween het goud als ruilmiddel uit de omloop en werd er in plaats van goud, met die geldbriefjes betaald. Men begon dus in plaats van met goud te betalen met die geldbriefjes en het eerste papieren geld was geboren. En nu blijkt het dus, dat het een heel verstandige keuze zou zijn geweest om die eerste bank te beginnen, want nu kunnen die banken zoveel geldbriefjes drukken als ze willen om er goederen of anders mee te kopen. Die eerste geldbriefjes waren het eerste papieren geld. Het briefje had alleen waarde, omdat het tegen goud te ruilen is. Nu nog steeds ruilt men met zulk soort geldbriefjes, maar nu zijn al die geldbriefjes echte volwassen en haast onvervalsbare papieren biljetten geworden. Nog steeds net zoals vroeger geeft men alleen waarde aan het goud en niet aan het bedrukte geldbriefje of nu eigenlijk bedrukte bankbiljet.

Wat doet een Leonistische economie veranderen aan het fenomeen papiergeld, sprak koning Urdul? Het Leonisme geeft ook papiergeld een waarde en wel de waarde welke erop gedrukt staat. Als met de gehele wereldbevolking wordt afgesproken dat papiergeld waardevol is gelijk aan het bedrag dat erop gedrukt is, dan is het gelukt om waarde toe te kennen aan papiergeld, want heel simpel, het is afgesproken. Neem dit voorbeeld, dat laat inzien dat wereldwijde afspraken heel nuttig gebruikt kunnen worden, namelijk: Men spreekt met iedereen op aarde af dat goud niks meer waard is. Als het dan afgesproken is dat goud geen waarde heeft, dan wil niemand nog goud hebben, want afgesproken is dat het niets meer waard is. Belangrijk is dat met het onderlinge afspraken regels worden gegeven aan het spel der economie. Spreekt men wereldwijd af dat papiergeld waard is aan welk bedrag erop gedrukt staat, dan is het overal ter wereld waardevol. Afspraken dus kunnen het papieren geld waarde geven en zo kan men spelregels afspreken om een geheel revolutionaire economie als het Leonisme te doen slagen.

Wat is dat plan dan, zei koning Urdul? Dat is een nieuwe vorm van economie die feilloos draait, waarbij de gehele 3^de en 2^de wereld zodanig worden gered, dat ze direct even rijk zullen worden als de rijke westerse wereld. Het maken van wereldwijde afspraken maken van het Leonisme een economie welke de meest efficiënte economie is die men kan bedenken. Spelregels dus die men wereldwijd moet gaan afspreken om het spel der economie, in dit geval het Leonisme, feilloos te laten draaien. Welke spelregels moet men afspreken om het Leonisme te laten zegevieren? Dat zal ik nu uitleggen.

Leonisme in het kort

1. Alle landen ter wereld moeten samensmelten en een enkel wereldland vormen

2. Een leider moet gekozen worden die over de gehele wereld regeert

3. Men moet een munt drukken als betaalmiddel voor de gehele wereld

4. Dan moeten prijzen en lonen voor altijd bevroren worden en vastgepind worden op een acceptabele hoogte en dat is nodig om te voorkomen dat het Leonistische systeem faalt. Bij punt 5 wordt duide-lijk, waarom prijzen en lonen vastgepind moeten worden.

5. De wereldstaat moet oneindig rijk worden gemaakt, hoe? Dat kan, omdat de wereldstaat nu geld kan drukken zoveel ze willen, zonder dat prijzen zullen stijgen, want die zijn vastgepind. De prijzen kunnen niet stijgen, dus kan er geen inflatie ontstaan. Dus de staat kan geld drukken, zoveel die wil, zodat de staat oneindig rijk is.

6. De wereldstaat moet een hele hechte club van huidige ondernemers of miljonairs selecteren om ze te beëdigen als staatsmiljonairs en de overheid zal alleen die hechte club van staatsmiljonairs tegen betaling de opdracht geven om hun bedrijven wereldwijd uit te breiden om zo wereldwijd werk-gelegenheid te creëren.

7. De wereldstaat is in bezit van alle soorten grondstoffen en alle mogelijke industrieën, om die grondstoffen te verwerken tot eindproducten.

8. Nu is het Leonisme geboren. De wereldstaat is oneindig rijk, want ze kunnen geld drukken zoveel ze willen. De wereldstaat blijft de staats-miljonairs betalen om verder uit te breiden over de gehele wereld om werkgelegenheid te creëren. De wereldstaat blijft de staatsmiljonairs betalen, om de goederenmarkten zoveel mogelijk te verzadigen. De wereldstaat kan zijn staatsmiljonairs ook betalen om massaal te investeren in de derde wereld. Huizen, ziekenhuizen, scholen, weeshuizen etc. kunnen door de oneindig rijke wereldstaat betaald worden. De wereldstaat kan subsidies geven aan hen die te weinig verdienen. De wereldstaat kan wereldwijd iedereen voorzien van een uitkering. Maar de staatsmiljonairs mogen nimmer kapitalen weggeven aan derden, anders verliest de maatschappij belangrijke arbeiders, die nu ineens miljonair zijn geworden, omdat de staatsmiljonairs met geld lopen te strooien. Nee, zij MOETEN het geld voor zichzelf houden zonder ooit ook maar een dubbeltje weg te geven. De staatsmiljonairs zullen een gigantische rijkdom bijeenbrengen, maar wat is het verschil nu tussen 1.000.000.000.000.000 en 1.000.000.000.000.000.000.000.000.000? Genoeg is meer dan teveel toch? Het eerste bedrag hierboven van een miljoen miljard is toch al veel te veel, het is meer dan genoeg en daarmee moeten die staatsmiljonairs al tevreden zijn. Als ze dan een miljard miljard miljard hebben verdiend, dan hebben ze veel teveel en dat mogen ze niet weggeven. Het enige dat de staatsmiljonairs nodig hebben is eten en drinken, want ze zullen inmiddels verzadigd zijn aan luxe, waaraan ze ook weer geen geld meer aan hoeven te besteden, want ze hebben alles. Ze zullen maximaal 10 villa’s mogen bouwen, maar ze mogen nimmer iets van kapitaal of geld weggeven. Genoeg is meer dan teveel toch, ze moeten tevreden zijn. De wereldstaat en diens trouwe staatsmiljonairs kunnen alles, want zij regeren de economie.

Het plan

Wat is Leonisme?

Het Leonisme is formidabel in zijn eenvoud en doeltref-fend in zijn aanpak, vertelde koning Urdul. Het economische systeem is door ons minimensjes begrepen. Wij hebben allereerst in theorie een economisch systeem bedacht dat geld uit niks kan laten verschijnen. Dat geld kan men heel goed gebruiken om de derde wereld eens op te knappen. Geld komt uit niks en toch draait die economie, hoe dan?

Leons plan is het samensmelten van alle landen ter wereld tot een enkel wereldwijd land. De wereld zit vol grond-stoffen en die moeten we samen delen, de wereld is immers van iedereen. Waarom zijn die grondstoffen zo belangrijk? Grondstoffen hebben echte waarde, want dat worden nuttige producten. Leon bedacht het volgende.

Hoe moet ik uitleggen wat Leonisme is en hoe het werkt, stelde koning Urdul? Stel er is een enkel land en dat land heeft alle mogelijke bestaande grondstoffen. Dat land moet dan ook alle grondstof verwerkende technologieën en industrieën bezitten. Dus dat land heeft alle industrieën naar Westerse standaarden en heeft te beschikken over alle mogelijke grondstoffen. Dan kan dat land onafhankelijk worden van alle andere landen, want dat land kan zelf alle mogelijke producten maken, immers ze bezitten alle industrieën en grondstoffen.

Dan hoeven ze niets meer te importeren. Dan hebben ze niets meer met het buitenland te maken. Dit land is perfect om een nieuwe Leonistische economie op toe te passen, want twee belangrijke vereisten bezit het land. Die vereisten zijn nogmaals dat het land alle mogelijke grondstoffen bezit en alle mogelijke industrieën.

Ik ben nog niet klaar er moet nog meer veranderen om het Leonisme tot stand te brengen. Wat is verder belangrijk? Dat is dat de overheid oneindig rijk gemaakt moet worden, dus dat ze zoveel geld kunnen drukken als ze willen. Dan moeten prijzen en lonen voor eeuwig op een acceptabele hoogte worden vastgepind. Prijzen namelijk in het huidig markteconomisch systeem kunnen stijgen en dat is wat de winkeliers zullen doen als de overheid meer geld drukt en in omloop brengt. Als prijzen stijgen dan wordt geld minder waard, want voor dezelfde hoeveelheid geld kan men, na de prijsstijging minder goederen kopen als voor de prijsstijging. Dus de overheid kan wel meer geld gaan drukken, maar als de winkeliers telkens hun prijzen verhogen, dan heeft geld bijdrukken nog geen zin.

Wij minimensjes bedachten heel simpel dat als men de prijzen en lonen doet bevriezen en ze op een acceptabele hoogte vastpinnen dat de overheid wel zoveel geld kan drukken als ze willen en dat ze dan wel oneindig rijk zijn. Een dokter blijft wel meer verdienen dan een bouwvakker, maar niet veel. Prijzen en lonen vastpinnen dus, dat is een goede stap in de juiste richting om een Leonistische economie bijna compleet te maken. Dus een tweede vereiste om een Leonistische economie te kunnen voeren is dat men lonen en prijzen vastpint. De prijzen en lonen blijven eeuwig bevroren en kunnen niet verhoogd worden, dus de overheid kan meer geld drukken, zonder dat hebberige winkeliers hun prijzen kunnen verhogen. Belastingen zijn niet meer nodig als de overheid beschikt over een oneindige voorraad geld. Ze kunnen immers zelf geld bijdrukken zoveel ze willen. Het systeem is nu compleet. De drie vereisten om het Leonistische systeem te laten draaien zijn:

1. Het land moet in het bezit zijn van alle grond-stoffen en industrieën.

2. Het tweede punt is dat de overheid de prijzen en lonen moet bevriezen.

3. Het derde punt is dat de overheid zoveel geld kan drukken als nodig is, de overheid is oneindig rijk.

Belangrijk is dat de overheid kiest voor staatsmiljonairs. Belangrijke bedrijven moeten tot staatsbedrijf worden beëdigd. De overheid kan die bedrijven rechtstreeks gigantische bedragen schenken om gigantische projecten te financieren. Het geld dat de overheid aan die staatsbed-rijven betaald zal eeuwig in het bezit blijven van die staatsmiljonair, want weet u nog, iedere geldstroom eindigt in de zakken van de (staats)miljonairs. De rest van de bevolking blijft even rijk en zal gewoon moeten blijven werken. En de werkende bevolking laat de economie draaien als een vlekkeloos systeem dat zich een weg door de eeuwigheid zal gaan banen.

De staatsmiljonairs zullen een gigantische rijkdom bijeenbrengen, maar wat is het verschil nu tussen 1.000.000.000 en 1.000.000.000.000.000.000.000.000.000? Genoeg is meer dan teveel toch? Het eerste bedrag hierboven van een miljard is toch al veel te veel, het is meer dan genoeg en daarmee moeten die staatsmiljonairs al tevreden zijn. Als ze dan een miljard miljard miljard hebben verdiend, dan hebben ze veel teveel en dat mogen ze niet weggeven. Immers, als ze de arbeiders zullen verrijken, dan zal de economie diens arbeiders verliezen, want die zijn nu miljonair geworden en zullen met vervroegd pensioen gaan. Je ziet het Leon, de staatsmiljonairs mogen nimmer geld weggeven. Het enige dat die staatsmiljonairs nodig hebben is eten en drinken. Ze zullen inmiddels verzadigd zijn aan luxe, waaraan ze ook weer geen geld aan hoeven te besteden, want ze hebben alles. Ze zullen maximaal 10 villa’s wereldwijd mogen bouwen, maar ze mogen nimmer iets van kapitaal of geld weggeven. Genoeg is meer dan teveel toch, ze moeten tevreden zijn. Niets zal nog fout gaan. Het Leonisme is een wonder, vertelde koning Urdul.

Het Leonisme op wereldschaal

Zo zagen wij de gehele wereld als een enkel land, waar alle landen moeten samensmelten en samen kunnen ze dan een nieuwe wereldwijde Leonistische economie beginnen, vertelde koning Urdul. Er moet een wereldleider gekozen worden die in het beheer is van een geldmachine en die oneindige hoeveelheden geld kan drukken, die dus oneindig rijk is. De gehele wereld bevat alle grondstoffen en alle industrieën en dat zijn de voorwaarden om een Leonistisch systeem op te kunnen zetten en om het te laten werken. Een nieuwe wereldmunt moet gemaakt worden en laten we die voor het gemak de Leon noemen. De wereldstaat moet dan meteen heel veel geld drukken en heel fors gaan investeren en de ondernemingen van de staatsmiljonairs laten uitbreiden over de gehele wereld. De staat betaald vele miljarden aan de staatsmiljonairs en die breiden zich uit over de gehele wereld, zodat er overal ter wereld telkens meer werkgelegenheid zal ontstaan. De staat moet ook gigantische bedragen betalen om te investeren in de derde en tweede wereld. Nu draait de Leonistische economie pas een beetje zoals het moet gaan. Mensen overal ter wereld kunnen uitkeringen krijgen indien ze niet werken. Overal ter wereld worden de prijzen en lonen vastgepind. Afrika krijgt irrigatiesystemen, tractoren en landbouwmachines. Kinderen die zwerven krijgen onderdak en dat overal ter wereld.

En koning Urdul vertelde verder en begon te vertellen over een superland. Hij begon te vertellen: “Ook een goed plan is om Amerika en het Afrikaanse continent samen te laten komen, zodat het één groot land vormt. Dan hebben alle hongerige Afrikaanse burgers het eten van Amerika en heeft Amerika alle grondstoffen uit het Afrikaanse continent. Dat land zal een superland zijn, het zal heel rijk worden en zal domineren in de wereld. Delen van Afrika kunnen zelfs hun eigen steden bouwen op het Amerikaanse grondgebied. Misschien is er zelfs plaats voor geheel Afrika op Amerikaans grondgebied. Het voordeel dat men dan creëert is dat de Afrikanen nu al beschikken over alle benodigde infrastructuur van het Amerikaanse continent, ze moeten alleen nog hun steden bouwen in Amerika. Help de arme mensen op deze Aarde toch.”

Oorlog is een verschrikkelijke traditie

Maar de reuzenmensen wereld stuit op een probleem, vertelde koning Urdul, namelijk hoe krijgt men alle landen samen? Sommige landen voeren oorlogen, ach ach, wat zijn jullie nog dom en primitief en allen met een behoorlijke gretige hebzucht. Het zijn politici die oorlogen voeren en dat is vervelend. Kunnen we de oorlogsspelregels niet gaan veranderen? Er zijn al enkele spelregels aan oorlogsvoering gegeven, zo zijn chemische wapens, de vlammenwerper en gifgassen al afgeschaft. Men zou niet meer mogen sterven door vuur, gifgas of een chemisch wapen stelt de spelregel. Als er nu al kleinschalig regels worden gegeven aan oorlogsvoering dan zeg ik: “Maakt u een allerbelangrijkste regel dat er tijdens een oorlog nog niet een enkeling zal sterven door geweld.” Dus gewoon een vuistregel maken die zegt, wel vechten, maar geen doden, zoals een vuistgevecht tussen de twee ruziënde leiders. Oorlogen zonder slachtoffers, een idee, eigenlijk een zeer goed idee. Vraag ieder mens afzonderlijk of ze willen kiezen voor een oorlog met doden, of zonder doden en ieder mens zal kiezen voor een oorlog zonder doden en zo ook degenen die bepalen welke spelregels er aan een oorlog moeten worden verbonden, niemand wil doden. We behoren tenslotte toch tot een nette en vriendelijke, hoog-beschaafde, moderne samenleving, met een zuiver geweten. Vraag het degenen die de spelregels aan oorlogen geven en zij zullen beslissen, zoals ieder normaal mens, dat ze geen slachtoffers willen maken, want wie wil dat toch op zijn geweten hebben? Een andere manier om geschillen tussen twee ruziënde partijen op te lossen is om een onafhanke-lijke internationale rechtbank op te richten die die geschillen oplost via rechtspraak.

Nou moet jij Leon, als je de duivel hebt verslagen, een politieke partij oprichten op internationaal niveau. Die partij moet gaan heten de Partij voor de Internationale Nationalen en het Democratische Appel oftewel de PINDA. Laten we die bekrompen landjespolitiek vergeten. Jij, Leon moet zeggen: “Wij willen de wereld helpen en niet ons eigen gretige rijke landje.” “Wij zijn al geholpen nu nog de weeskinderen over de hele wereld die tellen ook mee.” “Samen bezitten jullie een wereld en samen moeten we delen.” “Grondstoffen dus moeten jullie verdelen, als zowel de industrieën.” De wereld mag stemmen en vergeet niet de derde en tweede wereld te laten meestemmen. Jullie kunnen de derde wereld toch niet blijven verloochenen. Het plan is gereed, wanneer is de mensheid gereed en wanneer voeren jullie het plan in? Het Leonisme is nu nog een droom, maar maak die droom waar en laat ze op jou partij stemmen: “De pinda”, het is allemaal peanuts toch? En dat allemaal moet je goed in je oren knopen Leon en je bent zo’n dikke gretige 3.000.000.000 euro rijker, zei koning Urdul. Dat ga ik verdomme doen smoezelde Leon, mooi man. Dat was een gift van mij aan jou Leon en doe er wat mee, sprak koning Urdul. Dat zal ik zeker doen, maar pas na 21-12-2012.

Koning Urdul werd een stukje witte chocolade gegeven en een druppel koffie en hij smulde en dronk met een rietje. Heb je niet wat sterkers riep koning Urdul? Heeft u niet al teveel gedronken, koning Urdul, vroeg Leon? Ik drink altijd teveel jonge en zeker als de spanning als een mes door me heen gaat, dat ervaar ik nu door het naderende spektakel op 21-12-2012. Leon pakte een fles whisky uit zijn rugzak en legde een druppel whisky op zijn tafel en koning Urdul nam slok na slok door het rietje dat hij altijd bij zich draagt. Het duurde niet lang voordat koning Urdul weer zo zat als een aap was en zijn gehele maaltijd begon uit te kotsen. Ik voel mezelf niet zo goed sprak koning Urdul, hij stond te wankelen op zijn benen en begon met zijn hoofd te schudden om zichzelf te ontnuchteren. Plots verstapte koning Urdul zich en moest hij zijn evenwicht terugvinden door een paar stapjes opzij te zetten, maar plots… daar ging hij en hij viel van de tafel de diepte in. Leon ving hem op tijd op en zette hem weer op de tafel. Kijk toch uit lachte Leon en koning Urdul bedankte Leon. Mijn dankbaarheid naar jou toe Leon kan ik niet in woorden beschrijven. Koning Urdul begon erbij te huilen en zij: “Mensen zoals jij zijn er maar weinig. Mensen als jij zijn het waard om voor te sterven”. Koning Urdul jankte nu als een baby en zei: “Dit zal ik verdomme nooit vergeten, wat ben ik vereerd met dit bezoek aan jou Leon”. Niet alleen redde jij vandaag mijn leven door me op te vangen, zei hij, maar ook ga jij je leven wagen voor de gehele aardse bevolking, met inzet van je eigen leven. Jij bent het soort mens waarvoor ik wil sterven, snikte koning Urdul. Nou is het wel genoeg Urdul, sprak Leon, ge bent zo zat als een aap en ge bent slap aan het zeveren terwijl ge staat te janken als een klein kind, kom, gaat naar huis en probeert wat te ontnuchteren. Hij begon Leon weer te bedanken voor zijn gastvrijheid en hij sprak Leon met bewondering toe hoe dapper het was van Leon om op leven en dood de strijd aan te gaan met zo’n supermacht als de zoon van de duivel. Mijn weledele dank is voor jou Leon. Ik kan mijn dankbaarheid niet uiten, het is niet in woorden te beschrijven. Het deert me niet zozeer dat mijn leven op het spel staat, maar het deert me weldegelijk dat onze Vega, vele honderden miljarden minimensjes en 7 miljard reuzenmensenlevens op het spel staan.

De wereld is je nu al dankbaar Leon. We hadden geen betere uitverkorene kunnen vinden als jij bent Leon. Hersenen, spierkracht en snelheid, jouw drie sterkste punten die je tot in de uitersten moet gaan inzetten tegen een supermacht, de zoon van de duivel. Zet hem op Leon, mijn dank is niet te uiten, dag Leon en hopelijk spreek ik je weer op 22-12-2012 als de strijd voorbij is en door jou gewonnen is. Dag koning Urdul, het was een eer om u te mogen ontvangen als gast, zei Leon. Nee, nee, de eer is geheel aan mij, sliste koning Urdul met een dubbele tong. En hij stapte weer in zijn mechanische libelle en vloog terug naar de hoofdstad van zijn minirijk, zo’n 300 meter onder de grond ergens vlakbij. Urduldam is de naam van die stad. Leon ging weer even een dutje doen, want hij was nog wat moe en begon te dromen over oorlog.

Zinloze oorlogen

Zinloos die oorlog. Ik heb gedroomd. Het was oorlog. In mijn droom kwamen we aan bij de loopgraven waarin de vijand lag. We hadden de vlammenwerper meegenomen als versnapering voor de vijand. Langzaam slopen we naar de vijand in het schemerende avondlicht. Ze konden ons nog niet zien. We scheten in onze broeken van de schrik. Veel beter zou zijn een vakantie op Aruba. Het is een levens-gevaarlijk initiatief om de vijand binnen het vuurbereik van een vlammenwerper te krijgen, maar dat maakt niet uit het gaat wel lukken en wij moeten ook ons steentje bijdragen aan de oorlog. Daarom gaan we nu op eigen initiatief op strooptocht om lekker een paar Duitsers in de fik te zetten. In het leger was ons getraind om te doden zonder enige vorm van genade en ons was geleerd om elkaar met geheime coderingen aan te spreken. We wisten deze vlammenwerper bereikt enkel een afstand van ongeveer 20 meter en we hadden 3 stuks aan vijandelijke soldaten in de loopgraven gespot op een afstand van 30 meter, dus we moesten nog iets dichterbij gebaarde ik. En eindelijk, de vijand lag binnen vuurbereik.

We bleven met ingehouden adem wachten en roerloos bleven we liggen, wachtend op een goed moment om te vuren. Het beste is natuurlijk als ze alle drie bij elkaar in de buurt zitten dan hebben we drie vliegen in 1 klap, we zullen ze lekker roosteren. En daar wachten we op. Spannend was het zeker en de minuten leken wel uren. De angst om gezien te worden en toevallig een kogel tussen de ogen te krijgen is natuurlijk ook heel groot. Het is een levensgevaarlijk risico dat de beide soldaten namen. Beter zou toch zijn een vakantie op Aruba. En na enkele minuten te hebben gewacht kregen we te horen dat een enkeling de andere twee naar zich toe riep. Schnell, schnell riep de Duitser en we wisten nu komen beide drie bij elkaar en nu is het moment daar om ze alle drie in 1 keer te roosteren. We wachtten, wachtten en gas erop riep ik en mijn kameraad opende de vlammenwerper en een straal van brandend vloeistof sloeg neer in de loopgraven. Luidkeels liet ik mijn oorlogsgeschreeuw galmen in de vallei des doods. Mijn oorlogsgezicht deed zich ook niet ontbreken en stond op kwaadaardig en haat en met een tevreden glimlach bekeek ik de slachtpartij. Direct hoorden we afgrijselijk geschreeuw en de vijand probeerde al brandend de loopgraaf uit te rennen en daar nam ik ze op de korrel met mijn geweer. Ik legde aan, had hem in het vizier, maar moest een stukje voor hem richten, want hij rende als een hazewind, zodat hij door de vuurlijn zou moeten lopen. Ik wachtte een fractie en ja zijn achterhoofd kwam in het vizier. Ik aarzelde niet en haalde de trekker over. De eerste dode Duitser wist niet eens wat hem overkwam hem raakte ik recht op zijn achterhoofd en schoot zijn halve kop van zijn romp. Een ander kwam recht op ons afgerend. Hij stond helemaal in de fik en zijn gezicht sprak duidelijk alleen van pijn en angst en zijn schreeuwen was het lied van de dood. Heel snelle bewegingen deden het vuur niet doven. Hij zakte ineen en maakte een knieval en begon weer heftig te bewegen. Die had beter danser kunnen worden zeiden we tegen elkaar, we lachten en zagen hoe de brandende soldaat het eeuwige zwijgen werd opgelegd. Plots zagen we de derde vijan-delijke soldaat die zijn geweer verloren had in de chaos en die zich verschool achter een stelling. Ik zei, die kunnen we niet daar achterlaten, want als we vertrekken jaagt hij ons een kogel in de rug. We zijn niet boos op die vijandelijke soldaat, maar we zijn bang voor hem. Laten we hem toch maar een streek leveren zei ik, hij moet gewoon dood. Ik kan hem niet raken zei ik, want ik zie alleen zijn schoenen. Heb je nog een lekkernij? Nee, mijn handgranaten zijn op. Heb je nog wat anders lekkers? Al mijn munitie is op ik heb alleen de versnapering nog. Probeer dan met de versnapering eens boven de stelling te mikken, de brandende vloeistof zal de gehele stelling bedekken en zal hem levend doen verbranden. Geniaal, zei mijn kameraad, is een prima plan zei hij en opende het gas. We lieten ons oorlogsge-schreeuw weer galmen door de vallei des doods. En ja hoor de vijandelijke soldaat vloog in brand en begon ook als een idioot te dansen, we lachten weer en het werd zijn dood.

Opeens zagen we tientallen Duitsers de loopgraafbunkers uitrennen recht in de val van mij en mijn kameraad. Ik zei, dit is belangrijk erg belangrijk, wachten met vuren. Ik telde drie seconden, nog wachten met vuren zei ik en ik wachtte weer 3 seconden, wachten zei ik, wachtuuh, nu nog wachtuuuh en ik riep GAS erop met die VLAM en BAKKEN MAAR en ik liet mijn oorlogsgebrul wederom bulderen in de vallei des doods. We troffen vele Duitse soldaten met de brandende vloeistof. Daar.. kijk daar bewegen er nog een hoop, vlug, vlug bakken daar. Kijk daar.. daar beweegt ook nog wat, vlug, vlug bakken daar. En ook daar vlug, vlug daar beweegt nog wat kom op bakken jonge. En wel 30 tot 40 Duitse soldaten stond al dansend te schreeuwen in een harmonie van strelende pijnen. Hemel en hel werden wakker geschreeuwd. We pisten in onze broeken van het lachen. Alle Duitsers stierven en we hadden onze taak verricht, onze plicht was weer vervuld. Ik kan niet wachten om dit later aan mijn kleinkinderen te vertellen. Ja man ik ook. We liepen de loopgraven in en gingen zitten. We pakten beide een Duits biertje die in de loopgravenbunkers lagen. Uit verveling begonnen we op vliegende vogels te schieten en ik begon er al aardig goed in te worden, maar na zo’n 30 minuten te hebben geschoten waren we beide zo flauw geworden dat we besloten om effe te gaan zitten. Zo effe uitrusten jonge met een fris biertje.

Ik mis mijn wijf zo, zei ik. Wil je de foto van mijn vriendin eens zien? Ja man, laat eens zien. Krijg nou toch de pest, das mijn wijf man Wilma. Wat zeg jij daar nou mafkees, hoe weet jij dat ze Wilma heet. Krijg de hoere tyfus kwallekanker jij, dat is mijn vriendin jonge. Kijk hier dan mijn naaktfoto’s van mijn Wilma. Krijg toch de pestflikkers jonge dat is mijn vriendin. Beide soldaten begonnen een gevecht op leven en dood. Over en weer vielen klappen. Ik krabde mijn kameraad een oog uit en vertrappelde dat onder mijn hak en zei, ik hoop dat ik oe blind maak vuile smiecht. En hij sloeg met een bajonet mijn oren er af, wie niet horen wil moet voelen riep hij vieze kakkerlak. Vuile luis ik maak oe kapot en ze renden de loopgraaf uit en keken voor zich en zagen wel een duizendtal soldaten staan van het Duitse leger dat begon te schateren van het lachen toen ze ons zagen. Rennen nou zeiden we tegen elkaar en we renden. Het leger rende achter ons aan. Ze halen ons in zei ik, we moeten harder rennen, maar ik kan niet harder. Plots zagen we een tank staan met open luik, er zat niemand in. Het is een tijgertank van de Nazi’s zei ik die gaat veel sneller dan onze achtervolgers, laten we instappen en wegwezen.

We stapten in en startten de tank. Mooi hij doet het, vlug weg hier nu. Nee man, we hebben een plicht jonge, we moeten de aanval in, we moeten moorden voor ons land jonge, we zijn elitesoldaten jonge, best of the best en we willen een leuke medaille verdienen natuurlijk. In deze tank kunnen zij toch niks beginnen, we zijn veilig binnen dit pantser. Schieten met dat kanon en die mitrailleurs die Duitsers moeten dood. En we begonnen te schieten. Tientallen Duitsers werden dodelijk geraakt en we schreeuwden beide het volkslied van ons Nationaal Nederland. We hadden de grootste lol, maar ineens was de munitie op. Nu gas geven met die tank en weg hier zei ik, we moeten vluchten. Nee man ik heb een beter idee, ga maar richting die Duitsers en rijdt er nog maar een paar plat, ik ben gewoon benieuwd of jou dat lukt. Goed idee man, briljant initiatief. Dat gaat mij wel lukken ja, althans ik hoop het wel natuurlijk, maar ze zullen wegspringen als ze ons zien naderen. Niks mooier dan een dooie Duitser jonge, we gaan ervoor. Oké dan op goed geluk dan, gas op die plank. En ja hoor we wisten er nog een paar dodelijk plat te rijden. Wacht er leeft er nog eentje, als je hem in zijn achteruit zet kun je hem platwalsen, vlug, vlug hij staat al op zet hem nou in zijn achteruit. En hij zette hem in zijn achteruit en ze reden de ongelukkige Duitser plat. Dat zal hem leren zei ik tegen mijn kameraad. En we reden verder, we moeten naar huis jonge laat die rest maar leven, vluchten nu. Gas erop naar huis nu. Maar ineens sloeg de motor af. Kut man de benzine is op en die vieze rot Duitsers bevinden zich op nog geen 10 meter afstand. Wat moeten we nu doen? Goeie vraag ja, ik begin het toch wel een beetje benauwd te krijgen. We kunnen niet blijven, want zodra die Duitsers door hebben dat we niet meer verder kunnen rijden en zodra ze weten dat onze munitie op is, zullen zij heel simpel een handgranaat door het luikje gooien en boem we zijn dood. Mooie kutzooi we zitten in de val.

Mooie KUTZOOI riepen we samen in koor en het zweet brak ons uit. Waarom ben ik toch soldaat geworden, dit is niet leuk meer zei ik. Nee man, nu hebben we echt een probleem. Nooit geweten dat er zo’n gigantisch kutgroot probleem bestond als dit probleem en ik zit er midden in wat een pech jonge. Flinke, flinke, flinke, kutzooi schreeuwde ik. De Duitsers begonnen hun nationale volkslied te zingen en ik scheet in mijn broek. Mijn kameraad begon te kotsen en zei ik voel me niet goed jonge. De Duitsers begonnen te lachen en we wisten, nu zal het niet meer lang duren. Ja, daar komt er al eentje met een handgranaat. We begonnen te huilen als baby’s en we wisten, ons leven zit erop. Leon schrok wakker en dacht het was maar een droom. Men kan niet voorzichtig genoeg zijn in oorlogen. Het is gewoon beter om alles dood te maken het is een kwestie van overleven. Wat hebben de vijanden van elkaar nou gemeen? Ze hebben beide een opvoeding gehad en hebben geleerd altijd alleen het woord als wapen te gebruiken. Ze hebben beide geleerd dat ze nooit voor het leger moeten kiezen. Ze hebben een vriendin en zouden niets liever willen dan thuis te blijven bij hun liefje. Ze houden beide van mensen en kiezen niet voor vijanden. Stom dan toch om voor het leger te kiezen. Ze zijn gelukkig en toch zijn ze verplicht te vechten als ze soldaten zijn. Wie wil er nou bange mensen vermoorden als ze soldaten zijn, want ook de vijand is alleen maar bang en niet boos. Een gelukkig mens vecht niet graag. Een gelukkig mens is tevreden. Een gelukkig mens lacht de ander toe. Een gelukkig mens wordt minder snel boos. Een gelukkig mens begrijpt meer. Stom toch om voor het leger te kiezen. Niemand mag kiezen om aan te vallen en als iedereen dat doet, zullen er geen klappen of bommen meer vallen. Wie aanvalt is fout. Leon zou zeggen kiest voor het geluk en laat het leger achterwege.

Duivel ontwaakt

Leon droomde nu nog steeds in hetzelfde dutje een andere droom en wel een veel meer aangename droom. Hij droomde dat hij zojuist de loterij had gewonnen en die hoofdprijs bedraagde zo’n 100 miljoen euro. Hij had maar één lot en dat had hij gekregen van iemand die nog 1.000 euro moest betalen aan Leon, maar die helaas niet ging betalen, zei hij. Ik heb geen geld, maar hier heb ik alleen een lot en meer ga ik je niet geven, zei de bruut. Ga maar werken voor je geld Leon zei hij en nou opflikkeren. Hij gaf Leon dat lot en zei: “Hier heb je een lot, misschien win je wel de 100 miljoen toch?” En hij lachte, omdat hij Leon een vieze streek leverde. Leon dacht, wacht maar vieze sukkel, jou betaal ik nog wel een keer terug als ik een honkbalknuppel heb, dan zal ik je kop openslaan. Diezelfde avond won Leon de 100 miljoen en Leon wist, nu ga ik wraak nemen op die flikker die me niet wilde betalen.

Hij liep naar de friettent waar hij altijd zat en vrtelde hem dat hij 100 miljoen op zijn lot had gewonnen. Wat keek hij nou raar uit zijn ogen en moet je die smoel van hem eens zien. Je maakt een grapje zei hij en Leon zei nee, want hier heb ik al zo’n tienduizend in mijn hand en die zal ik nu eens effe aansteken en hij stak het geld aan en zei tegen de kwal: “dat was jou verdiende loon en wat ga je nu doen?” Geef me alsjeblieft de helft Leon, alsjeblieft, je hebt dat lot ook van mij toch? Nee zei Leon, mensen zoals jij verdienen dit soort geluk niet, ik zal voorgoed je karakter veranderen door je helemaal niets te geven. Leon stond op en liep naar huis. Thuis aangekomen ging Leon op de bank zitten en hij zette de televisie aan. Daar zag hij dat er doorbraak kon worden geleverd in het vinden van een geneesmiddel tegen bepaalde vormen van kanker, maar er is nog 100 miljoen euro nodig. Zo’n 30 kinderen konden gered worden als die 100 miljoen binnen zou zijn. Leon aarzelde geen ogenblik en stortte die 100 miljoen euro anoniem en had dus 30 kinderen gered en dat voelde heel goed. Leon kon weer lachen van binnen en dankte Vega. En ineens opende zich een visioen voor hem met daarin een silhouette van een gedaante waarachter een zalig mooi wit licht scheen. Dit is de stem van je geweten Leon, deze dag was de dag van je beproeving. Je bent een held en ook al was dit een droom, van jou weet ik dat je dit ook in het dagelijkse leven zou hebben gedaan. Ik ben trots op je en als je Vega tegenkomt, zeg hem dan dat het groene gras niet groener kan zijn dan de blauwe hemelen. En Leon besefte in zijn slaap dat dit de oplossing was van het raadsel waardoor Vega in dodelijke verwarring was geraakt.

Het was inmiddels precies 23:59 uur geworden, dus het dutje was nogal uit de hand gelopen. Leon schrok wakker en hij wist het, ik heb de oplossing van het raadsel dat Vega in verwarring houdt. Dat moet ik opschrijven en hij schreef de oplossing van het raadsel vluchtig op een papiertje en stopte dat in zijn zak. Meteen schrok Leon hevig, want hij had het papiertje net in zijn broekzak gestopt en hoorde direct daarna in de verte voetstappen op de houten plan-kenbodem van de gang en ze naderden gestaag de deur van zijn slaapkamer in het kraakpand en ze stopten voor zijn deur. Er viel een minuut stilte, wie is dat toch en waarom staat hij of zij stil, vroeg een angstige Leon zich af met een bonkend hart in de keel dat zowat op hol sloeg. Toen hoorde hij geklop, zes maal werd er geklopt en er werd lang gewacht. Wie is dat toch dacht Leon en riep met een angstige ondertoon in zijn stem: “Wie is daar?” Plots ging het kijkluikje open en scheen er licht door het kijkluikje, maar dat was vreemd, want deze deur heeft helemaal geen kijkluikje wist Leon en schrok hevig. Kom… kom… volg mij hoorde Leon de harde wind buiten fluiten. Wie is dat dan, dacht Leon, wie? Ik ben de dienaar van het kwaad, volg me en we zullen heersen. We zullen de oase van Vega bezetten, zonder dat we het met Vega hoeven te delen, want delen met Hem is het laatste wat ik wil. Kom, zei de wind nogmaals en Leon zei nee, begin ik niet aan, ik kies voor Vega en ik zal proberen hem te redden. Dwaas klonk een stem uit de leegte, jij onderdeurtje denkt mijn meester te kunnen kloppen? Duivels gelach liet hij mij horen dat langzaam verdween in de verte. Het kijkluikje ging weer dicht en de voetstappen gingen nu weg van de deur en verdwenen weer in de verte.

Leon deed meteen het licht aan en zag dat er inderdaad geen kijkluikje in de deur zat, was dat dan een nachtmerrie of een waakdroom? Slaap ik nog? Of was dit echt. Leons hartslag was nog heel erg hoog en hij bleef een hele tijd met licht aan helemaal ineen gekrompen op de bedrand zitten. Leon was bang en zal zeker deze nacht helemaal niet meer kunnen slapen, dacht hij, want dit is niet normaal meer en een nieuwe definitie is hem gegeven aan het woord schrikken. Hij dacht aan zijn vriendin Elice, zijn ouders, zijn broer zij zullen slachtoffer worden als de zoon van de duivel zal winnen, hij zal alle goede mensen ombrengen en ze eeuwig verdoemen. Ik moet vechten tegen dat wat net zijn spierballen liet zien. Hoe??

Ineens landde er een grote kraai in het raamkozijn en de kraai tikte met zijn snavel tegen het raam. Leon keek op en zag de kraai tegen het raam tikken. De kraai bleef tikken en bij Leon groeide het besef dat de kraai hem gebaarde om het raam te openen. En dat deed Leon dan ook, hij opende het raam en meteen toen Leon het raam had opengemaakt sprong de kraai naar binnen, hij keek Leon aan en sprak: “Ik ben hier om je te helpen”. Hoe kan jij verdomme spreken, vroeg een geschrokken Leon? Ik ben een heel slecht mens geweest Leon, sprak de kraai en God heeft een kraai van me gemaakt om me te laten voelen wat het is om te lijden. Ik was verdomme Adolf Hitler.. Krijg toch de ziektes zeg, sprak Leon… Hitler??? Jazeker, zei de kraai en daar ben ik niet trots op. Ook Jozef Stalin, Pol Pot en alle andere massa-misdadigers, zoals ik zijn veranderd in vogels. Ik zie Pol bijna dagelijks, hij is nu een struisvogel en hij wordt gevangen gehouden hier vlakbij in een kinder-boerderij. Met die Stalin heb ik regelmatig problemen, hij is veranderd in een slechtvalk en komt mij regelmatig de veren uit de staart pikken, omdat hij mij nog steeds de schuld geeft voor zijn eigen misdaden. Ik zou hem in negatieve zin hebben aangemoedigd om zodoende zijn schuld voor zijn eigen misdaden buiten hem te leggen en dus bij mij te leggen. Hij geeft mij dus nog steeds de schuld voor hetgeen hij zijn eigen volk heeft aangedaan. Mooi kut zei Leon en ik zie dat je verdomme nog maar 3 staartveren hebt. Ja, de vieze kakkerlak, dat ga ik hem een keertje betaald zetten, maar hij is te sterk.

Maar goed, sprak Hitler, waarom ik hier ben.. Ik ben hier om je moed te versterken, door je te zeggen dat je niet in je eentje tegen het kwaad moet vechten, maar dat ook al het goede aan jouw zijde staat. Dat heb ik verdomme wel nodig sprak een nog steeds erg angstige Leon. Je hebt grote progressie geboekt in je zoektocht om de wereld te redden van diens ondergang. Één van de opdrachten uit die zoektocht is om het aanbod van het kwaad om je bij hen aan te sluiten, af te wijzen en je hebt zojuist die uitnodiging afgewezen, van een dienaar van de duivel, om aan zijn zijde te komen strijden tegen het goede. Dat heb je prima gedaan Leon en ik moest je komen zeggen dat je de oplossing van het raadsel dat Vega in verwarring houdt de juiste is en die moet je goed onthouden, want binnenkort is het zover… de eindstrijd op 21-12-2012. Jack de Ripper zei me laatst nog dat hij tientallen keren per dag uitgebreid zit te bidden voor jouw succes Leon, want als jij de wereld weet te redden door de zoon van de duivel te verslaan, dan wordt zijn vloek opgeheven, zodat hij niet meer als kip hoeft te werken in een legbatterij en mag hij als mens naar de hemel. Het ga je goed, zei Adolf en vertrok en vloog uit het open raam de wijde wereld in.

Leon besefte nu pas echt dat zijn huidige voorstelling van de werelden van de Goden erg en erg ondermaats was, nee, hij besefte nu dat hij tegen Goden aankeek die statig de top bezetten van een hogere wereld die doet pieken ver buiten de limieten van menselijk begrip… gatvergeten sprak Leon… Goden kunnen alles en dit kan ik amper geloven, maar tis echt…. dit moet ik serieus nemen en Leon ging direct op zoek naar zijn wiet om er een jointje van te draaien en de spanningen wat van zich af te roken met dat aangename jointje. Goden kunnen gatvergeten meer dan tovenaars, besefte Leon, niet alleen zijn zij miljarden en miljarden keren slimmer, maar ook zijn zij miljarden en miljarden keren machtiger. Leons gemoed was vol verbazing en hij huiverde. Leon besefte, God komt met verbazing en bij dat besef viel er een druppel water precies op de gloeipunt van de joint die Leon net had aangestoken en de joint doofde. Bij het besef dat dit een signaal van God was viel Leon flauw, het werd hem teveel. Leon vertrok weer naar dromenland…

Dokter Ribbels

Het was 8-10-2012 en het was nu precies 1 voor 8, dus precies 8 uur geleden om 1 voor twaalf begonnen alle huiveringwekkende belevingen van het vreemde onbekende uit de wereld der Goden en duivels in dit spookpand. Het was nu 1 voor 8 in de morgen en Leon kwam weer bij kennis. Wat heb ik toch allemaal meegemaakt, bazelde een bange Leon in zichzelf. Hij dacht weer aan alle gebeurtenis-sen van afgelopen nacht en Leon was radeloos, hij moest zich sterk houden en niet gaan janken van de schrik. Nu moest Leon hulp gaan zoeken om zich sterker te wapenen tegen die duivel, want tegen een macht met zulke duivelse krachten kan niemand vechten. Och ja, ik moest het oog van Vega vinden en openen, zodat miljoenen geketende zielen de vrijheid in kunnen en ik aan krachten ga winnen. Waar vind ik die? In een kamer zonder grenzen, wist Leon nog, in een land waar koning winter de das om doet en waar voor Leon een warm hart klopt in een kasteel dat alleen als koning winter heerst haar verschijning zal tonen en in dat kasteel zal ik een kamer zonder grenzen vinden, dacht Leon, maar wat bedoelden Gravin Gwenie en generaal Nietsnie nu met een kamer zonder grenzen?

Meteen kwamen de minimensjes onder leiding van gravin Gwenie en generaal Nietsnie in een vliegtuig aangevlogen en zeiden: “Dus je hebt het antwoord op het raadsel gevonden Leon”, nu nog winnen van de zoon van de duivel en je kan vrij doorlopen naar Vega om Hem te redden.” Ik kan nooit van de zoon van de duivel winnen zei Leon tegen gravin Gwenie en generaal Nietsnie, hij is veel te machtig. Geen zorgen nu Leon, jij zal aan krachten winnen, zodat je minimaal even sterk bent dan de zoon van de duivel en let wel, kracht put jij uit al het goede leven waarvoor jij moet gaan vechten. Zij vertrouwen op je en zij rekenen op je, zij maken je sterk. Denk maar eens aan je geliefden, hoe sterk ben je dan? Liefde is sterker dan haat, want Leon hoe voelt het om veel van mensen te houden en ze alle geluk toe te wensen? Het voelt toch erg goed om te zien hoe je vriendinnetje je toelacht als ze je ziet. Haat daarentegen is opgekropte boosheid en die boosheid is ontstaan door ontevredenheid. Een slecht mens wordt gedreven door de boze emotie, zij denken alleen aan zichzelf en eigen succes. Hebzucht is datgene dat het goede mens verandert in een slecht mens. Slechte mensen worden nimmer slecht geboren, nee, ieder babietje dat net geboren is, is goedaardig gboren. Slechtheid zit niet in de genen, het zit niet in het gemoed en het is geen afwijking in de hersenen, nee, slechtheid ontstaat uit stil verdriet, want slechte mensen willen meer en zijn gewoon niet tevreden en dat is slecht, daardoor wordt een mens slecht, door ontevredenheid. Als iemand bijvoorbeeld niet tevreden is met zijn of haar IQ, dan zal dat in de eerste fase verdriet geven. Als het bij verdriet blijft, dan zal diegene niet slecht kunnen worden, want verdriet zal alleen maar bijdragen aan het vergroten van medeleven, broederschap en empathie, dus van veel verdriet wordt men een beter mens. Maar als men door dat verdriet boos wordt en/ of jaloers wordt, dan zal die boze emotie en die jaloerse emotie de mens slechter en slechter maken. Beiden, de boze en jaloerse emotie zijn emoties van de duivel. Boosheid en jaloezie maken alleen kapot en dragen nooit bij aan constructieve inzet, maar enkel aan destructieve inzet. De boze, jaloerse ontevreden mensen beginnen steeds meer te denken aan zichzelf, zodat de ander kleiner en kleiner wordt. Hoe kleiner de mede-mens wordt, des te kleiner wordt het medeleven met hen, zodat afgunst makkelijker vrijspel zal gaan krijgen. Hoe kleiner de medemens wordt, des te gemakkelijker loop je over ze heen, des te gemakkelijker kijk je langs ze heen en des te makkelijkr schuif je ze aan de kant. Afgunst en jaloezie maken deze boze hater een slecht mens en de slechte mens is geboren en bedenk dat alles begon met ontevredenheid. Ontevreden mensen worden slecht en veelal zijn alleen geld, ego en macht de oorzaak voor ontvredenheid. Jij vecht voor het goede. Uit liefde zal jij je kracht putten, want denk maar eens aan je vriendinnetje, voor haar ga je ook verchten en dat was een opsteker voor Leon, hij moet en zal winnen in de eindstrijd tegen het kwaad, want ik wil Elice niet verliezen..

Leon was weer wat moed aangepraat en vermande zich erg dapper. Aan de slag dan maar, sprak Leon met een glimlach op zijn gezicht. Leon had weer moed en hij voelde zich nu erg en erg belangrijk en het deed hem zo goed, hij vond het zo eervol dat hij aangewezen werd door de Goden om te vechten voor Hen. Leon deed zijn NeoLeon superhelden pak weer aan en zei tegen de minimensjes, ik ga de kamer zonder grenzen zoeken, ga maar alvast in mijn oren zitten om mijn trommelvliezen tijdig te blokkeren als er een dodelijke spreuk word geroepen. De minimensjes namen hun posities binnen Leons oren en Leon vloog door het raam naar buiten. Hij ging op een hele stille plek zitten aan een groot meer om na te denken, over waar hij in hemelsnaam een kamer vol spiegels kan aantreffen en toen sprak een vrouwelijke stem vanuit de stilte, geladen met een liefdevolle emotie: “je zal die kamer op je weg vinden, je hoeft die niet te zoeken, één van deze dagen stap je hem binnen en zul je het oog van Vega moeten vinden om die daar te openen.” Waar vind ik het oog van Vega dan? Dat, lieve Leon blijft voor ons ook nog een raadsel en de stem verdween. Leon bleef diep in gedachten, waar vind ik dat oog van Vega en ineens hoorde Leon achter zich roepen: “Go-go-griebels-griebels-sapperdeflap” en Leon wist direct, dat is een dodelijke spreuk, maar gelukkig wisten de minimensjes Leons trommelvliezen op tijd te blokkeren.

Leon keek om en het was dokter Ribbels. Leon brulde: “Hickey-stickey-hickey-stickey-fiep-fiep”, maar dokter Ribbels wist net op tijd de antispreuk uit te brullen en ontsnapte op een haar aan de dood. Meteen schreeuwde dokter Ribbels met zijn vingers in zijn oren, shake-shake-sjimmie-sjimmie, maar de bondgenoten van Leon, de minimensjes blokkeerden het trommelvlies van Leon op tijd, om die dodelijke spreuk te stoppen. Hij heeft gatverdamme ook oordopjes in, dacht dokter Ribbels en dokter Ribbels wist, dan moet ik naar hem toe en een grondgevecht aangaan in de hoop dat ik zijn dopjes uit zijn oren kan wurmen. Dokter Ribbels kwam bij Leon en sloeg hem met zijn batman gevechtshonkbalknuppel, gestrekt tegen de vlakte en sprong bovenop Leon. Het grondgevecht was begonnen en dokter Ribbels had het overwicht, hij greep Leon in de houdgreep en trachtte zijn mond zo dicht mogelijk bij Leons oor te krijgen. Maar slim als Leon is riep hij verbeten een hele effectieve subvloek-spreuk, namelijk de hele korte spreuk: “Fiedel-fiet-fiet”, waardoor stembanden tijdelijk uitgeschakeld worden en dokter Ribbels trachtte te schreeuwen als een leeuw en er kwam maar geen geluid uit. Hij bleef proberen en proberen en Leon stond op en begon te lachen. Een heel angstig ogende dokter Ribbels bleef proberen en proberen, maar het lukte hem niet om enig volume over zijn stembanden te forceren en plots riep hij loei en loeihard: “Truus-truus-miep-miep-fiedel-fiedel-fuut-fuut-tralalaa”, maar de mini-mensjes in Leons oor blokkeerden de spreuk en ze zagen dokter Ribbels verbaasd rechtvooruit staren met een blik in zijn ogen, alsof hij iets wilde zeggen… Hij bleef toch zeker 6 tot 7 seconden dom uit zijn grote geschrokken ogen kijken, maar plots verloor dokter Ribbels alle grip en keek Leon recht in de ogen en Leon zag grote angstige ogen, deze ogen hadden wat te vertellen, alsof dokter Ribbels besefte wat er nu ging gebeuren. Toen zag Leon zijn ogen wegdraaien, hij trok lijkbleek weg en hij begon te schokken en te beven van angst. Hij piste en scheet zijn broek vol, hij liet alles lopen en zweet spoot uit zijn voorhoofd, hij stond op en greep naar zijn hoofd, hij begon te schreeuwen en gestaag nam het volume toe, zijn ogen begonnen te zwellen en hij begon te hyperventileren. Hij begon zichzelf op het hoofd te slaan en hij zette aan en begon op topsnelheid rechtuit te sprinten, alsof hij iets achter wilde laten en van de verdommenis trachtte te ontkomen, uit volle borst schreeuwde dokter Ribbels verschillende malen met lange halen: “MAAAMAAAAAAAA, MAAAAAMAAAAAAA”, maar na vijftig meter hield het schreeuwen ineens op en sloeg hij tegen de vlakte. Hij was op slag dood. Wat een sensatie dacht Leon en wat een geluk weer. Dokter Ribbels stierf door zijn eigen dodelijke spreuk en Leon was weer dichter bij het succesvol uitroeien der gemene doktoren.

In de villa van dokter Hoepla, het hoofdkwartier van de doktoren, ging het leven gewoon door. Dokter Ribbels kwam maar niet opdagen in de villa, de doktoren werden ongerust. Zij hadden allen nog geen idee dat dokter Ribbels verstuurd was in een kistje naar het hiernamaals. Het was laat in de middag en de regen tikte op de ramen, het was echt vies en vies typisch Nederlands weer. De doktoren waren met zijn drieen in overleg, hoe te kunnen wreken op Teender en Leon. Eerst moeten we Teender te grazen nemen, want hij is gevaarlijker dan Leon, hij weet immers waar ons hoofdkwartier gevestigd is. De doktoren waren fanatiek en verbeten druk in overleg. Grote kutzooi riep dokter Hoepla ineens, ik weet het telefoonnummer van Teender nog steeds uit mijn hoofd, we kunnen hem bellen en een dodelijke spreuk door de telefoon schreeuwen in de hoop dat hij dodelijk getroffen wordt, net zoals Teender onze beste collega dokter Knipvink via de telefoon te grazen nam. Wie gaat er bellen jongens, vroeg dokter Poeders? Dat moet jij zelf doen dokter Poeders, jij bent nu nummer één, omdat de baas, dokter Snorkel, de voormalig nummer één niet meer inzetbaar is. Deze taak vereist de inzet van een heel creatieve geest en dat moet jij nu toch wel zijn, omdat onze baas, de gevallen nummer één, dus nu nummer twee, arme dokter Snorkel aan de heroine is gegaan en af en toe hele flessen amoniak naar binnen werkt en helemaal niets meer verneemt van de realiteit om zich heen. Tis inderdaad een arme junk geworden ja, maar ik herdenk dokter Snorkel wel nog steeds als onze beste baas en als geniale wetenschapper. Hij was gedreven, vernuftig, hij was een vechter en dus zeker geen opgever, hij was geniaal en heel erg creatief, zoals niemand anders dat is. Zeer gedreven in het vinden van oplossingen en het zoeken naar vele antwoorden op vragen die zijn heldere verstand deden oproepen. Het ging pas mis met de baas toen hij een behoorlijke verkeerde inschatting maakte, vlak nadat hij een hele harde en hele rake mentale klap had gekregen van Teender die ook zijn pielewiep had opgegeten. Daarvan was de baas vast en zeker van slag geraakt en door pure wanhoop gedreven sloeg hij door en in een vlaag van verstandsverbijstering dook hij zonder besef maar met alle durf en lef in een ravijn van 800 diepe meters en alle doktoren konden het weer niet laten om de lach in te houden en begonnen massaal te gieren en brullen. Het was om te checken of hij wel echt onsterfelijk was, lachte dokter Hoepla. Wat een domme pech toch en dat incdent nam hem ook nog eens zijn ogen en zijn been af, gierde dokter Poeders van het lachen. De doktoren begonnen wat minder hard te lacen en ze zeiden elkaar: “Toch heeft hij nu wel zijn draai gevonden en het verlies van de ogen, het been en pielemans geaccepteerd.”

Hij praat niet meer veel met ons, hij staart veel recht voor zich uit, hij slaapt veel, hij zit soms in zichzelf te praten, soms barst hij ineens uit in een vreselijke lachbui, de laatste weken is hij helemaal afgegleden in het gebruik van drugs en het vreemde vind ik dat hij nooit van die bank afkomt, maar wel altijd heroine heeft en andere soorten drugs. Ja dat vind ik ook wel een beetje vreemd zei dokter Poeders. Wij zijn eigenlijk altijd op pad, of in overleg of we kijken een half uurtje lekker onderuitgezakt onze lievelingsquiz Lingo, waarvan dokter Snorkel bijna altijd de oplossingen heeft, terwijl hij stekeblind is en niet kan zien welke letters worden weg gevinkt op TV. Ja, dat vind ik ook erg vreemd zei dokter Hoepla. Heee dokter Snorkel, hoe kan jij eigenlijk al die woorden raden als je niet kan zien welke letters zijn aangevinkt? Dokter Snorkel veegde zijn haren voor zijn ogen weg en begon in zichzelf te mompelen, er hingen nog etensresten in zijn snor en baard en het jointje waarmee hij in slaap was gevallen had een heel groot gat in zijn T-shirt gebrand. Wat is er smoezelde dokter Snorkel en vroeg meteen, hey kan ik van een van jullie misschien een tientje lenen om effe twee pakjes sigaretten te kopen? Dat heb ik wel voor je dokter Snorkel, zei dokter Hoepla en liep naar de keuken en tastte in zijn geheime verstop plek op zoek naar zijn portomonnee.

Dokter Hoepla vond zijn portomonee en pakte die, hij deed hem open en wat was dat nu, al zijn briefgeld was verdwenen en dat had hij twee dagen geleden toch echt in zijn portyemonee gestopt. Ook het losgeld was allemaal verdwenen. Dokter Hoepla wist nu, er is een dief in ons midden. Hij liep naar de woonkamer en hij siste heel erg boos: “Wie heeft met zijn klauwen aan mijn geld gezeten?” Niemand gaf antwoord en na een korte stilte zei dokter Poeders: “Ik heb echt geen geld van je gestolen”. De anderen ontkenden ook allemaal en zeiden dokter Hoepla dat ze niet aan zijn geld hadden gezeten. Nu werd dokter Hoepla heel erg boos, want er werd gelogen, dat kon gewoon niet anders. Maar toen wist hij het, die vieze dokter Snorkel heeft mijn geld gestolen voor wat heroine, de smeerlap en hij schreeuwde heb jij gatvergeten aan mijn geld gezeten smerige dief jij ja dokter Snorkel? Dat moet wel, want jij bent iedere dag 24 uur per dag hier in huis. Dokter Snorkel keek op, zijn mond hing van ellendige misère open en hij staarde recht voor zich uit en zei: “Nee man, rustig jonge, relax, ik ben toch blind, dat weet je toch allang, ik kan je geld niet gestolen hebben, effe chillen jonge.” Dokter Hoepla werd radeloos en vertelde dat hij wel vijfhonderd euro in zijn portomonee had zitten, plus nog 20 euro aan losgeld. Gatverdamme moet je dat hier zien zeg er zit verdorie een vieze vlek op mijn spidermanpak man, ik heb ik de kots van dokter Snorkel gezeten, wat dom toch, nu moet ik dat pak gaan uitwassen, kan dat even boven, dokter Hoepla, vroeg dokter Poeders? Natuurlijk ga dat pak maar wassen en ben een beetje voorzichtig met de wasmachine, want die is pas nieuw.

Gatvergeten, ik ben weer eens 520 euro kwijt en ik wed dat die gestolen zijn, jammerde dokter Hoepla. Dan kan ik je ook geen tientje lenen dokter Snorkel. Geeft niet zei hij, dan ga ik gewoon wat anders roken en hij draaide een sigaret van gedroogd gras. In welke kamer staat die nieuwe wasmachine dan riep dokter Poeders naar beneden? In de badkamer toch, riep dokter Hoepla naar boven. Nee hoor riep dokter Poeders daar staat helemaal niets. Wat nou weer mopperde dokter Hoepla en liep de trap op omhoog. Hij kwam aan bij de badkamer en ging naar binnen en warrempel, de wasmachine was weg. Hoe kan dit nou toch jonge, stond een aangeslagen dokter Hoepla te bazelen. Ik heb vorige week die wasmachine gekocht en die heb ik echt hier in de badkamer een plekje gegeven. Dokter Hoepla was nu echt heel erg opgefokt en begon het gehele huis te doorzoeken naar de verdwenen wasmachine, maar hij vond die niet. Dokter Hoepla kwam weer in de woonkamer waar de andere 3 doktoren ook nog aan het vertoeven waren. Dokter Snorkel was net weer een shotje heroine aan het zetten en ineens brulde dokter Hoepla helemaal overstuur: “Mijn wasmachine is gestolen, dat was een apparaat van bijna 1.400 piek en die was pas een week oud. Wie heeft er gatvergeten mijn vuile hoerige wasmachine gestolen, vuile honden, het moet een van jullie zijn geweest.” Het bleef heel lang stil en dokter Poeders zei voor een tweede keer: “Dokter Hoepla jonge, nu moet je wel effe kalmeren en ik heb geen wasmachine gestolen en ik heb ook geen geld van je gestolen, kijk hier ik zal het je laten zien, ik heb precies 23 euro en 45 cent in mijn portemonee zitten, kijk…”, maar dokter Poeders deed zijn portemonee open en zag dat ook hij zijn geld kwijt was. Verdomme, ik ben ook bestolen, wie doet dat hier? De andere doktoren wisten van niks en schudden de hoofden en zeiden, wij hebben echt niets gestolen, maar ook de overgebleven doktoren keken in hun portomonee en zagen dat ook zij bestolen waren. Hoe kan dat nu jongens, siste dokter Poeders wij zijn verdorie allemaal bestolen, wie doet dat toch? Dokter Snorkel was de enige die niets zei en heel zwijgzaam was en er werd hem wederom gevraagd: “Heb jij ons geld gestolen plus de wasmachine?” Hey, nu moet ik echt boos gaan worden siste dokter Snorkel, want het is niet netjes om vals beschuldigd te worden en jullie weten allemaal ik ben steke-blind en ik kan dus geen ene flikker zien. Gatverdamme, wie kan dan van ons gestolen hebben jammerde dokter Hoepla? Zou Teender het geweest zijn, vroeg dokter Krullend? Nee, dat geloven we niet, want dan zou hij zich wel verschanst hebben in dit huis om ons dood te schreeuwen met een dodelijke spreuk. Hey riep dokter Poeders, Lingo begint nu, zet vlug de televisie aan. En dokter Hoepla zette zijn splinternieuwe televisie aan en alle doktoren gingen onderuit gzakt naar Lingo kijken.

Dokter Krullend en dokter Poeders waren nog even in overleg, maar hoorden ineens: “Hey, hey, kijk toch eens” riep dokter Hoepla… “Kijk daar eens op televisie, de vieze flierefluiter…. kijk nu dan…” De twee andere doktoren draaiden hun hoofd en keken naar de TV. Vol afschuw werden zij verrast met wat ze zagen op televisie. Daar op televisie zagen de doktoren Teender…. Teender was op televisie. Teender gekleed in een net pak met stropdas stond op een kandidaten plaats in de spelquiz Lingo, verder had hij een heel propere Hitlerscheiding, met ook een heel erg deftige krulsnor en een netjes bijgeknipte ringbaard, en de vier doktoren hadden geen moeite om Teender met deze totaal nieuwe look te herkennen. Kut ja man, dat is echt Teender, wat een slinkse wezel zeg, wat een brutale lef heeft die gozer toch in zijn porum zitten toch? Wat een lef jongens, nou ja, we kunnen nu niets als enkel hopen dat hij dit spelletje Lingo verliest, want ik gun hem echt niks de vale rat. Een vettige vadsige emmer braaksel is hij, schold dokter Hoepla. De vuile hondse weerwolf. Zullen we met de auto naar Hilversum racen? Met de auto halen we het niet dat is zeker anderhalf uur racen. De doktoren richtten nu al hun aandacht op het korte kennismaking gesprek van Teender. Wat voor werk doet u werd er gevraagd? Ik werk niet meer zei Teender, ik heb genoeg verdiend. Ik heb geen belang meer bij het werken voor een magere 4.000 euro per maand, daar word ik echt niet rijker van. Als ik nou in één keer honderd miljoen zou kunnen verdienen, dan wel ja zou ik mezelf weer kunnen zetten tot werkzaamheden. Ik wil nooit meer voor een baas werken, ik sterf nog liever. Ik heb gewerkt als chirurg, maar dat kwam mijn neus uit en ik wilde al stoppen, maar bleef toch nog doorwerken, als ik een week eerder ontslag had genomen, dan had ik mijn voeten nog gehad, vertelde een aangeslagen Teender met een brok in zijn keel.

Ja zeg, zei de presentatrice, wat heeft u toch een eigenaardige grote stampers lachte de dame. Ze zijn niet alleen heel erg lang, maar ook erg breed, ook die tenen zijn erg groot uitgevallen, vindt u niet, bent u zo geboren of zo, vroeg de dame? Dat zijn kunstvoeten mevrouw zei Teender en direct klonk er gelach van de tribunes. Teender keek heel boos om naar de tribune. De camera zoomde in op Teenders kunstvoeten en alle door en door slechte doktoren achter de kijkbuis schoten in de lach, dit was hilarisch. Hard lachend riepen ze: “Moet je die ongelofelijke grote, lompe voeten van hem zien.”, “Ze lijken wel maatje 78, lachten ze”, “Olifanten stampers”. En ze lachten en lachten. Hij heeft niet eens schoenen aan en loopt al jaren met dat soort reusachtige, blote voeten over straat en ze bleven hard, heel hard lachen. Ik heb ook nog nooit schoenen aangehad riep dokter Krullend, dat loopt echt stukken gemakkelijker en het scheelt veel tijd, ik hoef gewoon geen schoenen meer aan te trekken, je loopt er misschien wel een beetje mee voor schut, maar dat kan me niets schelen. Welk merk voeten heb je dan dokter Krullend, vroeg dokter Poeders. Ik heb de “Magic max. superfeet”. Oh, maar dat is toch wel een heel betrouwbaar merk, zei dokter Poeders, want die heb ik vroeger ook gehad en daar heb ik echt lang op gelopen, totdat de grote tenen afbraken toen heb ik ze maar weggegooid. Echt prima voeten kun je ook bij “Feet for us”, kopen, namelijk de “Tentoes” van de “Walker 5 series”. Oké, daar zal ik dan ook maar een keer gaan neuzen, zei dokter Krullend, ik ben erg nieuwsgierig. Teender sprak nog steeds op TV en vertelde dat zijn voeten destijds zijn afgezaagd, hij vertelde: “Mijn echte voeten zijn jaren geleden op verschrikkelijke wijze, ram in het middaguur afgezaagd en de dader was één van onze vaste patiënten in het ziekenhuis. Wraak stond bij die man hoog in zijn agenda, omdat wij een vergissing hadden gemaakt tijdens een operatie van zijn knie.” Er klonk ineens weer gelach uit het publiek en Teender keek weer op en ontstak van binnen in razernij, maar draaide zijn hoofd weer en zei: “Ik was er kapot van begrijpt u wel mevrouw en heb echt heel lang moeten wennen aan kunstvoeten.

Nog steeds draag ik geen schoenen en loop dus gewoon op blote voeten, zoals ze het in volksmond zeggen. En nog steeds ben ik niet aan de kunstvoeten gewend, wel meer als vroeger, maar het was vooral in het begin heel erg vreemd, zoals je voeten uittrekken voordat je slapen gaat is in het begin heel vreemd en dat is nogal confronterend, ik heb echt vaak in bed lopen janken.” Teender kreeg een brok in de keel het was ook te horen aan zijn stem dat hij het moeilijk had om zich te kunnen bedwingen tegen weer een huilbui, dus Teender hield effe stil om zich te vermannen. Ik zal er nooit aan wennen aan kunstvoeten en zogenaamde kunstvoetentape. “Kunstvoetentape ook ja, erg vervelend en bijna niet aan te wennen”, sprak een aangeslagen Teender:

“Iedere drager van kunstvoeten klaagt over de zogenaamde voetentape. Die voetentape moet ik wel 6 of 7 keer per dag wisselen, omdat het na een aantal uren al geen hechtende werking meer heeft. Ik heb er verdomme nachtmerries van, wel twee of drie keer per week. Die tape is nodig om de voet degelijk aan de stompjes van mijn benen te kunnen bevestigen.” Het heeft echt jaren geduurd eer ik er een heel klein beetje aan ging wennen. Nu weet ik dat ik altijd vijf of zes reserve voeten nodig heb om een stevig eind te kunnen wandelen, zonder dat ik halverwege zonder voeten kom te staan en hinkend verder moet. Ik mag nimmer met het stompje van mijn been gaan lopen, omdat dat gevaarlijk is, je kunt namelijk heel gemakkelijk infecties oplopen aan die stompjes en dan is men genoodzaakt mij te behandelen, anders wordt er weer een stuk van het been geamputeerd.

Ik word nog regelmatig op straat voor de gek gehouden door mensen die denken dat het wel grappig is dat ik op twee blote kunstvoeten loop. En het zijn echt heel onbeschoft veel mensen die mij doen uitlachen om mijn plastic voeten, vervloekte een aangeslagen Teender, dat zijn er echt belachelijk veel en weer klonk er gelach uit de tribune. Weer keek Teender boos over zijn schouder naar de tribune en hoorde iemand roepen: “Wat een vertoning, dit maak je nooit meer mee, moet je toch kijken zeg, waar hij op loopt het zijn net een paar kolossale, lompe, plastic strijkijzers en hij lachte hartelijk.” Wat een botte brutale rotflikker dacht Teender, jonge met jou gaan er binnenkort hele gekke dingen gebeuren, dacht hij en dan zal ik lachen.

De presentatrice vroeg nu: “En waarom heeft u zulke overdreven grote plastic kunstvoeten?” Dat is pure wiskunde mevrouw, ik zal het u zo uitleggen, sprak Teender. Ik heb ze zelf met de hand gemaakt zei Teender, de kunstvoeten die in omloop zijn zitten me allemaal niet lekker en ik heb ze echt allemaal geprobeerd. Ik wist me geen raad meer, ik kon gewoon niet meer lopen op dat soort prulvoeten en ik heb echt alle kunstvoetmerken geprobeerd en dat zijn er veel, ik denk wel dat ik 100 verschillende soorten kunstvoeten heb geprobeerd. Ik was echt radeloos, want ik kon gewoon niet meer lopen. Ik ben daarom een jaar heel erg overspannen geweest, maar ik kwam er toch weer bovenop, want de optimist in me gaf me weer hoop. Langzaam ontstond bij mij het idee om zelf eigen handgemaakte voeten te maken. Het design is gebaseerd op het resultaat van maandenlange berekeningen, metingen en proefnemingen. Wonderbaarlijk genoeg heb ik een voet ontwikkeld die vele malen efficienter loopt dan de gemiddelde echte, organische voet die we van moeder natuur hebben gekregen. Met proefnemingen en metingen verzamelde ik informatie over zaken zoals mijn lichaamsmassa, mijn stroomlijn, de luchtdruk, de zwaartekracht en mijn spierdynamiek. Die informatie van die metingen en proefnemingen gebruikte ik om op heel omslachtige en complexe wijze te berekenen welke voetsoort het meest efficient is. Volgens die berekingen bleek de dat de voet die ik nu draag vele malen efficienter is dan een echte biologische voet. Met mijn ontworpen kunstvoeten kan ik veel langer en verder lopen dan de gemiddelde wandelaar op voeten van moeder natuur. Je kunt er zelfs mee hardlopen en sprinten en de kracht van de afzet is vele malen groter dan bij echte natuurlijke voeten en dat betekent dat mijn ontworpen kunstvoeten in twee opzichten efficienter zijn dan echte voeten en die opzichten zijn het uithoudingsvermogen over langere afstanden en de afzet in een sprint op de korte afstand. Mijn voeten zijn misschien erg groot, breed en lang, maatje 86, maar mijn voeten overtreffen moeders natuurs organische voet in alle opzichten en zijn gewoon beter dan echte voeten.

Ik had twee brokken van een ruwe, rubberachtige, massieve, polyethylene plasticsoort in het buitenland besteld bij de specialist, dat zouden ze speciaal prepareren, met onder andere het aanbrengen van een constructie van titanium staafjes in de ruwe plastic ter vervanging van de normale bottenstructuur in echte voeten. Ik heb ze helemaal met de hand geboetseerd, geschilderd, geraspt en geveild. Ik ben zeker anderhalf jaar bezig geweest en heb er twee hoogstaande kunstvoeten van gemaakt, het design komt exact overeen met wat mijn wiskundige berekeningen concludeerden. Ik heb er zelfs speciale tenen en een speciale hoge hak in geboetseerd, allemaal volgens de berekeningen. De teennagels heb ik van het duurste speciale doorzichtige platina gemaakt en die heb ik op de tenen geplakt. Ik heb zelfs rubber schoenzolen onder mijn voeten geplakt, want de kunststofsoort waarvan mijn voeten gemaakt zijn kan nogal erg glad zijn, ik heb regelmatig flinke uitglijers gemaakt. Zeker wanneer het heeft geregend ben ik vaak echt flink op mijn snuiter gevallen, regelmatig op mijn kop en een keer met mijn kop in de frituurpan van 200 graden, ik jodelde als een Tiroller en in het ziekenhuis hebben ze de huid glad gestreken met een strijkijzer, ze waren er gelukkig op tijd bij. Één keer zelfs viel ik met mijn kop geklemd tussen twee zware houten poten van mijn tafelmeublement in mijn flat. Ik zat zo erg klem, zo erg dat de brandweer moest komen om mijn kop los te trekken en dat kostte me wel mijn linkeroor, die ze in het ziekenhuis er weer aan konden naaien. Toen had ik ook maar besloten om rubberzolen onder mijn kunstvoeten te lijmen. Ik heb mijn meer dan perfecte, eigen kunstvoeten met de hand gemaakt en ik ben echt een stuk trotser op mezelf, want ik heb moeder natuur een heel wijze les geleerd, namelijk de les van de efficientie, mijn ontworpen voet overtreft de biologische voet van moeder natuur in vele opzichten, dus mijn kunstvoet is vele malen efficienter dan de voet van moeder natuur. Over miljoenen jaren zal iedereen met dit soort enorm grote stampers rondlopen, met dus zowat dezelfde afmetingen, want de natuur en diens evolutie is zodanig afgesteld dat zij altijd op zoek is naar de beste efficientie en in het geval van voeten is mijn voet meest effictient, dus zal de natuur mij gaan volgen.

De tribune barste echt los deze keer, de mensen lagen krom van het lachen en hadden nog nooit dit soort vermaak van de bovenste plank mogen meemaken, wie loopt er nou op twee kunstvoeten, lachten ze allemaal en dan ook nog van zulk soort erg groot uitgevallen klompvoeten. Net reusachtige strijkijzers toch, zei ik al eerder, grapte een andere grapjas. Teender kookte van binnen. Altijd wist hij zich te presenteren, alsof hij de onschuld zelve was, maar diep van binnen zat bij hem het monster. Het monster diep in zijn wortels, het lelijke, gemene monster met de naam haat. Hij had een heel gladde babbel en wist mensen altijd heel goed aan te voelen. Ze zitten nog allemaal te lachen in die tribune scandeerde Teender naar de presentatrice. Dat is heel vervelend, meneer Teender sprak ze, daar kan ik me ook verschrikkelijk aan ergeren en dat soort laat ik altijd heel verstandig links liggen. Er zijn er maar weinig zoals u, die echt begrip kunnen tonen aan het ongemak dat mij van A naar B moet verplaatsen, zei Teender tegen de dame. Teender was gekomen met een heel erg lekker wijf en nu werd zij gevraagd zichzelf even voor te stellen. Haar naam was Vaseline Wipwel. Bent u de zus, vrouw, nicht of vriendin van de heer Teender, vroeg de presentatrice? Hij is mijn vriendje zei ze, we hebben samen hele lekkere seks sprak ze op een zwoele geilende toon.

Dokter Poeders verslikte zich ineens in een rolmops en begon te hoesten, precies op het moment dat hij het besefte… Das gatvergeten mijn vriendin, riep dokter Poeders. Haat is het woord niet schreeuwde doktor Poeders. Een met de dag groeiende obsessie om deze lamlul van een Teender een heel wijze les te leren en zijn pielewieps eraf te boetseren met een vlijmscherp mes en die hem zelf laten opeten zal mijn genot doen kietelen. De vuile flikker, de smerige smots, de vieze gluiperd, riep dokter Poeders. Dit is ongelofelijk pijnlijk schreeuwde dokter Poeders, want dat is gadverdamme mijn vriendin. Teender heeft gatvergeten mijn vriendin versierd jongens. Nu ga ik hem echt kapot maken, siste dokter Poeders. Dit kan ik nooit meer vergeten begon dokter Poeders te janken. Waarom heb ik zoveel pech, huilde hij. Wat is die Teender toch een vuile, smerige, slinkse rat, vloekte hij. Dat doet hij gewoon om ons gek te maken. Kom op jongens, we pakken de auto en racen verdomme naar Hilversum, siste een gepikeerde dokter Poeders, ik moet hem hebben zei hij. Hem ga ik slachten, ik snij zijn kop eraf. Nee, nee, dokter Poeders, kom op we blijven gewoon hier en wachten tot een beter moment. Oké dan zei dokter Poeders, dan wachten we, maar als we hem hebben, dan wil ik zijn kop en zijn gereedschap eraf snijden. Is goed, dan laten wij jou zijn kop en zijn gereedschap eraf snijden, zeiden de andere doktoren. De andere doktoren waren ook erg verrast en werden evenzoveel ziekelijk en zwaar gekweld door deze wending van hun realiteit, want als ze iemand wilden kapot maken uit ziekelijke haat en nu dan ook jaloezie dan is het wel Teender. Hem gunden ze niets. Hoe kan dit nu, Teender moeten we pakken jongens. Gaan we ook doen en we snijden zijn pik eraf en laten die hem zelf opeten, toch?

Kut man, Teender met een vriendin en wel dokter Poeders vriendin. Het moest dan wel een hele wending voor Teender zijn geweest wisten de doktoren, want Teender had nog nooit eerder in zijn leven een vriendin gehad en nu op zijn 36^ste ineens wel. Hoe kan hij nou een vriendin krijgen en nog wel een heel lekker wijf ook nog zeg, terwijl hij twee kunstvoeten heeft, een slecht gebit, een stinkadem, zich enkel twee keer per week doucht, die eens in de twee weken een schone onderbroek aantrekt en die overal van die vieze vettige stinkscheten laat, zelfs in liften en auto’s waarbij hij zich niets aantrekt van wat anderen er van vinden. Ik vind mijn scheten gewoon lekker ruiken zei hij dan altijd, is gewoon het lekkerste dat er is. Het liefst laat ik ze in kleine ruimtes, zoals auto’s en liften of onder de dekens in bed en nee, dan zal ik me natuurlijk niet schamen, want het is toch heel normaal om scheten te laten toch? Iedereen laat toch scheten? Ja maar niet om het kwartier, zoals jij en niet zulke ontzaglijke, zwaar onbeschofte stinkscheten van jou, zei ik dan, ik krijg gewoon rillingen, kijk hier, gewoon kippenvel, zei ik dan, vertelde dokter Krullend. Ik zal nog meer vertellen zei dokter Krullend en hij begon te vertellen over vroeger hoe hij met Teender in gesprek was over zijn verschrikkelijke stinkscheten.

Dokter Krullend sprak tot Teender: Er is niemand op deze wereld met zulke ongelofelijke penetrante en bijtende scheten, jij steekt echt met nek en schouders boven de rest uit, weet je dat Teender? Je bent echt uniek zal ik maar zeggen. Ik kan er toch ook niets aan doen dat ik wat winderig van aard ben? Klopt ook, maar laat ze dan ook niet bij anderen in de buurt, zoals in volgepakte kleine benauwde liften en in kleine ruimtes, zoals auto’s met vele passagiers, dat heb je allemaal gedaan jonge. Kan ik toch echt niets aan doen dokter Krullend, want als ik de scheet inhoud, dan krijg ik ontzettende last van mijn maag, dan krijg ik braakneigingen en ga ik me heel misselijk voelen. Oké dan, dan laat ze maar vliegen, maar maak wel zoveel mogelijk haast om bij anderen uit de buurt te geraken, want wat een verschrikkelijke smerige stank komt er van jouw scheten en in alle verschillende soorten smaken. Soms is de stank zurig, soms bijtend, soms snijdend en soms hevig prikkend, soms Chinees dan weer Italiaans, dan Hollands, dan weer Indisch, zoveel verschillende stanksoorten doen jouw darmen voortbrengen, het is gewoon niet normaal. Jouw soort scheten hebben een heel sterke en misselijkmakend gore echt vieze smerige stank die een hevig, snijdende en prikkelende sensatie in de neus teweegbrengt. Ik zal het trachten anders te formuleren, jouw scheten dokter Teender stinken wel 20 tot 30 keer harder dan de gemiddelde scheet, ze doen echt pijn in de neus. Het is echt een hele vreemde gewaarwording om als buitenstaander een keer door jouw scheten verrast te worden. Er is echt niemand zoals jij dokter Teender, zei ik hem je hebt een bijzondere gave. Ik kreeg zelfs hoofdpijn als ik telkens weer verrast werd door die gore schijtlucht van jou, van die stiekeme zachte sluipscheten die je altijd bij ons op het werk liet, soms wel heel erg opzettelijk dicht langs één van ons en gewoon echt om het kwartier zodat we weer alle ramen moesten opengooien en met alle deuren moesten staan wapperen en maar lachen hé. We moesten om het uur een nieuwe bus WC verfrisser aanbreken, omdat de andere weer op was. Probeer je scheten alsjeblieft uit het raam te laten, zeiden we altijd.

Ik weet nog in de lift, jaren geleden nu. Twee begonnen er heftig te braken en een ander werd onwel van zo’n zure smerige schijtstank en dokter Teender maar lachen. Het slachtoffer moest zelfs gedefibrilleerd met de strijkijzers en we waren maar net op tijd. En ik weet nog die andere keer ook in de lift dat er iemand naar lucht begon te snakken en de stank ook echt heel vreselijk was, zo afgrijselijk was die stank dat anderen wat met verbazing en ontzag zeiden: “Is dit gadverdamme nog gewone schijtlucht?” Het is de specialiteit van onze collega, die man daar kan ongelofelijk sterke scheten laten. Dit is toch niet meer normaal en dan nog in de lift ook nog, gadverdamme wat ben jij een vieze onbeschofte kerel zeg, ik voel me echt niet goed zei de man en trok heel erg bleek weg en begon te kokhalzen en te braken. Het is toch echt een gewone scheet meneer, zei ik tegen de man die ontiegelijk bleek zag, en hij zei, dat kun je toch niet meer gewoon vinden, dit is abnormaal, hoogst onbeschoft hij moet toch echt naar de dokter, want als ik al ziek word van die dampen, hoe zit dat dan bij hem en zijn ingewanden, kan gevaarlijk zijn hoor. Maar hij is een dokter en hij vertelde ons dat hij zwaar maagzuur had met organische fosfaten, dat wel het beste in zijn soort is, maar het kan gruwelijk stinken. Het is een heel zeldzame aandoening en niet gevaarlijk, hij laat immers al zijn hele leven om het kwartier van dat soort stinkscheten en hij vind het helemaal niet kwalijk, want hij vind zijn eigen scheten erg lekker ruiken. Hij is de enige die dat soort ongelofelijke eigen scheten lekker vindt ruiken. Jongens niet zo zeveren over mijn afwijking zei Teender dan, het zijn gewoon maar scheetjes.

En een andere keer in de auto kreeg Teender bijna slaande ruzie met de chauffeur, omdat wij bijna over de kop vlogen toen hij die smerige schijtlucht zijn neus binnen snoof. Gatver, gatvergeten, wat is dit nou waren zijn woorden en hij maakte een zwieper rakelings voor twee auto’s langs en kon ons gelukkig nog van een verdrinkingsdood redden, want hij gaf het stuur een slinger en de auto zwiepte weer naar eigen helft. Heee doe die ramen eens dicht, want hier vlak in de buurt zijn ze asbest aan het verbranden of nog erger, schreeuwde de chauffeur. Godsamme man ik ging bijna black out van die smerige stank zeg. Ik legde de chauffeur toen uit dat het weer eens een scheet van Teender was die nogal erg sterk ruiken. Kut man vieze gek, wil jij alsjeblieft niet meer zo asosiaal lopen schijten jonge in deze kleine kutauto nog wel, want ik ging bijna out, dit heb ik nog nooit meegemaakt, dat zijn gewoon vuile, vieze giftige stinkscheten jonge, ga maar een keer naar de dokter. Ik rook wat en meteen toen het begon te prikken en bijten in de neus ging er ineens zo’n ongelofelijke sensatie door mijn neus dat ik even dacht dat mijn laatste uur geslagen had en ik zakte ineen en trok het stuur een halve slag naar links en scheerde maar net voor enkele tegenliggers langs, toen moest ik een hele flinke slinger aan het stuur geven en toen maakten we een toevallige zwieper die ons weer op de eigen rij helft bracht, anders waren we het kanaal ingereden, of over de kop gevlogen. We hadden dood kunnen zijn door die gore schijtlucht van jou jonge gek. Ik waarschuw maar één keer en de volgende keer dan stop ik de auto in de berm en ram ik je helemaal in elkaar smeerlap, zei de chauffeur. Hij was totaal overstuur en vroeg om een pepermuntje om eens goed de luchtwegen op te frissen, want die zurige, smerige kutstank blijft gewoon in de neus hangen zeg, bah. Ja, gatverdamme, wat kon die Teender toch stinken. Teenders stinkscheten zijn uniek, iemand als hij wordt maar eens in de paar miljard jaar geboren denk ik zelfs en de andere doktoren knikten allemaal en waren het allemaal met dokter Krullend eens. Hij is een unicum, zei dokter Krullend, ja, echt uniek. De andere doktoren hadden aandachtig geluisterd naar dokter Krullend verhaal over zijn avonturen met Teender.

Nog steeds zaten de doktoren Lingo te kijken. De vriendin van Teender was nog steeds bezig over zichzelf te vertellen. Waarvan kennen jullie elkaar vroeg de presentatrice aan Vaseline en ze zei: “Ik ben mijn schatje op de dansschool tegengekomen, hij kan zo goed dansen, zeker voor iemand met kunstvoeten.” Weer begon het gehele publiek te lachen, want wie gaat er nu naar een dansschool met twee zulke grote, lompe plastic stampers, maar het was Teenders passie en hobby en hij was er erg goed in. Teender wist dat hij finaal werd uitgelachen om zijn enorme plastic kunstvoeten en dacht: “Dit ga ik jullie terugbetalen en deze avond nog, gadverdamme, dit krijgen jullie op je brood.” En Teender schreeuwde uit volle borst: “Ik ben verdomme niet gediend van die bijtende ongein van jullie, ik stuur jullie allemaal naar de hel, wacht maar”, en Teender wierp een dode haatdragende blik op het publiek en met een furieuze gezichtsuitdrukking liet hij even zijn tanden zien. Ik ga ze pakken dacht Teender. Zoals gewoonlijk, als Teender op zijn teentjes wordt getrapt heeft hij een heel goede reden om wraak te nemen, vaak met een dodelijke afloop voor de beledigende partij in kwestie, maar hoe kan Teender nu in zijn eentje een publiek van zo’n 100 man koud maken? Hij heeft dan wel de krachten van superman, maar zelfs superman kan maar op een plek tegelijk zijn…

Thuis bij de 3 door en door slechte doktoren was dokter Poeders nog steeds vergrepen door angst en schreeuwde: “Die pakken we nog wel”. Aangeslagen in een verstrenge-ling van duivelse gevoelens zei hij: “Hem haat ik zo graag, die ga ik pakken, zei hij.” Ik snij verdorie zijn pik eraf schreeuwde dokter Poeders en hij was emotioneel, woest en zo ziekelijk jaloers op Teender, hij kan verdomme wel seks hebben schreeuwde hij en ik niet. Ze keken allen weer naar de taferelen op de kijkbuis en zagen Teender en Vaseline hard lachen en in de camera zwaaien. Ik heb iedere dag zo’n heerlijke seks riep Teender en gierde van het lachen, wel 10 keer per dag zij hij en Vaseline kuste hem vol op zijn mond. Dat was de doktoren een beetje teveel en dokter Poeders werd onwel. Hij begon te braken en voelde ineens een heel sterke pijnscheut in zijn hart en zakte met een zucht in elkaar. Wat is dit nu riep een geschrokken dokter Hoepla, dokter Poeders is zomaar in elkaar gezakt, zou er iets mis zijn? Vlug haal het stroomstootwapen dan geven we hem weer een flinke stroomstoot”. En dat deden de doktoren en dokter Poeders werd wakker met een oorverdovende uiting van pijn, hij schreeuwde alle pijnen van zich af en zei: “Kut dat deed zeer”. Wat is er gebeurd, vroeg dokter Poeders. Je kreeg weer eens een woedeaanval, omdat Teender 10 keer per dag de liefde bedrijft met je vriendinnetje, waarbij je alle controle verloor en je hart weer of weer bijna stopte met kloppen. Dat klopt gadverdamme niet dat hart van mij, zeurde een opgefokte dokter Poeders, wat een domme pech toch. Straks staat mijn hart voor altijd stil, wat zal er dan gebeuren? Waarschijnlijk zal je gewoon blijven leven, zeiden de andere doktoren. Ik maak me toch zorgen zei dokter Poeders.

Hey wat een kutlekker wijf heeft die Teender toch zeg, niet te lang naar kijken hé jongens, jullie weten wel dat lang staren naar een lekker wijf weer nare herinneringen doet opborrelen, dus zeker niet te lang kijken, maak het kort jongens.. Ja doen we man, ongelofelijk gewoon en tering heeft dat wijf lekkere grote dikke tieten en nog strak ook zeg, kut maar ik mag niet te lang kijken, kuuut, zo schaars gekleed met enkel een hempje en geen BH, wat een geile hoer ja zeg, maar ik mag niet te lang kijken jongens, kut, maar het is te laat voor mij, ik besef het verdomme weer gilde dokter Krullend, nooit meer seks voor mij, kut, kut. Dat wordt weer flippen zei dokter Poeders, ik zei toch, niet te lang kijken en jezelf met andere dingen bezighouden. Je moet niet op de o zo pijnlijke wond drukken, dat gaat pijn doen, zei dokter Poeders. Nooit te lang naar lekkere wijven kijken dokter Krullend zei dokter Poeders weer, dat krijg je ervan hé?

Dokter Hoepla zei: “Dit riekt naar smaad, opzet en laster. Het is net alsof die Teender jouw vriendin heeft versiert om ons op de zere plek te stampen en stampen. Kijk dat wijf, zo sexy en geil, met doorschijnendee blouse, geen BH, een kort billenbroekje met open gulp en geen slipje, zij heeft niet voor niets de kijkdoos op een kier gezet. Alsof ze weten dat wij iedere dag naar Lingo kijken om zoveel mogelijk afleiding te vinden, om maar niet aan onze amputaties te hoeven denken, waardoor we letterlijk en figuurlijk finaal kunnen uitflippen. Jazeker knetters en knettersgek konden de doktoren echt ieder moment weer worden, het was altijd weer een verrassing wie nu dan weer helemaal doorflipt. Er gaat geen dag voorbij, zonder een dokter die helemaal doorflipt, ieder van de doktoren flipt wel zo’n 3 of 4 keer per week helemaal uit. Dan worden ze helemaal gek omdat ze weer terugdenken aan de verschrikkingen en gevolgen van de executie van de zeer wrede, kwalijke en genante amputaties. Niemand van de doktoren durft nog terug te denken aan die verschrikkelijke voorvallen, uit angst om weer helemaal door te flippen. Angst, echte angst giert door het hart weten ze nu ook en dat is niet fijn, daarom zullen ze altijd afleiding moeten vinden om maar niet heel per ongeluk de verkeerde herinneringen naar boven te halen. Altijd zoeken de doktoren naar zoveel mogelijk afleiding en rond deze tijd is dat het kijken naar Lingo. De gehele dag dus al zijn zij druk in de weer en proberen ze zoveel mogelijk afleiding te vinden, het woordje rusten heeft bij de doktoren geen betekenis meer, want dat zijn heel vaak de momenten dat ze per ongeluk weer terugdenken aan de pijnlijke amputa-ties en daarom helemaal doorflippen, met schuim op de bek, met weggedraaide ogen en hevig vibrerend op de grond. Een speciaal ingerichte kamer met boeien, kettingen, met kussens beklede wanden, dichtgemetselde ramen, gehoordichte muren en een dwangbuis waren hard nodig om dagelijks weer een flippende dokter een dwangbuis aan te trekken, hem tegelijk doen boeien en verder goed op te sluiten, zodat hij met een paar spuiten van de sterkste soort opium in de bil weer tot rust kon komen. De Grote Beek, noemden ze het speciale kamertje. Jawel, dagelijks werd er gebruik gemaakt van dit kamertje, zelfs werd er soms gevraagd om uit eigen wil in het kamertje te worden opgesloten, wanneer men aanvoelde dat er iets mis dreigde te gaan.

Dokter Krullend was nog net te redden van een totale uitflipping met een aantal flinke stroomstoten op het hoofd. Jawel, de doktoren hadden de elektroshock therapie opnieuw uitgevonden en ze gebruiken een extreem hoge volts amplifier, om een zo optimaal mogelijk effect te bereiken. De stroomstoten pakken direct alle herinneringen uit het hoofd en kan een potentiele doorflipping voor zijn en dus verhelpen. Dus dokter Krullend was op tijd gered, mooi zo, nu gingen ze weer Lingo kijken.

Het spel was begonnen. Hij is nog eens niet aan de beurt geweest lachten de doktoren en ja hoor, dat vonden ze leuk. Er waren nu al een paar woorden gespeeld en Teenders tegenstander lag op voorsprong met zo’n ruime 100 euro, maar de tegenpartij maakte een fout en de beurt ging naar Teender. De presentatrice was maar net uitgepraat en Teender riep gelijk het woord “Penis” en hij begon lachend in de camera te zwaaien. Teender had het mis en nu moest Teenders vriendin het woord trachtten te raden. “Wraak”, riep zij en beide stonden ze hard te lachen. Ook stonden ze in de camera te zwaaien en de schoonheid liet nog even wat meer zien van haar oogverblindende schoonheid en deed het allerlaatste knoopje van haar blouse los. En daar zaten de vier doktoren nu alle vier een hele tijd lang lijkbleek en doodstil op de bank. Na een tijdje gezwegen te hebben zei dokter Poeders met een verslagen verdrietige emotie in zijn stem: “Wat een ongenadige trap in de zak is dit jongens.”

Ze hadden alweer allemaal een brok in de keel en ja hoor, dokter Krullend kon zich niet verweren tegen het overdadige overschot aan opgekropt en gebroken verdriet en liet zich helemaal gaan en begon te brullen en huilen zo verschrikkelijk hard als een kapotte stofzuiger die aan het doordraaien is. Met lange halen brulde hij: “Iiiiiiik wiiiiiiil dooooooood, iiiiiiiik wiiiiiiiiil doooooood, etc.” Dokter Krullend werd omhelst door dokter Poeders en die zei zachtjes: “Kalm maar, kereltje, we zullen die Teender ophangen aan zijn edel geslachtsorgaan en we zullen ook nog eens de verloren spreuk vinden die pielewiep terug kan toveren. Alles komt goed…” en dokter Krullend keek dokter Poeders met vragende ogen recht aan en vroeg: “Echt waar? Denk jij dat echt?” “Gaan we echt onze pielemans terug toveren?” Ja zei dokter Poeders zachtjes en liet dokter Krullend gaan uit zijn omhelzing en dokter Krullend kon weer lachen, want de peptalk van dokter Poeders had hem weer hoop gegeven.

Toch wilde dokter Krullend deze gespannen uitzending van Lingo niet meer aanzien en hij wilde meer rust, dus zei hij: “Ik wil effe alleen zijn, ik ga effe naar boven ik moet zien of ik dit wel nog te verwerken krijg.” Zullen we jouw je dwangbuis aandoen en erg goed dichtbinden, want wij zijn bang dat het nu weer eens jouw beurt is om uit te flippen? Is niet nodig sprak een met droevenis geladen stemgeluid van dokter Krullend en hij verdween de gang in en sjokte naar boven. Zien jullie nu wel dat Teender zelfs ook weet dat wij altijd naar Lingo kijken op dit tijdstip, daarom heeft hij dat lekkere wijf meegenomen, om ons te treiteren, wat een ongelofelijke rotschoft, die zullen wij zeker een lesje leren beste collega’s, dit krijgt hij allemaal van ons op zijn brood. Hij is de duivel der mensen, met zijn vieze Hitlerscheiding en dode ogen een dienaar van het kwaad. Gatver, gatver, gatvergeten riep dokter Hoepla wat haat ik hem, en alle andere doktoren stemden daarmee in.

Kijk Teender is weer aan de beurt, en Teender riep direct: “Plasser” en weer werden de doktoren geraakt door Teenders zoveelste mentale pijniging die als een heel harde klap in het gezicht kwam, waarbij er weer tranen in de ogen sprongen en er weer gejammerd werd over het verlies van pielewiep. Weer was het Teender zijn beurt en nu riep hij: “Sperma” en alle doktoren werden gek en riepen: “Dit kan ik niet langer meer aanhoren, die Teender moet dood, hij lijkt wel de vloek van de verrekte duivel”. En Teender was aan het genieten, haha, en dacht: “heb ik die vijf vuile flikkers eens de open wond gepijnigd, dat zullen ze wel voelen, zeker als ze mijn lekkere vriendin zien.”

Hee jongens riep dokter Hoepla, we kunnen misschien iemand op Teender afsturen, maar dat moet snel. Er is niemand van ons die kan vliegen, onze auto rijdt maar maximaal 240 kilometer per uur en dat is niet voldoende om binnen 20 minuten in Hilversum te zijn. Ik weet het riep Poeders, dokter Krullend heeft de krachten van de hulk, misschien kan hij 500 kilometer per uur fietsen in onze fietsauto, dan zijn we daar in een wip. De doktoren riepen dokter Krullend naar beneden en vroegen hem of hij meer dan 500 kilometer per uur kon fietsen en hij zei, misschien, ik zal het proberen. “Wie wil er mee?”, vroeg dokter Poeders en Iedereen stemde in om mee te gaan. Kom jongens effe oordopjes in de oren lijmen en we kunnen gaan. Teender was weer aan de beurt en moest het tienletterwoord raden en riep: “Zaadballen” en hij had het nog juist ook en dat was teveel voor de doktoren. Ze grepen allemaal naar de fles en dronken ieder een litertje sterke drank en ook namen ze allen hevig bevend van alle spanning een shotje heroine van dokter Snorkel. Hey hey, kunnen jullie dat niet vragen riep dokter Snorkel, maar ze reageerden niet. Vieze dieven, riep dokter Snorkel, gemeen tuig, wat een flikkers, stinkende schaaflopers brulde hij. Hey, dit voelt goed zeg die heroine, riepen de drie doktoren. Relax man, chill man, zeiden de doktoren. Nu kan ik alles sprak dokter Poeders, wat een gevoel zeg..

Hey, maar nu moeten we gaan, zei dokter Poeders, dan hebben we hem over 10 minuten. Tegen ons met oordopjes is niemand opgewassen, zelfs die sluwe, slimme psychopaat niet. Die Teender ligt mij zelfs nog een paar punten voor op een IQ score, zei dokter Poeders ineens, dat heb ik altijd onthouden. Daarvoor heb ik hem ook een keertje extra poep op de boterham gesmeerd, toen een foto van hem genomen en in de krant laten zetten. Haha wat stond hij voor schut, heel de buurt lachte hem uit. Maar jazeker, zeiden de andere doktoren, wat is die Teender toch slim, daar worden wij niet goed van.

Ze kwamen aan bij de fietsauto en wrongen zichzelf in de auto en dokter Krullend ging voorin aan de pedalen zitten. Dokter Krullend reed voorzichtig naar de snelweg en gaf daar gas bij en reed exact 666 kilometer per uur over de vluchtstrook en in een flits waren de doktoren in Hilversum. Ze stopten voor de opnamestudio’s van de spelshow Lingo. Ze stapten uit en liepen de studio binnen en ineens hoorden ze schoten van een machinegeweer. Teender was aan het schieten gegaan op het ongelukkige publiek, maar wat een geluk, het was alsof Vega de vele kogels deed weren van de onschuldige slachtoffers, want Teender miste iedereen op een haar na. Teender begon te vloeken en riep: “Vuile geluksvogels, stinkende gelukszali-gen, dit is niet leuk meer, maar wacht maar tot de duivel jullie zal vinden, hij zal dood en verderf zaaien en jullie gelukkigen een heel erg pijnlijke les leren, vuile schoften.”

Ineens hoorde Teender een heel dode stemgeluid vanuit de leegte en het was alsof die stem op de wind werd gedragen en die fluisterde: “Teeeeendeer, Teeeeeeendeeer, kom tot mij…… kom tot mij…… kom…..Ik ben je vader…..” En Teender dacht wat is dit nu en wist nu, het is satan, mijn vader en Teender riep in een flits: “Hoe moet ik komen dan?” De stem sprak: “Breek alle spiegels in de kamer zonder grenzen en kom aan mijn zijde…” Waar vind ik die kamer, vroeg Teender? Volg het licht dat vergaat in het duister van de lange winternachten… , sprak de stem en de wind ging liggen en de stem verdween.

Opeens stonden de drie door en door slechte doktoren achter Teender en riepen zo hard ze konden door de megafoon: “sliep-sliep-biebberde-biebberde-biep-tralala”. En Teender besefte direct dat het een dodelijke spreuk was en riep in alle haast de anti spreuk en keek om. Daar stonden de vier doktoren in flitsende superheldenpakken. Nu hebben we je Teender, want jij hebt nu geen gehoorbescherming. Teender begon te zweten en zei: “Jongens, kunnen we dit misschien uitpraten?” Jou vergeven? Ben je nog dom ook nog? Jou hangen we op aan je penis en laten je hangen, tot je toverdrank is uitgewerkt. Maar dat is nooit schrok Teender, ik ben immers onsterfelijk en dan zal ik toch gek worden…

Toen zei Teender heel slim: “Ik heb de spreuk gevonden die pielewieps doet terugtoveren, als jullie me aan mijn pik ophangen zal ik jullie die nooit geven.” Vaseline stond nu nog achter Teender en zag dokter Poeders zonder pielewieps. Dag schatje, riep ze naar dokter Poeders, moet je nu ook zittend plassen? Wat ben jij een vuile verraadster siste dokter Poeders op een heel nijdige toon. Dokter Poeders ging door de grond door deze bijtende opmerking en hij hoorde Vaseline heel hard lachen en wat had zij toch een verduivelde lach, zij moet zijn de hoer van het kwaad. Ze liep op dokter Poeders af en kuste hem op de mond en vroeg dokter Poeders: “Hoe staat het met de liefde schat?” Ze begon heel hatelijk te lachen, dit was het gelach van een echte heks, een ketter. Jongens, nu effe Teender vastpakken en tegen de grond werken, zodat we zijn bonenstaak kunnen gaan afsnijden, maar daar klonk ineens hard gelach van een hele zware en dode stem. Wat is dit nu dachten de drie doktoren? De wind begon harder te waaien en het gelach duurde voort, maar verdween gestaag in de stilte. Het ging harder en harder waaien en ineens sprong de ene lamp na de andere kapot en daardoor werd het donkerder, weer een stem sprak vanuit de leegte: “Zoon, ik heb je nu eindelijk gevonden en de vereniging met jou en mijn leger van het kwaad is nabij.” “Samen zullen wij de wereld reinigen van alle goeds, alleen het kwade zal blijven bestaan.” “Kom tot mij…. Kom tot mij….” En de stem verdween weer en nu sprongen de laatste lampen kapot. Ook alle straatvelichting viel uit en het was nu stikdonker. Meteen vloog Teender de studio’s uit en ging met hoge snelheid op weg naar huis. De 3 door en door slechte doktoren riepen nog: “hicky-sticky-hoeten-toeten-tieten-tralala”, maar het was te laat. Teender was al gevlogen, maar zijn vriendin liet hij achter. Kut, Teender is weer weg, de geluksvogel, maar eens zullen wij hem pakken, siste dokter Poeders.

Hey, dokter Hoepla, doe dat lichtzwaard van jou eens aan, om de boel hier te verlichten en Hoepla gaf gehoor aan het verzoek. Het lichtzwaard ging aan en de doktoren konden weer ruim voldoende zien. Kijk daar staat dat wijf, mijn ex, Vaseline, pak haar, dan gijzelen we haar en sluiten haar op in dokter Hoepla’s villa. We kunnen dan een val zetten voor Teender, hij zal dat wijf komen halen, snapje? Heel goed plan, dokter Poeders, zei de rest. Ze grepen het lekkere wijf waar zij het meeste houvast bood, maar ze schreeuwde: “Ik heb nooit seks met Ludwig-Herbert gehad”. Ik moest dit doen van hem, want anders zou hij mijn familie vermoorden. De doktoren die haar vast hadden waren haar nog flink aan het bekneden en betastten aan haar wonderbaarlijke schone lichaamsdelen. Dokter Poeders riep, hey, hou daar eens mee op jongens, ik weet wel dat Vaseline een lekker wijf is, maar ze is mijn vriendin geweest en ik kan daarom niet dulden dat jullie mijn ex aan het befoetelen zijn met jullie grijpgrage handjes. Haal verdomme je hand uit haar broekje, dokter Krullend en ik snij je tong eraf, dokter Hoepla als je aan haar tietenpartij blijft sabbelen vieze klefjan.

Zullen we haar dan maar laten gaan? Laat haar maar gaan jongens, maar ik moet haar eerst nog eens flink onder haar kut schoppen voor die hele gemene opmerkingen die ze tegen mij maakte en Teender schopte zo hard hij kon en brak daarmee zijn kunstvoet in tweeën. Kutvent schold Vaseline en kreunde alsof ze aan het sterven was. Moest dat nou echt dokter Poeders, riep de rest? Ze heeft mijn bloed onder mijn nagels uitgehaald en dat kan ik nooit en te nimmer vergeten of vergeven. Ik zal haar even masseren op de pijnlijke plek, misschien vermidnerd dat de pijn, riep dokter Krullend. Geen gefoetel meer dokter Krullend siste dokter Poeders, daar hebben we echt geen tijd voor en waarom is dat gefoetel voor jou nog zo belangrijk, je mist verdomme toch nog je gereedschap jonge inclusief je ballenpartij. Nee, mijn ballen heb ik nog steeds, dokter Poeders, mijn zaadfabriekje draait nog op volle toeren en die wil nog wel eens genotszaligheid doen verwekken bij me. Waarom anders denk je dat ik dit lekkere wijf aan het befoetelen ben? Kut man heb jij je ballenpartij nog jonge, nu maak je me wel echt jaloers, siste dokter Poeders.. Iedereen heeft zijn ballies nog dokter Poeders, wij dachten dat we allamaal nog over een balzak beschikten. En dat was een heel zware mentale klap voor dokter Poeders, want hij was de enige bij wie de balzak ook is weggesneden. Dokter poeders stortte ineens en begon te schokken en beven en ja hoor, nu begon hij ook nog eens te raaskallen met schuim op zijn bek en hij riep zo hard hij kon: “MIJN BALLIES, MIJN BALLIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIEEEEEEES, mijn lieve trouwe ballenpartij, waarom nu heb ik de grote pech dat bij mij als enige mijn ballies zijn afgesneden, MIJN BALLIES NEEEEE NEEEEE” Jongens, dit is niet goed, sprak een onzekere dokter Krullend. Wat gaat hier gebeuren en nu begonnen dokter Poeders ogen te zwellen als balonnen. Heee dokter Krullend, heb jij misschien nog een spuitje met morfine bij, dan zetten we die eentje bij dokter Poeders in de bil en kunnen we hopen dat deze aanval van epilepsi voorbij gaat. En ja hoor, dokter Krullend had nog voldoende morfine bij en een spuit. Hij zette zo’n 5 shotjes morfine in de bil van dokter Poeders en hij verloor direct het bewustzijn. En nu wachten dan maar riepen de andere dokteren tegen elkaar. Heee jongens, kijk dat wijf ligt nog steeds te puffen, ze is nog niet helemaal bijgekomen van die lompe trap van dokter Poeders. Kut man, als ik mijn pik nog had dan zou ik haar een flinke verwenbeurt willen geven. Zekers antwoorde dokter Hoepla, dan had ik haar ook wel eens flink doorgesmeerd. Wie zou zoiets nou niet doen vroeg dokter Krullend? Nou dat zijn wij toch, sprak dokter Hoepla, want wij beschikken niet meer over een pielewieps. Kut ja jongens, wat is dromen toch mooi, maar dat is zeker niet meer mooi als we die dromen niet kunnen laten uitkomen. Je wordt er dan gewoon gek van. Dokter Hoepla begon weer eens hevig te snikken en te janken: “Ik kan het gewoon nog steeds niet bevatten”, “Ik ga er nog steeds vanuit dat ik elk moment wakker kan worden.” En hij bleef janken als een baby. We hebben nog een heel klein beetje hoop en dat is dat we onze ouwe trouwe pielewiep terug kunnen toveren met de verloren geheime spreuk.

Dokter Poeders kwam weer bij en zei, wat is er gebeurd jongens? Niks zei de rest, want ze wilden doktr Poeders niet nog een keer confronteren met de keiharde waarheid dat bij hem als enige ook de ballenpartij was weggesneden. Ze stapten allen in de fietsauto en reden in hoog tempo terug naar dokter Hoepla’s villa. Daar gingen ze naar binnen.

Het was nu zo’n half tien in de avond en de doktoren waren weer in het hoofdkwartier, de villa van dokter Hoepla. Weer zagen ze dokter Snorkel bezig met zijn heroine, hij was wat heroine aan het uitkoken op een lepel en vulde de spuit met de heroine op de lepel. Heel beheerst deed Teender zijn arm afbinden met een leren riem. Hij ging op zoek naar een goede ader en hij vond er eentje. Daarna zette hij de spuit met heroine, precies in de ader die hij gekozen had. Hij trok de riem los en de heroine vloeide zalig door zijn breinpartij. De roes verblindde dokter Snorkel van alle ellende en problemen en hij viel tevreden met een diepe zucht achterover. Hij was weer in diepe trance. De doktoren bleven kijken naar dokter Snorkel en ineens vroeg dokter Krullend aan de rest: “Hoe kan dat nou, ik dacht dat dokter Snorkel stekeblind was, maar hij zet wel telkens weer een shotje en raakt iedere keer precies een ader, hoe kan dat toch?” Ja, goede vraag zei de rest en dokter Poeders riep: “Heee dokter Snorkel, hoe kan het dat jij telkens een shotje kunt zetten in één van je aderen, want je bent toch zo blind als een mol, je ziet toch geen flikker, of wel?” Ik zie toch geen ene flikker smoezelde dokter Snorkel, dat weet je nu intussen toch wel? Oké zei dokter Poeders, ik zal je maar geloven dan, ik kan me immers nog wel herinneren dat die doornen van die cactus centimeters diep in je oogbollen zaten. Daarom draag ik een spiegelbrillie murmelde dokter Snorkel, laat me nu maar met rust zei hij en de andere doktoren liepen naar de keuken om wat te eten. Heee, waar is mijn antieke Chinese vaas siste dokter Hoepla. Ik had hier een peperdure Chinese Zjunglee Tsung vaas staan, antiek nog wel uit het jaar 1470. Ik kan verdamme niet zonder die antieke Chinese vaas. Heeft gatvergeten iemand mijn vaas gezien, gat gat gatverdamme? Nee hoor zeiden de andere doktoren en zij begonnen te eten.

Dokter Hoepla begon het hele huis overhoop te halen op zoek naar zijn ouwe vertrouwde Antieke vaas en kon die maar niet vinden en zo’n uur later gaf hij het op. Wie heeft er verdomme mijn antieke Chinese Zjunglee Tsung vaas gesnaaid, verdomme hoere-tering-kutte-koppen, claxo-neerde dokter Hoepla met alle kracht over zijn stembanden, WIE?? En de drie doktoren reageerden weer met: “Wij zijn het echt niet geweest, wij zijn de hele tijd bij je geweest in Hilversum toch? Gatvergeten, dan is het waarschijnlijk die dokter Snorkel geweest en dokter Hoepla haastte zich naar de woonkamer en schreeuwde op een afstand van een meter: “Heb jij gatverdomme toch aan mijn spoullen gezeten en inmiddels al heel wat vekocht?” “Heb jij dan ook aan mijn geld gezeten, vieze smiegt?” en dokter Snorkel mompelde: “Nee man, chill uit jonge, want ik kom niet aan andermans spullen en ik kan het ook niet geweest zijn, want ik ben zo blind als een kut jonge, dat weet je toch.” En dokter Hoepla geloofde dokter Snorkel wederom en begon als een klein kind te huilen, al mijn dure spullen, gatvergeten gestolen of als in een mysterie verdwenen. Snikkend liep hij naar de keuken en ging maar wat eten en smeerde een aantal droge boterhammen en ging een eitje bakken. Duizend reetkevers op een rijtje riep dokter Poeders, waar is verdomme mijn gouden aansteker toch? Ik had hem op de salontafel gelegd, maar hij is foetsie. Ik heb nu al overal gezocht en kan hem verdomme nergens vinden. Wat een kutzooi is dit toch, al die dure spullen die als in een mysterie verdwijnen. Ik kan dat gatvergeten ook nog steeds niet geloven, schreeuwde dokter Hoepla vanuit de keuken. Ik geef het op siste dokter Poeders, als ik de dader tref dan sla ik hem kei kapot. Effe wat anders jongens, zei dokter Krullend, ik vrees dat dokter Ribbels niet meer is en door Teender of Leon is gedood. Daar ben ik ook bang voor zei dokter Poeders. Ja, ik ook, zei dokter Hoepla dat begint me nu wel helder te zijn. Verdamme, nu ook weer dokter Ribbels sisten ze. Ze waren inmiddels alle drie al aan tafel gaan zitten en namen wat te eten. Gooi daar dat pak salami effe naar dokter Snorkel, want ook hij zal wel wat lusten. Dokter Krullend gooide de salami naar dokter Snorkel en ook hij begon te eten. Ze aten verder en begonnen nu wel wat meer te vrezen voor de dood dan voorheen. Kutzooi, Leon en Teender als tegenstanders tegen ons drie. Dat gaat nu toch wel een zware klus worden zei dokter Poeders. Ze zijn erg slim en ze kunnen beide vliegen en dat maakt beide vijanden zo gevaarlijk. Ik weet er alles van zei dokter Krullend met zijn mond nog vol brood. Na het eten gingen de doktoren voor de TV zitten en keken nog wat TV. Het werd weer 11 uur en de doktoren werden moe. Ze gingen naar bed en sliepen al snel in.

Het was zaterdag 10-11-2012 en het werd weer morgen en zoals gewoonlijk werd doktor Poeders het allereerste wakker en liep de trap af op weg naar de keuken om wat te eten. Gatverdamme, alweer drie nachtmerries gehad over, voetenmonsters en over amputaties van voeten en bonen-staak. De andere doktoren kwamen ook naar beneden en het eerste wat ze deden was wat brood gooien naar dokter Snorkel en ook hij begon te eten.

Vandaag hangt ons het geluk boven het hoofd jongens, want vandaag zullen wij eindelijk slagen in het vernietigen van Teender en die Leon. Ik voel het jongens, vandaag zetten wij de val en meppen we ze beide naar de hel. We moeten een strik zetten waar beide Leon en Teender op af komen, zodat de een de ander moet uitschakelen om te overleven en ik denk dat Leon de grootste kans maakt, gatvergeten, hij is nog slimmer dan Teender en dokter Snorkel bij elkaar. Klopt ja zeiden de anderen. Maar we hebben geen enkel spoor van beide, we weten niet waar ze wonen en we weten niet waar zij zich overdags of ’s nachts mee bezig houden. Dus we gaan zometeen weer de deur uit in onze superheldenkostuums en zullen ze trachtten te vinden. Op goed geluk dan maar weer zeiden de doktoren tegen elkaar en trokken allen hun flitsende pakken aan en liepen de deur uit naar buiten.

De doktoren waren weg en dokter Snorkel zette zijn eerste shotje van de dag. Dokter Snorkel had nu al geruime tijd een hekel aan zijn laatst overgebleven hebzuchtige collega’s. Ik kan niet geloven dat ik ooit zo geweest ben dacht hij. Ik ben slecht geweest en alleen ik en dokter Krullens hebben zich weer aan de zijde van de goede mensen mogen aansluiten. Wat maakt een mens nu slecht? Dat was een goede vraag en doktr Snorkel begon te debnken.

Liefde is sterker en veel en veel lekkerder dan haat. Weten die slechte m,ensen dat allemaal niet? Het voelt gewoon goed om veel van mensen te houden en ze alle geluk toe te wensen? Het voelt toch erg goed om te zien hoe je vriendinnetje je toelacht als ze je ziet. Het is net alsof je het geluk samen met je geliefde deelt, alsof je ht geluk van je geliefde zelf voelt en alle geluk voelt erg goed, dus liefde geeft genot, anders dan bij haat.

Haat daarentegen is opgekropte boosheid en die boosheid is ontstaan enkel door ontevredenheid. Een slecht mens wordt gedreven door de boze emotie, zij denken alleen aan zichzelf en eigen succes. Hebzucht, door ontevredenheid, is datgene dat het goede mens verandert in een slecht mens. Slechte mensen worden nimmer slecht geboren, nee, ieder baby’tje dat net geboren wordt is goedaardig geboren. Slechtheid zit niet in de genen, het zit niet in de emoties en diens gemoed en het is geen afwijking in de hersenen, nee, slechtheid zit hem in wat degene hem of haarzelf toewenst en wat ze verwachten van de toekomst. Hebben ze niet die toekomst voor zich die ze gelukkig zal maken, maar hebben ze slechts een toekomstbeeld dat ver beneden hun wens is, dan ontstaat stil verdriet, want slechte mensen zijn gewoon niet tevreden en daardoor wordt een mens slecht, door ontevredenheid.

Als iemand bijvoorbeeld niet tevreden is met zijn of haar IQ, financien of machtspositie, dan zal dat in de eerste fase verdriet geven. Als het bij verdriet blijft, dan zal diegene niet slecht kunnen worden, want verdriet zal alleen maar bijdragen aan het vergroten van medeleven, broederschap en empathie, dus van veel verdriet wordt men een beter mens. Maar als men door dat verdriet boos wordt en/ of jaloers wordt, dan zal die boze emotie en die jaloerse emotie de mens slechter en slechter maken. Beiden, de boze en jaloerse emotie zijn emoties van de duivel. Boosheid en jaloezie maken alleen kapot en dragen nooit bij aan constructieve inzet, maar enkel aan destructieve inzet. De boze, jaloerse ontevreden mensen beginnen steeds meer te denken aan zichzelf, zodat de ander kleiner en kleiner wordt. Hoe kleiner de medemens wordt, des te kleiner wordt het medeleven met hen, zodat afgunst makkelijker vrijspel zal gaan krijgen. Afgunst en jaloezie maken deze boze hater een slecht mens en de slechte mens is geboren en bedenk dat alles begon met ontevredenheid. Ontevreden mensen worden slecht en veelal zijn alleen geld, ego en macht de oorzaak voor ontvredenheid. Slechte mensen hoor je ook heel vaak klagen, anders dan bij gelukkige en tevreden mensen. Ze klagen om hun ontevredenheid. Dus kijk maar eens even om je heen naar degenen die veel klagen, zij zijn vaak slechte mensen, zij zijn niet tevreden en daardoor zullen ze gaan klagen. Ook zullen slechte mensen steeds sneller en sneller boos worden en zijn zij licht ontvlambaar. Zelfs tegen hun geliefden zullen ze meer en meer irritaties krijgen en zullen ze meer en meer boze uitspattingen krijgen. De gelukkige tevreden mens zal veel en veel minder snel boos worden.

En daar sloeg dokter Snorkel de spijker op zijn kop, wat een duidelijke inzichten had deze geniale denker zich nu weer verworven. Hersens zijn zeer nuttig gereedschap. Ik gebruik mijn hersenen om iedere minuut van de dag over de wereld na te denken. De wereld zit vol vragen, maar ook vol antwoorden. Die antwoorden moet je vinden met je hersenen, wist dokter Snorkel en hoe meer antwoorden men vindt, des te kleiner de wereld wordt en zo komen langzaam grote ideeen dichterbij die nog nooit door anderen zijn bedacht. Ideeen kunnen waardevol zijn en kunnen je ineens heel rijk maken, maar om die ideeen te vinden moet je eerst de wereld kleiner en kleiner maken, door antwoorden te vinden op de vele miljarden vragen waaruit de wereld bestaat. Dus denk na zegt een wijze dokter Snorkel en denk na en het maakt niet uit waarover je nadenkt, als je maar nadenkt en dat kan over van alles zijn.

Plots ging de bel en dokter Snorkel krabbelde overeind en hij hinkte naar de voordeur en opende die. Daar stond dokter Krullens ineens en hij was blij om die goede dokter Snorkel weer eens te zien. Hoe gaat ie, vroeg dokter Krullens en wat fijn je weer eens te zien zei hij. Dat is erg lang geleden zei dokter Snorkel, maar kom binnen. Dokter Krullens ging zitten en zei tegen dokter Snorkel, ik weet dat jij net als ik tot het goede bent bekeerd, dus zal ik je helpen met een wonderbaarlijk cadeau en dat is de spreuk die pielemans weer doet terugtoveren. Goed ontmoet goed jubelde een enthousiaste dokter Krullens. Dat klinkt erg goed juichte een opgetogen dokter Snorkel. Met heel erg veel geluk heb ik deze o zo belangrijke spreuk weten te achterhalen en dat zal ik dadelijk vertellen. Ik heb nu zelfs weer een vriendin zei dokter Krullens en dat voelt zo verdomde goed. Ik ben gek op dat wijfie, ze doet me goed en ik heb erg vaak heel erg goede seks, met mijn vriendin-netje. Het voelt echt goed om weer een pieliewielie te hebben, het maakt me weer man en het maakt me weer sterk. Ik heb weer een krachtige stem, anders dan voorheen kan je niet meer aan mijn stem horen dat ik een mensenschuw mietje lijk. Ik zal je nu die spreuk geven, dokter Hoepla, sprak dokter Krullens en dokter Krullens gaf dokter Snorkel de spreuk op papier en zei hem: “Je doet je pielewiep maar zo meteen terugtoveren, als ik weg ben, want ik hoef dat niet allemaal te zien, ik ben geen vieze flikker toch? Dokter Snorkel lachte en zei: “Dit is het beste geschenk dat mij ooit is gegeven en ik dank je zo hartelijk beste dokter Krullens.” Dank je zei dokter Krullens jouw geluk doet mij ook goed en hij zei: “Ik moet weer gaan, maar we zien elkaar nog wel en eee niet vergeten de spreuk niet aan de andere doktoren te vertellen, want zij zijn door en door slecht en verdienen dit geluk niet.” Ik haat ze die vuile flikkers van het kwaad. Ik ook, sprak dokter Snorkel. Dokter Krullens stond nu op het punt om weg te gaan, want ik moet weer aan het werk over een kleine 45 minuten..

Wacht, zei dokter Snorkel, ik heb wat lekkers voor jou dokter Krullens en hij liet hem een spuitje gevuld met heroine zien. We kunnen toch niet dood, zei dokter Snorkel.. Dat is briljant man, yes yes, nu kan ik eindelijk ook eens proberen hoe heroine voelt, dat zal wel lekker zijn. En jazeker, smoezelde dokter Snorkel, dat ga jij wel lekker vinden en spoot de heroine in dokter Krullens zijn aderen, waarbij dokter Krullens in een diepe roes geraakte, wat een zalig gevoel zei hij. Vertel nu eens, vroeg dokter Snorkel, hoe heb jij in hemelsnaam die spreuk kunnen achterhalen? Gewoon goed geluk. Ik was een boek hardop aan het voorlezen toen ik plots heel toevallig de spreuk las die toevalligerwijs in het boek stond. Ik las er “Ieleke pieleke komt gij nog” en direct voelde ik dat het wonder waar ik op zat te wachten waarheid was geworden en ik had mijn pielewiep weer terug. En nu dit, ik kan jouw leven ook nog redden door jou de spreuk te geven en dat voelt ook bijna net zo goed, want jij hebt het verdient, jij bent anders dan die door en door slechte doktoren en daarom zijn wij echt goede vrienden en dat zal altijd zo blijven. Mijn pielemans is splinternieuw en weer even lang als voorheen, een erectie werkt en seks werkt ook zo goed jonge. Ik heb nu toch zo’n lekkere vriendin, zei ik je al eerder en samen hebben wij zo’n 6 uur per dag hete en heerlijke seks. . .

Maar ik moet nu gaan dokter Snorkel, je geeft de rest van die valse en verschrikkelijke doktoren die spreuk niet hé en veel plezier bij het terugtoveren van pielemans, dag hé, dokter Snorkel. Dag, zei dokter Snorkel en ging naar de badkamer en jubelde de spreuk die dokter Krullens hem gegeven had. En ja hoor, ook zijn pielemans begon weer aan te groeien en was weer de oude, net zoals dokter Snorkel nu met dit geluk ook weer de oude is geworden. Nu alleen mijn voeten en rechteronderbeen nog en dan ben ik zo blij als een kleuter, maar hoe krijg ik die lichaamsdelen toch terug?

De 3 door en door slechte doktoren waren nog steeds op patrouille. Wederom was deze dag tot nu toe niet succesvol geweest, want ze hadden weer geen enkel spoor van Leon of Teender bespeurd. We kappen ermee voor vandaag siste dokter Poeders verslagen en wanhopig. Hey kijk daar eens jongens, daar hoog in de wolken, dat is zeker geen vliegtuig, maar…. Kutverdikkeme, dat is verdomme Leon of Teender, maar geen van ons allen heeft de gave tot het vliegen tot zich geëigend, want die wens is langs ons heen gegaan. Verdomme, is niemand nu zo slim geweest om voor een superman te kiezen? Verdomme Leon en Teender kunnen vliegen en dat is zo´n verdomde krachtige vaardigheid, daartegen zullen wij een taaie rakker hebben, zei dokter Poeders. Ik ga effe zitten sprak dokter Hoepla en de twee andere doctoren deden hetzelfde, ook zij gingen op hetzelfde bankje zitten.

Kijk dan daar die twee lekkere wijven. Hey ze komen hiernaartoe. De doctoren zeiden tegen elkaar: “Verdomme, nu komen we voor schut te staan, want wij kunnen niks met die wijven en dadelijk denken ze nog dat wij homo’s zijn en voor je het weet, denkt de gehele stad dat we homo’s zijn en daarna denkt het hele land dat en daarna de gehele verdomde wereld”. Als verdomme de hele stad denkt dat we homo’s zijn, pas dan zullen we zielige mietenstemmetjes krijgen, siste dokter Poeders. De drie doctoren lachten zenuwachtig naar de wijven en ze kwamen dichterbij. Nu stonden de twee wijven voor de doctoren. Ze leken allebei midden dertig en zeiden, hallo jongens, wat hebben jullie een rare pakken aan en jij hebt zelfs alleen een zwembroekje aan met je groen geschminkte huidskleur en je opgezwollen spierenpartijen. Waarom die rare pakken, vroegen de twee wijven? En trots ratelde dokter Poeders weer de monoloog op die hij altijd trots als een pauw aan andere geïnteresseerden deed op ratelen, want dit voelt machtig om sterker, slimmer, beter, sneller te zijn dan de gewone mens en ook omdat zij onsterfelijk zijn, voelen zij zichzelf beter en machtiger dan de gewone mens. Deze uiting van narcisme streelt het ego van al deze verknipte psychopaten, de drie overgebleven doctoren van het kwaad, ik ben superieur aan de gewone mens siste Teender met opgeheven hoofd: “Wij zijn gewoon beter, slimmer, sterker en machtiger dan de gewone mens en dat willen we ook graag uitstralen en laten zien.” Deze pakken dwingen respect af, gewone mensen zijn op hun hoede als ze ons zien aankomen. Wij zijn übermenschen, wij staan boven God, want God bestaat gewoon niet. Wij zijn superhelden wij staan boven de wetten van de natuur, wij zijn wonderbaarlijk.” De twee wijven lachten en zeiden, heb jij dan ook een hard wonder in je broek, ongeveer zo dik als een frikadel en langer dan 20 centimeter? Direct kreeg dokter Poeders een brok in de keel en een erg rode kop. Als die vier blikvangers maar niet mijn opgegeten penis detecteren, want dan zal je het net hebben dat overmorgen de gehele wereld het weet.

De twee wijven keken naar dokter Poeders kruis en schrokken. Wat is dat nu… ik zie helemaal geen gehaktstaaf, spraken de twee verbaasde vrouwen. Dat is niet meer dan een stijve niks, zeiden ze. Hoe kan dat, vroegen ze? Ben jij zo geboren? Of ben jij zo’n omgebouwde? Dokter Poeders wist niet wat hij moest zeggen en om de blamage zo gering mogelijk te laten sprak hij met een aangeslagen mietenstemmetje, helaas hadden wij een vliegtuigcrash overleeft en we belandden op een eiland vol met kannibalen die als hoofdgerecht gebakken piemels vraten. Onze collega dokter Teender werd door die kannibalen als God gezien, omdat hij een petje droeg met allemaal knipperende lampjes. Hij kon verdomme mijn piemel hebben gered, als hij de kanibalen geen opdracht had gegeven om mij de piemel te versnaperen. Bij mij werd de piemel afgesneden en opgegeten door verdomme hoogstpersoonlijk mijn vroegere collega, omdat hij nog een banaan met mij had te pellen en zo ben ik mijn penis verloren. De vrouwen keken elkaar aan en zeiden: “Nee man, dat geloven wij niet”, jij bent gewoon zo’n vieze omgebouwde, maar je hebt er spijt van en dat is jammer genoeg erg confronterend. Toch konden de twee wijven, dankzij hun medelijden het niet laten om te giechelen.

Dokter Hoepla had vlug de kroket die hij wilde gaan opeten in zijn onderbroek gewurmd, omdat hij niet net als dokter Poeders een blamage met veel schaamte hoeft te ondergaan. En jij knappert, zeiden de twee wijven tegen dokter Hoepla, jij ziet er erg aantrekkelijk uit.. kun je niet lachen tegen ons en niet zo angstig kijken met die zielige oogjes van je, heb je nog nooit sjans gehad of zo? Waar ken ik hem van smiespelden beide dames? Waar ken ik hem toch van vroegen ze. En toen beseften ze wie dokter Hoepla was en ze riepen: “Dat is verdomme die ex-Chippen Dale van vele jaren geleden”. Kut ja, zeiden ze, hij was verdorie de meest populaire Chippen Dale. Intussen hadden de loeihete vetten uit de kroket een raakpunt gevonden met de tere huid aldaar van dokter Hoepla en hij kreeg ineens een pijnensensatie te verwerken van de bovenste plank. Hij sprong omhoog van het bankje vandaan en begon als een rapdancer te tapdancen. Als een heel bekwaam solist en in afgrijzen deed dokter Hoepla met alle macht een beroep op zijn stembanden en claxoneerde als nooit tevoren het volkslied der gruwelijke pijnen, gewoon omdat het de pijn bij de ballenpartij misschien doet verlichten. Doktoren Poeders en Krullend konden net zoals de dames weer erg hard lachen. De hand van dokter Hoepla greep in zijn broek naar zijn kruis, hij griste de kroket en verwijderde die uit zijn onderbroek. En ook nu zagen de twee wijven dat dokter Hoepla ook geen pielemans meer had en ze werden nog meliger en begonnen nog harder te lachen. Dus je werkt niet meer bij de Chippen Dales vroegen ze en ze lachten. Toen zagen ze ook bij dokter Krullend een glad kruis verhuld met zijn tangaslip en ze riepen hard lachend, hij ook al. Alle drie omgebouwd en ze hebben nu heel veel spijt, zeiden de wijven en alle drie de doktoren knikten tegelijkertijd met een rood gezicht het hoofd. De jongere vrouw greep in haar handtas en pakte er een dildo uit en wierp die de doktoren toe, alsjeblieft, zei ze, dan kun je die in je broek stoppen om het gemis te verzachten, misschien helpt het, het is echt goed bedoeld.

Zo zielig als de drie doktoren nu keken heeft zelden iemand gekeken, want welk erger ongeluk bestaat er nu toch? En wat is dat met jullie voeten, vroegen de dames en ze vielen ineens stil en stopten door het zien van de kunstvoeten direct met lachten. Er viel nu een lange stilte en de doktoren bleven de twee wijvn met hun zielige hondenogen aankijken. Tranen rolden nu ovr de wangen van de drie doktoren en ze bleven zwijgen. Alle drie hadden ze nog een knal en knal rood gezicht en alle drie gingen ze letterlijk en figuurlijk door de grond. Dit kan ik nooit meer verwerken dacht dokter Poeders, dit kon ik gewoon niet verwachten, wat een vernedering. De twee wijven zeiden: “Nou, wij zullen jullie maar in de steek laten, maar wij hadden wel erg veel zin in lekkere seks, tis jammer dat bij jullie rubberen robbie is verwijderd, want anders hadden we samen, met zijn vijven een heftige orgie kunnen beleven. Wat is dit erg zeiden de twee meiden nu heel serieus en ze gingen. Doeg, riepen de meiden en ze liepen weg van de doktoren.

De twee lekkere wijven liepen verder en de doktoren spraken elkaar aan met hele zielige mietenstemmetjes. We stralen geen kracht meer uit met onze stem. Wij zijn verdomme mietjes geworden piepte dokter Poeders met zijn mietenstemmetje. Wij alle drie zijn evenzwak van stem. Wij hebben verdomme alle drie zo’n mietenstemmetje sprak dokter Hoepla. Hoe kunnen wij krachtige ubermenschen nu de wereld gaan veroveren als wij gevangen zijn door diepe schaamte dat zelfs ons stemgeluid doet beknijpen. We zijn verdomme mietjes geworden sprak dokter Poeders met een brok in zijn keel. Wat moeten wij toch doen en met zijn drieen staarden ze recht voor zich uit. Het werd stil en het bleef stil. Ze bleven wel zo’n 30 minuten zwijgend voor zich uitkijken en tranen rolden over de wangen.

Ineens brak dokter Hoepla de stilte met de woorden, daar gingen die kutwijven naar binnen, we moeten ze koudmaken, anders denkt verdomme morgen de gehele stad dat wij homo’s zijn. Zeer doortrapt geraffineerd plan sisten de 2 andere doktoren, ze zeiden, dit pikken we niet en ze pakten alle drie een handgranaat uit de rugzak. Vlug die handgranaten daar in die tent gooien, waar zojuist die 2 kutwijven naar binnen gingen en de doktoren stonden op en liepen naar het betreffende pand. Het is verdomme een sexclub voor flikkers, bi-sexuelen, maar ook hetro-seksuelen en da is mooi, dan roeien we ook nog eens een aantal vieze flikkers uit, das dan ook maar weer mooi meegenomen, sprak dokter Poeders. Op een afstand van zo’n 30 meter konden de doktoren horen welk lied er in het pand werd gezongen, dat was: “Dikke lul, drie bier”. Wat gingen de doktoiren weer door de grond bij dit aanhoren en alle drie lieten ze de waterlanders over de wangen lopen, dit gaat te ver piepte een huildende doktor Poeders. Bij het pand aangekomen keken ze naar binnen en direct werden de doktoren gespot door flikkerschorem, zoals dokter Poeders siste, die heel uitbundig begonnen te wuiven. Meteen koudmaken, sprak dokter Poeders en ze gooiden alle drie tegelijk de handgranaten naar binnen, ze riepen: “Sterft, vuile grore flikkers.” De handgranaten ontploften en de ledematen vlogen bij de doktoren om de oren. Brandende mensen renden schreeuwend de straten op. Een enkeling die zich nog heelhuids uit de voeten wilde maken, werd door dokter Krullend de nek gebroken. Iedereen stierf. Niemand kon nu de rest van Eindhoven vertellen over het verdwenen geslachtsgereedschap van de doktoren. Ze waren weer op een veilige afstand van de buitenwereld die massaal de doktoren zullen uitlachen wanneer de amputatie van de pielewiep bekendheid krijgt.

Dit gemis der penis kan ik nooit meer verwerken snikte een jankende dokter Hoepla, ik ben zo verdomde knap, ik kan ieder wijf krijgen en nu dit. Het voorval tussen die twee lekkere vreemde wijven en ons was voor ons de grootste nachtmerrie, het ergst mogelijke scenario en dat is ons laten voelen wat gemis van de bonestaak inhoudt. Dit vraagt om een litertje whiskey, of een hoop biertjes om even het voorval van zojuist te kunnen vergeten. Dat is een goed plan, snikte dokter Krullend en hij veegde zijn tranen weg. De doktoren vermanden zich weer en begonnen weer plannen uit te stippelken voor wat morgen te doen. Tranen werden weggeveegd en planvoorstellen werden gewisseld met elkaar. Zullen we morgen dan maar alle coffeeshops langsgaan, om die Leon te bespeuren? Prima idee dokter Krullend, zei dokter Poeders, dat gaan we doen ja. Dat is inderdaad een goed idee zeg, daar hadden wij nog niet aan gedacht hé, zei dokter Hoepla tegen dokter Poeders. Hey, jongens, zullen we even in dat cafétje een stevig biertje gaan drinken, om effe de zorgen te vergeten? Goed zeiden de anderen, doen we.

Ze liepen een café binnen en dokter Hoepla zei: “Jongens neem plaats, ik trakteer op een biertje”. De doktoren gingen zitten en dokter Krullend keek wat uit het raam en zei ineens: “Krijg nou de tering, jongens, ik dacht net dat ik dokter Snorkel bij de hoeren zag binnengaan.” Dat kan toch niet dokter Krullend, want dokter Snorkel is zo blind als een kut en heeft pielemans toch ook niet meer, net zoals ons, zei dokter Hoepla. Dat is waar ja, zei dokter Krullend, maar hij leek toch wel verdacht veel op dokter Snorkel. De doktoren dronken het biertje op en namen er nog veel meer en liepen rond 15:30 naar huis.

Het was nu rond 16:00 uur en de drie doktoren kwamen thuis in de villa en zagen hoe dokter Snorkel weer een lijntje coke opsnoof. Hey dokter Snorkel, heb ik jou vandaag rond half drie bij de hoeren naar binnen zien gaan, vroeg dokter Krullend? Nee man, ben je gek, ik zie geen ene kut en ik heb geen dropveter meer jonge, hoe denk jij dat ik kan naaien, mafkees, zei dokter Snorkel. Dokter Krullend bleef achterdochtig, maar hij staakte het kruisverhoor, want diep in zijn versrtand kon hij nog wel nagaan hoe diep die doornen van die cactus in dokter Snorkels ogen zaten na zijn ongelukkige dodemanssprong. Bij dit inzicht begreep dokter Krullend nu ook meteen dat het grote kletspraat is om te beweren dat dokter Snorkel toch weer kan zien, dus hij gaf dokter Snorkel weer enig vertrouwen.

De doktoren gingen allen zitten en zetten de radio aan en hoorden dokter Krullens een uitzending vertolken. En wat hoorden de doktoren dokter Krullens nu toch zeggen?? Hij zei letterlijk tegen zijn collega presentator dat hij gisteren nog van bil was geweest samen met zijn vriendin en dat hij door een zwaar ongeluk zeker 12 jaar geen seks meer heeft gehad. Het was een wat zwaardere vorm van impotentie biechtte hij op aan het luisterend publiek, maar nu sinds een aantal weken ben ik genezen en kan ik weer seks hebben sprak hij openlijk op de radio. Nu werd het in één klap doodstil en siste dokter Poeders, die flikker heeft gatvergeten zijn pielewieps weer terug getoverd, de vuile slang. Wat een kutstreek dan dat hij ons die spreuk niet effe komt brengen. Daar pakken we hem voor toch jongens, zei dokter Poeders. Zekers siste de andere door en door slechte doktoren. Dit goede nieuws deed alle drie de doktoren zo erg opwinden dat ze weer met alle plezier konden gaan hopen op hetgeen waar ze al 12 jaar op wachten. Gatvergeten, we moeten die dokter Krullens vinden. Kom jongens, dan gaan we nu meteen naar de studio van omroep Eindhoven en hopen dat dokter Krullens daar nu nog aanwezig is, want het is gewoon nog werktijd.

Buiten aangekomen zagen ze dat de auto van dokter Hoepla was klemgezet door een luxe BMW. Van wie is die BMW? Die heb ik hier nog nooit gezien. Wat doet die BMW op mijn oprit, zo ram voor mijn garage, nu kan ik er niet uit met mijn Audi. Kijk eens er liggen spuiten en lege bolletjes coke en heroine in die BMW. Is die BMW soms van doktr Snorkel? En wat doen die condooms dan in die BMW? Vreemd, wat moet dokter Snorkel toch met condooms, vroeg dokter Hoepla? Man hij kan niet eens auto rijden, want hij is zo blind als een kut, zei dokter Poeders. En die spuiten en drugsbolletjes dan die op de achterbank liggen? Zou dokter Snorkel deze BMW hebben gekocht en erin hebben gereden? Dat kan toch niet, want hij heeft niet eens geld om zo’n dure auto te kopen en hij is zo blind als een flikker. Kom, dan gaan we even naar dokter Snorkel toe, want dit is toch erg verdacht, zei dokter Poeders en ze gingen weer de villa binnen.

Dokter Poeders kwam bij dokter Snorkel aan en vroeg: “Heb jij soms een splinternieuwe BMW hier op de oprit gezet?” Hoe kan jij hebben gereden, blind als een mol, met maar één been, vroeg dokter Krullend? Ik heb helemaal geen BMW gekocht en erin gereden. Hoe weet jij dat die gekocht is dan? Dat weet ik toch niet, ik ben zo blind als een kut jonge. Maar je zei net dat die gekocht was. Dat dacht ik zomaar, zei dokter Snorkel. Kijk dan hier liggen de sleutels van die BMW. Hoe komen die sleutels hier, vroeg dokter Hoepla? Vreemd, zei dokter Poeders. Weet je echt van niks, dokter Snorkel, vroeg dokter Poeders? Nee, ik weet van niks, zei dokter Snorkel. Nou ja, kom, dan pakken we die BMW en rijden naar de studio van omroep Eindhoven. De doktoren gingen naar buitn en stapten in de BMW en reden naar de studio.

Bij de studio van omroep Eindhoven aangekomen zagen de doktoren dokter Krullens net in zijn auto stappen en ze claxonneerden. Dokter Krullens keek naar de doktoren en toen hij ze herkende begon hij zich te haasten, zo snel hij kon stapte hij in zijn Mercedes en ging er met hoge snelheid vandoor. Wat is dit nu zei dokter Poeders, waarom probeert hij ervandoor te scheuren? Kom op, vlug achter hem aan, riep dokter Poeders en dokter Krullend gaf gas op de plank en met piepende banden gingen ze achter dokter Krullens aan. Ze reden nu 120 kilometer per uur binnen de bebouwde kom in Eindhoven en alle doktoren in de BMW waren in paniek en ze riepen: “Gas erop, dokter Krullend, dan rijden we hem klem”. Dokter Krullend gaf gas bij en ging langs dokter Krullens rijden en begon dokter Krullens te rammen. Ze drukten elkaar bijna van de weg en ze reden nu Eindhoven uit. En daar kwamen ze met piepende banden uit de bocht en reden met hoge snelheid richting het dorpje Acht. Dokter Krullens had zijn pistool gepakt en begon gericht te schieten, dwars door zijn achterraam op de BMW van de 3 door en door slechte doktoren. Dokter Krullend ging weer in positie rijden en gaf gas bij om langs dokter Krullens te komen rijden om hem daarna van de weg te kunnen rammen en dat deed hij en hij ramde dokter Krullens wederom een aantal keer, maar dokter Krullens trapte ineens op de rem, zodat de 3 doktoren in de BMW dokter Krullens voorbij gingen en hem kwijtraakten. Dokter Krullend trok aan de handrem en draaide zo vlug mogelijk het stuur een aantal keren rond, zodat de BMW in een slip raakte en 180 graden keerde. Dokter Krullend drukte het gaspedaal weer tot aan de bodem en met piepende banden ging hij weer achter dokter Krullens aan. Jongens, riep dokter Poeders nu in de BMW, we gaan vlak langs dokter Krullens rijden en schreeuwen loei en loeihard een bevriezingsspreuk, zodat hij uiteindelijk tot stilstand zal komen. Zorg er verdomme wel voor dat we allemaal de vingers diep in de oren moeten steken en onze chauffeur moeten we even voorzien van een setje oordopjes of iets wat erop lijkt. Kut, we hebben geen oordopjes, maar wel hebben we een setje kwasten, dat moet denk ik toch lukken hé jongens, vroeg dokter Poeders? Jazeker dat gaat lukken, stop maar twee kwasten aan ieders zijde één in mijn oren en dat deden beide doktoren Hoepla en Poeders. Oké, zitten die kwasten nu diep genoeg in zijn oren? Wat? Riep dokter Krullend. Oké, dan zitten die kwasten diep genoeg in zijn oren en nu moeten we langs die dokter Krullens gaan rijden en dat deed dokter Krullend. Ze reden nu naast dokter Krullens en met zijn tweeen riepen de doktoren Hoepla en Poeders: “Hiep-hiep-rommel-trommel-troelala”, maar dokter Krullens hield ook de vingers in de oren en had dus niets gehoord en hij draaide zijn raampje dicht om ongelukken te vermijden. Maar plots zakte dokter Krullend in elkaar. Kut man, die kwasten zaten niet stevig genoeg in de oren van dokter Krullend en heeft hij dus de bevriezingsspreuk gehoord, waardoor hij nu in elkaar is gezakt. Vlug dokter Hoepla, neem het stuur over. Dokter Hoepla nam met moeite het stuur over en dokter Poeders trok dokter Krullend op de achterbank. Nu kon dokter Hoepla goed gaan zitten en zette hij weer de achtervolging in. Met hoge snelheid wist dokter Hoepla de wagen van dokter Krullens wederom te rammen, maar de motor van de BMW sloeg af en de 3 gemene doktoren verloren snelheid. Wanhopig trachtte dokter Hoepla de BMW weer te starten, maar hij wilde maar niet starten. Kut jongens, dit hebben we verloren sprak dokter Poeders en begon erg bang te worden, geloof me, dat zijn ergere angsten dan doodsangsten, want weet u hoe het voelt om pielewiep te verliezen? Die Krullens zal nu zeker vluchten en naar één of ander warm land immigreren en ver van ons vandaan in vrijheid kunnen gaan leven. Maar hey, kijk nu wat die dokter Krullens voor ons in de verte doet. Hij begint te slingeren, kijk dan en nu raakt hij de vangrail en wat een mazzel zeg de rechterhelft van zijn Mercedes werd gelift en hij rijdt nu als een zot op twee wielen. Kijk de auto kanteld nipt op een haartje weer op vier wielen en de Mercedes kan weer verder scheuren, maar kijk, hij raakt weer in een slip en nu rijdt hij verdomme een weiland binnen, door een hooischuur door een sloot, in de sloot en weer uit de sloot en met een doffe klap ramde dokter Krullens een onbewoonde boerderij die hem de pas afsneed. Dokter Hoepla riep: “Vlug de BMW uit en rennen, want ik krijg hem niet gestart” en dokter Hoepla en dokter Poeders dachten geen seconde na, stapten de auto uit en zetten het op het lopen, richting de gestrande dokter Krullens, die ook uit zijn auto stapte en door de weilanden begon te rennen, recht vooruit met de blik op oneindig en rennen maar. Dokter Krullens verdween uit het zicht, maar beide doktoren Hoepla en Poeders wisten niet van ophouden en bleven rennen zo hard ze konden. Ze renden en renden en ineens kwam de BMW met daarin dokter Krullend achter het stuur de beide rennende doktoren voorbij gereden en dokter Krullend riep uit het raampje, hey instappen jongens dan hebben we hem zo, maar de rennende doktoren riepen: “Schiet op man, RIJEN, RIJEN, ERACHTERAAN”, en dokter Krullend begreep dat hij haast moest maken en gaf gas bij. De BMW waarin dokter Krullend reed sloeg weer af en hij begon wanhopig te trachten de BMW weer te starten. De twee rennende doktoren kwamen nu bij het punt aan waar dokter Krullens het weiland opreed en ook zij begonnen over het weiland te rennen in de richting waar dokter Krullens auto tot stilstand was gekomen. Dokter Krullend kreeg de BMW weer gestart en reed plankgas verder, hij kwam ook bij het weiland aan en reed met de BMW het weiland op en haalde de twee rennende doktoren in, maar bleef steken in de modder. De BMW zat vast in de modder en kon geen kant meer op. Dus dokter Krullend stapte uit en begon ook te rennen en had een redelijke voorsprong op beide doktoren Poeders en Hoepla. Maar daar ineens kwam iemand op een scooter aangereden. Hij reed over de zandpad richting de snelweg. Het was verdomme dokter Krullens riep dokter Poeders en ze zetten hun voettocht verder nu weer in de richting van de snelweg, want daar scheen dokter Krullens op af te rijden. Ze renden en renden, door angsten gedreven vochten ze zich vooruit. Dit mogen we pas opgeven als dokter Krullens mijlenver van ons verwijdert is. Nu lagen dokter Poeders en dokter Hoepla voor op dokter Krullend, want ze hebben een draai moeten maken van 180 graden en ze renden en renden. Plots werden de beide doktoren Hoepla en Poeders door dokter Krullend ingehaald op een grote tractor. Hey riep hij, willen jullie met me mee, vroeg hij? NEE, RIJEN, RIJEN, schiet op daar gaat ie, ERACHTERAAN, schreeuwden beide doktoren Hoepla en Poeders en dokter Krullend gaf gas bij. Dokter Krullens was nu op de snelweg aangekomen en zette zijn vlucht voort over de snelweg richting Eersel. Dokter Krullend volgde de scooter van dokter Krullens op 500 meter aftsand en deze tractor bleek veel trager dan de snellere motorscooter. De voorsprong van dokter Krullens werd groter en groter, maar ineens versnelde de tractor en bleek nu ineens veel en veel harder te rijden dan de scooter van dokter Krullens. Och, er lag een stukje hout onder het gaspedaal wist dokter Krullend nu. Sneller en sneller ging de tractor en de voorsprong van dokter Krullens werd kleiner en kleiner. De tractor was nu nog zo’n 100 meter verwijdert van dokter Krullens op de scooter, maar ineens zag dokter Krullend een groot achterwiel van de tractor hem voorbij stuiteren en hij keek naar achteren en zag dat hij warempel een achterwiel had verloren en daardoor sloeg de tractor tegen de vangrail en kantelde en sloeg wel 10 tot 15 keren over de kop. Dokter Krullend bleef beduusd op het asfalt liggen en leek de race te hebben opgegeven, maar hij werd verrassend genoeg voorbij gereden door de beide doktoren Hoepla en Poeders op een tandem en ze fietsten zo hard ze konden en ze behaalden wel snelheden van zo’n 40 tot 50 kilometer per uur op dat fietsvoertuig. Plots zagen de twee doktoren op de tandem dokter Krullens in de verte en het leek wel of zijn scooter erg rap in vaart verminderde en toen zagen de doktoren op de tandem de scooter van dokter Krullens in de brand vliegen en dokter Krullens stond geheel in lichterlaaie. Nu vlug doortrappen riep dokter Poeders naar dokter Hoepla en ze versnelden. Maar als een grote verrassing klapte de voorband van de tandem en ze verloren erg veel snelheid. Dokter Krullens had het vuur gedoofd en rende voor zijn leven, wederom rende hij de weilanden in en bleef als een bezetene rennen. Toen klapte de voorband van de tandem en vloog de tandem met de doktoren Hoepla en Poeders over de kop en waren ook zij genoodzaakt om weer te gaan rennen. Ook zij renden als bezetenen en daar werden de beide rennende doktoren wederom ingehaald door dokter Krullend die een motor met zijspan had buitgemaakt en richting de vluchtende dokter Krullens reed. Hij stopte bij de weilanden en stapte van de motor af en begon ook over de weilanden te rennen op weg naar de vluchtende dokter Krullens die nu nog maar een voosprong had van 100 meter. Plots verloor dokter Krullens een voet en viel. Nu hebben ze mij besefte hij, want die voet kan ik onmogelijk opnieuw aantrekken, want de voetentape is oud en doorweekt. En daar stond dokter Krullend al voor hem en hij sprak tot dokter Krullens die nog in de modder lag de woorden toe: “Je kan wel proberen te vluchten, maar tegen professionals zoals wij kan jij niets beginnen, wij zijn geen opgevers jonge, dat heb je nu wel in de gaten, wij zijn taaie rakkers, best of the best, no one can beat us”. Dokter Krullend nam ook de andere voet van dokter Krullens af en hij gooide beide voeten een stukje verderop het weiland in. Zo, nu kun je zeker geen kant meer op jonge, we hebben je. En eindelijk na 5 minutn te hebben gewacht kwamen daar dokter Hoepla en dokter Poeders aangerend en ze waren dood en doodmoe. Ze stonden te hijgen en zakten in elkaar. Dokter Poeders begon te braken en dokter Hoepla viel op zijn rug in het gras, effe uitrusten jongens, dit was me effe teveel, maar we hebben de rat. Toen dokter Poeders was uitgekotst en uitgerust stond hij op en liep hij naar dokter Krullens.

Kijk me aan, beval dokter Poeders en dokter Krullens keek dokter Poeders in de ogen. Heb jij je pik weer terug kunnen toveren, vroeg dokter Poeders? Dat is me gelukt, zei dokter Krullens en hij zei: “Die spreuk heb ik in mijn hoofd zitten en zal ik jullie nimmer en nooit vertellen”. Je liegt, siste dokter Poeders, ik wed dat je hem thuis op een papiertje hebt geschreven, waar woon je? Octopussystraat 8, zei dokter Krullens. Bel maar, als je me niet gelooft, mijn vriendin is thuis. Hoe heet ze? Ingrid, zei dokter Krullens en dokter Poeders pakte zijn mobieltje en belde naar het huis van dokter Krullens. Zijn vriendin nam op en zei: “Met Ingrid”. Dokter Poeders kreeg van Ingrid te horen dat dokter Krullens inderdaad woonde aan het adres dat hij had gegeven. Kom jongens, we gaan een kijkje nemen in het huis van Krullens. Jazeker gaan we doen, zei dokter Hoepla, hier heb ik een stuk touw en daarmee zullen we dokter Krullens netjes vastbinden en hem levend meene-men naar het hoofdkwartier. De gemene doktoren pakten het touw en binden Krullens zo goed mogelijk vast. Daarna werd Krullens in de zijspan gedumpt van de door dokter Krullend gestolen motor. Mooi zo, riep dokter Krullend die buit hebben we binnen. Kom, zei dokter Poeders, dan gaan we naar het adres van dokter Krullens en zullen we zijn huis doorzoeken naar papierwerk waarop geschreven staat de spreuk die onze pielemans weer terug kan toveren.

Het lukte de doktoren om alle drie maar nipt een plaatsje te vinden op de motor, eentje zat op het stuur, twee op het zadel en dokter Krullens lag hulpeloos vastgebonden in de zijspan. Vlug naar het huis van dokter Krullens beval dokter Poeders en ze reden naar het huis van dokter Krullens en kwamen aan. In de verte zag dokter Poeders grote rookwolken. Als dat verdomme maar niet dokter Krullens huis is, zei dokter Poeders. Nee, zeiden de anderen, dat toeval is bijna niet eens mogelijk, nee, dat is gewoon een ander huis. Ze naderden het huis en ja hoor, dokter Krullens huis stond in lichterlaaie. Gatver, gatver, GATVERGETEN KUTFLIKKER KUTZOOI, schreeuwde dokter Poeders bij het zien van het brandende huis. Wat een grote pech, gatverdamme, brulde dokter Poeders. Dit ongeluk kan ik niet meer dragen, jammerde dokter Hoepla, dit is een ware nachtmerrie, verdomme nog an toe. Ze keken minutenlang naar het brandende huis en tranen rolden over de wangen van dokter Poeders. Dokter Hoepla begon te huilen als een klein kind en dokter Krullend kreeg een toeval en viel van zichzelf af. Wat een pech, snikte dokter Poeders. Maar wat een geluk, dit brandende huis is niet van Krullens, maar dat huis erlangs is van Krullens, want daar hangt het nummer 8. De doktoren konden weer lachen en waren zeer enthousiast.

Jongens, riep dokter Poeders, nu gaan we met zijn tweeen naar binnen en blijft er eentje hier achter om een oogje in het zeil te houden, zodat Krullens ons zeker niet zal verlaten door te vluchten. Dokter Poeders en dokter Hoepla gingen naar het huis met huisnummer 8 en ze belden aan. Er werd open gedaan door de vriendin van Krullens en dokter Poeders sloeg met zijn vuist zo hard hij kon in haar gezicht, zodat ze ineen zakte en buiten bewustzijn geraakte. De twee doktoren doorzochten het gehele huis en ja hoor, daar vond dokter Poeders een briefje met daarop geschreven: “De spreuk die pielemans terug kan toveren is…” en nu dokter Poeders net de spreuk zou gaan lezen stak dokter Hoepla een sigaar aan en de gehele kiet van Krullens explodeerde door een gasexplosie die dokter Hoepla ontstak met zijn aansteker. Dokter Poeders werd gelanceerd en kwam tientallen meters verderop weer neer en ook dokter Hoepla sloeg vele tientallen meters verderop tegen de vlakte, maar zijn sigaar was wel aan. Zowel dokter Poeders als dokter Hoepla zijn onsterflijk, dus stonden ze weer op en klopten alle vuil van hun verscheurde kleding. Voor dokter Poeders lag het stoffelijke overschot van Krullens vriendin en hij lachtte en zei, die heb je van mij Krullens en ik zal je nog harder gaan aanpakken. Hey riep dokter Poeders naar dokter Hoepla, hoe kan het dat het huis ineens ontplofte? Geen idee zei dokter Hoepla, ik stond te pissen in de plee en ineens hoorde ik een daverende knal en vloog ik vele tientallen meters door de lucht. Slim als dokter Hoepla was kon hij maar beter niet zeggen dat hij per ongeluk een gasexplosie had veroorzaakt, dokter Poeders is namelijk een keiharde intelligente psychopaat die niet terugdeinst voor een wraakactie. Ik had verdomme net de spreuk in handen op een papiertje, ontploft ineens de gehele boel, jammerde doketr Poeders. Kut man zei dokter Hoepla, maar hb je de spreuk nog wel kunnen lezen? Nee zei dokter Poeders, daar kwam ik net 2 seconden tekort voor, want ineens ontplofte die gehele kiet. Dan gaan we maar naar huis en zullen we die Krullens gaan martellen, totdat hij de spreuk verteld. Goed idee zei dokter Hoepla, doen we. De doktoren stapten op de motor en ze reden terug naar het hoofd-kwartier.

De doktoren kwamen weer aan bij het hoofdkwartier en stapten van de motor. Ze haalden Krullens uit de zijspan, stopten een juten prop in zijn mond en tilden hem de villa binnen, op weg naar het isolatie kamertje dat de doktoren de Grote Bek noemden en gooiden Krullens daar in, “komt die dan”, gilde een jubelende dokter Poeders en met zijn drieen stonden ze te gniffelen en in de handen te wrijven. Hey jongens, één ding, we verklappen deze spreuk nooit aan dokter Snorkel, want die halve haan heeft zich waarschijnlijk bekeerd tot het goede, ik vertrouw die flikker voor geen cent, dus voor hem geen, ik herhaal geen pielemans. Dat vinden wij ook prima zeiden de andere doktoren. Kuuuut man, ik ga dadelijk nog naar de hoeren jubelde een zeer uitgelaten dokter Poeders en de andere twee doktoren zeiden heel erg opgetogen, jazreker en wij ook. Kom, dan gaan we nu naar beneden om wat te eten en de doktoren liepen de trap af naar beneden en liepen richting de keuken.

Hey dokter Snorkel riepen de 3 doktoren en dokter Poeders riep, hoe gaat het met je pielemans en de 3 gemene doktoren lachten hard om die gemeen bedoelde grap en schuwden zich er niet voor om dokter Snorkel hard in zijn geizcht uit te lachen. Kut man, dacht dokter Snorkel, nu weten ze dus dat ik pielemans heb terug getoverd.. Maar voordat dokter Snorkel iets wilde zeggen, sprak dokter Poeders, kut man ik heb me hier toch een stevige erectie, maar ik weet niet meer wat de spreuk was die hem terug deed toveren, dokter Snorkel, en weer lachten de 3 door en door slechte doktoren. Geef mij effe dat boek van Wipneus en Pim aan riep dokter Hoepla en ze lachten weer. Effe lekker naar de hoeren vanmiddag riep een uitbundige dokter Hoepla naar dokter Snorkel en nu begreep dokter Snorkel hem, de duivelse doktoren hebben pielewiep terug kunnen toveren en nu denken ze mij voor gek te kunnen zetten. Wat een verschrikkelijk tuig is dat toch dacht dokter Snorkel.

Ik moet nog boodschappen doen, zei dokter Hoepla, tegen de andere twee doktoren en hij zei: “Ik ga boven even wat cash geld uit mijn kluis halen, ik ben zo terug”. Dokter Krullend zei tegen dokter Snorkel: “Dat is verdomme wel een misterie, zoals jij jouw lijntjes coke weg snuift en je shotjes heroine weet te zetten”. Dokter Snorkel reageerde en zei: “Ik weet ook niet hoe ik dat doe, het is gewoon een zesde zintuig denk ik”. Ineens werden de doktoren benenden opgeschrikt door een afgrijselijk geschreeuw: “Neeee, neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, wie heeft er verdomme mijn kluis leeggeroofd?”

Een aangeslagen dokter Hoepla kwam naar beneden en schreeuwde: “Wie heeft er verdomme heel mijn kluis leeggeroofd?” Alle doktoren zwegen. Wie verdomme? Het moet verdomme één van jullie zijn geweest schreeuwde hij. Ik denk niet dat het één van ons kan zijn geweest, zei dokter Poeders, want wij zijn alle drie altijd in het bijzijn van jou gweest en dokter Snorkel is zo blind als een kut, die ziet geen ene flikker. Misschien is het Teender geweest zei dokter Poeders. Dokter Hoepla zakte in elkaar en begon te janken als een klein kind. Al mijn geld, wel zo’n 80.000 euro is er gestolen van me. Wie doet toch zoiets, waarom overkomt mij nu zoiets? Dit heb ik niet verdiend, jammerde dokter Hoepla. Mijn geld is mijn alles, mijn baby’tje, mijn kind, jammerde dokter Hoepla. Gelukkig hangen al mijn schilderijen van Leon nog in mijn gallerij, ik zal even gaan kijken sprak doktr Hoepla. Wie zal zijn kluis toch geopend hebben zeiden de doktoren? Weer trok het kippenvel bij alle vier de doktoren in de woonkamer over de huid tijdens het aanhoren van weer een afgrijselijke schreeuw.. Al mijn schilderijen, ook verdomme gestolen.. Al mijn werken van Leon zijn ook verdwenen. Welke Leon bedoel je? De Leon die we moeten vermoorden? Ja die Leon, hij is ook een heel getallenteerd kunstschilder, hij is misschien onze vijand, maar zijn werken zijn echt kostbaar.

Dokter Hoepla was in shock en kon het niet meer verwerken in lange halen jankte hij en in een oase van verwarring sprak hij woorden van, dit is niet echt, dit kan ik niety geloven, dit is maar een droom, dadelijk word ik weer wakker.. Nee, tis toch echt, waarom?? Nee, wie?? Hoe?? Mijn o zo waardevolle schilderijen en mijn 80.000 euro naar de verdommenis, wie doet toch zoiets? Zeg Dokter Snorkel hoe kom jij ineens aan zo’n dikke dure gouden koningsketting, vroeg dokter Krullend? Ik had toevallig prijs op mijn lot op de kermis in Nuenen en daarmee heb ik deze ketting gewonnen. Een kermisketting? In Nuenen? Hoe ben je in Nuenen terechtgekomen? Ik ben met de bus gegaan. Hoe komt het, vroeg dokter Krullend, dat ik die praatjes van jou niet meer geloof, smeerlap, je beliegt ons, je besteelt ons en je bedriegt ons waar we bijstaan en dat is verdomme wel echt heel onbeschoft en heel gemeen jonge, want hoe denk jij dat jij ons behandeld met al die smerige leugens van je. Je behandeld ons nog slechter dan een emmer stront, denk eens na… snapjum… en jij denkt te kunnen liegen tegen ons en daarmee tast je ons gevoel van eigenwaarde enorm aan, want wij gaan ons dommer en dommer voelen hoe vaker jij ons berliegt en bedriegt, smeerlap. Weet je dan niet dat liegen in een relatie, tegen je vriendin, tegen je ouders of tegen je vrienden, zoals wij een diepe open wond doet snijden in de vorm van gebrekkig vertrouwen, ouders bijvoorbeeld geven om hun kind, maar hoeveel zullen ze geven om een kind dat telkens liegt en blijft liegen? Dat wordt minder en minder, naarmate het kind blijft liegen en de relatie zal stuklopen. Weet je dan niet jonge Snorkel dat je door altijd de waarheid te spreken slimmer wordt dan dat je altijd loopt te liegen, want de waarheid vertellen ligt veel gemakkelijker, want dan praat je met je hart in plaats van met je verstand. Een hart spreekt altijd oprecht en als je met dat hart van je praat, hoef je niet meer al die leugens te onthouden, je hoeft niet eens te onthouden welke antwoorden je hart geeft, want het hart zal zelf ieder antwoord met gemak onthouden, immers wordt dezelfde vraag een tweede keer gesteld en je laat weer zonder te denken je hart spreken, dan weer zal het hart hetzelfde antwoord geven en dus heel erg slim spreken, plus je hoeft niet meer al die leugens te onthouden als je met je hart spreekt. Een hart spreekt altijd oprecht, maar ook veel slimmer, want het hart spreekt vanuit diepere gronden dan de oppervlakkige leugens doen spreken. Een hart spreekt altijd beter en slimmer en is altijd raak, want als men spreekt met het hart, dan hoeft men niet zo diep na te denken. Dus onthoudt, laat een hart spreken, want dat gaat altijd veel dieper en is altijd raak. Hoe kan jij nou gatvergeten twijfelen aan mijn geloofwaardigheid sprak een aangeslagen dokter Snorkel ineens? Weet je wel dat dat heel erg onbeleeft en zelfs heel erg onbeschoft is, want als je iemand weigert te geloven, dan zet je hem weg als gevoelloos leugenaar, en dat kan heel hard aankomen, zeker als ik door vrienden, zoals jullie wordt weggezet als leugenaar en er door jullie aan mijn geloofwaardigheid wordt getwijfeld. Dat is verdomme heel onbeschoft, vloekte een aangeslagen dokter Snorkel.

Hoe ik weet dat je liegt, vuile schoft is hoe jij in hemelsnaam het nummer van je lot kon lezen, want je bent zo blind als een kut, en dat was een doortrapte sluwe opmerking van dokter Krullend, want voor een blinde is lezen heel erg moeilijk. Ik heb het nummer voor laten lezen door behulpzame medemensen, zei dokter Snorkel. Nu weet ik het ook niet meer, brulde dokter Krullend, die vent zit gewoon te liegen en hij blijft maar doorgaan en ik weet niet meer of ik hem wel of niet kan geloven. Hij is zo glad als een aal en zo giftig als een slang, hij liegt gewoon drie of vier levels beter dan de gemiddelde draaideurcrimineel. Ik heb er verdomme geen vat meer op zuchte een wanhopige dokter Krullend met een aangeslagen stem. Waar verdomme, heb je dat sjieke driedelige pak van het merk Armani gekocht? En die patserige krokodil lederen linker laars van je, die kost zeker een fortuin. En zie ik nu dat je ook nog eens een gouden Rolex hebt, kost nogal een centje toch, hoe kom je daaraan? Gekregen van een zwerver, zei dokter Snorkel. Maar wat moet jij nu met een horloge en ineens werd het stil in de villa, want wat een doortrapte vraag was dat en die deed iedereen wakker schudden, want wat moet een blinde nu met een horloge? Je ziet geen flikker, hoe kun je dan zien hoe laat het is, wat moet jij dus met een horloge? Gewoon, ik heb die gekregen en heb hem omgedaan. Gewoon voor de sier dus, zei dokter Krullend. Jazeker, gewoon voor de sier, zei dokter Snorkel. Dokter Poeders zei ineens: “Jongens, jongens, kalm aan en geen ruzie maken, heb jij destijds soms niet gezien hoe diep die cactusdoornen in dokter Snorkels ogen zaten?” Ja, heb ik gezien ja, zei dokter Krullend en hij zei, je hebt gelijk, sorry dat ik je verdacht vond dokter Snorkel, ik dacht even niet na, sorry. Maar ik vind het zo vreemd allemaal, een splinternieuwe BMW op de oprit, de sleutels ervan hier in huis op tafel, diefstal van dokter Hoepla’s spullen, en vooral de shotjes zetten, lijntjes snuiven en niet te vergeten vele Lingo woorden raden en oplossen. Geeft niet, zei dokter Snorkel ik zie gewoon nog steeds geen ene flikker en dat zal de rest van mijn leven wel zo blijven.

Dokter Poeders gebaarde ineens naar de andere twee doortrapte doktoren en fluisterde: “Kom dan gaan we boven even rond de tafel zitten over hoe Krullens aan te pakken, zodat hij ons de juiste spreuk zal zeggen”, en de doktoren gingen naar boven. Ik ben zo blij riep dokter Poeders opgewonden en de anderen waren even enthousiast en samen deden ze een jubeldansje. De doktoren gingen nu op de bovenverdieping aangekomen in dokter Hoepla’s slaapkamer rond de tafel zitten en dokter Poeders sprak, hierbij is de zitting geopend, met mij, dokter Poeders als voorzitter van de groep. Hoe gaan we dit aanpakken jongens? We hadden eigenlijk ook zijn vriendin hier in huis en nog in leven moeten hebben, dan zeker zou hij wel gaan praten. Ik weet het riep dokter Krullend ineens, we snijden zijn bonenstaak er opnieuw vanaf en we wachten en wachten totdat hij uiteindelijk de verloren spreuk zal roepen die hem de penis weer doet aangroeien. Dat is verdomde geniaal, zei dokter Poeders. Nou, nou, ik ben ook zeer onder de indruk van dit voortreffelijke plan jubelde dokter Hoepla. Dan moeten we natuurlijk wel een zendertje verstoppen in het isolatiekamertje de Grote Bek, zodat wij de verloren spreuk kunnen horen, zodra hij die uitspreekt. Prima plan, siste dokter Poeders en alle drie de doktoren waren zo uitgelaten en ze begonnen als gekken te dansen. Dokter Hoepla zette een oldie op en wel im too sexy for my shirt, van Right said Fred en ze begonnen alle drie heel sensueel te dansen, het was alsof deze euforie hen deed opwarmen en enige opwinding bij hen teweeg bracht. Nu leken het wel een stelletje opgewonden homo’s, want zoals zij zich overgaven tot deze muziek en de emotionele blijdschap deden ventileren, want wederom zullen ze fysieke genot gaan ervaren dat hen weer zal gaan opwarmen als ze pielewiep weer hebben om lekker van bil te kunnen gaan bij de vrouwtjes van plezier. Dokter Poeders schreeuwde dolgelukkig, haast zalig de woorden: “Welcome back dick, this is the greatest day in history”. En de doktoren bleven sensueel dansen op de muziek van Right said Fred en zongen de woorden: “Pik, pik, pikker-de-pik-pik-pik-pikkie-nees-pikkie-nees-tralala-pikkienees-pikkie-nees-tralala-pikkienees”. Ze bleven nog lang dansen en blijdschap van deze aard deed de drie doktoren totaal veranderen, ze waren ineens andee mensen, maar nee, ze zijn nog steeds door en door slecht.

Kom op we gaan die Krullens even onderhanden nemen, riep dokter Poeders, en we snijden zijn gereedschap eraf. Haal effe een zendertje, dokter Hoepla, beval doketer Poeders en doktr Hoepla gehoorzaamde direct en haalde een zendertje. Dokter Poeders had inmiddels een scherp mes gevonden en ging nu naast de andere twee gemene doktoren staan die beide een meter voor de deur van het isolatiekamertje de Grote Bek stonden. Daar gaat hij dan, brulde een uitzinnige dokter Poeders en gooide de deur open. Dokter Krullens lag nog steeds op de grond met een juten prop in zijn klep en het moest snel en het gebeurde ook snel, het afsnijden van Krullens pik, waarvoor dokter Poeders een flinke rubberen handschoen had aangetrokken, om zeer zeker geen vleselijk contact te kunnen hebben met zo’n vies pieletje van wie dan ook, want ik ben toch geen smerige perverse homo zei dokter Poeders altijd. Het zendertje werd in de Grote Bek geworpen en Krullens schreeuwde het uit van de pijn. Op slot doen die deur, beval dokter Poeders en beide doktoren Krullend en Hoepla deden de deur weer dicht. Een dansende dokter Poeders liep voorop achter hem liepen zijn twee kwaadaardige collga’s die samen de polonaise deden en met zijn drieen dansten ze de trap af naar beneden. Dokter Poeders beval nu om de ontvanger in de schuur op te stellen, zodat wanneer de spreuk wordt geroepen die pielewieps weer doet terug toveren, niet het gehoor van dokter Snorkel raakt, zodat hij niet kan profiteren van het geluk dat de drie dolgelukkige doktoren zou gaan naderen. De drie doktoren deden de achterdeur en de schuifpui van de villa dicht en in het slot en ook sloten ze de schuurdeur, alleen maar om die dokter Snorkel niet het geluk te gunnen van de teruggave van de gestrekte Shakespier. De doktoren wachtten en wachtten. Het duurde uren en uren en ze hoorden doktor Krullens alleen maar kermen en schreeuwen van de pijn. Ineens hoorden ze: “Flap-flap-truus-truus-miep-miep-hiep-haap-schniedel-schniet-redel-rel-der-rel”. Maar dat hadden verdomme de doktoren niet verwacht, want heel onverwachts deed dokter Krullens een dodelijke spreuk schreeuwen en dat werd door de drie wachtende doktoren op tijd begrepen en zij schreeuwden net op tijd de verlossende antispreuk, maar een tragedie was geschiedt, want dokter Krullens had zich dood geschreeuwd met een dodelijke spreuk. Kuuut, wat heb ik gedaan jammerde een dokter Poeders die stond te trillen op zijn knieen en nog helemaal niet kon ontkomen aan de angsten die hem nu weer eens gingen teisteren en aanvreten. Dokter Hoepla zat met open mond vooruit te staren en wist in verwarring niet meer wat er eigenlijk net was geberud, nee, eigenlijk wist hij helemaal niets meer. Dokter Krullend liet de tranen over zijn wangen lopen en de weemoed verstootte zijn euforische, dolgelukkige en opperbeste jubelende stemming die plaats maakte voor een heel diep sombere stemming waarbij tranen vloeiden en in overvloed bleven vloeien. Dokter Krullend schudde hevig met zijn hoofd en hij bleef schudden en schudden, totdat hij loei en loeihard: “NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE” over zijn stembanden kon claxoneren. Hij begon zichzelf te slaan tegen het hoofd en riep aan een stuk, zo hard hij kon: “NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR, NIET WAAR”. De doktoren zouden alle drie heel vroeg naar bed gaan, pas nadat ze echt heel goed beseften wat er nu eigenlijk was gebeurd. Dit wilden ze eigenlijk vergeten, want dit was zo’n beetje net zo hard en pijnlijk als de penis voor een tweede keer te verliezen. Dit deed zeer, erg zeer. De drie doktoren zouden nog lang in de leegte voor zich uit blijven staren. Raaskallend en ijlend probeerden ze om weer enige grip op de realiteit te krijgen, maar dat viel ze zwaar tegen, zeker na zo’n verlies. Om beurten deden de doktoren in huilen uitbarsten en schreeuwden ze hun longen leeg. Zal ik er verdomme een einde aan maken dachten de drie doktoren om beurten. Wat is echt, snikte een doorgefliupte dokter Poeders, wat is echt?

Elice

Leon zat weer in zijn kamertje in het kraakpand. Het was nu 23-11-2012 en Leon wist dat hij haast moest gaan maken om de wereld te redden, want 21-12-2012 komt erg dichtbij. Ik moet het oog van Vega openen in een kamer zonder grenzen, maar waar vind ik die kamer? Dan moet ik toch eerst die verdomde cryptische boodschap zien te ontcijferen die mijn twee vrienden uit het minirijk der minimensen, namelijk gravin Gwenie en generaal Nietsnie, aan me gaven. Hoe kan ik verdomme die cryptische beschrijving begrijpen die die zij me gaven. Ik snap er geen ene flikker van. Die omschrijving was: “Hij zal in een land waar koning winter de das om doet en waar voor Leon een warm hart klopt een kasteel vinden dat alleen als koning winter heerst haar verschijning zal tonen en in dat kasteel moet hij een kamer zonder grenzen vinden en in die kamer moet hij het oog van Vega zal openen” en door die actie zullen er vele zielen ontsnappen aan de gevangenschap die hen werd opgelegd door de duivel. In een land waar koning winter de das om doet?? Daarbij wist Leon zich geen voorstelling te vormen, maar hetvolgende zinsdeel bracht hem weldegelijk op een idee en dat was het zinsdeel: “Waar voor Leon een warm hart klopt”. Dus is dat land heerst koning winter en in dat land klopt een warm hart voor mij, dat moet dan zijn… Noorwegen en dat had Leon juist. Elice is degene met een warm hart voor mij, dacht Leon en Noorwegen is ook een land waar koning winter de das om doet. Het volgende zinsdeel moest Leon ook nog ontcijferen en dat is: “Ik moet een kasteel vinden in Noorwegen dat alleen als koning winter heerst haar verschijning zal tonen”. Dat gaat dan dus over een kasteel dat alleen door koning winter kan worden vertoont, en dat is verdikkie een ijskasteel, wist Leon nu. En in dat kasteel zal ik de kamer zonder grenzen vinden waarin ik het oog van God moet gaan openen. Een makkie, wist Leon nu. Daar kwam warempel weer een vliegtuig aangevlogen en Leon hoorde gravin Gwenie en generaal Nietsnie roepen, vlug Leon, vliegt naar Noorwegen, want je vriendin Elice is in levensgevaar en Teender staat op het punt om de kamer zonder grenzen te vinden, zodat hij ons lot kan verzegelen door de duivel te laten zegeviren, zodat het armageddon zich kan executeren. Leon dacht geen moment na en vloog door het raam naar buiten richting het land van de vele fjorden, ijskappen, sneeuw, ijs, mooie lieve vrouwen en gletzjers, Leon vloog naar het prachtige Noorwegen.

Leon was nu meteen op weg naar Noorwegen gegaan. Op aangeven van gravin Gwenie en generaal Nietsnie vertrok Leon onverhoeds in blinde paniek, want er gaat niets boven het redden van zijn vriendinnetje Elice. Leon werd ingelicht door gravin Gwenie en generaal Nietsnie, over plannen van Teender om zijn vriendin Elice te kidnappen. Leon moest Elice in veiligheid brengen. Leon was Noorwegen al ver binnengevlogen. Hij zag een enorm ijskasteel en dacht, hier moet ik even halt houden en dat ijskasteel onderzoeken, want dit kan het kasteel zijn van de omschrijving die de minoimensjes Leon hadden gegeven, namelijk dit kan het kasteel zijn dat haar verschijning enkel toont als koning wointer heerst. Het was een immens kasteel en helemaal van ijs. Leon deed de deur open van het ijskasteel en liep naar binnen. Het was een verlaten kasteel. Er waren kunstfakkels met gewone spaarlampen voor verlichting aan de reusachtige ijsmuren bevestigd. Het was er zoals Elice hem ooit eens vertelde, ijs en koud. Leon verkende het ijskasteel en doorzocht ordelijk de ene kamer na de andere, hij was op zoek naar de kamer zonder grenzen, wat zou dat nou toch voor een kamer moeten zijn? Hoe zal ik die kamer toch gaan herkennen? Leon had nu alle kamers aan de begane grond doorzocht en ging nu naar de tweede verdieping, waar hij ook alle kamers met eenzelfde ordening deed doorzoeken, zoals hij dat op de begane grond ook al deed. Ook op die tweede etage was geen kamer te vinden die ook maar enige gelijkenis deed vertonen aan de beschrijving die zegt dat het een kamer moet zijn zonder grenzen. Leon had nu inmiddels alle kamers van het ijskasteel doorzocht en besefte waar hij in het begin al bang voor was, dat hij geen enkele kamer heeft gevonden met een gelijkenis aan de beschrijving die zegt dat het een kamer zonder grenzen moet zijn. Hey, alleen de allerhoogste torenkamer moet ik nog doorzoeken zag Leon nu. Dat is verdomme de laatste kamer die ik moet doorzoeken, misschien is dat de kamer zonder grenzen.

En Leon ging de trappen op richting het torenkamertje. Leon stond nu voor het torenkamertje op de allerhoogste etage van het ijskasteel en deed die deur open en een fel licht pijnigde en verblinde Leons ogen, maar toch ging Leon naar binnen. Pas toen Leon aan het felle licht gewend was kon hij de omgeving verkennen en het viel hem al meteen op dat deze nogal grote torenkamer volgepakt was met spiegels. De muren, het plafond en de vloer bestonden uit spiegels en dus leek deze kamer geen grenzen te hebben. Ik kijk in het oneindige dacht Leon en dit is de kamer die ik moest vinden wist Leon, deze kamer werd mij beschreven door generaal Nietsnie en gravin Gwenie. Wat een toeval toch dat ik die kamer hier heb gevonden, maar is dat wel toeval, of heeft het bovennatuurlijke mij bestuurd naar deze kamer in dit ijskasteel?

Hier in deze kamer moet ik het oog van Vega vinden en moet ik het oog van Vega openen. Leon keek in de oneindige spiegelingen van de spiegels en baande zich een weg door de kamer. Er stond een gebarsten spiegel op een ijspilaar en die viel Leon op. Hoe kan die spiegel nu gebarsten zijn? Scherven brengen geluk dacht Leon en hij keek in die spiegel. In die spiegel zag Leon tussen en boven zijn twee ogen, in zijn voorhoofd een oogkas, zoals zijn andere twee oogkassen. Heb ik nu ineens drie ogen, lachte Leon, of geeft deze spiegel een vertekend beeld? Leon dacht, dan zal ik mijn derde oog eens proberen open te doen. En het lukte Leon om dat derde oog te openen en uit dat oog leken een soort van geesten te komen en het waren er veel, erg veel en allemaal moesten ze lachen en huilen van geluk, dit was een waar festijn voor de geesten bleek nu wel. Nou, dan heb ik toch weer iets goeds gedaan dacht Leon. Dank u heer scandeerden ze en ze wuifden naar Leon en vertrokken uit het oog. Wij gaan naar het hemelse paradijs riepen ze Leon toe en verdwenen in de verte ver in de lucht.

Een stem uit de stilte zei, goed zo, Leon, deze fase heb je ook weer foutloos doorlopen, je hebt miljarden geketende zielen doen laten ontsnappen uit de greep van de duivel, want je hebt zojuist het oog van Vega geopend in de kamer vol met spiegels. Maar dat is mijn oog toch? Ik zie het in de spiegel en wacht even, ik zal er even aan voelen en Leon bracht zijn hand naar zijn voorhoofd, tussen zijn twee ogen in en voelde helemaal niets terwijl hij in de spiegel voor hem wel een derde oog in zijn voorhoofd ziet. Leon zag nu ook dat de barsten in de spiegel verdwenen waren en dat de spiegel zichzelf had hersteld. Er gebeuren hier vreemde dingen dacht Leon en hij wilde nu weer de kamer met spiegels verlaten, op weg naar Elice. Bewaar deze spiegel, het is de stargate tussen aarde, Hemel en hel, als je er doorheen loopt kom je waar je wil, maar alleen in de hemel of hel, als je dan weer terug wilt naar aarde, dan stap je in de hemel weer door deze spiegel en zal je weer op aarde belanden. Nu eerst naar Elice dacht Leon en hij vloog naar de stad waar Elice zou moeten wonen.

Leon vloog kilometers en kilometers en binnen 50 minuten kwam Leon aan in Elice’s woonplaats en begon naar Elice te zoeken. Leon stond op de rand van een vallei en staarde met zijn supermans ogen over de stad en daar zag hij in de verte op het strand in het schemerende avondlicht een jongedame lopen en Leon hoorde haar zachtjes zingen met zijn Supermangehoor. Direct kreeg Leon een warm gevoel en een warm hart bij het zien van deze jongedame en Leon wist, dat is Elice, terwijl hij nog niet eens haar gezicht had gezien. Leon kende Elice alleen nog maar van een foto en van het chatcontact in een chatwebsite op het internet. Dus Leon had Elice nog nooit in levende lijve gezien en datzelfde gold voor Elice, ook zij had Leon nog nooit in levende lijve gezien. Op de foto die Leon van Elice had zag ze er erg goed uit, Elice is een zeer aantrekkelijke jonge vrouw.

Nu ernaartoe dacht Leon, maar juist dat was een struikelblok voor Leon en is altijd al een struikelblok voor Leon geweest. Leon kon geen contact leggen met vrouwen en zeker niet als hij er verliefd op is. Hij zal erg nerveus zijn, zo erg dat hij helemaal dichtslaat en dan nog een ontiegelijk rooie kop krijgt ook nog. Vaak is Leon verliefd geweest, maar geen enkele keer heeft Leon zich kunnen vermannen om op de dame in kwestie af te stappen. Hij had altijd bier en drugs nodig om zichzelf losjes te maken en zo met een groter gemak contacten kan leggen. En nu is Leon smoorverliefd op Elice en zij, nee zij laat Leon niet lopen, want haar wil ik nooit verliezen wist Leon. Elice was en is Leons alles. Voor haar wil hij zich offeren, zonder haar wordt hij gek en zal hij sterven. Als Leon Elice ziet, dan verschijnt er een lach op zijn gezicht. Samen zijn we de wortels van een enorme oeroude en heel wijze boom die het hart is van een weelderig met planten en bomen begroeide vlakte. Vlakbij komt daar vandaan, vlakbij is ze, mijn Elice, vlakbij en zij wordt nooit vergeten, want ik zal altijd aan je blijven denken. Jouw geluk voelt net zo goed bij mij, als dat mijn geluk bij mij voelt. Jouw pijn is mijn pijn, zo is ook haar geluk mijn geluk, haar lach is mijn lach en haar verdriet is ook mijn verdriet. Samen zijn we één en samen willen we varen over de zeeen van tijd. Jij bent het meisje waar ik al mijn hele leven op wacht. Jij bent echt heel lief ik mag je zo graag en ik hou zoveel van jou. Ik moet nu gaan dacht Leon, ik ben die verdomde Teender zeker vele uren, misschien dagen voor en hij zal naast het net vissen, mooi toch.

Dus Leon begon te vliegen richting Elice op het strand, maar opeens zag Leon dat Teender uit de lucht viel en Elice vastgreep en ermee wegvloog. Neeeeee, schreeuwde Leon, vuile Teender, laat haar gaan, want ik maak je af, maar Teender vloog omhoog richting de samengepakte wolken. Leon zette de achtervolging in, maar hij verloor het zicht op Teender en Elice, omdat Teender verdween in de wolken. Leon werd nu ineens heel bedroefd. Deze emotie maakte Leon zo koud, want Elice, verwarmde al die tijd Leons gemoed en zijn ziel tot aan zaligheid en dat viel nu ineens weg. Het leek wel of dit een heel nieuwe emotie was een mengeling tussen extreme angst en nog wat anders, alsof je alleen nog maar kan staren in een lege toekomst, zonder hoop dat deze toekomst ooit weer zal worden gevuld met een droom, waarin alleen de dood een dankbaar vooruitzicht biedt, omdat die dood alle pijn wegneemt. Deze emotie was geheel nieuw voor Leon. Tranen rolden over zijn wangen, want Leon wist, Teender gaat Elice iets aandoen en dat moet ik kost wat kost voorkomen. Nu werd Leon wat meer nuchter en kon hij het gebeuren en de aanpak van dit probleem beetje bij beetje relativeren en meer en meer overzien en hij kon nu alweer gaan hopen zelfs om Elice snel van Teender te bevrijden. Ik moet snel zijn wist Leon en de start van het gehele reddingsplan moet zjn het lokaliseren van Teenders woning. Toch werd Leon overspoeld met sterk wisselende gevoelsprikkelingen aan zijn gemoedsgesteldheid dan weer werd zijn gemoed geprikkeld door optimistische en hoopvolle moed en dan weer door pessimistische, destructieve en zwaarmoedige onmacht. Leon was machteloos in deze fase van de strijd. Het enige dat hem slechts heel lichtjes opbeurt is het plan dat hij al een concrete vorm had gegeven om Elice zo snel mogelijk te bevrijden en dat plan was, eerst Teenders woning vinden en dan hard toeslaan en die Teender uitschakelen in een gevecht op leven en dood, het is ten slotte om Elice te redden, wat is mijn levben waard zonder Elice, dus met welk levendigheid moet ik dit gevecht met die slinkse Teender aangaan? Natuurlijk, vol der tegenaan, mijn leven of zijn leven, in een gevecht op leven en dood. Met wat lichte hoop liet Leon de moed niet zakken en door die lichte hoop werd hij niet gek.

De terugweg naar Eindhoven werd Leons boerenverstand geteisterd door dan weer hoopgevende gedachten en dan weer heel negatieve en destructieve gedachten. Teender kan Elice verdomme overal hebben verscholen, als hij dat heeft gedaan, dan ben ik ten einde raad, maar de hoop zal ik nimmer niet opgeven, want mijn leven hangt aan dat van Elice en samen zullen we leven of samen zullen we sterven. En als ik de hoop opgeef dan zal ik sterven als zowel zal Elice mij gaan volgen, want dat schoremflikkertuig van een Teender zal Elice toch uiteindelijk een dode streek leveren, hij is gewoon gek, door en door slecht. Leon begon te janken als een klein kind toen hij het weer niet zag zitten. Als Elice iets overkomt, dan kan ik mezelf nooit vergeven en dan zal ik me offeren voor haar. Niet mijn vriendinnetje jankte Leon, niet Elice, pak mij dan vieze duivel, schreeuwde Leon hoog in de lucht, PAK MIJ DAN.. Niet Elice, God help me toch, ik hou zielsveel van haar, help me toch.…

Leon wist niet echt heel goed wat hij nu moest doen. Het slimste wat hij kon bedenken was om naar Eindhoven terug te vliegen en Teender op te zoeken in zijn appartement. Ik maak hem keikapot schreeuwde Leon en vloog zo vlug hij kon. Binnen een uur was Leon in Eindhoven en vloog direct naar Teenders apparatement en kwam daar ook aan. Hij stond nu voor Teenders voordeur en trapte die in. Hij ging Teenders appartement binnnen en begon naar Elice te zoieken. “Elice!! Elice!!!, Elice!!!!”, riep Leon, maar hij kreeg geen gehoor. Teender is verhuisd wist Leon nu. Leon dacht na en kon niets anders bedenken dan terug te vliegen naar zijn kraakpand. Misschien weten de minimensjes meer en hij vloog naar het kraakpand.

In het kraakpand aangekomen vroeg Leon aan de minimensjes of zij de exacte verblijfslocatie van Teender konden achterhalen, maar dat konden ze nog niet, want die verrekte Teender is vanuit zijn oude woning in het duister van de nacht naar zijn nieuwe woning gevlogen en wij hebben hem niet kunnen volgen op onze radar. Hij is dus ergens op een dak geland en is die woning binnen gegaan. Dus Teender was spoorloos. Kut, dacht Leon, als Elice maar oké is. Ik word gek van bezorgdheid. Leon kon de gehele nacht niet slapen en snoof de ene lijn speed na de ander. Hij was diep in gedachten en dacht alleen maar aan Elice. “Ik ga die Teender kapotmaken”, schreeuwde Leon jankend als een klein kind.

01-12-2012

Het was 01-12-2012. Het was vijf over één in de middag en Teender had zijn plannen alweer zorgvuldig voorbereid. Teender had zich in een nieuw hoofdkwartier gevestigd even buiten Eindhoven in het stadje Helmond aan de Helleveegseweg 666. Elice had hij opgesloten in zijn kelder en behandelde haar goed, want Elice moet ik nu nog zo gezond mogelijk houden tot de confrontatie tussen Leon en ik, dacht Teender. Ik zal zijn Elice levend laten opeten door mijn speciaal gefokte vleesetende ratten en daarvoor moet ik ze zo gaaf als mogelijk conserveren in mijn donkere kelder. Als Leon dan zijn Elice ziet vergaan als vreetfestijn van mijn killerratten, dan begraaf ik hem levend in een kist, zodat hij voor de rest van de eeuwigheid kan jammeren over het verlies van zijn Elice die hij met eigen ogen heeft zien vergaan, zonder dat hij bij macht was om haar te redden. Dan moet ik hem wel effe de tong en lippen afsnijden, zodat hij zichzelf niet kan treffen met een dodelijke spreuk en om nog meer risico te ontlopen op een zelfdoding zal ik ook zijn gehoor uitschakelen, zodat hij zeker geen dodelijke spreuk kan horen. Hahahaaaa, lachte Teender verduiveld, nu ben ik bijna waar ik zijn wil. Ik heb nu zoveel geluk, nu nog die drie overgebleven doktoren. Ik heb verdomme dokter Snorkel niet meer gezien als alleen die allerlaatste keer op het verlaten eiland, waar hij op een brancard lag, blind en met maar één been. Nee, voor hem hoef ik niet bang te zijn. Zo nu zal ik maar gaan om die 3 doktoren even op gniepige wijze om zeep te helpen. En Teender verliet zijn appartement en stapte op de fiets en fietste richting Eindhoven. Waarom Teender geen gebruik maakte van zijn vermogen om te vliegen was, omdat hij niet wilde opvallen in het middaguur, want iedereen kan hem zien en zo zal hij langzaam maar zeker een vliegende bekendheid worden en dan kan het zijn dat ik de gehele mensheid tegen me krijg als vijand en dan heb ik misschien wel een probleem, wist Teender in te schatten. Teender fietste verder en was op weg naar Eindhoven.

Thuis bij de doktoren lag dokter Snorkel te slapen op de bank. Er werden er voorbereidingen getroffen voor de dagelijkse boodschappen. Ze moesten nog even het boodschappen-lijstje doornemen en checken of ze wel daadwerkelijk de juiste boodschappen hadden opgesomd. Doktor Krullend riep door de villa, hey, hoorden jullie ook niet iets in de keuken? Nee hoor riepen de anderen, wij hoorden niets. Nou, dan zal het wel niets geweest zijn, zei dokter Krullend. Dokter Krullend was bezig zijn voeten aan te trekken en behoedzaam plakte hij met de voetentape zijn voeten aan zijn stompjes. Ook dokter Hoepla was zijn voeten aan het aantrekken, maar dokter Poeders kon zijn voeten maar niet vinden. Hij liep op zijn handen door de villa op zoek naar zijn voeten, maar helaas, hij was zijn voeten kwijt. Mijn gatvergeten dure voeten van het merk FeetForFun verdwenen als in een mysterie schreeuwde dokter Poeders en kwam op zijn handen lopende de trap naar beneden. Wat moet ik nu doen, jammerde dokter Poeders, ik ben mijn voeten kwijt? Ik heb nog rolschaatsen staan in de schuur, doe die maar aan, riep dokter Hoepla vanuit de serre. En dokter Poeders liep naar buiten door de tuin de schuur in en ging op zoek naar de rolschaatsen. We moeten nog boodschappen doen riep dokter Krullend en hij vroeg aan dokter Hoepla of hij mee boodschappen wilde doen. Is goed zei dokter Hoepla. Dan moeten we effe de boodschappen doornemen die al op een lijstje hebben gezet en misschien moeten we nog enkele boodschappen aan het lijstje toevoegen.

Dokter Krullend en dokter Hoepla liepen naar de keuken en dokter Hoepla mompelde van verbazing… wat ruik ik toch dokter Krullend? Het lijkt gatvergeten wel één van die stinkscheten van Teender. Nee, niet echt, zei dokter Krullend, wat wij ruiken zijn die zestien dozen met eieren die we 7 weken geleden hebben gekocht en die nu verschrikkelijk aan het rotten zijn gegaan, maar ook die 30 rottende karbonades die nog in de verpakking zitten, maar al zeker 6 weken buiten de koelkast liggen, die zullen ook flink meuren, omdat ze zullen zijn gaan rotten. Check die eieren eens. En dokter Hoepla checkte de eieren en nee, geen enkele was rot, maar ook checkte dokter Hoepla de karbonades en ook daarbij zat geen enkele rotte. Zou dit dan gadverdamme toch één van die zurige stekende scheten zijn van Teender? Kut man, ja, maar dan is hij hier nog steeds ergens, want deze scheet hangt hier al meer dan 8 minuten, want zo sterk ruikt die al niet meer en van de gemiddelde scheet van Teender weten we dat die een kwartier tot 20 minuten blijft hangen. Dit kan Teender zijn en misschien heeft hij ons nu al in het vizier, dus laten we maar net doen, alsof we niets in de gaten hebben en laten we maar doorgaan waarvoor we naar hiertoe gingen. En kijk daar eens door het raam van de achterdeur die grote voetstap, dat kan zijn of Teender, of Bigfoot. Kut ja, dus Teender is….

Als u de rest van mijn boek wilt lezen, bestel het dan in de winkel, of bestel een e-book.

Contact

About us

Shop

Get in touch: info@romeotenderness.com

Boek, De gitaren koning

Contact

About us

Shop

Follow us!